Uosobienie dekadencji. Marinetti twierdził, że jest prawdziwą futurystką, Gabriele D’Annunzio podkreślał, że nie można było obok niej przejść obojętnie. Sama chciała być żywym dziełem sztuki. Na portretach uwiecznili ją Giovanni Boldini, Erté, Kees van Dongen, Giacomo Balla, Man Ray czy Cecil Beaton. W paryskim Ritzu mówiono, że spaceruje hotelowymi korytarzami jak zjawa. Na wysadzanych kosztownościami smyczach wyprowadzała na spacer dwa gepardy, a na szyi, zamiast naszyjnika, nosiła pozłacane węże. Jak naprawdę wyglądało ekscentryczne życie najbogatszej kobiety Europy swoich czasów, która majątek roztrwoniła na ubrania, biżuterię i wystawne przyjęcia?

Przygotowując odcinek, korzystałam z następujących źródeł:​

• Film dokumentalny „Zapomniani. Luisa Casati: markiza, która została kloszardką” ARTE: https://www.arte.tv/pl/videos/097371-006-A/zapomniani/
• „Infinite Variety: The Life and Legend of the Marchesa Casati” Scot D. Ryersson, Michael Orlando Yaccarino, Quentin Crisp, Wydawnictwo: University of Minnesota Press
• „The Divine Marquise”, Judith Thurman dla The New Yorker
• „ The extraordinary life of the 20th century’s most outrageous Venetian” Rob Crossan dla Telegraph

Podcastu „Kroniki paryskie” możesz posłuchać na platformach Spotify, Apple Podcasts oraz YouTube.