Endiseli Psikolog

Hayata seyirci kalmak pasif kalmak ile eş değer bir tonda kullanılıyor genellikle. Öyle mi gerçekten? Hayatın merkezinde olmak aksiyonun görünen aktörü olmak ile mi mümkündür sadece?

Ne anlattım, nereye bağladım inanın bilmiyorum. Açıklama kısmına yazacak hiçbir şeyim yok. Siz benim hatırım için dinlersiniz diye ümit ediyorum. :)

Kendi hayatımın aktörü olmak istiyorum diyoruz ama diğer yandan da yön bulmanın sancısını çok iyi biliyoruz. Bir rol model istiyor insan. Var mı gerçekten? Bulunabilir mi bir rol model?

Tutarlı olmaya, istikrarlı olmaya bunca övgünün arasında kaybolmuş hissedenlere gelsin:)

Hayatın göze görünür alanlarında kendini eksik hissetme haline tanıdık olanlar varsa bu bölüme alalım :)

Motivasyon eksikliği ile mücadele etmeyen yok sanırım. Hele ki Covid zamanı. Bu bölümde, hem motivasyona yüklediğimiz anlamları biraz kurcalıyoruz hem de kişisel hayatımda motivasyonla olan ilişkimi nasıl konumlandırdığımı anlatıyorum.

Sitemlere yanıt olması için çektiğim bomboş bir bölüm:) Fatih Terim’in de dediği gibi what can i do sometimes?!

İyi niyet her zaman iyi davranışı getirmiyor.

Geri bildirim vermek de almak da üzerine düşünmeden yapılmamalı. Kendimizi ve yaptıklarımızı değerlendirmeye açtığımız alanlar da özen istiyor nihayetinde. Bahsi geçen kitap: Thanks For the Feedback. Yazarları:Douglas Stone ve Sheila Heen

Bu bölüm yurt dışında yaşamaktan daha fazlasını içeren bir sohbet! Uyum sağlamakla kendimiz olmak arasındaki denge çabalarımız, zorlanmalarımız ama sonrasında toparlanıp ayağa kalkmalarımız, kendi ülkemizde ya da başka bir yerde fark etmeksizin kendimizle ne yapacağımız.. Hepsi bu bölümde:)