Sign up to save your podcasts
Or
Share Ganj e Hozour Programs
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Ganj e Hozour Programs
By Parviz ShahbaziTechnology
Ganj e Hozour Programs episodes
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #429برنامه شماره ۴۲۹ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۶۳۳شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمدوان سیمبرم آمد وان کان زرم آمدمستی سرم آمد نور نظرم آمدچیز دگر ار خواهی چیز دگرم آمدآن راه زنم آمد توبه شکنم آمدوان یوسف سیمین بر ناگه به برم آمدامروز به از دینه ای مونس دیرینهدی مست بدان بودم کز وی خبرم آمدآن کس که همی‌جستم دی من به چراغ او راامروز چو تنگ گل بر ره گذرم آمددو دست کمر کرد او بگرفت مرا در برزان تاج نکورویان نادر کمرم آمدآن باغ و بهارش بین وان خمر و خمارش بینوان هضم و گوارش بین چون گلشکرم آمداز مرگ چرا ترسم کو آب حیات آمدوز طعنه چرا ترسم چون او سپرم آمدامروز سلیمانم کانگشتریم دادیوان تاج ملوکانه بر فرق سرم آمداز حد چو بشد دردم در عشق سفر کردمیا رب چه سعادت‌ها که زین سفرم آمدوقتست که می نوشم تا برق زند هوشموقتست که برپرم چون بال و پرم آمدوقتست که درتابم چون صبح در این عالموقتست که برغرم چون شیر نرم آمدبیتی دو بماند اما بردند مرا جاناجایی که جهان آن جا بس مختصرم آمدمولوی، مثنوی، دفتر پنجم، سطر شماره ۹مادح خورشید مداح خودستکه دو چشمم روشن و نامرمدستذم خورشید جهان ذم خودستکه دو چشمم کور و تاریک بدستمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۹۶۴گفتم که خوش عذارا تو هست کن فنا رازر ساز مس ما را تو جان کیمیاییتسلیم مس بباید تا کیمیا بیابدتو گندمی ولیکن بیرون آسیاییگفتا تو ناسپاسی تو مس ناشناسیدر شک و در قیاسی زین‌ها که مینماییگریان شدم به زاری گفتم که حکم داریفریاد رس به یاری ای اصل روشناییچون دید اشک بنده آغاز کرد خندهشد شرق و غرب زنده زان لطف و آشناییمولوی، مثنوی، دفتر ششم، سطر شماره ۲۶۲۶قبله را چون کرد دست حق عیانپس تحری بعد ازین مردود دانهین بگردان از تحری رو و سرکه پدید آمد مَعاد و مُستقریک زمان زین قبله گر ذاهل شویسخرهٔ هر قبلهٔ باطل شویچون شوی تمییزده را ناسپاسبجهد از تو خَطْرَت قبلهشناسگر ازین انبار خواهی بِرّ و بُرّنیمساعت هم ز همدردان مبرکه در آن دم که ببری زین معینمبتلی گردی تو با بئس القرین3 hr 27 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #428برنامه شماره ۴۲۸ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۷آن خواجه را در کوی ما در گل فرورفتست پابا تو بگویم حال او برخوان اذا جاء القضاجباروار و زفت او دامن کشان می‌رفت اوتسخرکنان بر عاشقان بازیچه دیده عشق رابس مرغ پران بر هوا از دام‌ها فرد و جدامیآید از قبضه قضا بر پر او تیر بلاای خواجه سرمستک شدی بر عاشقان خنبک زدیمست خداوندی خود کشتی گرفتی با خدابر آسمان‌ها برده سر وز سرنبشت او بیخبرهمیان او پرسیم و زر گوشش پر از طال بقااز بوسه‌ها بر دست او وز سجده‌ها بر پای اووز لورکند شاعران وز دمدمه هر ژاژخاباشد کرم را آفتی کان کبر آرد در فتیاز وهم بیمارش کند در چاپلوسی هر گدابدهد درم‌ها در کرم او نافریدست آن درماز مال و ملک دیگری مردی کجا باشد سخافرعون و شدادی شده خیکی پر از بادی شدهموری بده ماری شده وان مار گشته اژدهاعشق از سر قدوسیی همچون عصای موسییکو اژدها را می‌خورد چون افکند موسی عصابر خواجه روی زمین بگشاد از گردون کمینتیری زدش کز زخم او همچون کمانی شد دوتادر رو فتاد او آن زمان از ضربت زخم گرانخرخرکنان چون صرعیان در غرغره مرگ و فنارسوا شده عریان شده دشمن بر او گریان شدهخویشان او نوحه کنان بر وی چو اصحاب عزافرعون و نمرودی بده انی انا الله میزدهاشکسته گردن آمده در یارب و در ربنااو زعفرانی کرده رو زخمی نه بر اندام اوجز غمزه غمازه‌ای شکرلبی شیرین لقاتیرش عجبتر یا کمان؟ چشمش بهیتر یا دهان؟او بی‌وفاتر یا جهان؟ او محتجبتر یا هما؟اکنون بگویم سر جان در امتحان عاشقاناز قفل و زنجیر نهان هین گوش‌ها را برگشاکی برگشایی گوش را کو گوش مر مدهوش رامخلص نباشد هوش را جز یَفْعَلُ الله ما یَشااین خواجه باخرخشه شد پرشکسته چون پشهنالان ز عشق عایشه کابْیَضّ عَیْنی مِنْ بُکاانّا هَلَکْنا بَعْدَکُم یا وَیْلَنا مِنْ بُعْدِکُممَقْتُ الْحَیوة فَقْدُکُم عُودُوا الَیْنا بِالرضااَلْعَقْلُ فیکُمْ مُرْتَهَن هَلْ مِنْ صَدا یَشْفی الْحَزَنْ؟َو الْقَلْبُ مِنْکُم مُمْتَحَن فِی وَسْطِ نیران النَّویای خواجه با دست و پا پایت شکستست از قضادلها شکستی تو بسی بر پای تو آمد جزااین از عنایت‌ها شمر کز کوی عشق آمد ضررعشق مجازی را گذر بر عشق حقست انتهاغازی به دست پور خود شمشیر چوبین میدهدتا او در آن استا شود شمشیر گیرد در غزاعشقی که بر انسان بود شمشیر چوبین آن بودآن عشق با رحمان شود چون آخر آید ابتلاعشق زلیخا ابتدا بر یوسف آمد سالهاشد آخر آن عشق خدا می‌کرد بر یوسف قفابگریخت او یوسف پیش زد دست در پیراهنشبدریده شد از جذب او برعکس حال ابتداگفتش قصاص پیرهن بردم ز تو امروز منگفتا بسی زین‌ها کند تقلیب عشق کبریامطلوب را طالب کند مغلوب را غالب کندای بس دعاگو را که حق کرد از کرم قبله دعاباریک شد این جا سخن دم می‌نگنجد در دهنمن مغلطه خواهم زدن این جا روا باشد دغااو می‌زند من کیستم من صورتم خاکیستمرمال بر خاکی زند نقش صوابی یا خطااین را رها کن خواجه را بنگر که می‌گوید مراعشق آتش اندر ریش زد ما را رها کردی چراای خواجه صاحب قدم گر رفتم اینک آمدمتا من در این آخرزمان حال تو گویم برملاآخر چه گوید غره‌ای جز ز آفتابی ذرهایاز بحر قلزم قطره‌ای زین بی‌نهایت ماجراچون قطره‌ای بنمایدت باقیش معلوم آیدتز انبار کف گندمی عرضه کنند اندر شراکفی چو دیدی باقیش نادیده خود میدانیشدانیش و دانی چون شود چون بازگردد ز آسیاهستی تو انبار کهن دستی در این انبار کنبنگر چگونه گندمی وانگه به طاحون بر هلاهست آن جهان چون آسیا هست این جهان چون خرمنیآن جا همین خواهی بدن گر گندمی گر لوبیارو ترک این گو ای مصر آن خواجه را بین منتظرکو نیم کاره می‌کند تعجیل می‌گوید صلاای خواجه تو چونی بگو خسته در این پرفتنه کودر خاک و خون افتاده‌ای بیچاره وار و مبتلاگفت الغیاث ای مسلمین دل‌ها نگهدارید هینشد ریخته خود خون من تا این نباشد بر شمامن عاشقان را در تبش بسیار کردم سرزنشبا سینه پرغل و غش بسیار گفتم ناسزاوَیْلٌ لِکُلْ هُمَزَةٍ بهر زبان بد بودهماز را لماز را جز چاشنی نبود دواکی آن دهان مردم است سوراخ مار و کژدم استکهگل در آن سوراخ زن کزدم منه بر اقربادر عشق ترک کام کن ترک حبوب و دام کنمر سنگ را زر نام کن شکر لقب نه بر جفامولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر شماره ۳۴۳۵جنگ خلقان همچو جنگ کودکانجمله بی‌معنی و بی‌مغز و مُهانجمله با شمشیر چوبین جنگشانجمله در لا یَنفَعی آهنگشانجمله شان گشته سواره بر نییکین بُراقِ ماست یا دُلدُل پیی3 hr 17 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #427برنامه شماره ۴۲۷ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۵۰۳بر شکرت جمع مگس‌ها چراستنکته لاحول مگسران کجاستهر نظری بر رخ او راست نیستجز نظری کو ز ازل بود راستاسب خسان را به رخی پی بزنعشوه ده ای شاه که این روی ماستعشوه و عیاری و جور و دغلتو نکنی ور کنی از تو رواستاز تو اگر سنگ رسد گوهرستگر تو کنی جور به از صد وفاستتیره نظر چونک ببیند دو نقشجامه درد نعره زند کاین صفاستچونک هر اندیشه خیالی گزیدمجلس عشاق خیالش جداستکعبه چو از سنگ پرستان پرستروی به ما آر که قبله خداستآنک از این قبله گدایی کنددر نظرش سنجر و سلطان گداستجز که به تبریز بر شمس دینروح نیاسود و نخفت و نخاستحافظ، دیوان غزلیات، غزل شماره ۴۵۸نقطه عشق نمودم به تو هان سهو مکنور نه چون بنگری از دایره بیرون باشیتاج شاهی طلبی گوهر ذاتی بنمایور خود از تخمه جمشید و فریدون باشیساغری نوش کن و جرعه بر افلاک فشانچند و چند از غم ایام جگرخون باشیمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۸۴۵مرغی که ناگهانی در دام ما درآمدبشکست دام‌ها را بر لامکان برآمدجان را چو شست از گل معراج برشد آن دلآن جا چو کرد منزل آن جاش خوشتر آمدزان ماه هر که ماند وین نقش را نخوانددر نقش دین بماند والله که کافر آمدز اوصاف خود گذشتم وز خود برهنه گشتمزیرا برهنگان را خورشید زیور آمدالله اکبر تو خوش نیست با سر تواین سر چو گشت قربان الله اکبر آمدهر جان باملالت دورست از این جلالتچون عشق با ملولی کشتی و لنگر آمدمولوی، مثنوی، دفتر سوم، سطر شماره ۱۵۱۰علم را دو پر گمان را یک پرستناقص آمد ظن به پرواز ابترستمرغ یک‌پر زود افتد سرنگونباز بر پرد دو گامی یا فزونافت خیزان می‌رود مرغ گمانبا یکی پر بر امید آشیانچون ز ظن وا رست علمش رو نمودشد دو پر آن مرغ یک‌پر پر گشودبعد از آن یَمْشی سَویّاً مُستقیمنَه عَلی وَجْهِه مُکِبّاً اوْ سَقیمبا دو پر بر می‌پرد چون جبرئیلبی گمان و بی مگر بی قال و قیلگر همه عالم بگویندش تویبر ره یزدان و دین مستویاو نگردد گرم‌تر از گفتشانجان طاق او نگردد جفتشانور همه گویند او را گمرهیکوه پنداری و تو برگ کهیاو نیفتد در گمان از طعنشاناو نگردد دردمند از ظعنشانبلک گر دریا و کوه آید بگفتگویدش با گم‌رهی گشتی تو جفتهیچ یک ذره نیفتد در خیالیا به طعن طاعنان رنجورحال3 hr
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #426برنامه شماره ۴۲۶ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۳۵۳چگونه برنپرد جان چو از جناب جلالخطاب لطف چو شکر به جان رسد که تعالدر آب چون نجهد زود ماهی از خشکیچو بانگ موج به گوشش رسد ز بحر زلالچرا ز صید نپرد به سوی سلطان بازچو بشنود خبر ارجعی ز طبل و دوالچرا چو ذره نیاید به رقص هر صوفیدر آفتاب بقا تا رهاندش ز زوالچنان لطافت و خوبی و حسن و جان بخشیکسی از او بشکیبد زهی شقا و ضلالبپر بپر هله ای مرغ سوی معدن خویشکه از قفس برهیدی و باز شد پر و بالز آب شور سفر کن به سوی آب حیاترجوع کن به سوی صدر جان ز صف نعالبرو برو تو که ما نیز می‌رسیم ای جاناز این جهان جدایی بدان جهان وصالچو کودکان هله تا چند ما به عالم خاککنیم دامن خود پر ز خاک و سنگ و سفالز خاک دست بداریم و بر سما پریمز کودکی بگریزیم سوی بزم رجالمبین که قالب خاکی چه در جوالت کردجوال را بشکاف و برآر سر ز جوالبه دست راست بگیر از هوا تو این نامهنه کودکی که ندانی یمین خود ز شمالبگفت پیک خرد را خدا که پا برداربگفت دست اجل را که گوش حرص بمالندا رسید روان را روان شو اندر غیبمنال و گنج بگیر و دگر ز رنج منالتو کن ندا و تو آواز ده که سلطانیتو راست لطف جواب و تو راست علم سؤالمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۱۶۷۴قل تعالوا آیتیست از جذب حقما به جذبه حق تعالی می رویممولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۲۷۹از لذت بوهای او وز حسن و از خوهای اووز قل تعالوهای او جان‌ها به درگاه آمدهمولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر شماره ۳۴۴۱همچو طفلان جمله‌تان دامنسوارگوشهٔ دامن گرفته اسب واراز حق انَّ الظَّنَّ لا یُغنی رسیدمرکب ظن بر فلکها کی دویدآنگهی بینید مرکبهای خویشمرکبی سازیده‌ایت از پای خویشوهم و فکر و حس و ادراک شماهمچو نی دان مرکب کودک هلامولوی، مثنوی، دفتر اول، سطر شماره ۱۰۸۲آن مگس بر برگ کاه و بول خرهمچو کشتیبان همی افراشت سرگفت من دریا و کشتی خوانده‌اممدتی در فکر آن می‌مانده‌اماینک این دریا و این کشتی و منمرد کشتیبان و اهل و رای‌زنبر سر دریا همی راند او عمدمی‌نمودش آن قدر بیرون ز حدبود بی‌حد آن چمین نسبت بدوآن نظر که بیند آن را راست کوعالمش چندان بود کش بینشستچشم چندین بحر همچندینشستصاحب تاویل باطل چون مگسوهم او بول خر و تصویر خسگر مگس تاویل بگذارد به رایآن مگس را بخت گرداند همایآن مگس نبود کش این عبرت بودروح او نه در خور صورت بودمولوی، مثنوی، دفتر دوم، سطر شماره ۵۰۳روستایی گاو در آخر ببستشیر گاوش خورد و بر جایش نشستروستایی شد در آخر سوی گاوگاو را می‌جست شب آن کنجکاودست می‌مالید بر اعضای شیرپشت و پهلو گاه بالا گاه زیرگفت شیر از روشنی افزون شدیزهرهاش بدریدی و دل خون شدیاین چنین گستاخ زان میخاردمکو درین شب گاو میپنداردمحق همی‌گوید که ای مغرور کورنه ز نامم پاره پاره گشت طوراز من ار کوه احد واقف بدیچشمه چشمه از جبل خون آمدیاز پدر وز مادر این بشنیدهایلاجرم غافل درین پیچیده‌ایگر تو بی‌تقلید ازین واقف شویبی نشان از لطف چون هاتف شوی3 hr 8 min
- 0 min
- Ganj e Hozour Program #425برنامه شماره ۴۲۵ گنج حضوراجرا: پرویز شهبازیPDF ،تمامی اشعار این برنامهمولوی، دیوان شمس، غزل شماره ۲۲۷۸این کیست این این کیست این شیرین و زیبا آمدهسرمست و نعلین در بغل در خانه ما آمدهخانه در او حیران شده اندیشه سرگردان شدهصد عقل و جان اندر پیش بی‌دست و بی‌پا آمدهآمد به مکر آن لعل لب کفچه به کف آتش طلبتا خود که را سوزد عجب آن یار تنها آمدهای معدن آتش بیا آتش چه می‌جویی ز ماوالله که مکر است و دغا ای ناگه این جا آمدهروپوش چون پوشد تو را ای روی تو شمس الضحیای کنج و خانه از رخت چون دشت و صحرا آمدهای یوسف از بالای چه بر آب چه زد عکس توآن آب چه از عشق تو جوشیده بالا آمدهشاد آمدی شاد آمدی جادو و استاد آمدیچون هدهد پیغامبری از پیش عنقا آمدهای آب حیوان در جگر هر جور تو صد من شکرهر لحظه‌ای شکلی دگر از رب اعلا آمدهای دلنواز و دلبری کاندرنگنجی در بریای چشم ما از گوهرت افزون ز دریا آمدهچرخ و زمین آیینه‌ای وز عکس ماه روی توآن آینه زنده شده و اندر تماشا آمدهخاموش کن خاموش کن از راه دیگر جوش کنای دود آتش‌های تو سودای سرها آمده2 hr 51 min
More shows like Ganj e Hozour Programs
BPLUS بی‌پلاس پادکست فارسی خلاصه کتاب
7,892 Listeners
طنزپردازی | tanzpardazi
1,159 Listeners
جافکری | Jafekri
123 Listeners
پادکست رخ
2,993 Listeners
MovarekhPodcast احمدهاشمی
45 Listeners
زندگی مایندفول با مدیتیشن | مراقبه‌ی فارسی
346 Listeners
این نقطه
2,117 Listeners