Geloofstoerusting

Jezus ‘kwam tot het Zijne, maar de Zijnen hebben Hem niet aangenomen.’ Ds. Marijn Krooneman ontvouwde tijdens deze toerustingsavond in Rijssen de rijke betekenis van deze tekst, waarbij hij laat zien dat met ‘het Zijne’ de hele wereld wordt bedoeld – ‘Hij komt tot Zijn wereld, Hij komt tot Zijn schepselen.’

Het wonderlijke is dat Jezus, die ‘in de schoot van de Vader’ was, alles achterliet en naar de aarde kwam. Hij deed dit niet als een bedelaar of vreemdeling, maar als rechtmatige eigenaar: ‘Hij komt niet als een vreemde die zegt: zou je Mij niet eens willen volgen?’ Hij komt als degene ‘die je gemaakt heeft, die je door en door kent.’

Krooneman legt uit dat het afwijzen van Jezus niet komt doordat mensen Hem niet kónden of móchten aannemen. ‘Er staat niet: Hij kwam tot het Zijne maar de Zijnen konden Hem niet aannemen.’ Er zijn geen excuses – het is een kwestie van niet wíllen.

Maar dan komt het hoopvolle tweede deel: ‘Allen die Hem aangenomen hebben heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden.’ Dit aannemen vergelijkt hij met het aannemen van een geschenk – als iemand je 50 euro aanbiedt, hoef je er niets voor te doen behalve ‘je hand ophouden.’ Sterker nog: ‘Als ik mijn handen vol heb met iets van mezelf […] kan ik Jezus toch niet aannemen.’

Krooneman benadrukt dat het worden van een kind van God niet afhangt van je achtergrond of geestelijke staat. Het maakt niet uit ‘of je Hem nu aanneemt met veel zonden op je kerfstok’ of met een ‘braaf reformatorische achtergrond.’ Ook de sterkte van je geloof is niet bepalend – zelfs als je komt zoals de vader in Markus 9 die zei ‘ik geloof Heere, kom mijn ongeloof te hulp’, dan ben je welkom.

De kernboodschap is dat werkelijk iedereen die Jezus aanneemt, zonder uitzondering een kind van God wordt: ‘Allen, niet één uitgezonderd.’ Dominee Krooneman sluit af met de troostrijke gedachte dat wie Jezus aanneemt, weer terugkomt op de plaats waar hij bedoeld is: ‘Dan ben je pas weer wie je moet zijn, niet in jezelf maar in Christus alleen.’

Hij eindigt met een verwijzing naar de catechismus: dan ben je ‘niet meer van mezelf maar het eigendom van mijn getrouwe Zaligmaker Jezus Christus die kwam tot het Zijne, die kwam ook tot mij.’

In deze bemoedigende boodschap van Leander Janse staat Gods bereidheid om te vergeven en de diepe waarheid van het evangelie centraal. Hij benadrukt dat ware bekering begint bij het krijgen van goede gedachten over God. Zoals de verloren zoon in Lukas 15 inzag dat zijn vader goed was, zo moeten ook wij erkennen dat God vol liefde en genade is.

Tegelijkertijd blijft Gods rechtvaardigheid overeind: Hij kan de zonde niet zomaar door de vingers zien. Leander stelt de indringende vraag: ‘Kan God, gesteld dat Hij het wil, zomaar vergeven?’ Het antwoord ligt in het kruis. Daar komen Gods barmhartigheid en rechtvaardigheid samen. ‘Op het kruis werd de zonde geoordeeld, maar niet op jou of mij – op Christus.’

Romeinen 3 legt uit dat niemand rechtvaardig is, maar dat God zelf gerechtigheid brengt in Jezus. Vergeving is niet iets dat we verdienen door goede werken, maar iets dat we ontvangen door geloof. ‘Geloof is niets doen – het is vertrouwen dat Christus alles heeft volbracht.’

De lezing eindigt met een oproep: ‘Zie op Jezus, kniel bij het kruis en geloof dat Hij ook voor jou de weg heeft gebaand.’

Leander Janse gaat in deze lezing in op een diepgeworteld misverstand dat veel gelovigen hebben: het idee ‘ik wil wel, maar God niet.’ Hij laat zien hoe we vaak een verkeerd beeld van God hebben, alsof Hij een norse, onwillige God zou zijn die met veel moeite en na lang aarzelen ons genade schenkt.

Aan de hand van het verhaal van de melaatse man die bij Jezus komt, laat Leander zien hoe Jezus juist ‘innerlijk met ontferming bewogen’ was. Hij citeert Jezus’ krachtige antwoord: ‘Ik wil het.’ Dit wordt ondersteund door tien voorbeelden uit de Bijbel die Gods bereidwilligheid tonen, van Adam en Eva tot een verwijzing naar Openbaring.

De kernboodschap is dat we God niet moeten wantrouwen. Het is niet zo dat wij meer willen dan God - integendeel. Zoals Leander het verwoordt: ‘Hoe kom je erbij dat jij liever zou willen dan Hij?’ Het probleem ligt niet bij Gods bereidheid, maar bij ons zicht op Zijn genade.

De lezing eindigt met een ontroerend verhaal over een weggelopen zoon die bang is om thuis te komen. Als teken van welkom vraagt hij om één witte handdoek in een boom - maar zijn ouders laten op een andere manier merken hoe welkom hij is. Zo is God ook: niet karig met genade, maar ruimhartig verwelkomt Hij een ieder die tot Hem komt.

In deze lezing behandelt ds. A. (Arie) Simons Romeinen 7, waarin Paulus spreekt over de bevrijding van de wet door het sterven en opstaan met Christus. Paulus vergelijkt de wet met een man waaraan een vrouw gebonden is, zolang hij leeft. Pas als deze man sterft, is de vrouw vrij om met een ander te trouwen. De wet vertegenwoordigt de oude man, die eist en veroordeelt, terwijl de nieuwe man (Christus) niet eist, maar zegt: “Ik zal het voor je doen.” De gelovigen zijn gestorven aan de wet door Christus’ dood en bevrijd van de eisen van de wet. De focus ligt nu op het nieuwe leven in Christus, waarin de gelovige vrucht draagt, niet als vrucht van eigen akker, maar door de kracht van Christus.

Ds. Simons benadrukt dat heiligmaking niet gaat om zelf proberen goed te doen, maar om het ontvangen van Christus' werk in ons. Het geloof in Christus biedt rust en vrede, en de belofte dat de gelovige zalig kan worden door Zijn genade. Ten slotte klinkt de oproep om een leven in overgave en vertrouwen op Christus te leven, die zowel het willen als het werken in ons bewerkt.

In deze lezing begint ds. A. (Arie) Simons met drie belangrijke stellingen vooraf. Ten eerste spreekt hij over de geestelijke dood van de mens. Hij gelooft dat hij geroepen is om het evangelie te verkondigen aan zondaren, mensen die geestelijk dood zijn, net zoals hij dat zelf van nature ook is. Daarnaast de tweede stelling: de rechtvaardiging van de goddeloze. Wat een genade! God rechtvaardigt niet de vrome, maar de zondaar. Ten slotte de oude, zondige mens moet sterven er is niets meer mee te beginnen.

Sterven is niet alleen een proces maar ook een daad van geloof in Christus, die door Zijn dood ook de macht van de zonde in de gelovige heeft gebroken. Leef daarom niet meer naar het vlees, maar wandel in de Geest - het nieuwe leven in Christus. Het kruis staat hierbij centraal als de plek waar de oude mens stierf, en waar de gelovige mag weten dat hij niet meer door de zonde beheerst wordt, maar dat Christus in hem leeft.

Staan bij God genade en recht tegenover elkaar? Kan het twee kanten op, in de zin dat God het recht aan je voltrekt of genade aan je bewijst? Zo wordt vaak gedacht. Maar klopt dat? 

In de Bijbel gaan recht en genade samen op: door het recht te voltrekken - in de offers en uiteindelijk aan hét Offerlam - bewijst God ons genade. Dát geeft zekerheid: nu de rekening helemaal is voldaan door Jezus’ kruisdood, is er bij God volkomen verzoening voor al onze zonden. Beter kan het niet en mooier wordt het niet: op grond van Gods eigen beloften ontvangen zondaren het volste recht op (on)verdiende genade ...

'Heb jij Christus nodig?' was het thema van de interkerkelijke jongerenavond op 18 oktober 2024 in Woudenberg. Ds. A.Th. (Anne) van Olst sprak over het thema 'Gezonden als schapen' waarin hij vijf handreikingen deed om een getuige van Jezus Christus te zijn:

1. Maak het persoonlijk: Deel je eigen ervaringen met geloof in plaats van alleen feiten te geven. Vertel waarom Jezus belangrijk voor je is.

2. Wees "schaapachtig": Wees kwetsbaar en afhankelijk van God, in plaats van te vertrouwen op eigen kracht of slimheid.

3. Leef een gewoon christelijk leven: Laat je geloof zien door hoe je leeft - eerlijk, liefdevol en dienstbaar. Dit kan een krachtig getuigenis zijn.

4. Laat je gemeente gastvrij zijn: Maak de kerk toegankelijk en begrijpelijk voor buitenstaanders. Nodig mensen uit om mee te komen.

5. Kom in actie: Organiseer evangelisatie-activiteiten, maar zie dit als aanvulling op de andere punten.

Dominee Van Olst benadrukt dat getuigen niet gaat om het winnen van discussies, maar om afhankelijk van God te delen wat Hij voor jou betekent. Hij moedigt aan om te bidden voor gelegenheden om het evangelie te delen, en om beschikbaar te zijn voor God's roeping - of dat nu ver weg is of in je directe omgeving. Het belangrijkste is een verlangen om Gods getuige te zijn, gedreven door Zijn liefde.

Tijdens een interkerkelijke jongerenavond sprak dr. W. (Wim) van Vlastuin naar aanleiding van het thema van de avond: 'Heb jij Christus nodig?' Hij liet in zijn lezing het belang zien van licht en de rol van christenen als licht in de wereld. Dit wordt ook duidelijk uit de woorden van Jezus: 'U bent het licht van de wereld.' Doormiddel van persoonlijke voorbeelden illustreert hij hoe cruciaal licht is in het dagelijks leven en vergelijkt dit met de duisternis zonder het evangelie. Het licht is niet zozeer iets wat je doet, het licht wordt zichtbaar in wie je bent. 

Van Vlastuin benadrukt dat christenen anderen zouden moeten beïnvloeden door hun leven, zelfs zonder woorden. Goede daden en gedrag tonen de wereld dat ze voor een hoger doel leven, niet voor zichzelf. Straal je het licht van Christus uit in je omgeving? Hij stelde ook dat het christelijke leven betekent dat je niet van deze wereld bent, maar een burger van het hemelse koninkrijk. Wie in Christus is, is een nieuwe schepping is. Geloof niet alleen in Christus, maar wees 'in Christus', zodat het leven van Jezus door hen heen zichtbaar wordt.

Op een jongerenavond van Geloofstoerusting in Barendrecht sprak ds. C.J. (Corjan) Rijsdijk over de gelijkenis uit Lukas 18. In deze gelijkenis spreekt Jezus over een farizeeër en tollenaar. Jezus kiest hier bewust een farizeeër als voorbeeld van een zeer vroom en gerespecteerd persoon, en dat in contrast met de tollenaar die gezien werd als een zondaar.

De farizeeër dankt God voor zijn eigen goede daden en in vergelijking met anderen brengt hij het er goed vanaf. De tollenaar daarentegen staat op afstand, slaat zich op de borst en vraagt God om verzoening voor zijn zonden. Ds. Rijsdijk wijst erop dat de tollenaar in geloof reageert op het zoenoffer dat zojuist in de tempel is gebracht. Hij begrijpt dat hij zelf geen zonde kan dragen voor Gods heiligheid en vertrouwt volledig op Gods verzoening. De farizeeër pleit nergens op, maar dankt God vooral voor zichzelf.

Verrassend genoeg keurt God de tollenaar goed, niet de schijnbaar rechtvaardige farizeeër. Hieruit blijkt dat in het licht van Gods oneindige heiligheid het verschil tussen de ‘beste’ en ‘slechtste’ mensen verwaarloosbaar is. Wat maakt dan wel het verschil? Gods verzoening in Christus, het ware offerlam! Alleen dankzij Hem kunnen mensen Gods genade ontvangen.

In deze lezingen behandelt ds. J.R. (Johan) van Vugt het thema 'geloven tegen de klippen op' en bespreekt de uitdagingen van geloven in de moderne tijd. Hij focust zich op het levensverhaal van Abraham als voorbeeld van geloof en gehoorzaamheid.

Van Vugt beschrijft hoe Abraham, eerst een afgodendienaar, door God werd geroepen om alles achter te laten en naar een onbekend land te gaan. Ondanks de schijnbare onmogelijkheid van Gods beloften, gehoorzaamde Abraham zonder te twijfelen. Hij benadrukt dat geloven meer is dan alleen vertrouwen; het vereist ook gehoorzaamheid en actie. De situatie van Abraham is wat dat betreft te vergelijken met hedendaagse gelovigen die ook worstelen met twijfels en uitdagingen. Abraham hoorde Gods stem slechts enkele keren in zijn leven, maar bleef trouw.

Hoewel Abraham de volledige vervulling van Gods beloften niet zag tijdens zijn leven, bleef hij God geloven. Hij leefde als een vreemdeling in het beloofde land, uitkijkend naar de hemelse stad. Ds. Van Vugt moedigt je aan om, net als Abraham, te vertrouwen op Gods beloften en gehoorzaam te zijn, zelfs wanneer de omstandigheden moeilijk zijn.