หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

"เมื่อไรรู้สึกตัวอยู่ เมื่อนั้นคือเวลาปฎิบัติธรรมนะ เพราะงั้นเราขาดสติไม่ได้เลย ต้องพยามมีสติอยู่ทั้งวัน มีสติอยู่ตลอดเวลา เพราะเราไม่รู้ว่า เมื่อไรจิตเราจะพร้อมสำหรับการบรรลุธรรม" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๓ วันที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๖๐

"คอยสังเกตตัวเอง อะไรที่ทำแล้วกุศลเจริญ ทำอันนั้นแหละ อะไรที่ทำแล้วกิเลสเจริญ ก็อย่าไปทำ กุศลเจริญหรือกิเลสเจริญ อยู่ที่ไหน อยู่ที่จิตนั่นเอง ฉะนั้น การมีสติคุ้มครองรักษาจิต ตามรู้ตามดูจิตอยู่ วิเศษที่สุดแล้ว" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๓ วันที่ ๗ ตุลาคม ๒๕๖๐

"ต้องไม่เปิดช่องให้กิเลสมีอำนาจเหนือเรา กุศลเราก็เจริญไปเรื่อยๆ อย่างเราตั้งใจเดินจงกรม อย่าไปตั้งใจเดินจรงกรมว่า หนึ่งพรรษา ออกพรรษา แล้วเลิก อะไรที่ดีๆ ตั้งใจมันทั้งชาติเลย อย่างหลวงพ่อสอนพระ สอนปฎิบัติทั้งชีวิต อย่าคิดว่าปฏิบัติถึงเมื่อไหร่ ลงมือปฏิบัติไปทั้งชีวิตเลย เพราะการปฏิบัติเป็นเรื่องดี ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนเลย ยิ่งปฏิบัติ ยิ่งดี ยิ่งมีความสุข ทำไมจะต้องมา limit ตัวเองในความดี พระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญความดีที่หยุดนิ่งนะ อย่างอะไรที่ดี ทำมันทั้งชีวิตเลย ค่อยๆ ฝึกตัวเองไป ใจมันจะเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ นะ กิเลสมันก็จะอ่อนกำลังลงเรื่อยๆ สติ สมาธิ ปัญญา จะดีขึ้นเรื่อยๆ ค่อยๆ ฝึกตัวเองไปทุกวัน ทุกวัน อย่าท้อถอย บางทีใจท้อแท้นะ ท้อแท้ก็ไม่เลิกปฏิบัติ อย่างเราตั้งใจไว้ ทุกวันเราจะเดินจงกรม ถึงเวลาเราก็ต้องเดิน" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๓ วันที่ ๗ ตุลาคม ๒๕๖๐

"ใช้ใจที่ธรรมดาที่สุดนะ ไปรู้อารมณ์สบายๆ แป๊บเดียวก็สงบ เคล็ดลับอยู่ตรงนี้นะ เพราะฉะนั้นแต่ละวันแบ่งเวลา ทำในรูปแบบ ทำกรรมฐานสักอย่างหนึ่ง พุทโธก็ได้ หายใจก็ได้ หายใจไปพุทโธไปก็ได้ อันนี้เป็นกรรมฐานกลางๆ ใช้ได้ทุกคน ไม่ยากอะไรนะ ทำไปแล้วคอยรู้เท่าทันจิต จิตสงบก็รู้ จิตฟุ้งซ่านก็รู้ จิตวิ่งหนีไปก็รู้ จิตอยู่กับเนื้อกับตัวก็รู้ ทำกรรมฐานอย่างหนึ่งแล้วรู้ทันจิตไปเรื่อย ในที่สุด จิตก็จะสงบลงมา เชื่องขึ้นๆ ตั้งมั่น ไม่หนีไปไหน จิตได้สมาธิที่มีกำลัง เวลาที่เหลือ เจริญสติในชีวิตประจำวัน การเจริญสติในชีวิตประจำวันก็คือ มีตาก็ดู มีหูก็ฟัง มีใจก็คิด มีจมูกก็รู้กลิ่น มีลิ้นก็รู้รส มีกายก็รู้สัมผัสทางกาย กระทบอารมณ์ไปตามธรรมชาติธรรมดา แต่พอกระทบอารมณ์แล้วนะ ถ้าเกิดสุขให้รู้ เกิดทุกข์ให้รู้ เกิดกุศลให้รู้ เกิดโลภ โกรธ หลงอะไรขึ้นมา ให้รู้นะ กระทบอารมณ์ไป" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๐

"อยู่ที่ตัวเองนะ ไม่ใช่อยู่ที่ใครมาบังคับเรา ควบคุมตัวเองให้ได้ อย่าปล่อยให้กิเลสควบคุมแล้วขี้เกียจ ขี้คร้านไม่ยอมภาวนา การปฏิบัตินะ ไปฟังหลักของการปฏิบัติที่หลวงพ่อสอนให้ เจริญสติอยู่ชีวิตจริงๆ ฝึกให้มาก เพราะชีวิตส่วนใหญ่เราอยู่ตรงนี้ ยืน เดิน นั่ง นอน รู้สึกตัวไปเรื่อยๆ จะกินข้าว จะดื่มน้ำ จะทำอะไรต่ออะไร จะพูดจะคิดอะไร คอยรู้สึกกาย รู้สึกใจไปเรื่อยๆ ถ้ารู้สึกอย่างนี้ได้เรื่อยๆ ก็คือเราใช้เวลาเต็มที่ วันหนึ่งของเรายาวนานกว่าคนทั่วๆ ไป" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๐

"เราได้ยินว่าใครเขาภาวนาดี เราอนุโมทนา ยินดีกับเขานะ ใจเราจะได้บุญ ถ้าใจเราอิจฉา ใจเราเศร้าหมอง มันจะขวางการปฏิบัติของเราเอง ไม่อยากให้ใครเขาเข้าใจธรรมะเลย กรรมตัวนี้แรงนะ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๖๐

"ท่านสอนกรรมฐานง่ายๆ สอนกายานุปัสสนา รู้สึกร่างกายหายใจออก หายใจเข้า ยืน เดิน นั่ง นอน เคลื่อนไหว หยุดนิ่งอย่างงี้ ดูง่ายๆ นะ สอนเวทนานุปัสสนา รู้ความรู้สึกสุข ทุกข์ เฉยๆ นี่ง่ายๆ พวกเราก็รู้สึกได้ รู้สึกไหม ใจสุขหรือใจทุกข์หรือใจเฉย ดูง่ายๆ นะ ดูจิตตานุปัสสนา จะดูจากจิตที่เป็นกุศล อกุศล จิตเดี๋ยวก็เป็นกุศล เดี๋ยวก็โลภ เดี๋ยวก็โกรธ เดี๋ยวก็หลง หมุนเวียนเปลี่ยนแปลงทั้งวันนะ หัดดูอย่างนี้ไปนะ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๖๐

"ถ้าเราแยกขันธ์ชำนาญ เราจะรู้ว่า ความรู้สึกสุขทุกข์ เป็นของถูกรู้ ถูกดู จิต คือ คนที่รู้ ที่ดู จิตเป็นธรรมชาติที่รู้อารมณ์ ถามว่าจิตมีนิยามว่าอย่างไร ความหมายของจิต จิต คือ ธรรมชาติที่รู้อารมณ์ จิตเป็นธรรมชาติที่รู้อารมณ์ อะไรเป็นตัวที่รู้อารมณ์ ก็คือ จิต จิตรู้อารมณ์ผ่านอะไร ผ่านอายตนะ อายตนะเป็นทางเชื่อมต่อกับโลกข้างนอก จิตจะรู้รูปผ่านทางตา จิตจะได้ยินเสียงผ่านทางหู จิตจะรู้เรื่องราวที่คิดผ่านทางใจ จะผ่านอายตนะ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๖๐

"เฝ้ารู้นะ ความเป็นธรรมดาของกาย ความเป็นธรรมดาของใจ แล้วจะเห็นไตรลักษณ์ของกายของใจ เห็นไตรลักษณ์ของกายของใจ ก็คือวิปัสสนากรรมฐาน วิปัสสนะ วิ แปลว่า แจ้ง ปัสสนะ คือ การเห็น เห็นแจ้ง เห็นความจริงในรูปนาม กายใจนี้ ว่าไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา จะเห็นได้ ใช้ใจที่ธรรมดาไปรู้ความเป็นธรรมดาของกาย ไปรู้ความเป็นธรรมดาของใจ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๖๐

"พออายุเยอะๆ ขึ้นนะ แล้วเราไม่มีธรรมเลยเนี่ย ชีวิตเราจะไม่สดชื่น ร่างกายก็ไม่แข็งแรง ไม่กระปรี้กระเปร่าเหมือนเมื่อก่อน จิตใจเราทุกวันนี้ เราก็ต้องพึ่งคนอื่นมากขึ้นๆ ช่วยตัวเองได้น้อยลง ไม่ค่อยมีความสุข งั้นต้องรีบฝึกกรรมฐาน ต่อไปนี้ ทุกลมหายใจเข้าออก คอยรู้สึกตัวมีสติ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๖๐