หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

"วิธีพ้นทุกข์ด้วยการหนีทุกข์ หนีไม่รอด เรามารู้ความจริงของรูปนามกายใจ รู้กายไป เห็นกายนี้เป็นก้อนทุกข์ เป็นตัวทุกข์ พอเห็นอย่างนี้ ใจมันจะเบื่อหน่ายคลายความยึดถือในร่างกาย เบื่อหน่ายคลายความยึดถือแล้ว ร่างกายแก่ จิตใจจะไม่หวั่นไหว ร่างกายเจ็บ จิตใจก็ไม่หวั่นไหว ร่างกายจะตาย จิตใจก็ไม่หวั่นไหว ตายอย่างสง่าผ่าเผย" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๖๐

"ถ้าเราจะทำทาน เราจะรักษาศีล เราจะทำสมาธิ เราจะเจริญปัญญา จะต้องฉลาด อย่างน้อยที่สุด รู้ว่าเราทำไปเพื่อความบริสุทธิ์หลุดพ้นนะ ทำทานนี้เพื่อความบริสุทธิ์ของจิตใจ ไม่ใช่ทำเพื่อจะเฮง ถือศีล ก็เพื่อขัดเกลาจิตใจ เพื่อไปสู่ความบริสุทธิ์ ไม่ใช่ถือศีล ก็หวังว่าจะได้ไปเป็นเทวดา หรือจะได้เกิดเป็นคนอีกรอบหนึ่ง เจือสิ่งเหล่านี้เข้ามา บางคนไปนั่งสมาธิแก้บน ไม่ได้อยากนั่งเลย แต่บนไว้ จำเป็นต้องนั่ง ไม่งั้นเจ้าพ่อจะโกรธ ห่วงเจ้าพ่อมากกว่า อย่างทำทาน หวังรวย หวังเฮง หวังอะไร อย่างนี้ นี่มันเจือกิเลสทั้งนั้นแหละ ไม่ได้ว่าวิสุทธิ ไม่ใช่สิ่งที่จะไปสู่ความบริสุทธิ์เลย" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑๐ กันยายน ๒๕๖๐

"ถ้าเราถือศีล 5 นะ ทุกวันทำในรูปแบบ สร้างพลังของสมาธินะ แล้วก็เจริญสติ เจริญปัญญาในชีิวิตประจำวัน มรรคผล นิพพาน ไม่ไปไหนหรอก ยังไง สักวันมันก็ถึง" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๑๐ กันยายน ๒๕๖๐

"กรรมฐาน อย่าไปทำเพราะอยากดีนะ ถือว่าเราอยู่ในชีวิตธรรมดาอย่างนี้ เราพุทโธไป หายใจไป ถือว่าเราทำเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า คิดไว้แค่นี้ ทำบูชาพระพุทธเจ้าไปเรื่อย ไม่จำเป็นต้องมีดอกไม้ ธูป เทียนเลย บูชาด้วยการบริกรรมภาวนา พุทโธๆ คิดถึงท่าน แล้วรู้ทันจิตใจตัวเองไปเรื่อย เรียกว่าปฏิบัติบูชานะ แล้วตัวนี้ดีมาก ดีกว่าไปนั่งสมาธิแล้วเครียดๆ ปวดหัว" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๙ กันยายน ๒๕๖๐

"เรารู้นะ ว่าเราภาวนา เราจะพ้นโลก โลกนี้ไม่ได้มีความสุข โลกนี้มันสุข สำหรับคนหลง คนมีสติ มีปัญญา ได้ฟังคำสอนของพระพุทธเจ้า แล้วมาสังเกตกาย สังเกตใจ ของเรา จะรู้ว่า เมื่อไรมีกาย ก็มีทุกข์ เมื่อไรมีใจ ก็ยังมีทุกข์อยู่ มีอะไร ก็มีทุกข์เพราะอันนั้น ไม่ว่าเราอยู่ในโลกไหน เราก็มีกายมีใจนี้อยู่ เพราะฉะนั้นความทุกข์ ก็ยังตามเราไป" --พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๙ กันยายน ๒๕๖๐

"วิธีปฏิบัติ ไม่ใช่เรื่องยากนะ มีสติรู้สึกกาย รู้สึกใจ ให้มากที่สุด เท่าที่จะมากได้ในแต่ละวัน อย่าละเลย อย่าขี้เกียจ อย่าผัดวันประกันพรุ่ง ปัญหาใหญ่ของนักปฏิบัติ อยู่ที่ไม่ปฏิบัติ ไม่ใช่ปฏิบัติแล้วทำไม่ได้ หรือทำยากเกินไป" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๓ กันยายน ๒๕๖๐

"เวลาฟังธรรมเป็นเวลาสำคัญนะ ไม่ใช่เวลาเล่นๆ เวลาที่ตั้งใจฟัง กระแสของธรรม มันเป็นพลังงานที่ละเอียด ที่ปราณีต ถ่ายทอดผ่านใจของครูบาอาจารย์ ไปสู่พวกเรา ใจของเรา สงบ สันติ ฟังธรรมะไปด้วยจิตใจที่รู้ตื่น เบิกบาน กระแสธรรมมันจูนเข้ามาในใจเรา ใจเราจะรับธรรมได้ แต่ถ้าใจเรา มันวอกแวกๆ นะ มันรับธรรมะไม่ได้ มันไม่เหมือนฟังเลคเชอร์ ฟังเลคเชอร์นะ จดๆๆ ไปเรื่อยๆ เอาไปดูทีหลังก็ยังได้ แต่ในขณะที่ฟังธรรมะของครูบาอาจารย์ คือ "นาทีทองของการปฏิบัติ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๒ กันยายน ๒๕๖๐

"พวกเรารู้สึกไหม เรามีขอบเขต มีกำแพงของตัวเองอยู่ รู้สึกไหม ใครล่วงล้ำกำแพงนี้ เอาตายเลย ทนไม่ได้ อย่างบางคนเดินเข้าใกล้เราเนี่ย กำแพงของมันมาชนกำแพงกับเรา เราไม่ชอบแล้วหละ บางคนเข้าใกล้เรา เราอึดอัด รู้สึกไหม แต่ถ้าคนที่เราชอบ เราอยากลากเข้ามาอยู่ในกำแพงของเรา นึกออกไหม แล้วไม่ยอมให้มันไปไหนแล้ว ขังมันไว้อยู่ในเนี้ย เรามีกำแพงอันนึงสร้างขึ้นมา แล้วมันจะรู้สึกว่า นี่ นี่ อันนี้ของเรานะ อันนี้ไม่ใช่ของเรานะ มันเทียบกันขึ้นมา เลยเกิดว่า เรากับเขา เราดีกว่าเขา เขาดีกว่าเรา เรากับเขาเท่าๆ กัน นี่เป็นปรากฎการณ์ ที่เกิดขึ้น หลังจากที่เราขีดวงกำแพงนี้แล้ว เพราะฉะนั้น อย่างพระอนาคามียังมีวงกำแพงนี้อยู่ พระอนาคามี จะรู้สึกว่า จิตยังมีขอบเขตอยู่ จิตของเราก็มีขอบเขต มีกำแพงขังจิตอยู่ แต่พระอรหันต์ ไม่มีกำแพงอันนี้แล้ว เพราะฉะนั้น จิตพระอรหันต์ไม่มีขอบเขต มานะก็ไม่มี เพราะไม่มีกำแพงอันนี้ซะแล้ว" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๒ กันยายน ๒๕๖๐

"เราเรียนรู้ความจริงของกาย เรียนรู้ความจริงของจิตใจมากๆ เราจะเข้าใจร่างกายจริงๆ เป็นทุกข์ มีความทุกข์บีบคั้นตลอดเวลา ร่างกายจริงๆ เป็นวัตถุที่เรายืมโลกมาใช้ชั่วคราว วันหนึ่งเราต้องคืนเขาไป จิตใจนี้ก็เหมือนกัน เป็นของไม่เที่ยงเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา จิตใจนี้เป็นของบังคับไม่ได้ เลือกไม่ได้ สั่งไม่ได้ เห็นอย่างนี้ใจมันจะคลายความยึดถือออกไป แล้วมันจะไม่หิว ใจที่มันฉลาดขึ้นมามันจะไม่หิว" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๒ วันที่ ๒๗ สิงหาคม ๒๕๖๐

"ความสุขในใจเราก็ชั่วคราว ความทุกข์ก็ชั่วคราว ความรัก ความชัง ก็เป็นของชั่วคราว เวลา ความรู้สึก รักใครขึ้นมา เรารู้ทันนะ ใจมันคลายออก มันเหลือแต่เมตตา ไม่เป็นรักนะ เขาจะไปที่ไหน เราไม่หวั่นไหว ไม่กังวล ใจก็ไม่ทุกข์เพราะพลัดพรากจากสิ่งที่รัก ไม่ทุกข์ เพราะเจอสิ่งที่ไม่รัก เพราะสิ่งที่ไม่รักเนี่ย ใจเป็นคนไม่รัก ใจมีโทสะ เราเห็นโทสะเกิดดับ แล้วโทสะไม่มีสาระ ใจเป็นกลาง ไม่มีโทสะ ฉะนั้นเจออะไร มันก็ไม่เกลียด อยู่ที่ฝึกนะ ถ้าใจยอมรับความจริงได้ว่า สุข ทุกข์ ดี ชั่ว เป็นของชั่วคราว ความทุกข์ทางใจมันก็ไม่มี" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช แผ่นที่ ๗๒ วัดสวนสันติธรรม วันที่ ๒๖ สิงหาคม ๒๕๖๐