หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

"ไม่ใช่ว่า เจอหลวงพ่อ แล้วจะภาวนาถูกทุกคนนะ แล้วคนที่ภาวนาถูกมีเยอะ แต่ประสบความสำเร็จก็ไม่เยอะเท่าจำนวนคนที่ภาวนาถูก เพราะมันภาวนาไม่จริง ทำนิดๆ หน่อยๆ ทำๆ หยุดๆ เล่นๆ บ้าง หรืออะไรที่หลวงพ่อห้าม ก็ทำ อะไรที่หลวงพ่อบอกให้ทำ ไม่เอา เอาไว้ก่อน ไม่กล้าปฏิเสธ บอกเอาไว้ก่อน ผลัด อะไรไม่ให้ทำ อย่าไปยุ่งกับโลกมาก ยุ่งกับอินเตอร์เน็ตมาก ฟุ้งซ่าน คุยทั้งวัน จะเก่งสักแค่ไหน สมาธิปกติก็ไม่มีอยู่แล้ว ยังจะเล่น line ทั้งวัน เล่น face ทั้งวัน อะไรอย่างนี้ จะเอากำลังที่ไหนไปออกจากโลก ห้ามอะไรอีก ห้ามวิ่งร่อนเร่ ถามกรรมฐานวัดโน้นที วัดนี้ที สำนักโน้น สำนักนี้ อาจารย์โน้น อาจารย์นี้ กระทั่งในสำนักหลวงพ่อ มีผู้ช่วยสอนหลายคน เราก็วิ่งร่อน ต้องถามให้ครบทุกคน พวกนี้ ภาวนาไม่ได้หรอก ฟุ้งซ่าน การรักษาโรคของหมอนะ ก็คล้ายๆ อาจารย์สอนกรรมฐาน หลายๆ หมอมาช่วยกันรักษาคนไข้ ดีไม่ดี ตาย รักษาไม่เหมือนกัน มันเป็นศิลปะ การสอนกรรมฐานก็เป็นศิลปะนะ ไม่ใช่เรียนกับใครก็ได้ ไม่ใช่ ต้องดูตัวเองว่าเราเหมาะกับอาจารย์ชนิดไหน" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"ฟังอย่างเดียว มันไม่ได้ผลนะ ต้องทำ ต้องลงมือปฏิบัติ การปฏิบัติไม่มีอะไรมาก มีสติไว้ก่อน ร่างกายเคลื่อนไหว รู้สึก จิตใจเคลื่อนไหว รู้สึกไปเรื่อย เมื่อวันใด จิตมันแจ่มแจ้ง เกิดปัญญา เห็นความจริงของกาย ของใจ จิตก็วาง การปฏิบัติมีเท่านี้เอง หลัก นอกนั้นเป็นรายละเอียด" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม วันที่ ๑๕ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"เวลานี่มีค่ามากนะ ชีวิตเราจริงๆ มีเวลานิดเดียว หมดแล้วก็หมดกัน แล้วที่สำคัญ ไม่รู้จะหมดเมื่อไหร่ เวลาที่ผ่านไป อย่าปล่อยทิ้ง เมื่อวานก็สอนให้หายใจ มีสติหายใจออก มีสติหายใจเข้า หายใจไป รู้สึกตัวไป หายใจไป รู้สึกตัวไป มีความเพียรอยู่ มีการปฏิบัติธรรมอยู่ตลอดเวลา อย่าทิ้งเวลาให้หมดไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้ประโยชน์ขึ้นมา ส่วนใหญ่ เราเอาเวลาไปทำมาหากิน ไปเรียนหนังสือ ไปทำมาหากิน ลงทุนเพื่อจะอยู่กับโลก แต่อยู่ได้ไม่นาน เราก็ต้องไปจากโลก ทำมาหากินได้เงินมาเยอะ ก็ไม่ได้เอาไว้ใช้หมด สุดท้ายก็เป็นของคนอื่นอีก อะไรที่จะติดตัวเรา เวลาที่นิดเดียวนี่แหละ หาสมบัติติดตัวเราไปให้ได้ สร้างบุญให้มาก ศีล สมาธิ ปัญญา เจริญเข้าไป" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"คำว่ารู้ทุกข์เนี่ย ลึกซึ้งนะ รู้ทุกข์ ต้องรู้ตั้งแต่ว่า อะไรคือตัวทุกข์ ขันธ์ทั้งห้าคือตัวทุกข์ รู้ขันธ์ทั้งห้าไป ทีแรก รู้ด้วยสติ คือ รู้ถึงความมีอยู่ของมัน ไม่ละเลย ไม่ลืมมัน ไม่ละเลย มัวแต่ไปดูของอื่นๆ ก็คอยรู้กาย คอยรู้ใจ ไม่ละเลย ต่อไปก็ปัญญาเกิด รู้ด้วยปัญญา ว่าขันธ์ห้านี้ เป็นตัวทุกข์จริงๆ ร่างกายนี้ก็เป็นภาระ ความรู้สึกสุขทุกข์ ดีชั่วทั้งหลาย ความรับรู้ทั้งหลาย เป็นภาระทั้งสิ้น เป็นทุกข์ทั้งสิ้น พอเห็นอย่างนี้ ใจจะเริ่มเบื่อ เบื่อหน่าย คลายความยึดถือ แล้วหลุดพ้น" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"ปฏิบัติบูชาพระพุทธเจ้าไป รู้สึกไป ภาวนาไป หายใจ ระลึกถึงพระพุทธเจ้า จิตใจจะมีกำลัง ถ้าใจเราคิดถึงท่านเรื่อยๆ เราจะเข้าใกล้ท่านเรื่อย ใกล้เข้าไปเรื่อยๆ ถ้าใจเราไปอยู่กับโลก หลงแต่โลก เราก็จะไกลท่าน เพราะงั้นถ้าเมื่อไร ใจเราเข้าถึงธรรม เราเข้าถึงตัวท่านละ ท่านถึงสอนบอกว่า ถึงจับชายจีวรท่านอยู่นะ แต่ไม่เข้าใจธรรม ก็ถือว่าไม่เห็นท่าน งั้นเราภาวนา จิตใจเราเคล้าเคลียอยู่กับธรรม เราก็เข้าใกล้พระพุทธเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ ถึงวันหนึ่งเราก็เข้าถึง คล้ายๆ จับชายจีวรท่านได้ละ นอกจากการปฏิบัติแล้ว ไม่มีทางเลย ที่เราจะได้เห็นพระพุทธเจ้า เราต้องปฏิบ้ติ แล้ววันหนึ่ง จะได้เห็นพระพุทธเจ้าตัวจริง" -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์​ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๘ กรกฏาคม ๒๕๖๐

"เวลามีอะไรให้ดู เราก็ทิ้งการมีสติ เราไปดูเสียก่อน เวลาฟังอะไรขำๆ เราก็ทิ้งการมีสติ ไปตั้งใจฟัง เพลิดเพลินในการฟัง ได้กลิ่น ได้รส ได้สัมผัส เราทิ้งสติตลอดเวลา แล้วจะมาบ่นนะ ว่า ปฏิบัติมาตั้ง ๗ ปี ๗ เดือน กับอีก ๗ วันแล้ว ยังไม่ได้กระทั่งพระโสดาบัน อย่าว่าแต่เป็นพระอรหันต์ หรือพระอนาคา เลยนะ พระโสดาบัน ยังไม่ได้เลย ๗ ปี นับตั้งแต่เริ่มปฏิบัติ ส่วนชั่วโมงที่ปฏิบัติเนี่ย ไม่ถึง ๗ ปี อาจจะไม่ถึง ๗ วัน นะ ช่วง ๗ ปีที่ผ่านมาเนี่ย ปฏิบัติจริงๆ ไม่ถึง ๗ วัน ปฏิบัตินิดเดียว หลงเยอะ มีสติน้อย หรือปฏิบัติไปก็หลงพลาดไปเพ่ง รู้ลมหายใจก็เพ่งลม จนกลายเป็นแสงก็เพ่งแสง อย่างนั้นไม่ทำให้เกิดมรรคผลนิพพานอะไร" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"อยู่ตรงไหนก็ปฏิบัติได้ หลวงพ่อไม่มีเงื่อนไขว่าต้องไปทำที่วัด ตั้งแต่เป็นโยมแล้วนะ หลวงพ่อไปเรียนที่ครูบาอาจารย์ แล้วก็มาทำที่บ้าน อยู่ที่ทำงาน ถ้าตอนไหนที่ไม่ต้องทำงานที่ใช้ความคิด ก็ปฏิบัตินะ ตอนไหนที่ต้องทำงานที่ต้องคิด มันปฏิบัติไม่ได้ จะกินข้าวก็ปฏิบัติ จะอาบน้ำก็ปฏิบัติ จะขับถ่ายก็ปฏิบัตินะ เนี่ยเวลาปฏิบัติของหลวงพ่อมีเยอะมากเลย ตื่นนอนมาแทนที่จะบิดขี้เกียจเฉยๆ นะ รู้ รู้กายรู้ใจเลย รู้ใจก่อน ใจมันปรากฏก่อน แล้วกายมันค่อยปรากฏทีหลัง ตอนตื่นนอนเนี่ยใจมันขึ้นมารู้สึกก่อนนะ แล้วมันค่อยแผ่ความรู้สึกมาที่กาย พอใจเริ่มไหวตัวขึ้นมานะก็รู้แล้ว เนี่ยสติมันดี ฝึกสติไปเรื่อย อยู่ตรงไหนก็ภาวนาได้" -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๘ กรกฏาคม ๒๕๖๐

"เราคอยดูตัวเองนะ สังเกตไป มีตัณหา มีมานะ มีทิฐิไหม สิ่งเหล่านี้ ทำให้เนิ่นช้า ถ้ามี เลิกละซะ อย่าไปยอมมัน อย่าไปยอมให้สิ่งเหล่านี้ครอบงำจิตเรา มาตั้งสติ ตั้งสมาธิ มีใจเป็นคนดู เห็นกายทำงาน เห็นใจทำงานไปเรื่อยๆ เห็นเอา เพราะอะไร วิปัสสนา แปลว่า เห็นแจ้ง ปัสสนะ แปลว่า การเห็น วิ แปลว่า แจ้ง เห็นแจ้ง คือ เห็นไตรลักษณ์นั่นเอง เห็นไตรลักษณ์ของกาย เห็นไตรลักษณ์ของใจ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๘ กรกฎาคม ๒๕๖๐

"ดูจิตใจจะเห็นความไม่เที่ยงง่าย เพราะจิตใจเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว ร่างกายเปลี่ยนช้ากว่าจิต เพราะฉะนั้นจะไปดูอนิจจังที่กาย ใช้เวลานาน แต่ดูอนิจจังที่จิต เปลี่ยนตลอดเวลา อย่างประเดี๋ยวก็หัวเราะ เดี๋ยวก็เฉยๆ สังเกตไหม จิตมันเปลี่ยนตลอดเวลา มีตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ กระทบอารมณ์ทีไร จิตเปลี่ยนทุกที ค่อยๆ ดูไป มีเรื่องกระทบอารมณ์ตลอดเวลา จิตก็เปลี่ยนตลอดเวลา" -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒ กรกฏาคม ๒๕๖๐

"ยังไม่มีสติ ฝึกให้มีสติ ยังไม่มีความตั้งมั่น ฝึกให้มีความตั้งมั่น มีความตั้งมั่นแล้ว แยกขันธ์ ยังไม่เคยแยก ก็หัดแยก แยกขันธ์แล้ว ดูขันธ์แสดงไตรลักษณ์ มันไม่ยอมแสดง หาทางดูให้มันแสดง มันมี trick ในการทำ ทำได้ อย่างจิตไม่มีสติ ทำยังไงให้มีสติ หัดรู้สภาวะบ่อยๆ สภาวะที่เกิดทั้งวัน อะไรก็ได้ สักคู่เดียว เช่นจิตสุข จิตทุกข์ ดูไปเรื่อยๆ หายใจออก หายใจเข้า ดูไปเรื่อยๆ ถ้าหายใจออก รู้สึก หายใจเข้า รู้สึก สุข รู้สึก ทุกข์ รู้สึก ดี รู้สึกโลภ โกรธ หลง รู้สึกได้ สติจะเกิด ต้องฝึก ของฟรีไม่มี ถ้าเรายังไม่เป็น ทำสติปัฏฐานไป มีสติระลึกรูป-นามไป อันที่เราถนัด" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒ กรกฎาคม ๒๕๖๐