หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

"ที่จริงแล้วการเห็นจิตเห็น 2 อย่างนะ อันหนึ่งเห็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นกับจิต อีกอันหนึ่ง เห็นพฤติกรรมของจิต ความรู้สึกที่เกิดขึ้น เช่น ความสุข ความทุกข์เกิดขึ้นมา เรารู้ทัน แล้วมันก็เกิดดับให้ดู ความดีความชั่วโลภโกรธหลงแล้วก็ดับไป นี่เรารู้ความรู้สึก อีกอย่างหนึ่งที่เรารู้ คือ รู้พฎติกรรมของจิต จิตมันวิ่งไปทางตา รู้ทัน จิตวิ่งไปที่หู รู้ทัน จิตไปเกิดดับทางทวารทั้ง 6 รู้ทัน อย่างงี้ เราเรียกว่าเรารู้ทันพฤติกรรมของมัน" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"อย่าส่งจิตออกนอก ไม่ใช่ว่าให้ส่งเข้าข้างใน ไม่ใช่ให้รักษาไว้ตรงกลาง จิตเป็นยังไง รู้ว่าเป็นอย่างนั้น แต่ว่าให้รู้ทันจิตที่เคลื่อน จนมันไม่เคลื่อน มันหยุดปั๊บเลย มันไม่เคลื่อนเลย นั่นคือภาวะที่จิตไม่ส่งออกนอก แล้วก็ไม่ได้รักษาไว้ ไม่ได้เจตนาให้ตั้งมั่น พอตั้งมั่นแล้ว ไม่เจตนารักษาไว้ เพราะฉะนั้น คำว่า อย่าส่งจิตออกนอกคำเดียว ครอบคลุมการปฏิบัติ ปฏิบัติกันนานมากเลย กว่าจะเข้าใจ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"ถ้าเมื่อไหร่เห็นทุกข์ ก็จะได้เห็นธรรม อย่ากลัวทุกข์นะ อย่าเกลียดทุกข์ นั่นคือครูที่ดีที่สุดของเรา เป็นครูที่ดุ ไม่เหมือนครูใจดีนะ ครูสุขเป็นครูใจดี ครูทุกข์เนี่ย ครูดุร้าย ดุ เข้มงวด เข้มงวดแบบไม่มีข้อยกเว้นเลย เพราะฉะนั้น ทุกคนต้องทุกข์ ครูคนนี้ไม่เคยยกเว้นให้ใครเลยนะ ทุกข์แน่นอน เพียงแต่ว่าเราจะเรียนรู้วิชาของครูคนนี้ได้รึเปล่า เท่านั้นเอง เราไม่อยากเรียน เราไม่เห็นทุกข์ เพราะไม่อยากดู เราอยากหนี แล้วก็เวลาความทุกข์เกิดขึ้น อยากให้หาย แทนที่เราจะรู้ด้วยใจที่เป็นกลาง ใจจะไม่เป็นกลาง ค่อยๆ ดูไปนะ เรื่องสุข เรื่องทุกข์ เรื่องดี เรื่องชั่ว ค่อยๆ เรียนไป พอเข้าใจความจริงของทุกข์แล้วก็ ใจจะปล่อย" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"ที่เราภาวนาให้มีจิตรู้ ไม่ใช่เพื่อให้มีจิตรู้คงที่ อย่าเข้าใจผิดว่า จะฝึกให้จิตรู้คงที่ เรามีจิตรู้เพื่อจะตัดจิตคิดให้ขาดเป็นช่วงๆ เท่านั้นเอง แล้วสุดท้ายก็จะเห็นว่า จิตคิดก็ไม่เที่ยง จิตรู้ก็ไม่เที่ยง จิตทุกชนิด ไม่เที่ยง" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"จิตเราหลงไป แล้วเรารู้ว่า จิตหลงไป ขณะที่รู้ว่า จิตหลงไป จิตไหลไป สมาธิเกิดขึ้น ขณะนึง เป็นขณิกสมาธิ ทำขณิกสมาธิมากๆ บ่อยๆ มันจะรู้ตัว รู้ตัว รู้ตัว มันเหมือนรู้ได้ทั้งวันเลย คราวนี้ไม่ต้องเข้าสมาธิ ไม่ต้องเข้าฌานนะ แต่ว่ามันเหมือนรู้ตัวได้ทั้งวัน พอเผลอปุ๊บ รู้ปั๊บ เผลอปุ๊บ รู้ปั๊บ ตัวนี้ตัวดีละ ตัวของวิเศษ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒๐ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"การปฏิบัติจริงๆ เราเรียนอยู่ในชีวิตธรรมดานี่เอง เวลาปัญหาชีวิตเกิดขึ้น มันมีปัญหา 2 ส่วน ซ้อนกันอยู่ อันหนึ่งเป็นปัญหาจริงๆ ในชีวิต เช่น สามีมีกิ๊ก ภรรยามีกิ๊ก ลูกติดยา ตกงาน เป็นปัญหาจริงๆ บางคนพ่อแก่แล้วเจ้าชู้ เป็นปัญหา แต่ว่ามันมีปัญหาอีกส่วนหนึ่ง คือ ปัญหาทางใจ ปัญหาความคิดของเราเอง ถ้าแก้ปัญหาไม่ตก ใจเราก็หมกมุ่นอยู่กับปัญหาจริงๆ ปัญหาจริงๆ นะส่วนหนึ่ง หนีไม่พ้นหรอก ชีวิตทุกคนต้องมีปัญหา แต่ถ้ารู้จักการวางใจที่ถูกต้องนะ เราก็พ้นปัญหาได้ แล้วเราก็จะมีแรงภาวนา ไม่อย่างนั้นเราภาวนาไม่ไหว" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๒๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"เวลาที่เราภาวนาไป เราจะเจอสภาวะที่ไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น เป็นระยะๆ ตลอดสายของการปฏิบัติ สิ่งที่เราไม่เคยรู้ ก็ได้รู้ ไม่เคยเห็น ก็ได้เห็น ไม่เคยเข้าใจ ก็ได้เข้าใจ เป็นลำดับไป ถือหลักให้แม่น เวลาเจออะไรที่ไม่รู้ว่าคืออะไร สงสัย ให้รู้ว่าสงสัย ดู เข้าตรงนี้เลย มันคืออะไร ไม่สำคัญ มันแค่ว่าสิ่งบางสิ่งเกิดมา แต่ว่าใจสงสัย ปัญหาอยู่ที่ใจสงสัย แล้วไม่เห็น ปัญหาไม่ใช่ว่า นั่นคืออะไร" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"สิ่งที่เรียกว่าโลก ต่อไปข้างหน้าลำบาก สังคมนี้เปลี่ยนเร็วมากเลย ถ้าเราภาวนาได้ ใจมันไม่ปฏิเสธความเปลี่ยนแปลง มันมองแบบเข้าใจ ว่ามันเป็นอย่างนี้แหละ" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม ๒๕๖๐

"กายกับใจนั้นลำบากอยู่แล้ว ทุกข์อยู่แล้วโดยธรรมชาติธรรมดา เราต้องการเห็นตรงนี้ แต่ว่าพอเราลงมือปฏิบัติ เราไปแกล้งทำให้มันเครียดมากกว่าเก่า ร่างกายก็แข็งๆ ทื่อๆ จิตใจก็ถูกกดเอาไว้นิ่งๆ ไม่สบาย เป็นการทรมานตัวเอง บังคับกายบังคับใจมากไป" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๖

"อย่างบางคนก็คิดว่า ตัวเองนิสัยดี จิตใจดี นิสัยดี คนอื่นเขามอง ไม่ใช่อ่ะ ร้ายโคตรๆ มองมาจากมุมของคนอื่นๆ นะ มองง่าย มองตัวเองตรงๆ มองยาก งั้นเราจะมาฝึกตัวเองให้สามารถมองตัวเองเหมือนคนอื่นเค้ามอง ย้อนมามองตัวเองได้ จะค่อยๆ ฝึก อันแรกเลยเราจะต้องให้จิตใจอยู่กับตัวเองก่อน จิตใจอยู่กับเนื้อกับตัว ถ้าเราใจลอย เราไม่สนใจร่างกายตัวเอง ไม่สนใจจิตใจตัวเอง โอกาสที่จะย้อนมาดูตัวเองเนี่ย ไม่มี" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๗๑ วันที่ ๑๓ พฤษภาคม ๒๕๕๖