หลวงปู่ปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม

"ขันธ์ แปลว่า กอง, ส่วน สิ่งที่ประกอบเป็นตัวเรามันมี ๕ ส่วน ทำไมเป็น ๕ ส่วนได้ ก็เพราะมันแยกกันอยู่แล้ว ไม่ใช่ไปจับมันแยกหรอก แต่พวกนักปฏิบัติมักจะรวบมันเข้ามา หรือเวลามีกิเลสแรงๆ ก็ไปรวบมันเข้ามา เอาขันธ์นั้นมารวมเป็นเราขึ้นมา เป็นกูขึ้นมา" -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๙ วันที่ ๐๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๐ (600204)

"โดยธรรมชาติของจิต มันจะเอาเข้า อยากได้ตลอด วันหนึ่งอยากกี่ครั้ง - นับไม่ถ้วนเลย รู้สึกไหม มันจะเอา ฝึกทำทานนี่ ฝึกเอาออก สละไปเรื่อย สละวัตถุสิ่งของเป็นทานเบื้องต้น มันทำง่าย ทานสูงขึ้นไปเป็นทานระดับอุปบารมี ระดับกลางๆ สละเลือดเนื้อของตัวเอง ไม่ถึงขั้นสละชีวิต สละเลือดเนื้อได้ อย่างไปบริจาคโลหิตอย่างนี้ บริจาคโลหิต มันยากกว่าบริจาคเงินนะ รู้สึกไหม มันทำยากกว่ากัน มันสละยากกว่ากัน จะสละได้ ใจต้องแข็งพอ แล้วทานขั้นสุดท้ายนี่นะ สละชีวิตเพื่อธรรมะได้ เหมือนอย่างพระเวสสันดร ตั้งใจเลยถ้าใครมาขอชีวิตก็จะให้ ใครมาขออะไรให้หมดเลย" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ณ วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๖๐ (600129)

"โลกนี้เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา พระพุทธเจ้าสอนเรา มันไม่เที่ยง ทุกอย่างมันคงที่อยู่ที่เดิมไม่ได้ ถ้าพยายามจะฝืนอยู่ที่เดิม มันจะเป็นเทุกข์ คือถูกบีบคั้นให้สลายไป ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ไม่ได้อยู่ในอำนาจบังคับของใครคนใดคนนึง เรียกว่าเป็นอนัตตา" พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๒๘ มกราคม ๒๕๖๐

"เรากำหนดไม่ได้ว่า เราจะเจออารมณ์ที่ชอบหรืออารมณ์ที่ไม่ชอบ มันเป็นวิบาก วิบากที่ไม่ดีให้ผลก็เจออารมณ์ที่ไม่ชอบใจ วิบากที่ดีให้ผลก็เจออารมณ์ที่ชอบ มีความสุข" พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๖๐ (600122)

"นิพพาน เป็นสภาวะที่จิตที่มีคุณภาพแล้ว เข้าไปสัมผัสได้ นิพพานไม่ใช่จิต บางคนบอกว่าจิตที่บริสุทธิ์คือนิพพาน เข้าใจผิดแล้ว จิตคือจิต จิตเป็นส่วนของขันธ์ เป็นส่วนของนามธรรม รูปธรรมนามธรรมยังไม่ใช่นิพพาน เป็นนามรูปอยู่ สิ่งที่เป็นนามรูปก็มีแต่ความไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา นิพพานนั้นเที่ยง นิพพานเป็นบรมสุข นิพพานเป็นอนัตตา นิพพานไม่มีเจ้าของ" -- พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๖๐ (600121)

"ที่หลวงพ่อสอนให้วันนี้นะ เราเอาไปทำนะ วันหนึ่ง ๑๕ นาที ๒๐ นาที ทำทุกวัน แล้วเราจะดูจิตในชีวิตประจำวันได้เก่งขึ้น ไม่ทำในรูปแบบเลย ไปดูจิตในชีวิตประจำวัน ดูได้ช่วงเดียว หมดแรง ดูไม่ได้จริง จิตมันไม่เข้าฐาน เวลาไปรู้อารมณ์นะ จิตก็จะถลำไป จมลงไปในอารมณ์ หรือไม่ก็เผลอไปเลย ไม่ดู คอยเตือนตัวเอง คอยรู้สึก ร่างกายหายใจ คอยเตือนตัวเองเรื่อยๆ ใจก็จดจ่ออยู่กับการภาวนา มันก็เจริญง่าย ไม่หลงยาว" -- พระธรรมเทศนา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๑๕ มกราคม ๒๕๖๐

"มีความอยากก็มีความทุกข์นะ ได้มาอย่างที่ต้องการแล้ว ก็ยังทุกข์อีก ต้องดูแลต้องรักษาของซึ่งดูแลรักษาไม่ได้จริง ไม่มีอะไรที่เรารักษาได้จริงสักอย่างเดียวเลย" พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๑๔ มกราคม ๒๕๖๐ (600114)

"ร่างกายนี้ ถึงจะอยู่ในสภาวะที่ดีวิเศษแค่ไหน มันก็ถูกความทุกข์ตามบีบคั้นอยู่เรื่อยๆ จิตใจนี้ก็เหมือนกัน อย่างเราไปทำสมาธิ จิตสงบ ความสงบนั้นก็ถูกบีบคั้นให้สลายตัวอยู่ตลอดเวลา ตรงที่มันถูกบีบคั้น เรียกว่า "ทุกขัง" คือเป็นทุกข์ในไตรลักษณ์" พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๘ มกราคม ๒๕๖๐ (600108)

"ตัณหานี้เอง ทำให้จิตดิ้นรน ปรุงแต่ง สร้างภพสร้างชาติต่อไปอีก ตัณหาทำให้จิตกระทำกรรม จิตดิ้นรน สังเกตไหม เวลาเรามีความอยากเกิดขึ้น จิตจะดิ้น ทีนี้ พอเราเรียนรู้มากเข้าๆ จิตจะเป็นกลางด้วยปัญญา จิตไม่มีตัณหา จิตหมดความอยาก ไม่ใช่อยากได้สุข ไม่ใช่อยากจะหนีทุกข์ จิตมันเป็นกลาง จิตก็ไม่ดิ้นรนต่อ จิตก็ไม่ปรุงต่อ จิตสักว่ารู้ว่าเห็นอย่างแท้จริง" พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๗ มกราคม ๒๕๖๐ (600107)

"วันหนึ่งพวกเราทุกคนจะต้องเข้าสงครามใหญ่ สงครามใหญ่ของเรามี ๒ ครั้ง ครั้งหนึ่งสงครามทางกาย คือตอนที่จะตาย ตอนนั้นจะทุกข์ทรมานมาก ช่วยตัวเองไม่ได้ บางคนก็ดิ้นเร่าๆ เนี่ย เราฝึกให้เห็นร่างกายมันเจ็บป่วย เห็นความเจ็บปวดอยู่อีกส่วนหนึ่ง ร่างกายอยู่อีกส่วนหนึ่ง จิตอยู่ส่วนหนึ่ง พอตายก็เห็นธาตุขันธ์มันแตกมันดับไป มันไม่ใช่เราตาย สงครามใหญ่อีกครั้งหนึ่ง คือเวลาจะข้ามภพข้ามชาติ ตอนจะจบเป็นพระอรหันต์ สงครามนี้น่ากลัว สงครามใหญ่ คนผ่านมีน้อย" พระธรรมเทศนาหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม แผ่นที่ ๖๘ วันที่ ๒ มกราคม ๒๕๖๐ (600102)