n Klein seuntjie, so tien jaar oud, het die dinêr binnestap en by ’n tafel kom sit. Die kelnerin, reeds moeg ná ’n lang skof, kom vra wat hy graag wil hê.
Die seuntjie kyk na die spyskaart en vra:
“Hoeveel kos ’n roomys-sundae?”
Sy gee vir hom die prys.
Hy tel sy muntstukke stilletjies.
Toe vra hy:
“Hoeveel kos net gewone roomys?”
Die kelnerin sug — daar wag baie klante — en sy noem die laer prys. Die seun dink oomblikkie, knik toe en sê:
“Ek sal die gewone roomys neem.”
Sy bring dit vir hom, effens geïrriteerd dat hy soveel tyd neem oor iets so klein. Ná hy klaar geëet het, betaal hy by die toonbank en stap weg.
Toe sy terugkom om die tafel skoon te maak, staan sy doodstil.
Langs die leë roomysbak lê ‘n paar muntstukke — presies genoeg om die verskil te maak tussen die roomys-sundae en die gewone roomys.
Die seuntjie het die goedkoper roomys gekies sodat hy vir haar ’n fooitjie kon los.
Op daardie oomblik besef sy hoe verkeerd sy hom beoordeel het — en hoe volkome sy sy hart misverstaan het.
Ek weet nie hoe akkuraat hierdie storie is nie. Maar ek weet ons verstaan God se hart baie keer verkeerd.