In slaap vallen met melancholie van Tomson Darko

Ik ben nooit eenzaam als ik alleen ben.

Ik weet dat veel mensen moeite hebben met alleen zijn. Ze willen afgeleid worden. Vermaakt worden. Avonturen beleven.

Ik vermaak mezelf prima in mijn eentje. Wekenlang. 

Dit is de korte versie. Elke vrijdag een uitgebreide spraakbericht waarin we de diepte ingaan. 

De laatste woorden van dit boek. Maar ik verbaas mezelf. Het boek heeft een enorme sterke (controversiële) uitsmijter. 

Dankjewel voor luisteren! Ik ben er binnenkort weer met andere spraakberichten. 

We lezen het laatste gedeelte van het een na laatste hoofdstuk. Zack vertelt Charlie waarom hij nooit meer het journaal kijkt. Bij het einde van het hoofdstuk vertel ik over het moment dat ik mijn huis verloor door een brand. En waarom ik daar nu nog steeds last van heb als ik me in een gesloten ruime bevind.

Dit wordt heftig... 

We zijn bij het een na laatste hoofdstuk aangekomen. Charlie omschrijft de bezoekers van een psychokiller-feest. Dit is mijn ode aan Bret Easton Ellis en aan al mijn oud-collega's op het callcenter. 

Verder doe ik een schaamtevolle bekentenis over een vlabak op wielen.

I'm sorry, not sorry.

Sommige mensen nemen hun OCD  zo serieus dat ze boeken of cd's op alfabetische volgorde zetten. Verder praten we over catfishing online en hoe makkelijk je anderen voor de gek kan houden.

Heftig!

We zijn hoe anderen ons zien. Ingewikkeld. Maar waar. Als niemand je ziet, besta je niet. Charlie worstelt ook met zijn identiteit. 

Verder praat ik over het fenomeen 'positieve praat' na een ellendige tijd. 'Geniet van de kleine dingen' en dergelijke.

Charlie vlucht naakt op de fiets door Utrecht heen en komt daarna aan bij het huis van zijn ex. Deze scène heb ik geschreven omdat het mijn grootste angst uitbeeldt.

'Naakt' in de spotlight staan. Als je opeens het woord krijgt voor een groep van veertig mensen. Dat is me dus ook overkomen en het ging helemaal mis. Ik praat je erover bij.

Net zoals ik praat over hoeveel kilo ik aankwam toen ik op kantoor ging werken (sad but true). 

Charlie probeert zijn studie te redden en belt aan bij Anne. Maar Anne wil hem alleen helpen, als Charlie iets met haar doet. Charlie wil alles behalve iets met haar doen.

We praten over tijdsaanduidingen in boeken, over aantrekkelijke lichamen en over in het hoofd van Charlie kruipen en via hem de wereld zien.

Jessie, de ex van Charlie staat verregend voor de deur. Ze zoekt emotionele steun. Dus begint Charlie haar koude kleren uit te trekken. Drie keer raden waar dit eindigt...

Ik vertel je vervolgens alles over hoe ik met mijn exen om ga (heftige bekentenissen!)

Charlie zit aan de wijn en hij heeft overal een mening over. Mensen in een relatie. Het burgerlijk leven. Groupies die vieze dingen met hem willen doen. Gasten die smeken om zijn aandacht.

Tijdens het voorlezen ontdek ik dat dit hoofdstuk mijn schrijfmissie verwoordt. Ook al kwam ik pas vier jaar later achter mijn schrijf-missie. Ik heb het altijd al geweten!

Verder praat ik over de dreigende sfeer die in het uitgaansleven en op de middelbare school kan hangen. Dat is niet makkelijk als gevoelige jongen. En over het grote nadeel van depressie: niet meer weten wat leuk is.