In Adieu God? gaat Tijs van den Brink in gesprek met kerkverlaters. Zij zijn christelijk opgevoed en gingen vroeger naar de kerk. Wat is daarvan over?

Interieurontwerper Jan des Bouvrie groeit op in Bussum. Zijn vader is Luthers en zijn moeder katholiek. ‘Ze spraken af dat ze een jongetje Luthers zouden opvoeden en een meisje katholiek. Ik ben dus Luthers opgevoed.’

Jan wordt als kind gepest op school vanwege zijn dyslexie. In de kerk vindt hij steun. ‘Het gaf me een warm gevoel.’ Jan noemt God energie. ‘Beethoven heeft gezegd dat de muziek in de lucht hangt en dat hij op aarde is om de noten op te schrijven. Ik geloof in die energie. Als ik een tekening maak, komt dat via die energie bij mij binnen.’

Op de Rietveld Academie verloor hij zijn geloof helemaal. ‘Ik ging helemaal op in het creatieve proces: wat kunnen we maken?’ Jan trouwde en kreeg kinderen, maar ging al snel los in het Amsterdamse uitgaansleven. ‘Ik was niet eerlijk, andere vrouwen, een wilder leven. Ik ben bij mijn vrouw weg gegaan. Dat noem ik mijn grootste falen. Ik adviseer iedere vent: denk pas over een vrouw na rond je veertigste.’

Hij ontmoet Monique waarmee hij in de kerk trouwt. ‘Monique is katholiek en vroeg waarom ik vloekte. Ik ben ermee gestopt. Voor haar trouwde ik in de kerk en we hebben onze kinderen laten dopen.’

Tijs van den Brink probeert vat te krijgen op Jans godsbeeld, maar of dat lukt? En als Jan iets mocht ontwerpen voor de hemel, wat zou dat zijn?