Meg minnist

Trý flogfør duttu niður á landi í Føroyum undir krígnum. Ein týskur flúgvari rendi á Lokkan á Borðoynni. Ein bretskur flúgvari rendi á fjallið yvir Mýradalinum millum Hvalba og Botn. Ein annar bretskur flúgvari datt niður í Viðoynni.

Leingi ivaðust bretar, um tað bar til at gera flogvøll í Føroyum. Í december 1941 varð bretski heryvirmaðurin Leo Maxton sendur til Føroya at kanna umstøðurnar og fór heim aftur við teimum boðum, at bæði flogvøllur og flogstøð kundu gerast í Vágum.

Heystið 1941 vóru nógv flogálop í Føroyum, eitt nú í Vestmanna, á Skálafirði, í Klaksvík og á Skálavík. Týskir flúgvarar vóru fleiri ferðir yvir Klaksvík og gjørdu skaða á skip á vánni og hús í Vági.

”Smiril” var fyri hørðum álopi, meðan hann lá á Skálavík á veg úr Suðuroy. Nógvar granatir og kúlur komu í skipið. Tveir mans doyðu umboð á sluppini ”Mistletoe”, sum varð álopin á Eysturlandinum. Ein breti doyði av skotum í álopi á Skálafirði og ein norðmaður í álopi í Havn.

Sum fráleið fingu tey føroysku skipini vápn at verja seg við í krígnum. Tað kom væl við í summum førum. Eitt nú skeyt skiparin á sluppini Thor ein týskan flúgvara niður við skotlandsstrondina. Hann bleiv gjørdur member of British Empire.

Skiparin á "Sjóvøuni" fekk eisini bretskan heiður. Álopini á landi gjørdu alt størri skaða. Saltsilan á Tvøroyri varð sprongd í luftina í august 1941, og um sama mundið løgdust týskir flúgvarar á teir stóru vitarnar í Mykineshólmi og á Borðuni við sínum bumbum.

Eitt týskt flogfar leyp 20. februar 1941 á Havnina. Tvær bumbur vórðu tveittar eftir oljutangunum. Triðja bumban rakti bretska trolaran Lincoln City, sum sakk fyri Argjahøvda. Flogfarið rýmdi, men varð rakt bæði av Skansanum og av Strondum og neyðlendi úti fyri Gøtugjógv.

Týskarnir høvdu um hetta mundið tapt luftstríðið um Bretland. Hjá bretum ráddi um at vinna valdið á havinum, so lísvneyðugar vørur ikki fóru at tróta. Hitler svaraði aftur við eini ætlan um at steðga øllum flutningi til Bretlands. Tað fingu eisini føroyingar at føla.

Týskland hevði ikki meir enn hertikið Polland, tá tey fyrstu týsku flogførini vóru at síggja við Føroyar. Tá bretar høvdu hersett Føroyar í apríl 1940, fóru teir at byggja verndarvirkir í Havn og við Skálafjørðin.

Tvær stórar kanónir vórðu settar upp á Skansanum í Havn og tvær inni á Nesi. Í Havn skuldu havnarlagið og oljutangarnir verjast. Á Skálafjørðinum skuldi innsiglingin verjast, so ongin óynsktur slapp inn á fjørðin, ið var útgerðarhavn hjá hervaldinum.

Hoyr sendingina her.

Jógvan Arge sigur frá, tá flogvøllur og verndarvirki vórðu gjørd í Vágum og aðrastaðni undir krígnum.

Jógvan Arge sigur frá Konvoyini hjá Kjølbro og 10 útróðrarbátum í Eysturgrønlandi í 1959.

Mynd: Petur á Svøð.

Heri Nolsøe hevur í mong ár yrkt sangir og gjørt løg til teir. Hann fekk virðisløn fyri ein sang, sum hann læt inn til sangkapping hjá Amnesty International. Heitið var Samvitskufangin, sum Karl Martin Samuelsen sang.

Heri hevur eisini yrkt sangin "Møttust vit á Penny Lane" frá eini vitjan í Liverpool, og hann lærdi sum ungur at spæla klaver og hevur eisini spælt guitar.

Heri Nolsøe spældi fótbólt í HB og á landsliðnum. Í góð 10 ár var hann fastur maður á 1. liði og var toppskorari har í fimm ár. Heri var við til at vinna fimm føroyameistaraheiti og upp aftur fleiri steypakappingar.

Hann heldur, at graslíkisvøllirnir og altjóða luttøkan hava havt avgerandi týdning fyri framgongdina í føroyskum fótbólti seinastu mongu árini.

Í landsliðnum spældi Heri Nolsøe fleiri dystir móti Hetlandi, Orknoyggjum og Íslandi, men størsta upplivingin var kanska, tá spælt varð ímóti Premier League-felagnum Coventry, sum HB hevði á vitjan.