Meg minnist

Heri Nolsøe hevði í síni tíð nógv at gera við elektrónisku menningina í Føroya Sparikassa. Í 1975 varð av álvara farið at fyrireika online avgreiðsluskipan hjá øllum føroyskum peningastovnum.

Nú skuldi skíggin á borðið í staðin fyri blýant og pappír. Hetta varð sett í verk í 1979, tá farið varð við ferð inn í digitalu øldina. Síðani eru stigini tikin eitt fyri og annað eftir, og aftrat nýggju møguleik-unum hava verið stórar rationaliseringar.

Tann 70 ára gamli Heri Nolsøe verður í Meg minnist komandi sunnudagarnar. Hann arbeiddi í Føroya Sparikassa, til hann var 60 ára gamal. Hansara virkisøki var serliga innan menning av elektróniskum og øðrum tænastum.

Frá ungum árum spældi Heri Nolsøe fótbólt í HB. Tað gjørdi pápin eisini. Niels Pauli Nolsøe var av Tvøroyri og kom ungur til Havnar. Eitt arbeiðspláss hansara var Skipafelagið Føroyar.

Mamman var Emely, dóttir Víkar Rasmus í Fuglafirði. Hon arbeiddi á Bacalao og var nevndarlimur í Havnar Arbeiðskvinnufelag saman við eitt nú Andreu Árting.

Anna Sofía Restorff gekk í nonnuskúla í fimm ár og síðani í realskúla, har Jógvan við Ánna var flokslærari. Var telefondáma á telefonstøðini, á háskúla í Danmark og steðgaði á hjá einum tryggingarfelag í Keypmannahavn.

Afturkomin var hon skrivari hjá Landsverki, men fór so niður aftur við manninum, sum fór á læraraskúla. Í Århus las Anna Sofía til petagok. Arbeiddi síðani í barnagarðinum á skúlanum á Trøðni, har hon var lærari, til hon legði frá sær.

Sangur og tónleikur hava verið ítrív, og í áttatiárunum var hon við í friðargongunum og sang í Mjørkadal.

Anna Sofía Restorff er fødd og uppvaksin í Havn. Mamman var úr Porkeri og pápin, Trygve Restorff, var bryggjari á Restorffs bryggjaríi. Mest kendur var hann fyri sín leiklut sum trumusláari í dansiorkestrinum Gogguni.

Anna Sofía og maðurin, Helgi í Brekkunum, keyptu fyri skjótt 40 árum síðani elstu húsini í Gundadali, sum Tróndur Hansen hevði bygt.

Anna Sofía er bæði útbúgvin petagokur og lærari og starvaðist á Skúlanum á Trøðni. Elsta systir hennara, Súsanna, varð fødd deyv. Hon fór niður at ganga í skúla sum smágenta og hevur klárað seg væl.

Í Gøtu var í 80unum áhugi fyri at gera eitt virki at virka svartkjaft til mannaføði. "Gullfinnur" og Bakkafrost høvdu saman við landinum eitt slíkt projekt. Tvey skip í Gøtu kommunu fiskaðu svartkjaft, og havnarlagið í Norðragøtu var útbygt.

Illa gekst at fáa undirtøku fyri hugskotinum, og eftir løgtingsvalið 1984 broyttu teir báðir Jákup Jacobsen og Tummas Thomsen kós og søktu um loyvi til eitt uppsjóvarskip.

Í 1958 bað skiparin Óla Hans Olsen í Syðrugøtu Per á Niðri til bestamann við havnarsluppini "Grundick". Sonurin Tummas varð biðin við í somu ferð. Farið varð á Norðlandið við snellu. Roynt varð uppi við Steinin.

Eftir ólavsøku varð farið á sild, og teir fingu væl. Um heystið byrhaði Tummaas í smiðjulæru á Runavíkar Mekaniska Verkstað við Olivar Rasmussen á Skála sum meistara.

Sum smádrongur var Tummas nógv í Kaldbak og á Signabø. Pápin sigldi við trolaranum "Tróndi í Gøtu". Mamman leitaði mangan til heimbygdina Kaldbak, tá maðurin var burtur.

Seinni ferðaðist Tummas nógv á Signabø, har mamman hevði eina systir. Sum stórur drongur lá hann eitt skifti tveir mánaðir á sjúkhúsinum í Klaksvík. Eftir skúlan fór hann at arbeiða á Fiskavirkinum í Syðrugøtu.

Sín fyrsta rættiliga túr til skips var hann í 1957 við skonnartini "Herthu", sum Martin í Grund førdi. Teir vóru í bæði í Grønlandi og Ný Fundlandi og á sild.

Summarið og heystið 1964 var gøtumaðurin Tummas Thomsen í Grønlandi við línuskipinum "Finni Fríða" hjá Gøtu Samvinnufelag. Snellutúrurin í Grønlandi hetta summarið vardi heilt til 2. november. Nú fór hann á maskinistskúla í Havn og tók prógv.

Útbúgvingin til maskinmeistara var ótrygg í Føroyum, so hann fór á hemaraveiðu í Ný Fundlandi við "Oknini". Í 1966 fór hann at lesa til maskinmeistara í Esbjerg. Í 1968 fór hann út at sigla við Mærsk. Har var hann í tvey ár.

Tummas Thomsen keypti ptartapening í Gøtu Samvinnufelag, sum bygdi nýtt nótaskip "Jupiter" á Skála skipasmiðju.. Var við frá fyrsta degi í 1972. Roynt varð við Hetland, í Skagerrakinum og aðrastaðni í Norðsjónum. Ongar forðingar vóru.

Í 1973 var mansparturin heilar 100.000 krónur. Alt broyttist, tá fiskimørkini fóru út í 1977. "Finnur Fríði" varð bygdur um til ísfiskatrolara, og Jupiter varð riggaður til at trola eftir svartkjafti kring Føroyar og við Írland.

Í Gøtu var í 80unum áhugi fyri at gera eitt virki at virka svartkjaft til mannaføði. "Gullfinnur" og Bakkafrost høvdu saman við landinum eitt slíkt projekt. Tvey skip í Gøtu kommunu fiskaðu svartkjaft, og havnarlagið í Norðragøtu var útbygt.

Illa gekst at fáa undirtøku fyri hugskotinum, og eftir løgtingsvalið 1984 broyttu teir báðir Jákup Jacobsen og Tummas Thomsen kós og søktu um loyvi til eitt uppsjóvarskip.