In Adieu God? gaat Tijs van den Brink in gesprek met kerkverlaters. Zij zijn christelijk opgevoed en gingen vroeger naar de kerk. Wat is daarvan over?

Petra verzette zich al jong tegen het kerkelijke mannenbolwerk, vertelt ze aan Tijs van den Brink. ‘Het geloof had zonder vrouwen niet bestaan. De eerste gelovigen waren vrouwen.’

De manische depressiviteit van haar vader en de conflicten die ze met hem had, deed haar uiteindelijk besluiten het contact met hem te verbreken. Nu kijkt ze in liefde en met mildheid naar haar inmiddels overleden vader. Volgens Petra komt dat door de troost van God, die ze een innerlijke stem noemt. Die stem kan ook kritisch zijn. ‘Als mijn schaduwkanten naar boven komen, jaloersheid of boosheid, dan is God irritant. Als een kritische vader die me daarop wijst.’

Petra heeft definitief afstand genomen van de kerk. ‘Waarom is de kerk zo dwingend? Waarom zit er zoveel ‘verbod’ in?’