PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [20]

  En ziet, Ik ben met ulieden al de dagen tot de voleinding der wereld.  Amen.

Bijbeltekst: [23]

En als Hij in het schip gegaan was, zijn Hem Zijn discipelen gevolgd.[24]

  En ziet, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, alzo dat het  schip van de golven bedekt werd; doch Hij sliep.

Bijbeltekst: [5]

  En van Jezus Christus, Die de getrouwe Getuige is, de Eerstgeborene uit  de doden, en de Overste der koningen der aarde. Hem, Die ons heeft  liefgehad, en ons van onze zonden gewassen heeft in Zijn bloed.

Bijbeltekst: [17]

  En de Geest en de Bruid zeggen: Kom! En die het hoort, zegge: Kom! En  die dorst heeft, kome; en die wil, neme het water des levens om niet.

Bijbeltekst: [19]

Zo ging hij van daar, en vond Elisa, den zoon van Safat; dezelve ploegde  met twaalf juk runderen voor zich henen, en hij was bij het twaalfde;  en Elia ging over tot hem, en wierp zijn mantel op hem.[20]

  En hij verliet de runderen, en liep Elia na, en zeide: Dat ik toch mijn  vader en mijn moeder kusse, daarna zal ik u navolgen. En hij zeide tot  hem: Ga, keer weder; want wat heb ik u gedaan?[21]

  Zo keerde hij weder van achter hem af, en nam een juk runderen, en slachtte  het, en met het gereedschap der runderen zood hij hun vlees, hetwelk  hij aan het volk gaf; en zij aten. Daarna stond hij op, en volgde Elia  na, en diende hem.

Bijbeltekst: [2]

  En Ahazia viel door een tralie in zijn opperzaal, die te Samaria was, en  werd krank. En hij zond boden, en zeide tot hen: Gaat heen, vraagt  Baal–zebub, den god van Ekron, of ik van deze krankheid genezen zal.[3]

  Maar de Engel des HEEREN sprak tot Elia, den Thisbiet: Maak u op, ga op,  den boden des konings van Samaria tegemoet, en spreek tot hen: Is het,  omdat er geen God in Israel is, dat gijlieden heengaat, om Baal–zebub,  den god van Ekron, te vragen?[4]

  Daarom nu zegt de HEERE alzo: Gij zult niet afkomen van dat bed, waarop  gij geklommen zijt, maar gij zult den dood sterven. En Elia ging weg.

Bijbeltekst: [9]

En hij zond tot hem een hoofdman van vijftig met zijn vijftigen. En als  hij tot hem opkwam (want ziet, hij zat op de hoogte eens bergs), zo  sprak hij tot hem: Gij, man Gods! de koning zegt: Kom af.[10]

  Maar Elia antwoordde en sprak tot den hoofdman van vijftigen: Indien ik  dan een man Gods ben, zo dale vuur van den hemel, en vertere u en uw  vijftigen. Toen daalde vuur van den hemel, en verteerde hem en zijn  vijftigen.[11]

  En hij zond wederom tot hem een anderen hoofdman van vijftig met zijn  vijftigen. Deze antwoordde en sprak tot hem: Gij, man Gods! zo zegt de  koning: Kom haastelijk af.[12]

  En Elia antwoordde en sprak tot hem: Ben ik een man Gods, zo dale vuur  van den hemel, en vertere u en uw vijftigen. Toen daalde vuur Gods van  den hemel en verteerde hem en zijn vijftigen.[13]

  En wederom zond hij een hoofdman van de derde vijftigen met zijn vijftigen.  Zo ging de derde hoofdman van vijftigen op, en kwam en boog zich op zijn  knieen, voor Elia, en smeekte hem, en sprak tot hem: Gij, man Gods, laat  toch mijn ziel en de ziel van uw knechten, van deze vijftigen, dierbaar  zijn in uw ogen![14]

  Zie, het vuur is van den hemel gedaald, en heeft die twee eerste hoofdmannen  van vijftigen met hun vijftigen verteerd; maar nu, laat mijn ziel dierbaar  zijn in uw ogen![15]

  Toen sprak de Engel des HEEREN tot Elia: Ga af met hem; vrees niet voor  zijn aangezicht. En hij stond op, en ging met hem af tot den koning.[16]

  En hij sprak tot hem: Zo zegt de HEERE: Daarom, dat gij boden gezonden  hebt, om Baal–zebub, den god van Ekron, te vragen (is het, omdat er geen  God in Israel is, om Zijn woord te vragen?); daarom, van dat bed, waarop  gij geklommen zijt, zult gij niet afkomen, maar gij zult den dood sterven.[17]

  Alzo stierf hij, naar het woord des HEEREN, dat Elia gesproken had; en  Joram werd koning in zijn plaats, in het tweede jaar van Joram, den zoon  van Josafat, den koning van Juda; want hij had geen zoon.

Bijbeltekst: [11]

  En het gebeurde, als zij voortgingen, gaande en sprekende, ziet, zo was  er een vurige wagen met vurige paarden, die tussen hen beiden scheiding  maakten. Alzo voer Elia met een onweder ten hemel.[12]

  En Elisa zag het, en hij riep: Mijn vader, mijn vader, wagen Israels en  zijn ruiteren! En hij zag hem niet meer; en hij vatte zijn klederen en  scheurde ze in twee stukken.[13]

Hij hief ook Elia’s mantel op, die van hem afgevallen was, en keerde  weder, en stond aan den oever van de Jordaan.

Bijbeltekst: [23]

  En hij ging van daar op naar Beth–el. Als hij nu den weg opging, zo kwamen  kleine jongens uit de stad; die bespotten hem, en zeiden tot hem: Kaalkop,  ga op, kaalkop, ga op![24]

  En hij keerde zich achterom, en hij zag ze, en vloekte hen, in den Naam  des HEEREN. Toen kwamen twee beren uit het woud, en verscheurden van  dezelve twee en veertig kinderen.[25]

  En hij ging van daar naar den berg Karmel; en van daar keerde hij weder  naar Samaria.

Bijbeltekst: [20]

En het geschiedde des morgens, als men het spijsoffer offert, dat er,  ziet, water door den weg van Edom kwam, en het land met water vervuld  werd.