PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [9]

En des anderen daags, terwijl deze reisden, en nabij de stad kwamen, klom  Petrus op het dak, om te bidden, omtrent de zesde ure.[10]

  En hij werd hongerig, en begeerde te eten. En terwijl zij het bereidden,  viel over hem een vertrekking van zinnen.[11]

  En hij zag den hemel geopend, en een zeker vat tot hem nederdalen, gelijk  een groot linnen laken, aan de vier hoeken gebonden, en nedergelaten op  de aarde;[12]

  In hetwelk waren al de viervoetige dieren der aarde, en de wilde, en  de kruipende dieren, en de vogelen des hemels.[13]

  En er geschiedde een stem tot hem: Sta op, Petrus! slacht en eet.[14]

  Maar Petrus zeide: Geenszins, Heere! want ik heb nooit gegeten iets, dat  gemeen of onrein was.[15]

  En een stem geschiedde wederom ten tweeden male tot hem: Hetgeen God  gereinigd heeft, zult gij niet gemeen maken.[16]

  En dit geschiedde tot drie maal; en het vat werd wederom opgenomen in  den hemel.[17]

  En alzo Petrus in zichzelven twijfelde, wat toch het gezicht mocht zijn,  dat hij gezien had, ziet, de mannen, die van Cornelius afgezonden waren,  gevraagd hebbende naar het huis van Simon, stonden aan de poort.[18]

  En iemand geroepen hebbende, vraagden zij, of Simon, toegenaamd Petrus,  daar te huis lag.[19]

¶  En als Petrus over dat gezicht dacht, zeide de Geest tot hem: Zie, drie  mannen zoeken u;[20]

  Daarom sta op, en ga af, en reis met hen, niet twijfelende; want ik heb  hen gezonden.[21]

  En Petrus ging af tot de mannen die van Cornelius tot hem gezonden waren,  en zeide: Ziet, ik ben het, dien gij zoekt; wat is de oorzaak, waarom  gij hier zijt?[22]

  En zij zeiden: Cornelius, een hoofdman over honderd, een rechtvaardig  man, en vrezende God, en die goede getuigenis heeft van het ganse volk  der Joden, is door Goddelijke openbaring vermaand van een heiligen engel,  dat hij u zou ontbieden te zijnen huize, en dat hij van u woorden der  zaligheid zou horen.[23]

  Als hij hen dan ingeroepen had, ontving hij ze in huis. Doch des anderen  daags ging Petrus met hen heen, en sommigen der broederen, die van Joppe  waren, gingen met hem.

Bijbeltekst: [6]

  En als deze stem geschied was, kwam de menigte samen, en werd beroerd,  want een iegelijk hoorde hen in zijn eigen taal spreken.

Bijbeltekst: [15]

  En den Vorst des levens hebt gij gedood, Welken God opgewekt heeft uit  de doden; waarvan wij getuigen zijn.

Bijbeltekst: [36]

En te Joppe was een zekere discipelin, met name Tabitha, hetwelk overgezet  zijnde, is gezegd Dorkas. Deze was vol van goede werken en aalmoezen,  die zij deed.[37]

  En het geschiedde in die dagen, dat zij krank werd en stierf; en als zij  haar gewassen hadden, legden zij haar in de opperzaal.[38]

  En alzo Lydda nabij Joppe was, de discipelen, horende, dat Petrus aldaar  was, zonden twee mannen tot hem, biddende, dat hij niet zou vertoeven  tot hen over te komen.[39]

  En Petrus stond op, en ging met hen; welken zij, als hij daar gekomen  was, in de opperzaal leidden. En al de weduwen stonden bij hem, wenende,  en tonende de rokken en klederen, die Dorkas gemaakt had, als zij bij  haar was.[40]

  Maar Petrus, hebbende hen allen uitgedreven, knielde neder en bad; en  zich kerende tot het lichaam, zeide hij: Tabitha, sta op! En zij deed  haar ogen open, en Petrus gezien hebbende, zat zij over einde.[41]

  En hij gaf haar de hand, en richtte haar op, en de heiligen en de weduwen  geroepen hebbende, stelde hij haar levend voor hen.[42]

  En dit werd bekend door geheel Joppe, en velen geloofden in den Heere.[43]

  En het geschiedde, dat hij vele dagen te Joppe bleef, bij een zekeren  Simon, een lederbereider.

Bijbeltekst: [15]

  Laat ons dan door Hem altijd Gode opofferen een offerande des lofs, dat  is, de vrucht der lippen, die Zijn Naam belijden.

Bijbeltekst: [14]

  Dewijl wij dan een groten Hogepriester hebben, Die door de hemelen  doorgegaan is, namelijk Jezus, den Zoon van God, zo laat ons deze  belijdenis vasthouden.

Bijbeltekst: [15]

  Totdat over ons uitgegoten worde de Geest uit de hoogte; dan zal de  woestijn tot een vruchtbaar veld worden, en het vruchtbare veld zal voor  een woud geacht worden.

Bijbeltekst: [14]

  Doch Sion zegt: De HEERE heeft mij verlaten, en de HEERE heeft mij  vergeten.[15]

  Kan ook een vrouw haar zuigeling vergeten, dat zij zich niet ontferme  over den zoon haars buiks? Ofschoon deze vergate, zo zal Ik toch u niet  vergeten.[16]

  Zie, Ik heb u in de beide handpalmen gegraveerd; uw muren zijn steeds  voor Mij.

Bijbeltekst: [8]

  Hij is uit den angst en uit het gericht weggenomen; en wie zal Zijn  leeftijd uitspreken? Want Hij is afgesneden uit het land der levenden;  om de overtreding Mijns volks is de plage op Hem geweest.

Bijbeltekst: [6]

¶  Zoekt den HEERE, terwijl Hij te vinden is; roept Hem aan, terwijl Hij  nabij is.[7]

  De goddeloze verlate zijn weg, en de ongerechtige man zijn gedachten; en  hij bekere zich tot den HEERE, zo zal Hij Zich Zijner ontfermen, en tot  onzen God, want Hij vergeeft menigvuldiglijk.