PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [16]

  En hij zeide: Op dezen gezetten tijd, omtrent dezen tijd des levens zult  gij een zoon omhelzen. En zij zeide: Neen, mijn heer, gij, man Gods,  lieg tegen uw dienstmaagd niet.[17]

  En de vrouw werd zwanger, en baarde een zoon op dien gezette tijd, omtrent  den tijd des levens, dien Elisa tot haar gesproken had.

Bijbeltekst: [6]

  Zoekt den HEERE, en leeft; opdat Hij niet doorbreke in het huis van  Jozef als een vuur, dat vertere, zodat er niemand zij, die het blusse  in Beth–el;

Thema: Een zegen in Jericho, Bijbeltekst: [19]

En de mannen der stad zeiden tot Elisa: Zie toch, de woning dezer stad  is goed, gelijk als mijn heer ziet; maar het water is kwaad, en het land  onvruchtbaar.[20]

  En hij zeide: Brengt mij een nieuwe schaal, en legt er zout in. En zij  brachten ze tot hem.[21]

  Toen ging hij uit tot de waterwel, en wierp het zout daarin, en zeide:  Zo zegt de HEERE: Ik heb dit water gezond gemaakt, er zal geen dood noch  onvruchtbaarheid meer van worden.[22]

  Alzo werd dat water gezond, tot op dezen dag, naar het woord van Elisa,  dat hij gesproken had.

Bijbeltekst: [1]

En als de dag van het Pinkster feest vervuld werd, waren zij allen  eendrachtelijk bijeen.[2]

  En er geschiedde haastelijk uit den hemel een geluid, gelijk als van een  geweldigen, gedreven wind, en vervulde het gehele huis, waar zij zaten.[3]

  En van hen werden gezien verdeelde tongen als van vuur, en het zat op  een iegelijk van hen.[4]

  En zij werden allen vervuld met den Heiligen Geest, en begonnen te spreken  met andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken.

Bijbeltekst: [21]

  En het zal zijn, dat een iegelijk, die den Naam des Heeren zal aanroepen,  zalig zal worden.

Bijbeltekst: [41]

  Die dan zijn woord gaarne aannamen, werden gedoopt; en er werden op dien  dag tot hen toegedaan omtrent drie duizend zielen.[42]

En zij waren volhardende in de leer der apostelen, en in de gemeenschap,  en in de breking des broods, en in de gebeden.

Bijbeltekst: [1]

En er was een zeker man te Cesarea, met name Cornelius, een hoofdman over  honderd, uit de bende, genaamd de Italiaanse;[2]

  Godzalig en vrezende God, met geheel zijn huis, en doende vele aalmoezen  aan het volk, en God geduriglijk biddende.[3]

  Deze zag in een gezicht klaarlijk, omtrent de negende ure des daags,  een engel Gods tot hem inkomen, en tot hem zeggende: Cornelius![4]

  En hij, de ogen op hem houdende, en zeer bevreesd geworden zijnde, zeide:  Wat is het Heere? En hij zeide tot hem: Uw gebeden en uw aalmoezen zijn  tot gedachtenis opgekomen voor God.[5]

  En nu, zend mannen naar Joppe, en ontbied Simon, die toegenaamd wordt  Petrus.[6]

  Deze ligt te huis bij een Simon, lederbereider, die zijn huis heeft  bij de zee; deze zal u zeggen, wat gij doen moet.[7]

  En als de engel, die tot Cornelius sprak, weggegaan was, riep hij twee  van zijn huisknechten, en een godzaligen krijgsknecht van degenen, die  gedurig bij hem waren;[8]

  En als hij hun alles verhaald had, zond hij hen naar Joppe.

Bijbeltekst: [24]

  En des anderen daags kwamen zij te Cesarea. En Cornelius verwachtte hen,  samengeroepen hebbende die van zijn maagschap en bijzonderste vrienden.[25]

  En als het geschiedde, dat Petrus inkwam, ging hem Cornelius tegemoet,  en vallende aan zijn voeten, aanbad hij.[26]

  Maar Petrus richtte hem op, zeggende: Sta op, ik ben ook zelf een mens.[27]

  En met hem sprekende, ging hij in, en vond er velen, die samengekomen  waren.[28]

  En hij zeide tot hen: Gij weet, hoe het een Joodsen man ongeoorloofd is,  zich te voegen of te gaan tot een vreemde; doch God heeft mij getoond,  dat ik geen mens zou gemeen of onrein heten.[29]

  Daarom ben ik ook zonder tegenspreken gekomen, ontboden zijnde. Zo vraag  ik dan, om wat reden gijlieden mij hebt ontboden.[30]

  En Cornelius zeide: Over vier dagen was ik vastende tot deze ure toe, en  ter negende ure bad ik in mijn huis.[31]

  En ziet, een man stond voor mij, in een blinkend kleed, en zeide: Cornelius!  uw gebed is verhoord, en uw aalmoezen zijn voor God gedacht geworden.[32]

  Zend dan naar Joppe, en ontbied Simon, die toegenaamd wordt Petrus; deze  ligt te huis in het huis van Simon, den lederbereider, aan de zee, welke,  hier gekomen zijnde, tot u spreken zal.[33]

  Zo heb ik dan van stonde aan tot u gezonden, en gij hebt welgedaan, dat  gij hier gekomen zijt. Wij zijn dan allen nu hier tegenwoordig voor  God, om te horen al hetgeen u van God bevolen is.

Bijbeltekst: [34]

¶  En Petrus, den mond opendoende, zeide: Ik verneem in der waarheid, dat  God geen aannemer des persoons is;[35]

  Maar in allen volke, die Hem vreest en gerechtigheid werkt, is Hem  aangenaam.[36]

  Dit is het woord, dat Hij gezonden heeft den kinderen Israels,  verkondigende vrede door Jezus Christus; deze is een Heere van allen.[37]

  Gijlieden weet de zaak, die geschied is door geheel Judea, beginnende  van Galilea, na den doop, welken Johannes gepredikt heeft;[38]

  Belangende Jezus van Nazareth, hoe Hem God gezalfd heeft met den Heiligen  Geest en met kracht; Welke het land doorgegaan is, goeddoende, en  genezende allen, die van den duivel overweldigd waren; want God was met  Hem.[39]

  En wij zijn getuigen van al hetgeen Hij gedaan heeft, beide in het Joodse  land en te Jeruzalem; Welken zij gedood hebben, Hem hangende aan het  hout.[40]

  Dezen heeft God opgewekt ten derden dage, en gegeven, dat Hij openbaar  zou worden;[41]

  Niet al den volke, maar den getuigen, die van God te voren verkoren waren,  ons namelijk, die met Hem gegeten en gedronken hebben, nadat Hij uit  de doden opgestaan was.[42]

  En heeft ons geboden den volke te prediken, en te betuigen, dat Hij is  Degene, Die van God verordend is tot een Rechter van levenden en doden.[43]

  Dezen geven getuigenis al de profeten, dat een iegelijk, die in Hem  gelooft, vergeving der zonden ontvangen zal door Zijn Naam.

Thema: Het leven van de kerk des Heeren, Bijbeltekst: [1]

Zo bid ik u dan, ik, de gevangene in den Heere, dat gij wandelt waardiglijk  der roeping, met welke gij geroepen zijt;[2]

Met alle ootmoedigheid en zachtmoedigheid, met lankmoedigheid, verdragende  elkander in liefde;