PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [27]

  Toen liep een jongen heen, en boodschapte aan Mozes, en zeide: Eldad en  Medad profeteren in het leger.[28]

  En Jozua, de zoon van Nun, de dienaar van Mozes, een van zijn uitgelezen  jongelingen, antwoordde en zeide: Mijn heer Mozes, verbied hun![29]

  Doch Mozes zeide tot hem: Zijt gij voor mij ijverende? Och, of al het  volk des HEEREN profeten waren, dat de HEERE Zijn Geest over hen gave!

Bijbeltekst: [23]

En als Hij in het schip gegaan was, zijn Hem Zijn discipelen gevolgd.[24]

  En ziet, er ontstond een grote onstuimigheid in de zee, alzo dat het  schip van de golven bedekt werd; doch Hij sliep.[25]

  En Zijn discipelen, bij Hem komende, hebben Hem opgewekt, zeggende:  Heere, behoed ons, wij vergaan![26]

  En Hij zeide tot hen: Wat zijt gij vreesachtig, gij kleingelovigen? Toen  stond Hij op, en bestrafte de winden en de zee; en er werd grote stilte.[27]

  En de mensen verwonderden zich, zeggende: Hoedanig een is Deze, dat ook  de winden en de zee Hem gehoorzaam zijn!

Bijbeltekst: [13]

Toen kwam Jezus van Galilea naar de Jordaan, tot Johannes, om van hem  gedoopt te worden.[14]

  Doch Johannes weigerde Hem zeer, zeggende: Mij is nodig van U gedoopt te  worden, en komt Gij tot mij?[15]

  Maar Jezus, antwoordende, zeide tot hem: Laat nu af; want aldus betaamt  ons alle gerechtigheid te vervullen. Toen liet hij van Hem af.[16]

  En Jezus, gedoopt zijnde, is terstond opgeklommen uit het water; en ziet,  de hemelen werden Hem geopend, en hij zag den Geest Gods nederdalen,  gelijk een duive, en op Hem komen.[17]

  En ziet, een stem uit de hemelen, zeggende: Deze is Mijn Zoon, Mijn  Geliefde, in Denwelken Ik Mijn welbehagen heb!

Bijbeltekst: [8]

  En haastelijk uitgaande van het graf, met vreze en grote blijdschap,  liepen zij henen, om hetzelve Zijn discipelen te boodschappen.[9]

  En als zij heengingen, om Zijn discipelen te boodschappen, ziet, Jezus  is haar ontmoet, zeggende: Weest gegroet! En zij, tot Hem komende,  grepen Zijn voeten, en aanbaden Hem.[10]

  Toen zeide Jezus tot haar: Vreest niet; gaat henen, boodschapt Mijn  broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij Mij zien.

Bijbeltekst: [39]

  En die voorbijgingen, lasterden Hem, schuddende hun hoofden.[40]

  En zeggende: Gij, Die den tempel afbreekt, en in drie dagen opbouwt,  verlos Uzelven. Indien Gij de Zone Gods zijt, zo kom af van het kruis.[41]

  En desgelijks ook de overpriesters met de Schriftgeleerden, en ouderlingen,  en Farizeen, Hem bespottende, zeiden:[42]

  Anderen heeft Hij verlost, Hij kan Zichzelven niet verlossen. Indien Hij  de Koning Israels is, dat Hij nu afkome van het kruis, en wij zullen  Hem geloven.[43]

  Hij heeft op God betrouwd; dat Hij Hem nu verlosse, indien Hij Hem wel  wil; want Hij heeft gezegd: Ik ben Gods Zoon.[44]

  En hetzelfde verweten Hem ook de moordenaars, die met Hem gekruisigd  waren.

Bijbeltekst: [6]

Als nu Jezus te Bethanie was, ten huize van Simon, den melaatse,[7]

  Kwam tot Hem een vrouw, hebbende een albasten fles met zeer kostelijke  zalf, en goot ze uit op Zijn hoofd, daar Hij aan tafel zat.[8]

  En Zijn discipelen, dat ziende, namen het zeer kwalijk, zeggende:  Waartoe dit verlies?[9]

  Want deze zalf had kunnen duur verkocht, en de penningen den armen  gegeven worden.[10]

  Maar Jezus, zulks verstaande, zeide tot hen: Waarom doet gij deze vrouw  moeite aan? want zij heeft een goed werk aan Mij gewrocht.[11]

  Want de armen hebt gij altijd met u, maar Mij hebt gij niet altijd.[12]

  Want als zij deze zalf op Mijn lichaam gegoten heeft, zo heeft zij het  gedaan tot een voorbereiding van Mijn begrafenis.[13]

  Voorwaar zeg Ik u: Alwaar dit Evangelie gepredikt zal worden in de gehele  wereld, daar zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van hetgeen  zij gedaan heeft.

Bijbeltekst: [36]

Toen ging Jezus met hen in een plaats genaamd Gethsemane, en zeide tot  de discipelen: Zit hier neder, totdat Ik heenga, en aldaar zal gebeden  hebben.[37]

  En met Zich nemende Petrus, en de twee zonen van Zebedeus, begon Hij  droevig en zeer beangst te worden.[38]

  Toen zeide Hij tot hen: Mijn ziel is geheel bedroefd tot den dood toe;  blijft hier en waakt met Mij.[39]

  En een weinig voortgegaan zijnde, viel Hij op Zijn aangezicht, biddende  en zeggende: Mijn Vader, indien het mogelijk is, laat dezen drinkbeker  van Mij voorbijgaan! doch niet, gelijk Ik wil, maar gelijk Gij wilt.[40]

  En Hij kwam tot de discipelen en vond hen slapende, en zeide tot Petrus:  Kunt gij dan niet een uur met Mij waken?[41]

  Waakt en bidt, opdat gij niet in verzoeking komt; de geest is wel gewillig,  maar het vlees is zwak.[42]

  Wederom ten tweeden male heengaande, bad Hij, zeggende: Mijn Vader! Indien  deze drinkbeker van Mij niet voorbij kan gaan, tenzij dat Ik hem drinke,  Uw wil geschiede![43]

  En komende bij hen, vond Hij hen wederom slapende; want hun ogen  waren bezwaard.[44]

  En hen latende, ging Hij wederom heen, en bad ten derden male, zeggende  dezelfde woorden.[45]

  Toen kwam Hij tot Zijn discipelen, en zeide tot hen: Slaapt nu voort,  en rust; ziet, de ure is nabij gekomen, en de Zoon des mensen wordt  overgeleverd in de handen der zondaren.[46]

  Staat op, laat ons gaan; ziet, hij is nabij, die Mij verraadt.

Bijbeltekst: [24]

Toen zeide Jezus tot Zijn discipelen: Zo iemand achter Mij wil komen,  die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op, en volge Mij.

Bijbeltekst: [21]

En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.[22]

  En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem,  zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is  deerlijk van den duivel bezeten.[23]

  Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem  komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.[24]

  Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren  schapen van het huis Israels.[25]

  En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij![26]

  Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen  te nemen, en den hondekens voor te werpen.[27]

  En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die  er vallen van de tafel van hun heren.[28]

  Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof;  u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde  ure.

Bijbeltekst: [21]

En Jezus van daar gaande, vertrok naar de delen van Tyrus en Sidon.[22]

  En ziet, een Kananese vrouw, uit die landpalen komende, riep tot Hem,  zeggende: Heere! Gij Zone Davids, ontferm U mijner! mijn dochter is  deerlijk van den duivel bezeten.[23]

  Doch Hij antwoordde haar niet een woord. En Zijn discipelen, tot Hem  komende, baden Hem, zeggende: Laat haar van U; want zij roept ons na.[24]

  Maar Hij, antwoordende, zeide: Ik ben niet gezonden, dan tot de verloren  schapen van het huis Israels.[25]

  En zij kwam en aanbad Hem, zeggende: Heere, help mij![26]

  Doch Hij antwoordde en zeide: Het is niet betamelijk het brood der kinderen  te nemen, en den hondekens voor te werpen.[27]

  En zij zeide: Ja, Heere! doch de hondekens eten ook van de brokjes die  er vallen van de tafel van hun heren.[28]

  Toen antwoordde Jezus, en zeide tot haar: O vrouw! groot is uw geloof;  u geschiede, gelijk gij wilt. En haar dochter werd gezond van diezelfde  ure.