Radio Lifo

Η λαθροθηρία του τρυγονιού, μετατρέπει κάθε Άνοιξη τα Ιόνια νησιά σε βωμό θυσίας χιλιάδων κατάκοπων μεταναστευτικών πουλιών του εν λόγω είδους. Ο Τάσος Μπρεκουλάκης και η Μερόπη Κοκκίνη μιλούν με δύο εκπροσώπους της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Η Γεωργία Αλεξοπούλου, υπεύθυνη επικοινωνίας και Τύπου, και η Νάντια Σιδέρη, υπεύθυνη πολιτικής για την προστασία των ειδών, της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας εξηγούν για ποιους λόγους το «ανοιξιάτικο κυνήγι», αν παράνομο ήδη από το 1983 στη χώρα μας, αποτελείένα πραγματικό έγκλημααπέναντι στα εξουθενωμένα τρυγόνια που κάνουν μια στάση στα Ιόνια νησιά κατά τη διαδικασία της ανοιξιάτικης μετανάστευσης προς τις βόρειες χώρες.

Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα έντονο στα Ιόνια Νησιά, σε περιοχές κυρίως της Ζακύνθου, της Κέρκυρας, των Παξών και των Οθωνών, που παρά τις δεκαετίες απαγόρευσης  εξακολουθεί να θεωρείται από μερίδα του τοπικού πληθυσμού «παραδοσιακή» δραστηριότητα.

Στο podcast ακούγονται αποσπάσματα από το ντοκιμαντέρ «Μ' ένα Σμπάρο δύο Τρυγόνια» σε σκηνοθεσία Λώρας Μαραγκουδάκη.

Στο δεύτερο επεισόδιο της νέας σειράς podcasts «Open Talks», ο Αλέξης Πατέλης, επικεφαλής του Οικονομικού Γραφείου του πρωθυπουργού συζητά «ανοιχτά» με την Κατερίνα Παπανικολάου, Head of Skills, Diversity, Equity & Inclusion της PwC για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, την ίση πρόβαση στην αγορά εργασίας, τα στερεότυπα και το bullying.

Τα «Open Talks» είναι μια σειρά «ανοιχτών», ουσιαστικών συζητήσεων για τα δικαιώματα, τα στερεότυπα και την ίση πρόσβαση στην αγορά εργασίας, με σημαντικούς καλεσμένους από όλο το φάσμα της κοινωνίας.

Η νέα αυτή σειρά είναι μια συνεργασία της LiFO, της Tsomokos και της PwC, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «The Upfront Initiative».

Ο Βασίλης Κουκαλάνι, ηθοποιός, σκηνοθέτης και καλλιτεχνικός υπεύθυνος της θεατρικής ομάδας «Η Συντεχνία του Γέλιου», εξηγεί στη Χριστίνα Γαλανοπούλου τις πρωτοπόρες ιδέες του Φόλκερ Λούντβιχ στη συγγραφή θεατρικών έργων για παιδιά, εφήβους και ενήλικες με βαθιά κοινωνικά μηνύματα, αλλά και το αποτύπωμα έργων όπως το «Μια γιορτή στου Νουριάν» και το «Είμαστε Πάτσι» σε όλους τους κοινωνικά ευαίσθητους θεατές. Ταυτόχρονα, η κουβέντα αγγίζει την αντίληψη που έχουμε για το λεγόμενο παιδικό και εφηβικό θέατρο, όταν αυτό μπορεί μια χαρά να απευθύνεται και σε ενήλικες.

Ο Καμίγ Σαιν-Σανς. Ένα παιδί θαύμα που μετέτρεψε τη διάδοση της γαλλικής μουσικής σε υπέρτατη αποστολή της ζωής του. Η Τρίτη Συμφωνία. Μια σύνθεση που θεωρήθηκε από τον ίδιο τόσο πλήρης που ουδέποτε διανοήθηκε να αναμετρηθεί ξανά με το είδος.

Και το Εκκλησιαστικό Όργανο. Ένα όργανο δαιδαλώδες, πελώριο, με τεράστια ηχοχρωματική παλέτα που απαιτεί από τους μουσικούς σπάνιες αρετές, αφού όπως υποστήριζε κι ο Μπετόβεν: «Αυτός που επιβάλλεται στο εκκλησιαστικό όργανο είναι ο κυρίαρχος όλων μας».

Πότε και σε ποια φάση ζωής και δημιουργίας το Καμίγ Σαιν-Σανς γράφτηκε η επιβλητική Τρίτη Συμφωνία; Γιατί η πρεμιέρα της πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο; Και ποια συγκυρία ώθησε τον συνθέτη να την αφιερώσει στη μνήμη του Φραντς Λιστ; 

Έρευνα: Τίτος Γουβέλης
 

Κείμενο-Επεξεργασία: Ματούλα Κουστένη

Μουσική Επιμέλεια: Τίτος Γουβέλης

Ηχογράφηση Antart Studios:Παναγιώτης Χούντας 

Μίξη: Παναγιώτης Χούντας

Οργάνωση Παραγωγής: Άντζελα Τσιφτσή

Μια συνεργασία της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών με τη LiFO

Η είσοδος του Ντίνου-Ντίνας (Γιώργος Παπαπαύλου) και η διαχείριση του βιασμού της Μυρτώς (Αναστασία Τσιλιμπίου), μιας νεαρής εργαζόμενης σε νυχτερινό κέντρο, στην τηλεοπτική σειρά του Alpha «Αυτή η Νύχτα Μένει», συνέβησαν με τρόπο υποδειγματικό στα τηλεοπτικά χρονικά. Η Χριστίνα Γαλανοπούλου συζητά με τους ηθοποιούς που κλήθηκαν να υπηρετήσουν αυτές τις δύο ξεχωριστές ιστορίες της σειράς και για το πώς η διαχείρισή τους –ερμηνευτικά, σκηνοθετικά και σεναριογραφικά– στέκεται περισσότερο ως πολιτική πράξη και άσκηση ορθής διαχείρισης οδυνηρών καταστάσεων, παρά ως απλή τηλεοπτική αφήγηση που εξυπηρετεί την πλοκή του σίριαλ. 

Οι αυξημένες ανάγκες διαβίωσης (θέρμανση, κλιματισμός, παραγωγή ζεστού νερού, φωτισμός, καθημερινές ανάγκες κ.λπ.) έχουν καταστήσει τα σύγχρονα κτίρια αρκετά ενεργοβόρα και επιβαρυντικά για το περιβάλλον. Αυτό, σε συνδυασμό με την σημαντική αύξηση του κόστους της ενέργειας τα τελευταία χρόνια, κάνει υποχρεωτική την ανάγκη για εξοικονόμηση ενέργειας και δραστική μείωση του λειτουργικού κόστους. Κατ' επέκταση λοιπόν η ενεργειακή αναβάθμιση ενός σπιτιού κρίνεται αρκετά σημαντική, αν όχι απαραίτητη.  

Τι φταίει για την ενεργειακή κρίση; Υπάρχουν λύσεις; Τι μπορείς να κάνεις για να γίνει το σπίτι σου, ή όποιο άλλο κτίριο επιθυμείς, πιο αποδοτικό ενεργειακά με τις λιγότερες δυνατές απώλειες, και φυσικά με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος; Πώς μπορεί όμως να επιτευχθεί η ενεργειακή αναβάθμιση σπιτιού; 

Τις απαντήσεις μας δίνει ο επίκουρος καθηγητής στη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Αντώνης Παπαβασιλείου. 

Ο Γιώργος Σάββας εξηγεί στον Νίκο Ευσταθίου πως τα λεφτά σήμερα δεν αρκούν. «Η γενιά μου μεγαλώνει μετρώντας και το τελευταίο ευρώ» λέει. Οι περισσότεροι νέοι αναζητούν ευκαιρίες έξω, ειδικά οι γιατροί, γιατί τόσο ο μισθός όσο και η λίστα αναμονής είναι τρομερά αποτρεπτικά στο να μείνουν εδώ.

«Το όνειρο της δικής μου γενιάς είναι πώς θα καταφέρουμε να δουλέψουμε στο εξωτερικό και να επιστρέφουμε στην Ελλάδα ως τουρίστες».

Στην κουβέντα θίγεται το φαινόμενο της έλλειψης εμπιστοσύνης των νέων στους θεσμούς και κυρίως στην αστυνομία, αλλά και στη δημοσιογραφία. «Οι νέοι ζουν και καταναλώνουν πληροφορίες από τα social media αλλά δεν είναι πρόβατα, εξασκούν κριτική σκέψη».

Ο 21χρονος φοιτητής Ιατρικής λέει ότι αντλεί ελπίδα από το γεγονός πως πολλοί νέοι βγήκαν στους δρόμους μετά το δυστύχημα στα Τέμπη, δείχνοντας πως η γενιά του δεν είναι απολιτίκ όπως την κατηγορούν.

Γιατί το Τρίτο του Ραχμάνινοφ ή κοινώς το «Third Rach» θεωρείται το «Έβερεστ» των πιανιστικών κοντσέρτων; Γιατί γενιές ολόκληρες πιανιστών μεγαλώνουν με το όνειρο να το ερμηνεύσουν; Η Ματούλα Κουστένη βουτά στα άδυτα του έργου που στη συνείδηση όλων είναι το πιο δύσκολο, το πιο δεξιοτεχνικό, το πιο κοπιώδες κοντσέρτο, τουλάχιστον από το καθιερωμένο συναυλιακό ρεπερτόριο. Αλλά και ένα από τα πιο όμορφα, τα πιο συναισθηματικά και πιο ανταποδοτικά κοντσέρτα με το οποίο μπορεί ένας πιανίστας  να αναμετρηθεί.

Αποκρυπτογραφεί την γραφή υπερβατικής πιανιστικής δεξιοτεχνίας. Τη δύναμη, το επαναστατικό πάθος, τις εκφράσεις απεριόριστης χαράς αλλά και την αιχμή, το δράμα, την οδυνηρή λαχτάρα, τις τραγικές ανατροπές αλλά και τη βαθιά σύνδεση με τις ρωσικές αναφορές που διατρέχουν αυτή την συναρπαστική όσο κι απαιτητική δημιουργία.