Radio Lifo

Οι λίθοπες ( αγγλιστί lithops) είναι παχύφυτα που παίρνουν το όνομα τους από τις λέξεις λίθος και όψη καθώς μοιάζουν με ζωντανά βότσαλα. Προέρχονται αρχικά από τη Νότιο Αφρική αλλα πλέον έχουν διαδοθεί σε όλο τον κόσμο μια και έχουν εντυπωσιακή όψη και είναι αρκετά εύκολα στην περιποίηση τους. Όμως υπάρχουν και μερικές παγίδες στην καλλιέργειά τους.

Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξελέγη χθες η Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής και της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Εύα Καϊλή.

Συγκεντρώνοντας 454 ψήφους, η Εύα Καϊλή εξασφάλισε την εκλογή της από τον Α’ γύρο. Να θυμίσουμε ότι η Εύα Καϊλή είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μέλος της Ελληνικής αντιπροσωπείας της Προοδευτικής Συμμαχίας των Σοσιαλοδημοκρατών, από το 2014. 

Η ιστορία ξεκινά από τη γειτονιά που γεννήθηκε και μεγάλωσε, την Κυψέλη, και τον πρώτο ήχο που άκουσε στη ζωή του από ένα μικρό τραντζιστοράκι που έκρυβε κάτω από το μαξιλάρι του. Και μετά στη νομική και στην δικτατορία, στους κινηματογράφους της Πατησίων και της λεωφόρου Αλεξάνδρας, στην πρώτη διαδήλωση της ζωής του, στο ΚΚΕ, στο Ριζοσπάστη, στον 902 Αριστερά στα FM και στην μεγάλη αγάπη που έχει για τον κορυφαίο καλλιτέχνη όλων των εποχών, τον Bob Dylan, αλλά και τον Διονύση Σαββόπουλο, η διαδρομή του Παύλου Τσίμα στο ραδιόφωνο είναι συναρπαστική και καθηλωτική. 

Συναρπαστική γιατί κάθε στιγμή της και κάθε κομμάτι της διαδρομής συνοδεύεται από μικρά ή μεγάλα κεφάλαια της ιστορίας της δικής μας αλλά και της δικής του. Και καθηλωτική γιατί η ικανότητα του να αφηγείται τις ιστορίες τις δικές του και των άλλων είναι μοναδική και την ανακαλύπτεις στις παύσεις της φωνής του, στο ηχόχρωμα της και στον τρόπο που οι σκέψεις του τον οδηγούν σε συμπεράσματα και εκτιμήσεις. Το πιο πολύτιμο όμως εργαλείο του Παύλου Τσίμα είναι το μυαλό του που τρέχει με ταχύτητες μεγάλες. 

«Αν ναυαγούσα σε ένα νησί και έπρεπε να πάρω μαζί μου μία και μόνο ραδιοφωνική εκπομπή τότε θα έπαιρνα μαζί μου το ημερολόγιο του Παύλου Τσίμα» σημειώνει ο Γιώργος Μουχταρίδης.

Ένα ηχητικό ντοκιμαντέρ του Άρη Δημοκίδη για το παρασκήνιο της ανόδου της δισκογραφικής εταιρείας που ξεκίνησε πριν 10 χρόνια με μόλις τρεις νέους καλλιτέχνες και έγινε σύντομα η μεγαλύτερη της χώρας.

Μοιάζει τρελό πως, στην εποχή που ζούμε, μια ελληνική -όχι πολυεθνική δηλαδή- δισκογραφική εταιρία θα κατόρθωνε να επιβιώσει. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να γιορτάζει τα 10 της χρόνια πιο πετυχημένη από ποτέ, εν μέσω άπειρων αντιξοοτήτων. Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης μιας δεκαετίας -που κατά σύμπτωση πρόκειται για την πιο δύσκολη της μεταπολίτευσης, με χρεοκοπίες, μνημόνια, ταραχές, capital control ακόμα και μια φονική πανδημία- σήμερα θα αφηγηθούμε την ιστορία της Panik.  Είναι μια ωραία ιστορία επιτυχίας. 

Ένας συνοπτικός απολογισμός και τα σημεία αιχμής της πρώτης φάσης της δίκης των έξι κατηγορούμενων ως δολοφόνων του 33χρονου ακτιβιστή και καλλιτέχνη Ζακ Κωστόπουλου μετά και από την ολοκλήρωση της έβδομης δικάσιμου στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών.

Ποιος θεωρείται άστεγος αυτή τη στιγμή; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μένουν στο δρόμο αλλά θεωρούνται άστεγοι; Πόσοι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε βασικές παροχές όπως ρεύμα, νερό και θέρμανση; Ποια είναι η κατάσταση με τους αστέγους αυτή τη στιγμή στην Αθήνα; Ποια είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν; Και πως καλύπτουν τις βασικές ανάγκες υγιεινής, όπως είναι το πλύσιμο των ρούχων τους;
 

Βρεθήκαμε ένα πρωινό στην πλατεία Κουμουνδούρου στο σημείο όπου σταθμεύει το βανάκι με τα κινητά πλυντήρια της οργάνωσης Ithaca Laundry και μιλήσαμε από κοντά με ανθρώπους που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες αλλά κι εκείνους που εργάζονται σε αυτή.