Talks by Swami Shasvatananda

இந்த பதிவு  திருப்பாவை இருபத்தியொன்றாவது  பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் இருபத்தியொன்று    ஏற்ற கலங்கள் எதிர்பொங்கி மீதளிப்ப      மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப் படைத்தான் மகனே! அறிவுறாய்      ஊற்றமுடையாய்! பெரியாய் உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடரே! துயிலெழாய்      மாற்றார் உனக்கு வலிதொலைந்து உன் வாசற்கண் ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமாபோலே      போற்றியாம் வந்தோம் புகழ்ந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை இருபதாவது  பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் இருபது    முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று      கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே! துயிலெழாய் செப்பமுடையாய், திறலுடையாய் செற்றார்க்கு      வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா! துயிலெழாய் செப்பன்ன, மென்முலை செவ்வாய் சிறுமருங்குல்      நப்பின்னை நங்காய்! திருவே! துயிலெழாய் உக்கமும் தட்டொளியும் தந்துன் மணாளனை      இப்போதே எம்மை நீராட்டு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பத்தொன்பதாவது  பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் பத்தொன்பது    குத்து விளக்கெரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல்      மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேலேறி கொத்து அலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல்      வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா! வாய் திறவாய் மைத்தடங் கண்ணினாய் நீயுன் மணாளனை      எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண் எத்தனையேலும் பிரிவாற்ற கில்லையால்      தத்துவம் அன்று தகவு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பதினெட்டாவது  பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் பதினெட்டு    உந்து மத களிற்றன் ஓடாத தோள் வலியன்      நந்தகோபாலன் மருமகளே! நப்பின்னாய்! கந்தம் கமழும் குழலீ! கடைதிறவாய்      வந்தெங்கும் கோழி அழைத்தன காண்! மாதவிப் பந்தல் மேல் பல்கால் குயில் இனங்கள் கூவின காண்      பந்தார் விரலி! உன் மைத்துனன் பேர் பாட செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளையொலிப்ப      வந்து திறவாய் மகிழ்ந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பத்தொன்பதாவது  பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் பத்தொன்பது  

குத்து விளக்கெரியக் கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல்      மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேலேறி கொத்து அலர் பூங்குழல் நப்பின்னை கொங்கைமேல்      வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பா! வாய் திறவாய் மைத்தடங் கண்ணினாய் நீயுன் மணாளனை      எத்தனை போதும் துயில் எழ ஒட்டாய் காண் எத்தனையேலும் பிரிவாற்ற கில்லையால்      தத்துவம் அன்று தகவு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பதினாறாவது  பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் பதினாறு  நாயகனாய் நின்ற நந்த கோபனுடைய      கோயில் காப்பானே! கொடித் தோன்றும் தோரண வாயில் காப்பானே! மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்      ஆயர் சிறுமியரோமுக்கு, அறைபறை மாயன் மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேர்ந்தான்      தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழப் பாடுவான் வாயால் முன்னம் முன்னம் மாற்றாதே அம்மா நீ      நேய நிலைக் கதவம் நீக்கு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பதினைந்தாவது    பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

பாடல் பதினைந்து எல்லே! இளங்கிளியே இன்னம் உறங்குதியோ      சில்லென்று அழையேன் மின் நங்கைமீர் போதருகின்றேன் வல்லை உன் கட்டுரைகள் பண்டே உன் வாய் அறிதும்      வல்லீர்கள் நீங்களே நான் தான் ஆயிடுக ஒல்லை நீ போதாய் உனக்கு என்ன வேறு உடையை      எல்லாரும் போந்தாரோ? போந்தார் போந்து எண்ணிக் கொள் வல்லானை கொன்றானை மாற்றாரை மாற்று அழிக்க      வல்லானை மாயானை பாடு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பதினான்காவது   பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை.  

பாடல் பதினான்கு உங்கள் புழக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள்      செங்கழு நீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண் செங்கல் பொடிக் கூறை வெண்பல் தவத்தவர்      தங்கள் திருக்கொயில் சங்டகிடுவான் போகின்றார் எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும்      நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய் சங்கொடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்      பங்கயக் கண்ணானைப் பாடு ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பதிமூன்றாவது    பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை.  

பாடல் பதிமூன்று புள்ளின் வாய் கீண்டானைப் பொல்லா அரக்கனைக்      கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப்போய் பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக் களம் புக்கார்      வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்று புள்ளும் சிலம்பின காண்! போது அரிக்கண்ணினாய்      குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே பள்ளிக் கிடத்தியோ பாவாய்! நீ நன்னாளால்      கள்ளம் தவிர்த்து கலந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்

இந்த பதிவு  திருப்பாவை பதினொன்றாவது   பாடல் பற்றிய விளக்கவுரை. 

 பாடல்  பதினொன்று கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து      செற்றார் திறல் அழியச் சென்று செருச் செய்யும் குற்ற மொன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற்கொடியே      புற்று அரவு அல்குல் புனமயிலே போதராய் சுற்றத்துத் தோழிமார் எல்லோரும் வந்து நின்      முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாட சிற்றாதே பேசாதே செல்வப் பெண்டாட்டி நீ      எற்றுக்கு உறங்கும் பொருள் ஏல் ஓர் எம்பாவாய்!