True Crime Αλα Ελληνικά

Οι Κυριακές είναι για τους ζωντανούς.

Αυτή η Κυριακή όμως, είναι για την Mitchelle

Και για τα δύο παιδιά της που είχαν την ατυχία να την έχουν μητέρα.

Καλώς ήρθατε στο Horror Sunday, γιατί ο τρόμος δεν ξεκουράστηκε την 7η ημέρα της δημιουργίας.

Ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ στο Chicago.

Μέσα σε ένα μικρό σπίτι, οκτώ νεαρές γυναίκες τελειώνουν τη μέρα τους χωρίς να γνωρίζουν ότι, λίγα μέτρα πιο πέρα, κάποιος πλησιάζει.

Ξαφνικά, πόρτες κλείνουν. Βήματα ακούγονται στους διαδρόμους. Οι φωνές λιγοστεύουν. Και κάθε λεπτό που περνά, το σπίτι γίνεται όλο και πιο ήσυχο.

Μέχρι να ξημερώσει, αυτό που κάποτε ήταν ένα συνηθισμένο σπίτι γεματο γέλια θα έχει μετατραπεί σε ταινία τρόμου.

Και μία γυναίκα θα παραμένει κρυμμένη, περιμένοντας να καταλάβει αν η νύχτα έχει πραγματικά τελειώσει.

Δύο φίλοι κάθονται στις θέσεις ενός λεωφορείου και συζητούν γελώντας. Μιλούν για την ταινία που μόλις είδαν και κάνουν σχέδια για το επόμενο Σαββατοκύριακο.

Μέσα σε λίγα λεπτά, όλα θα αλλάξουν.

Μια απλή έξοδος για σινεμά θα καταλήξει σε μια νύχτα που θα συγκλονίσει μια ολόκληρη χώρα.

Και η ιστορία δεν θα τελειώσει όταν σταματήσει το λεωφορείο.

ΠΡΟΣΟΧΗ το επεισόδιο περιέχει σκληρές περιγραφές & αναφέρεται σε ευαίσθητα θέματα.

Όταν ήμασταν παιδιά, τα εγκαταλελειμμένα σπίτια και κτίρια στις γειτονιές μας έμοιαζαν με παράδεισο.

Επικίνδυνα, έρημα, γεμάτα ίχνη μιας ζωής που είχε μείνει πίσω. Οι τοίχοι τους ήταν καλυμμένοι με graffiti, ενώ παρατημένα έπιπλα, παλιά ρούχα και χαλασμένες συσκευές γίνονταν θησαυροί για την παιδική μας περιέργεια.

Στα σκονισμένα πατώματα βρίσκαμε κιτρινισμένες σελίδες με χειρόγραφες σημειώσεις, σκισμένα περιοδικά από άλλες δεκαετίες και αντικείμενα που έμοιαζαν να κουβαλούν τις ιστορίες ανθρώπων που είχαν φύγει προ πολλού.

Στο Lawton, μια παρέα παιδιών είχε ακριβώς την ίδια ιδέα για μια μικρή περιπέτεια.

Όταν όμως μπήκαν σε εκείνο το σπίτι και άνοιξαν τη βρώμικη πόρτα του ψυγείου, η περιέργειά τους μετατράπηκε σε εφιάλτη.

"There once was a girl named Longet

who went up to Aspen to play.

Along came a Spider

who sat down beside her

then She blew the Poor Bastard away...."

Μια πόρτα ασφαλισμένη από μέσα. Μια κουζίνα που έμοιαζε να έχει παγώσει στη μέση μιας συνηθισμένης ημέρας. Και στο πάτωμα, η Ellen.

Ένα μαχαίρι στο στήθος. Δεκάδες τραύματα. Ίχνη που έμοιαζαν να οδηγούν σε διαφορετικές ιστορίες και μια σκηνή που χάθηκε προτου προλάβει να δώσει όλες τις απαντήσεις.

Χρόνια αργότερα, οι ειδικοί εξακολουθούν να διαφωνούν, οι αντιφάσεις παραμένουν και η οικογένειά της ακόμα ζητά να μάθει τι πραγματικά συνέβη πίσω από την πόρτα του διαμερίσματος 603.

Μερικές φορές, μία μόνο λέξη δεν αρκεί για να κλείσει μια υπόθεση.

Πίσω από την εικόνα μιας υποδειγματικής οικογένειας στο Τέξας, σιγόκαιγε μια απαγορευμένη επιθυμία. Ένας νεανικός έρωτας με τον λάθος άνθρωπο θα φέρει εντάσεις, ώσπου μια αποτρόπαιη τραγωδία θα αποκαλύψει τα μυστικά που έκρυβαν οι στάχτες.

Ένα σώμα μπορεί να κοπεί, να κρυφτεί, να μεταφερθεί, να καεί.

Και τότε είναι που έχεις μπει σε κάτι πιο σκοτεινό.

Τότε είναι που ξεπερνιούνται τα όρια.

Δεν προσπαθείς πια μόνο να κρύψεις αυτό που έκανες.

Προσπαθείς να εξαφανίσεις τον άνθρωπο που υπήρξε.

Την υπόστασή του.

Το μυαλό του.

Το πνεύμα του.

Την ψυχή του.

Μόνο που κάπου σε περιμένει η δικαιοσύνη.

Και αυτή είναι που θα κάνει κομμάτια τις αυταπάτες σου.

Μικρή ταξιδιωτική συμβουλή:

Αν βρείτε μια εγκαταλελειμμένη βαλίτσα στη μέση του πουθενά... καλύτερα μην είστε αυτός που θα την ανοίξει.

Οι παλιοί ακροατές ξέρουν ήδη γιατί. Οι καινούργιοι... θα το μάθουν σήμερα.

Με τα χρόνια έχετε καταφέρει κάτι πραγματικά αξιοθαύμαστο. Κάθε φορά που κάποιος από εσάς βλέπει μια παρατημένη βαλίτσα σε έναν δρόμο, δίπλα σε έναν κάδο, πεταμένη σε χωράφι το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να μου στείλει φωτογραφία.

Και, μεταξύ μας... μετά από αυτό το επεισόδιο, υπάρχει μια μικρή πιθανότητα να κοιτάξετε ακόμα και τη δική σας βαλίτσα λίγο διαφορετικά.

Γιατί στις υποθέσεις που θα ακούσετε σήμερα, το πιο τρομακτικό δεν ήταν οι βαλίτσες... αλλά ο λόγος που κάποιος τις έκλεισε.

Καθημερινά στην ζωή μας φοράμε πολλές μάσκες. Του ξεκούραστου, του ευτυχισμένου, του ευγενικού, του καλού υπαλλήλου.

Οι μάσκες βέβαια υπάρχουν για να πέφτουν.

Κάποιοι όμως φοράνε την μάσκα του serial killer.

Τόσο επιτυχημένα που για χρόνια κρύβουν κάτω από το σκονισμένο προσωπείο τους έναν κόσμο φρικτό και συνάμα άφαντο.

Ίσως κάποιος δίπλα σας. Κάποιος δικός σας άνθρωπος.

Ίσως εσείς.