Vos en Lommer

Een aflevering om jeuk van te krijgen. Vlooien! We hebben ze veel in huis en om ons heen. Want ze worden graag binnengebracht door katten en honden. Maar wonen ook op egels en vogels. Ze sprongen ook op Bart toen hij vroeger nestkastjes schoonmaakte -de schat...-. Toch wonen ze niet graag op mensen. Dat is weer goed nieuws. En de kastanjes zijn weer volop te rapen op de grond. Om een puree van te maken of een hondje. Zónder vlooien!

De huismuis is vaak de schrik van de keuken. Toch valt hun schadelijkheid mee. Je moet gewoon niks te eten voor ze neerzetten. Maar ze kunnen wel veel nakomelingen maken. Bart heeft uitgerekend dat er uit één worp van 10 jonkies in één jaar wel 700.000 andere jonkies geboren kunnen worden. Dat is heel veel, maar er worden er ook heel veel opgegeten, stelt Geert ons gerust. Ook komt de grote groene sabelsprinkhaan ter sprake. Deze joekel kan wel 8 cm groot worden. En is tot wel 100 meter ver te horen. En die sabel? Dat is een vrouwendingetje.

Hij begint soms al in januari met zingen. De zanglijster. En gaat er lang mee door. Want soms mislukt er een broedsel: door katten, sperwers, een plotseling opdoemende ruit.... Dan moet er weer gezongen en gepaard worden voor de volgende leg. Soms wel drie keer per seizoen. Ja, er zit dus ook tragiek in de zang. Maar we gaan het ook over de teek hebben. Over hoe zij overleven door naar ons bloed te boren. En dat dat soms nare gevolgen heeft voor de donor. Geert heeft als take away wat handige tips om ze verantwoord te verwijderen. Zoals met de tekenlasso en de tekenlepel en de tekenvriezer. Kortom, de luisteraar blijft weinig bespaard deze keer!

Het valt Bart op dat de houtduiven alleen in de binnentuin zitten en dat de stadsduiven aan de straatkant. Daar heeft Geert wel een verklaring voor. Bart vindt ze soms vervelende flappers als ze op z'n balkon vechten met hun vleugels. En we hoorden dat iemand een tuinslak gered heeft door over zijn beschadigde huisje een koffiecup te klemmen. En dat die daarmee de winter heeft overleefd! In deze aflevering kom je ook alles te weten over de wondere wereld van de slakken in je tuin.

In de lente schijn je het meteen te kunnen herkennen: de lindebloesem. Geert noemt het de geur van de langste dag, 21 juni. Maar de linde is ook een makkelijke boom. daardoor ook de favoriete jubileumboom, opspalk-boom en houtbewerkers-boom. En kan zeer oud worden. Misschien zie je er ook wel eens de specht op zitten. De grote roffelaar die je in de verte hoort. Maar dat doet ie ook wel eens op verkeersborden en lantaarnpalen. Waarom zij dat doen? Je hoort het in deze aflevering.

Dat de baars een knoeper van 4,5 kilo kon worden, dat is spectaculair. En dat zwemt gewoon ook bij jou in de gracht of vaart rond. En wisten jullie dat Bart een lente en een zomer lang op zijn slaapkamer een wespennest heeft gehad? En daar helemaal geen last van had! En realiseer je -als je wéér een wesp wegjaagt van je drankje- dat wespen eigenlijk insecteneters zijn...

Jij zal ook ooit wel eens 's nachts tegen een mug die langs je oor vloog, hebben geschreeuwd: "HEB JIJ NOU ECHT HET IDEE DAT JE ALLES UIT HET LEVEN HAALT WAT ERIN ZIT?!!" Welnu, dat haalt een mug zeker: Zij zorgt voor 100 (honderd!) nakomelingen in twee (2!) weken! (En ja, het zijn alleen vrouwtjes tegen wie je schreeuwt.) Een andere schreeuwlelijk in deze podcast is de kleine mantelmeeuw. Deze nieuwkomer in de stad werd door de vossen naar jouw dak gejaagd!

Altijd gezellig als ze in een groepje voorbijtrekken in je tuin: De staartmezen. Maar een goed verborgen geheim is het nest dat ze maken. Dat is een koepelvormig kunstwerkje van mos, korstmos, spinrag en berkenbast dat in een struik hangt. En we hebben het weer even over de bijen. Met de honingbij gaat het heel goed in de stad. Maar dat dreigt ten koste te gaan van de wilde bij. B.v. de rosse metselbij. En die maakt dus geen honing!

Een spectaculaire aflevering waarin Bart zijn relatie met een zwarte kraai moest beëindigen om een huwelijkscrisis af te wenden. En waar diezelfde Bart naast zijn voordeur een plant vond, rechtstreeks afkomstig uit Jurassic Park! Ter geruststelling draagt deze plant de oerhollandse naam 'heermoes'. En met dit heermoes schuurden onze voorouders ook hun hout en pannen op.

Dankzij de foto die Barbara van Schaik ons opstuurde van een witte meerkoet, bespreken Bart en Geert de wereld van deze temperamentvolle watervogel. In de regel toch alleen met zwarte veren bekend. Geert legt uit hoe hij aan die witte veren komt. Over de meerkoet is zelfs een heel boek verschenen, Geert noemde het al: De meerkoet, van Remco Daalder. Maar ook een inspirerend onderwerp in deze aflevering is de paardenbloem. Wat een bijzondere plant is dit toch. Je blijkt hem helemaal te kunnen eten. En je kunt er zelfs jam van maken!