Þórarinn fjallar um leyfisveitingar, stjórnmálin og afleiddar afleiðingar þess hve svifasein stjórnsýslan á Íslandi er. Einnig er fjallað um breyttar áherslur í málflutningi Kristrúnu Frostadóttur og Björns Leví Gunnarssonar sem að virðist vera að færast í átt að röksemdarfærslum Milton Friedman.