1. แรงงานไทยปลื้ม! นายจ้างไว้วางใจยกระดับเป็นแรงงานกึ่งฝีมือ ก. แรงงานวอนนายจ้างควรว่าจ้างแรงงานต่างชาติดี ๆ อยู่ทำงานในไต้หวันต่อไป

          นายวีรพันธ์ เสนาะพิน อายุ 52 ปี ภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่จังหวัดนครปฐม เดินทางมาทำงานที่ Cobra King Industry Co., Ltd.  บริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ โลหะแผ่นและโลหะขึ้นรูปสำหรับยานยนต์ที่ตำบลม่ายเหลียว เมืองหยุนหลินเป็นเวลา 12 ปีแล้ว ตามกฎหมายการจ้างงาน อนุญาตให้แรงงานต่างชาติแต่ละคนสามารถอยู่ทำงานในไต้หวันได้ รวมสะสมแล้วไม่เกิน 12 ปี เนื่องจากเป็นแรงงานไทยที่ทำงานขยันและมีความรับผิดชอบสูง ขณะที่แรงงานไทยรายนี้กำลังจะครบสัญญา 12 ปีและนายจ้างอยากให้อยู่ทำงานต่อไป จึงขอความช่วยเหลือและปรึกษาจากหน่วยงานภาครัฐ ศูนย์จัดหางานของกระทรวงแรงงานประจำตำบลหูเหว่ย เมืองหยุนหลินให้คำแนะนำและช่วยดำเนินการในขั้นตอนว่าจ้างแรงงานไทยรายนี้เป็นแรงงานกึ่งฝีมือ สามารถอยู่ทำงานในไต้หวันได้โดยไม่ถูกจำกัดระยะเวลา 12 ปีอีกต่อไป

นายวีรพันธ์ เสนาะพิน (คนกลาง) กับผู้บริหารของโรงงาน (ภาพจาก newstaiwan.net)

          สำหรับนายวีรพันธ์เอง รู้สึกดีใจที่ตนได้รับความไว้วางใจจากนายจ้าง นอกจากหมดกังวลเรื่องระยะเวลาการทำงานในไต้หวันต่อไปแล้ว ยังได้รับค่าจ้างเพิ่มขึ้นเป็นเดือนละ 35,000 เหรียญ รวมค่าทำงานล่วงเวลาตกประมาณเดือนละ 50,000 กว่าเหรียญ ด้านนายหลี่ต้าเสียง ผู้จัดการฝ่ายบุคคลของบริษัทกล่าวว่า นับเป็นนโยบายที่ดีทั้งต่อนายจ้างและตัวแรงงาน โดยบริษัทว่าจ้างแรงงานไทยมาเป็นเวลากว่า 30 ปีแล้ว ปัจจุบันมีแรงงานไทยประมาณ 20 คนและอินโดนีเซียอีก 20 คน ในอดีต แรงงานไทยทำงานครบ 12 ปี แม้จะทำงานดีมีฝีมือแค่ไหนก็ต้องเดินทางกลับประเทศ ไม่สามารถอยู่ทำงานต่อไปได้ แต่นโยบายของกระทรวงแรงงานที่อนุญาตให้ว่าจ้างแรงงานต่างชาติฝีมือดีสามารถอยู่ทำงานในไต้หวันต่อไปได้ในฐานะแรงงานกึ่งฝีมือ ช่วยแก้ไขปัญหาขาดแคลนแรงงานที่มีทักษะของนายจ้างได้ แม้จะต้องจ่ายค่าจ้างที่แพงขึ้น แต่ก็คุ้มกว่าการนำเข้าแรงงานคนใหม่มาเริ่มต้นฝึกฝนกันใหม่

นายวีรพันธ์ เสนาะพิน แรงงานไทยจากนครปฐม ได้รับการยกระดับเป็นแรงงานกึ่งฝีมือ (ภาพจากศูนย์จัดหางานหูเหว่ย  เมืองหยุนหลิน)

           นายเลี่ยวเจียเหว่ย ผอ. ศูนย์จัดหางานประจำตำบลหูเหว่ย หน่วยงานในสังกัดของกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงานกล่าวว่า นายจ้างใดก็ตาม หากว่าจ้างแรงงานต่างชาติติดต่อกันเกิน 6 ปีและยินดีจ่ายเงินเดือนประจำ 33,000 เหรียญ สำหรับแรงงานภาคการผลิต 24,000 เหรียญ สำหรับผู้อนุบาลในครัวเรือนและ 29,000 เหรียญสำหรับผู้อนุบาลในองค์กร สามารถจะยื่นขอว่าจ้างผ่านศูนย์จัดหางานของรัฐเป็นแรงงานกึ่งฝีมือได้ ไม่ถูกจำกัดระยะเวลาการทำงานอีกต่อไป และหากทำงานในฐานะแรงงานกึ่งฝีมือครบ 5 ปี ยังสามารถยื่นขอถิ่นที่อยู่ถาวร สามารถอยู่ทำงานในไต้หวันได้ตลอดไป

นายวีรพันธ์ เสนาะพิน แรงงานไทยจากนครปฐม ได้รับการยกระดับเป็นแรงงานกึ่งฝีมือ (ภาพจากศูนย์จัดหางานหูเหว่ย  เมืองหยุนหลิน)

2. ทำอย่างไรถึงได้เป็นแรงงานกึ่งฝีมือ...ค่าจ้างขั้นต่ำปรับขึ้นทุกปี คาดนายจ้างจะว่าจ้างแรงงานต่างชาติของตนเป็นแรงงานกึ่งฝีมือมากขึ้น

          ไต้หวันประสบภาวะโครงสร้างประชากรเปลี่ยนแปลง เด็กเกิดใหม่ลดลง คนสูงอายุเพิ่มขึ้น ประชากรวัยทำงานอายุ 16-64 ปี ลดลงอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ไม่สามารถแก้กฎหมายการจ้างงานเพิ่มระยะเวลาการทำงานของแรงงานต่างชาติจากปัจจุบันที่จำกัด 12 ปีสำหรับแรงงานภาคการผลิตและ 14 ปีสำหรับแรงงานในภาคสวัสดิการสังคม กระทรวงแรงงานจึงผลักดันโครงการยกระดับแรงงานต่างชาติที่ทำงานดี มีทักษะและอยู่ทำงานในไต้หวันครบ 6 ปีขึ้นไป หากนายจ้างยินดีจ่ายค่าจ้างสูงขึ้นตามที่กำหนด สามารถจะว่าจ้างเป็นแรงงานกึ่งฝีมือได้ ตามคุณสมบัติและเงื่อนไขดังนี้ :

          1. เงื่อนไขด้านอายุงาน

           มีอายุการทำงานในไต้หวันติดต่อกันครบ 6 ปีขึ้นไป หรือทำงานไม่ต่อเนื่องแต่มีอายุงานสะสมครบ 11 ปี 6 เดือนขึ้นไป

           แรงงานเก่าที่ทำงานครบ 11 ปี 6 เดือนและเดินทางกลับประเทศแล้ว นายจ้างเก่ารายใดรายหนึ่งสามารถว่าจ้างและนำเข้าได้ โดยไม่จำกัดว่าต้องเป็นงานประเภทเดิม

           นักศึกษาต่างชาติที่จบการศึกษาในไต้หวันระดับอนุปริญญาขึ้นไป

          2. เงื่อนไขด้านค่าจ้าง

           แรงงานกึ่งฝีมือในภาคการผลิต นายจ้างต้องจ่ายเงินเดือนประจำ (รวมเบี้ยขยัน เบี้ยเลี้ยง ค่าเข้ากะ เงินรางวัลที่ได้รับเป็นประจำทุกอย่าง ยกเว้นค่าโอที) ไม่ต่ำกว่า 33,000 เหรียญไต้หวันต่อเดือน หรือรายได้รวมตลอดทั้งปี (รวมโอทีและเงินโบนัส) ไม่ต่ำกว่า 500,000 เหรียญไต้หวัน ด้านผู้อนุบาล หากทำงานในองค์กร ต้องมีเงินเดือนประจำไม่ต่ำกว่า 29,000 เหรียญต่อเดือน แต่หากเป็นผู้อนุบาลในครัวเรือน ไม่ต่ำกว่า 24,000 เหรียญไต้หวันต่อเดือน

           แรงงานกึ่งฝีมือในภาคการผลิต หากได้รับเงินเดือนประจำเกิน 35,000 เหรียญขึ้นไป ไม่ต้องแสดงหลักฐานด้านทักษะฝีมือใด ๆ สำหรับนักศึกษาระดับอนุปริญญาขึ้นไป จ้างใหม่เงินเดือนประจำไม่ต่ำกว่า 30,000 เหรียญไต้หวัน กรณีต่อสัญญาใหม่ต้องไม่ต่ำกว่า 33,000 เหรียญไต้หวัน

          3. เงื่อนไขด้านทักษะฝีมือ

           แบ่งเป็นได้รับประกาศนียบัตรวิชาชีพ หรือเข้ารับการฝึกอบรมวิชาชีพไม่ต่ำกว่า 80 ชั่วโมง โดยกระทรวงแรงงานอนุญาตให้นายจ้างยื่นขออบรมกันเองในโรงงาน หรือจะใช้วิธีนายจ้างรับรองทักษะฝีมือ ซึ่งต้องแนบหลักฐานหรือคลิปวิดีโอแสดงทักษะฝีมือในการทำงาน อย่างใดอย่างหนึ่ง

           แรงงานต่างชาติในภาคการผลิตและก่อสร้าง หากได้รับค่าจ้างประจำไม่ต่ำกว่า 35,000 เหรียญไต้หวันต่อเดือน แสดงว่าฝีมือเป็นที่ยอมรับของนายจ้าง ไม่จำเป็นต้องมีการทดสอบฝีมือหรือใบรับรองใด ๆ อีก

           ผู้อนุบาล ได้รับค่าจ้างประจำไม่ต่ำกว่า 26,000 เหรียญไต้หวันต่อเดือน ผู้อนุบาลในองค์กรได้รับค่าจ้าง 31,000 เหรียญต่อเดือน ไม่จำเป็นต้องมีการทดสอบฝีมือหรือใบรับรองใด ๆ อีก

คุณสมบัติและเงื่อนไขในการว่าจ้างแรงงานกึ่งฝีมือ จัดทำโดยกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          4. มีการจำกัดโควตา

          เพื่อป้องกันส่งผลกระทบต่อโอกาสทำงานของแรงงานท้องถิ่น มีการจำกัดสัดส่วนที่ยื่นขอได้ไม่เกิน 25% ของโควตาแรงงานต่างชาติที่ได้รับอนุญาตว่าจ้าง ยกตัวอย่างเช่น นายจ้างได้รับอนุญาตว่าจ้างแรงงานต่างชาติ 100 คน สามารถยื่นขอยกระดับเป็นแรงงานกึ่งฝีมือได้ไม่เกิน 25 คน นอกจากนี้ แรงงานต่างชาติทั่วไปและแรงงานกึ่งฝีมือรวมกันแล้ว ต้องมีอัตราส่วนไม่เกิน 50% ของแรงงานท้องถิ่น เช่นนายจ้างที่มีแรงงานท้องถิ่น 100 คน สามารถว่าจ้างแรงงานต่างชาติทั่วไปและแรงงานกึ่งฝีมือรวมแล้วไม่เกิน 50 คน

          อย่างไรก็ตาม ที่ผ่านมา แม้กระทรวงแรงงานจะเชียร์เต็มที่ แต่ด้วยข้อจำกัดข้างต้น โดยเฉพาะเรื่องค่าจ้าง ทำให้นายจ้างจำนวนมากยังลังเล แต่ปัญหานี้กำลังจะหมดไป เนื่องจากอัตราค่าจ้างขั้นต่ำที่ปรับสูงขึ้นทุกปี อย่างในปี 2568 จะปรับขึ้นเดือนละ 1,120 เหรียญเป็น 28,590 เหรียญ ดังนั้นอีก 2-3 ปีข้างหน้า จวนจะไล่ทันอัตราค่าจ้างเริ่มต้นของแรงงานกึ่งฝีมือ ยกเว้นจะมีการปรับขึ้นเกณฑ์ค่าจ้างแรงงานกึ่งฝีมือ มิเช่นนั้น ปัญหาเรื่องค่าจ้างจะลดน้อยลง ความลังเลเรื่องการยกระดับแรงงานต่างชาติเป็นแรงงานกึ่งฝีมือจากเรื่องค่าจ้างจะลดลง นายจ้างจะหันมาว่าจ้างแรงงานต่างชาติเป็นแรงงานกึ่งฝีมือจะเพิ่มมากขึ้น

กฎระเบียบในการเปลี่ยนนายจ้างของแรงงานกึ่งฝีมือ จัดทำโดยกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          นายจ้างที่ว่าจ้างแรงงานกึ่งฝีมือ ทำสัญญาครั้งละ 3 ปี เมื่อครบกำหนดสามารถต่อสัญญาใหม่ได้โดยไม่จำกัดจำนวนครั้ง และไม่ถูกจำกัดระยะเวลาการทำงาน 12 /14 ปี เหมือนแรงงานต่างชาติทั่วไป สามารถเข้าร่วมประกันสุขภาพ ประกันภัยแรงงานและระบบเงินบำเหน็จ/บำนาญอย่างต่อเนื่อง (สำหรับกิจการที่อยู่ในขอบข่ายการบังคับใช้ของกฎหมายมาตรฐานแรงงาน) และทำงานในฐานะแรงงานกึ่งฝีมือครบ 5 ปี มีสิทธิ์ยื่นขอถิ่นที่อยู่ถาวรได้ (รวมถึงยื่นขอถิ่นที่อยู่ให้กับครอบครัวได้ด้วย)

          ส่วนผลดีต่อนายจ้างได้แก่ ลดต้นทุนในการฝึกฝนแรงงานใหม่ ไม่จำกัดระยะเวลาการจ้างงาน ไม่กระทบโควตาแรงงานต่างชาติทั่วไป นายจ้างสามารถนำเข้าแรงงานต่างชาติคนใหม่มาทดแทนโควตาแรงงานต่างชาติทั่วไปที่ได้รับการยกระดับเป็นแรงงานกึ่งฝีมือแล้ว ช่วยให้นายจ้างมีความยืดหยุ่นในการว่าจ้างแรงงานมากขึ้น นอกจากนี้ ยังช่วยประหยัดค่าใช้จ่ายได้ ไม่ต้องชำระเงินเข้ากองทุนคุ้มครองการทำงานของแรงงานท้องถิ่นเหมือนแรงงานต่างชาติทั่วไปที่นายจ้างต้องจ่ายเดือนละ 2,000-3,000 เหรียญต่อคน

ข้อดีของการเป็นแรงงานกึ่งฝีมือที่มีต่อนายจ้างและลูกจ้าง จัดทำโดยกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          ด้านกระทรวงแรงงานกล่าวว่า เพื่อส่งเสริมให้นายจ้างยื่นขอว่าจ้างแรงงานกึ่งฝีมือมากขึ้น กระทรวงแรงงานได้ลดขั้นตอนและอำนวยความสะดวก อาทิ ลดระยะเวลาในการประกาศรับสมัครแรงงานในประเทศ เพื่อให้นายจ้างได้ใบรับรอง ซึ่งเป็นเอกสารสำคัญประกอบการยื่นขอ และจัดตั้งศูนย์บริการแรงงานกึ่งฝีมือ ฯลฯ ขณะเดียวกันเรียกร้องให้นายจ้าง รีบดำเนินการยื่นขอยกระดับแรงงานต่างชาติทั่วไปของตนที่เห็นว่ามีทักษะฝีมือและมีคุณสมบัติตามกำหนดให้กลายเป็นแรงงานกึ่งฝีมือโดยเร็ว นอกจากช่วยให้แรงงานต่างชาติที่ได้รับการอนุมัติมีสถานะเป็นแรงงานกึ่งฝีมือสามารถอยู่ทำงานในไต้หวันต่อไปได้ ไม่ถูกจำกัดระยะเวลาการทำงาน 12/14 ปีเหมือนอย่างแรงงานต่างชาติทั่วไปแล้ว ในส่วนของนายจ้างก็ได้รับประโยชน์อย่างที่กล่าวมา กระทรวงแรงงานกล่าวว่า โครงการนี้ กล่าวได้ว่า นายจ้างและลูกจ้างต่างได้รับประโยชน์แบบ win-win กันทั้งสองฝ่าย

1. แรงงานปินส์ทิ้งก้นบุหรี่มั่ว เผาชั้น 2-4 หอพักแรงงานต่างชาติ ศาลตัดสินคนทิ้งและ บจง. ที่ดูแลต้องชดใช้ค่าเสียหายเจ้าของบ้าน 3 ล้านเหรียญไต้หวัน

          นิสัยมักง่าย มองเผิน ๆ ตื้น ๆ เพียงด้านเดียว ก็ไม่มีพิษมีภัยอะไรมากนัก แต่รู้ไหม? หากเป็นพฤติกรรมมักง่ายบางอย่าง อาจนำไปสู่ความหายนะได้ อย่างเมื่อเร็ว ๆ นี้ ศาลซินจู๋ตัดสินคดีหนึ่ง จำเลยเป็นคนงานฟิลิปปินส์ ทำงานอยู่ในซินจู๋ ทิ้งก้นบุหรี่ที่ยังไม่มอดดับลงถังขยะ เป็นเหตุให้เกิดไฟลุกไหม้หอพักแรงงานต่างชาติ ลามตั้งแต่ชั้น 2-4 เจ้าของอาคารเรียกร้องชดใช้ค่าเสียหาย 3.19 ล้านเหรียญ ศาลตัดสินแรงงานฟิลิปปินส์รายนี้พร้อมด้วยบริษัทจัดหางานที่ดูแลต้องร่วมรับผิดชอบ ชดใช้ค่าเสียหาย 3 ล้าน 48,976 เหรียญ ต่ำกว่าที่เจ้าของบ้านเรียกร้องนิดหน่อย งานนี้บริษัทจัดหางานต้องรับไปเต็ม ๆ เพราะตัวคนงานเองไม่มีเงิน อย่างมากก็ใช้วิธีหักจากค่าจ้างเป็นรายเดือน แต่ก็ไม่รู้จะหักได้นานเท่าไหร่?

ทิ้งก้นบุหรี่ไม่เป็นที่ อาจนำไปสู่หายนะภัยใหญ่ได้ (ภาพจาก setn.com)

          คดีนี้เกิดขึ้นที่เมืองซินจู๋ ซึ่งเป็นที่ตั้งของอุทยานวิทยาศาสตร์และนิคมอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ มีแรงงานฟิลิปปินส์ทำงานอยู่เป็นจำนวนมากถึง 26,648 คน จากยอดจำนวนแรงงานต่างชาติในซินจู๋ 52,597 คน หรือครึ่งหนึ่งของแรงงานต่างชาติในเมืองนี้ ขณะที่แรงงานไทยมีไม่ถึง 2,500 คน เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่าเจ้าของอาคารฟ้องศาลว่า บริษัทจัดหางานได้เช่าชั้น 2-3 ของอาคาร 5 ชั้นของตนในเมืองซินจู๋เป็นหอพักแรงงานต่างชาติ แต่ทำให้เกิดไฟลุกไหม้ เผาชั้น 2-4 วอดวาย จากรายงานการตรวจสอบของหน่วยดับเพลิงซินจู๋ระบุว่า ต้นเพลิงเกิดถังขยะในห้องนอนชั้น 2 ของแรงงานฟิลิปปินส์ สันนิษฐานว่านาย RIKI แรงงานฟิลิปปินส์ที่นอนในห้องนี้ ทิ้งก้นบุหรี่ที่ยังไม่มอดดับลงถังขยะ ทำให้เกิดไฟไหม้ลุกลามจากชั้นสองถึงชั้น 4 สภาพห้องรวมถึงห้องน้ำเสียหายหนัก และแรงงานฟิลิปปินส์ที่ก่อเหตุก็รับสารภาพในชั้นสอบสวนว่า คืนก่อนเกิดเหตุตนเคยสูบและทิ้งก้นบุหรี่ลงถังขยะจริง แต่ไม่นึกว่าวันต่อมาจะก่อให้เกิดเพลิงไหม้ เนื่องจากขณะเกิดเพลิงลุกไหม้ ตนไม่ได้อยู่ในหอพักและมีพยานหลักฐานยืนยันได้ จึงไม่ใช่ตนก่อเหตุอย่างแน่นอน นอกจากฟ้องแรงงานฟิลิปปินส์แล้ว เจ้าของอาคารยังฟ้องนายเฉิน เจ้าของบริษัทจัดหางานที่เป็นผู้เช่าอาคารและเป็นผู้ดูแลแรงงานฟิลิปปินส์กลุ่มนี้ว่า ไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่ในการดูแลแรงงานต่างชาติตามภาระหน้าที่ของบริษัทจัดหางานที่ดี จึงต้องร่วมรับผิดชอบค่าเสียหายและค่าใช้จ่ายในการซ่อมแซมบ้านเป็นเงิน 3,199,776 เหรียญ

อาคารที่ทำการศาลท้องถิ่นซินจู๋ (ภาพจาก udn.com)

          แม้ว่าแรงงานฟิลิปปินส์จะปฏิเสธข้อกล่าวหา และนายเฉิน เจ้าของบริษัทจัดหางานจะอ้างว่า ตนทำหน้าที่ถึงที่สุดแล้ว โดยมีการประชาสัมพันธ์ให้แรงงานต่างชาติทราบถึงอันตรายและข้อควรระวังจากอัคคีภัยอย่างละเอียด แต่การที่แรงงานต่างชาติจะปฏิบัติหรือไม่? อย่างไร? ขนาดไหน? เป็นเรื่องที่กวดขันและควบคุมได้ยาก อย่างไรก็ตาม ศาลพิจารณาจากรายงานการตรวจสอบของหน่วยดับเพลิงที่ว่า ต้นเพลิงเกิดจากถังขยะในห้องนอนของนาย RIKI รวมถึงพิจารณาจากพยานหลักฐานต่าง ๆ ให้เจ้าของบ้านชนะคดี ฐานแรงงานฟิลิปปินส์ทิ้งก้นบุหรี่ที่ไม่ทำให้มอดดับก่อนลงถังขยะก่อให้เกิดเพลิงลุกไหม้และบริษัทจัดหางานในฐานะที่เป็นผู้ดูแลแรงงานต่างชาติ ต้องร่วมรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมด 3 ล้าน 48,976 เหรียญ

บุหรี่มวนเดียวอาจนำไปสู่หายนะครั้งใหญ่ได้ สื่่อประชาสัมพันธ์จากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          จากคดีนี้ จะเห็นได้ว่า พฤติกรรมมักง่ายบางอย่างนำไปสู่ความหายนะได้ ยังดีที่เสียหายเฉพาะทรัพย์สินบ้านเรือน ไม่มีคนได้รับบาดเจ็บ มิเช่นนั้น คงไม่ใช่เงิน 3 ล้านเหรียญเท่านั้นที่จะแก้ปัญหาได้ จึงเตือนแรงงานไทยที่เป็นสิงห์อมควันทั้งหลาย ต้องระวังหากสูบบุหรี่ต้องดับไฟก้นบุหรี่ให้สนิทก่อนทิ้งทุกครั้ง และควรทิ้งบุหรี่ในที่จัดเตรียมไว้ ส่วนถังขยะนั้น ไม่ใช่ที่ทิ้งก้นบุหรี่ที่เหมาะสม เพราะมีเศษขยะ อาจทำให้เกิดการลุกไหม้ได้

สื่่อประชาสัมพันธ์จากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          เพื่อเป็นการป้องกันเพลิงไหม้ที่มีสาเหตุมาจากบุหรี่ จึงขอเตือนให้แรงงานไทยที่สูบบุหรี่ ต้องสูบในสถานที่ที่กำหนด ไม่สูบใกล้แหล่งเชื้อเพลิงที่ติดไฟง่าย เพราะอาจเกิดประกายไฟและระเบิดได้ เมื่อสูบบุหรี่เสร็จแล้วควรดับไฟที่ก้นบุหรี่ให้สนิท ควรมีน้ำรองใส่ไว้ในที่เขี่ยบุหรี่เพื่อให้บุหรี่ดับได้ง่าย และควรทิ้งก้นบุหรี่ในบริเวณที่จัดเตรียมไว้ เช่น ถังขยะที่มีกระบะทรายอยู่ด้านบน และไม่ควรสูบบุหรี่บนที่นอน เนื่องจากหากเผลอหลับในขณะที่บุหรี่ยังไม่ดับ สะเก็ดไฟอาจหล่นไปติดที่นอนและลุกลามจนยากต่อการควบคุมเพลิงได้ สำหรับผู้ที่เดินไปเที่ยวป่าและผู้ที่ขับรถโดยสูบบุหรี่ไปด้วย ไม่ควรทิ้งก้นบุหรี่ที่ยังดับไม่สนิทลงบนพื้นหรือพงหญ้าสองข้างทางอย่างเด็ดขาด เนื่องจากในป่า มีต้นไม้ผลัดใบ กิ่งไม้ ใบไม้มีความแห้งสูงและเป็นเชื้อเพลิงอย่างดีอาจทำให้เกิดไฟไหม้ป่าได้

สื่่อประชาสัมพันธ์จากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          พูดถึงเรื่องไฟไหม้ ไม่ใช่แค่ก้นบุหรี่เท่านั้นที่เป็นสาเหตุของอัคคีภัย ยังต้องระมัดระวังพฤติกรรมเสี่ยงหลายอย่าง ที่ผ่านมา เคยเกิดอุบัติเหตุเพลิงไหม้เผาหอพักวอดวาย จากการต่อปลั๊กพ่วงและชาร์จแบตสมาร์ทโฟนจากหม้อแปลงที่ไม่ได้มาตรฐาน ปัจจุบันหอพักโรงงานที่สร้างใหม่มีการจัดที่ให้ชาร์จแบตโดยเฉพาะและห้ามต่อปลั๊กพ่วงเพื่อเสียบหม้อหุงข้าวหรือกาต้มน้ำไฟฟ้า อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันเกิดไฟไหม้ กระทรวงแรงงานไต้หวัน แนะนำวิธีปฏิบัติดังนี้ :

          1. เสียบปลั๊กเครื่องใช้ไฟฟ้าให้แน่น อย่าใช้ไฟฟ้าเกินขนาด ห้ามต่อปลั๊กพ่วงโดยพลการ

          2. ตรวจสอบสายไฟฟ้าของเครื่องใช้ไฟฟ้าเป็นประจำว่าเก่าชำรุดหรือไม่

          3. หากใช้เตาแก๊สต้องยึดหลักการ “อย่าเปิดเตาแก๊สไว้ โดยไม่มีคนเฝ้า”

          4. อย่าวางวัตถุไวไฟใกล้เตาไฟ

          5. อย่าทิ้งก้นบุหรี่ที่ยังไม่มอดดับไม่เป็นที่เป็นทาง ก้นบุหรี่ต้องดับสนิทก่อนทิ้งจนทำเป็นนิสัย

สื่่อประชาสัมพันธ์จากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          หากโชคร้ายเกิดไฟลุกไหม้ ควรปฏิบัติอย่างไรดี? อันดับแรก สัมผัสลูกบิดประตูเพื่อดูว่ามีอุณหภูมิสูงไหม? หากประตูลูกบิดร้อนและมีควันไฟให้ปิดประตู เปิดหน้าต่างแล้วโทรแจ้งเหตุฉุกเฉิน 119 เพื่อขอความช่วยเหลือ ไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับไฟ ควัน และความร้อน ให้อยู่ในจุดที่ปลอดภัย เพื่อรอความช่วยเหลือ ไม่ควรหลบในห้องน้ำ แต่หากประตูลูกบิดไม่ร้อน และไม่มีควันไฟ ให้ปิดประตูทันทีหนีลงไปด้านล่างและหนีออกด้านนอกที่ลงหนีฉุกเฉินห้ามใช้ลิฟต์

อุบัติเหตุตกจากที่สูงในไซต์งานก่อสร้างพุ่งต่อเนื่อง 9 เดือนแรกปีนี้ตายแล้ว 66 คน สัดส่วนแรงงานต่างชาติกับแรงงานท้องถิ่น 8:5  กระทรวงแรงงานยอมรับพลาดเป้า

           ในช่วงหลายปีมานี้ อุบัติเหตุในไซต์งานก่อสร้างเกิดขึ้นบ่อยครั้ง และมีแนวโน้มรุนแรงขึ้น โดยเฉพาะอุบัติเหตุร่วงตกลงจากที่สูง กระทรวงแรงงานไต้หวันจึงตั้งเป้าหมายให้ปี 2567 เป็นปีแห่งการลดอุบัติเหตุในไซต์งานก่อสร้าง โดยตั้งเป้าหมายไว้ว่า จะลดอุบัติเหตุร่วงตกลงจากที่สูงในไซต์งานไม่ให้เกิน 68 คน แต่ ณ สิ้นเดือนกันยายนที่ผ่านมา หรือ 9 เดือนแรกในปีนี้ มีแรงงานในไซต์งานก่อสร้างร่วงตกลงจากที่สูงและเสียชีวิตแล้ว 66 คน ในจำนวนนี้เป็นแรงงานต่างชาติมากกว่า กล่าวคืออัตราส่วนผู้เสียชีวิตระหว่างแรงงานต่างชาติและแรงงานท้องถิ่นอยู่ที่ 8:5 แม้ว่าตัวเลขการเสียชีวิตจะน้อยกว่าช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้ว แต่ต่ำกว่าเป้าหมายตั้งไว้ กระทรวงแรงงานยอมรับว่าการจะบรรลุเป้าหมายดังกล่าวมีความยากลำบากพอสมควร

          เหอเพ่ยซาน รมว. กระทรวงแรงงาน ขณะรายงานและตอบกระทู้ถามในที่ประชุมคณะกรรมาธิการสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อมสภานิติบัญญัติยอมรับว่า พบอุปสรรคในการลดตัวเลขผู้เสียชีวิตจากการตกจากที่สูงจริง และที่น่าเสียใจคือ แรงงานที่โชคร้ายเหล่านี้ ส่วนใหญ่อยู่ในวัยฉกรรจ์ เป็นเสาหลักของครอบครัว ด้านอธิบดีกรมป้องกันความปลอดภัยและอาชีวอนามัยในการทำงาน กระทรวงแรงงานก็กล่าวว่า นอกจากภาคการก่อสร้างแล้ว ภาคการผลิตและภาคบริการขนาดกลางและขนาดเล็กก็มีปัญหาเช่นกัน ยกตัวอย่าง พนักงานที่ทำงานในที่สูง เช่นการติดตั้งเครื่องปรับอากาศหรืออุปกรณ์บนหลังคาหรือในที่สูง จะต้องเป็นพนักงานที่ผ่านการอบรมมาก่อนจึงจะปฏิบัติหน้าที่ได้ ในส่วนนี้ ผู้ประกอบการไม่ได้ปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด ส่งผลให้ข่าวอุบัติเหตุตกจากที่สูงเกิดขึ้นอย่างไม่ขาดระยะ จากข้อมูลของกระทรวงแรงงาน ปี 2566 ที่ผ่านมา ในไต้หวันมีแรงงานที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุตกจากที่สูง 97 ราย ในจำนวนนี้ส่วนใหญ่หรือ 70% เกิดขึ้นในไซต์งานก่อสร้าง ปีนี้ตั้งเป้าหมายจะไม่ให้เกิน 68 คน แต่ดูจากแนวโน้มแล้ว เพียง 9 เดือนที่ผ่านไป ก็มีสูงถึง 66 รายแล้ว คงจะยากที่จะบรรลุเป้าหมายตามที่ตั้งไว้ และยอมรับว่า สาเหตุที่ลดอัตราการเสียชีวิตลงได้ยาก เกิดจากรูปแบบวัฒนธรรมและความเคยชินในไซต์งานก่อสร้าง กระทรวงแรงงานจึงหวังว่าจะผลักดันกระบวนการแก้กฎหมายความปลอดภัยและอาชีวอนามัยในที่ทำงาน ลดปัญหานี้อย่างถาวร

          เหตุที่นำข่าวนี้มาเล่าตั้งแต่ต้น เป็นเพราะว่าแรงงานไทยเป็นกลุ่มเสี่ยงของอุบัติเหตุตกจากที่สูง เนื่องจากแรงงานไทยเป็นแรงงานต่างชาติกลุ่มหลักในไซต์งานก่อสร้าง แม้ว่าส่วนใหญ่จะทำงานในไซต์งานขนาดใหญ่ อย่างโครงการเมกะโปรเจกต์ของรัฐ มาตรฐานความปลอดภัยในการทำงานค่อนข้างสูงกว่าในไซต์งานก่อสร้างของเอกชนหรือโครงการก่อสร้างขนาดกลางและเล็ก แต่ข่าวคราวของแรงงานไทยที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุร่วงตกลงจากที่สูง ยังคงมีให้ได้ยินเสมอ และนอกจากไซต์งานก่อสร้างแล้ว ในโรงงาน ก็มีแรงงานตกจากที่สูงเสียชีวิตด้วยเช่นกัน

          แน่นอน นายจ้างหรือผู้ประกอบการ ผู้รับเหมาจะต้องจัดหาอุปกรณ์ป้องกันความปลอดภัยให้แก่ลูกจ้าง ต้องให้การอบรมก่อนเข้าทำงานและต้องรับผิดชอบต่ออุบัติเหตุที่เกิดขึ้น แต่ตัวแรงงานเองก็ต้องระมัดระวัง ให้ความร่วมมือ ปฏิบัติตามระเบียบกฎหมาย โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยในการทำงาน จะเห็นว่า เป็นงานที่ถนัด ทำอยู่ทุกวัน ไม่น่ามีปัญหา จะคิดเช่นนี้ไม่ได้ เพราะเมื่อเกิดอุบัติเหตุชีวิตหรือพิการ ตัวแรงงานและครอบครัวของเราหลีกหนีไม่พ้นที่ต้องรับความเดือดร้อนไปเต็ม ๆ

          การตกจากที่สูงเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของการเสียชีวิตหรือการบาดเจ็บที่เกิดจากการทำงาน ทั้งในภาคอุตสาหกรรมการผลิต การก่อสร้างและภาคบริการ จึงต้องให้ความสำคัญกับมาตรการการจัดการความเสี่ยงในการทำงานจากการตกจากที่สูง แนวทางการปฏิบัติ ข้อควรระวัง และข้อห้ามในการใช้งานอุปกรณ์ป้องกันการตกจากที่สูง รวมไปถึงวิธีการตรวจสอบและบำรุงรักษา การเลือกใช้อุปกรณ์ที่เหมาะสมตามลักษณะงาน ฯลฯ

          การปฏิบัติงานใด ๆ ก็ตามในบริเวณที่มีความต่างระดับของพื้นที่ทำงาน และมีโอกาสที่บุคคลหรือวัสดุจะตกจากที่สูงจากระดับหนึ่งสู่ระดับที่ต่ำกว่า เช่น บ่อ หลุม ช่องเปิด หลังคา บริเวณที่มีทางขึ้น-ลง หรือบันได บริเวณลาดชัน พื้นที่สูงที่มีพื้นผิวไม่แข็งแรงมั่นคง หรือลื่น เป็นต้น

          อันตรายจากการตกจากที่สูง แบ่งออกเป็น 5 ประเภท ได้แก่ ลื่น สะดุด ตกจากบันได ตกจากที่สูง การตกกระทบจากวัสดุ

 เราจะป้องกันการตกจากที่สูงและวัสดุร่วงหล่นได้อย่างไร?

1. การป้องกันที่ตัวผู้ปฏิบัติงาน

- ฝึกอบรมให้กับผู้ที่ต้องขึ้นไปปฏิบัติงานบนที่สูง

- จัดเก็บทำความสะอาดอย่างต่อเนื่อง

- ใช้เครื่องมือให้เหมาะสมกับงาน

- สุขภาพของผู้ปฏิบัติงาน

- สวมใส่อุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล

2. การป้องกันในสถานที่ทำงาน

- จัดระบบงาน เพื่อจำกัดการทำงานบนที่สูง

- ติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันการตก เพื่อลดความเสี่ยง

- พื้นที่ทำงานปราศจากปัจจัยที่ทำให้สะดุด ลื่น

- กั้น หรือปิดช่องเปิดบนพื้นให้แข็งแรง พร้อมป้ายเตือนอันตราย

- ติดตั้งหลังคาบริเวณทางเข้า-ออกอาคาร เพื่อป้องกันการร่วงตกของวัสดุ

- วัสดุอุปกรณ์ทุกชนิดจะต้องไม่วางกีดขวางทางเดิน

- พื้นที่ทำงานต้องมีราวกันตก และแผ่นกันของตก

- พื้นที่ทำงานต้องไม่เปียกแฉะ

ก่อนขึ้นทำงานในที่สูงจากระดับพื้น 2 เมตรขึ้นไป ต้องเตรียมพร้อมอย่างไร? ต้องเตรียมพร้อมและสวมใส่อุปกรณ์ต่อไปตามแต่ประเภทงานที่ทำและกฎระเบียบของไซต์งาน ได้แก่ หมวกนิรภัย สายรัดคาง แว่นตานิรภัย สายรัดเต็มตัว แต่งกายรัดกุม ถุงมือ ถุงใส่อุปกรณ์ เชือกผูกรัดเครื่องมือ รองเท้านิรภัย

          ที่กล่าวมาข้างต้นเป็นส่วนความบกพร่องของฝ่ายนายจ้างหรือสถานประกอบการ แต่อุบัติเหตุในที่ทำงานยังมักจะเกิดขึ้นได้ง่ายจากความบกพร่อง ไม่ปฏิบัติตามกฎระเบียบหรือจากการกระทำที่ไม่ปลอดภัยของตัวแรงงานเองด้วย ได้แก่ :

           การทำงานที่ไม่ถูกวิธี ไม่ถูกขั้นตอนหรือลัดขั้นตอน

           เกิดจากความประมาทเลินเล่อ ขาดสมาธิ ไม่ตั้งใจ เหม่อลอย

           เกิดจากการมีนิสัยชอบเสี่ยง

           การไม่ปฏิบัติตามกฎระเบียบความปลอดภัยในการทำงาน

           การทำงานโดยไม่มีอุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล

           การแต่งกายไม่เหมาะสม เช่นสวมใส่เสื้อผ้าที่รุ่มร่าม ไม่รวบผมให้รัดกุม ป้องกันถูกเครื่องจักรม้วนเข้าไปในเครื่อง

           การทำงานโดยสภาพร่างกายและจิตใจไม่พร้อมหรือไม่ปกติ เช่น เมาค้าง ป่วย พักผ่อนนอนหลับไม่เต็มที่

          ที่ต้องระวัง หากอุปกรณ์ป้องกันการตกจากที่สูงมีสภาพการณ์ดังนี้ : เกิดการแตกร้าว บิดเบี้ยว ผิดรูป เปื่อย ฉีกขาด การสวมใส่รุ่มร่าม

          อย่างไรก็ตาม หากโชคร้ายประสบอุบัติเหตุ ไม่ว่าจะตกจากที่สูงหรืออุบัติเหตุอื่น ๆ ในไต้หวันก็มีระบบประกันที่ค่อนข้างจะสมบูรณ์ไว้รองรับ

1. เตือนดูแลสุขภาพก่อนสาย พบแรงงานไทยป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคความดันโลหิตสูงมากกว่าชาติอื่น สาเหตุหลักมาจากดื่มสุราจัดและพักผ่อนไม่เพียงพอ

        สุขภาพแรงงานไทยน่าเป็นห่วง สาเหตุสำคัญแรงงานไทยไม่ค่อยให้ความสำคัญในเรื่องอาหารการกิน การพักผ่อนไม่เพียงพอรับประทานอาหารรสจัด สูบบุหรี่และดื่มสุรา ประกอบกับไม่ได้ตรวจสุขภาพ ทำให้เกิดอาการใหลตายและมีโรคเรื้อรัง เช่นความดันโลหิตสูง โรคเส้นเลือดหัวใจตีบจากไขมันและโรคเบาหวานเป็นต้น โดยเฉพาะโรคความดันโลหิตสูงและโรคใหลตาย กลายเป็นเพชฌฆาตเงียบที่คร่าชีวิตหรือทำให้แรงงานไทยป่วยเป็นอัมพาตปีละหลายสิบคน

ภาพแรงงานไทยในไซต์งานก่อสร้างสถานีซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าที่เขตถู่เฉิง นครนิวไทเป

          จากข้อมูลของกระทรวงแรงงาน ณ สิ้นเดือนสิงหาคม 2567 แรงงานไทยที่เดินทางมาทำงานในไต้หวันมีจำนวนทั้งสิ้น 72,225 คน ในจำนวนนี้เป็นแรงงานไทยเพศชาย 61,070 คน เพศหญิง 11,155 คน แรงงานไทยเพศชายและเพศหญิงมีอัตราส่วนประมาณ 85% ต่อ 15% แรงงานไทยเพศชายมักจะให้ความสำคัญในการดูสุขภาพน้อยกว่าแรงงานไทยที่เป็นเพศหญิง ประกอบกับแรงงานไทยอายุโดยเฉลี่ยสูงกว่าชาติอื่น โดยเฉพาะในไซต์งานก่อสร้าง จะมีอายุโดยเฉลี่ยสูงกว่าแรงงานไทยที่ทำงานในโรงงาน จากข้อมูลของกระทรวงแรงงานพบว่า แรงงานไทยกลุ่มที่มีอายุน้อยกว่า 24 ปี มีเพียง 6,400 คน ขณะที่เวียดนามมีมากกว่า 52,382 คน อินโดนีเซีย 35,890 คน แรงงานไทยกลุ่มที่มีอายุ 55 ปีขึ้นไป มากกว่า 2,000 คน ขณะที่ชาติอื่น อย่างอินโดนีเซียมีเพียง 782 คน ฟิลิปปินส์ 1,100 คน และเวียดนาม 1,200 คน ดูจากตัวเลขนี้แล้ว อาจไม่ต่างกันอย่างเด่นชัด มากกว่าเพียง 1- 2 เท่าตัว แต่อย่าลืมว่า ยอดจำนวนแรงงานไทยน้อยกว่าแรงงานอินโดนีเซียและเวียดนามถึง 4 เท่าตัว กับแรงงานฟิลิปปินส์ก็น้อยกว่า 2 เท่าตัว หากคิดเป็นอัตราส่วนเทียบกับยอดจำนวนแรงงานของแต่ละชาติ แรงงานไทยกลุ่มที่มีอายุเฉลี่ย 45-54 ปี มีมากถึง 20% ของยอดจำนวนแรงงานไทย ขณะที่ชาติอื่น อย่างฟิลิปปินส์มีเพียง 5% เวียดนาม 6.5% อินโดนีเซีย 10% และอายุโดยเฉลี่ยค่อนข้างสูง ก็เป็นสาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้แรงงานไทย ป่วยและเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลมากกว่าชาติอื่น

แรงงานไทยในไซต์งานก่อสร้างแห่งหนึ่งในนครนิวไทเป นายจ้างจัดให้ตรวจสุขภาพและรับการฉีดวัคซีนไข้หวัดใหญ่

          นอกจากอายุโดยเฉลี่ยสูงกว่าชาติอื่นแล้ว แรงงานไทยยังออกกำลังกายน้อยกว่าชาติอื่น อย่างแรงงานฟิลิปปินส์ จะให้ความสำคัญในการออกกำลังกายมากกว่าชาติอื่น เห็นแรงงานฟิลิปปินส์ในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ มีจำนวนมากที่ยอมเสียเงิน 1,200-1,500 เหรียญต่อเดือน สมัครเป็นสมาชิกศูนย์ฟิตเนสใกล้โรงงาน ขณะที่แรงงานไทยจำนวนมากยอมเสียเงินซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และใช้เวลาว่างนั่งล้อมวงดื่มสุรา ทำให้เสียสุขภาพ พักผ่อนน้อย เกิดการทะเลาะวิวาทและเกิดอุบัติเหตุทั้งทางถนนและจากการทำงานบ่อย เนื่องจากเมาค้างจากคืนก่อน ทำให้สมาธิและความตั้งใจในการทำงานลดลง ความเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุเพิ่มขึ้น และเป็นสาเหตุหลักประการหนึ่งที่ทำให้ป่วยเป็นโรคเรื้อรัง

สุราเป็นสาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่คุกคามสุขภาพแรงงานไทย

          ด้วยเหตุนี้ กระทรวงแรงงานไต้หวันจึงประกาศผ่านรายการ เตือนแรงงานไทยต้องดูแลสุขภาพ ซึ่งสามารถลดอาการป่วยได้ หากหลีกเลี่ยงพฤติกรรมเสี่ยงต่อการเกิดโรค เช่นการสูบบุหรี่ ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ รับประทานอาหารที่มีรสจัดและไม่ถูกหลักโภชนาการ ขาดการออกกำลังกายและคลายเครียดด้วยวิธีผิด ๆ เป็นต้น

สื่อประชาสัมพันธ์จากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          ประกอบกับช่วงนี้เป็นต้นไป ไต้หวันเปลี่ยนฤดู กำลังจะอำลาหน้าร้อน เข้าสู่หน้าหนาว อากาศเริ่มเปลี่ยนแปลง อุณหภูมิในช่วงกลางคืนและกลางวันแตกต่างกันมากกว่า 10 °c ทำให้ร่างกายปรับตัวไม่ทัน เกิดอาการป่วยหรือเป็นไข้หวัดได้ง่าย โดยเฉพาะคนที่ป่วยเป็นโรคเบาหวาน ความดันและโรคหัวใจ ต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง เพราะจะเพิ่มความเสี่ยงอาการกำเริบ โดยแพทย์เตือนว่า อากาศเย็นลง 1 องศา เพิ่มความเสี่ยงโรคหัวใจเฉียบพลันถึง 2% เหตุเลือดหนืดขึ้น หัวใจทำงานหนักขึ้น และทุกปี ในช่วงนี้ มักจะมีแรงงานไทยเสียชีวิตด้วยโรคใหลตายและโรคเรื้อรังมากที่สุด สำหรับการดูแลสุขภาพ แนะ 7 วิธีดูแลสุขภาพช่วงหน้าหนาว ได้แก่

สื่อประชาสัมพันธ์จากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          1. พักผ่อนให้เพียงพอ โดยสวมใส่ชุดนอนที่อบอุ่นและห่มผ้าให้เหมาะสมกับสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลง

          2. ดื่มน้ำสะอาดมากๆ ให้ได้วันละ 2 ลิตร หรืออย่างน้อยวันละ 8 แก้ว รับประทานอาหารปรุงสุกแล้วให้ครบ 5 หมู่ เน้นอาหารรสไม่จัด หลีกเลี่ยงขนมหวาน อาหารไขมันสูง เพิ่มการรับประทานผักสดและผลไม้สดที่หวานน้อย เนื่องจากมีแร่ธาตุสูง มีวิตามินเสริมสร้างภูมิต้านทานโรคช่วงหน้าหนาว หลีกเลี่ยงการดื่มสุรา สูบบุหรี่ เนื่องจากอาจทำให้โรคที่มีอยู่เดิมกำเริบขึ้นได้

          3. ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมออย่างน้อยวันละ 30 นาที สัปดาห์ละ 5 วัน ผลของการออกกำลังกาย จะช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด หัวใจมีความทนทาน

          4. นอนหลับอย่างเพียงพอวันละ 7-9 ชม

          5. หมั่นตรวจเช็กค่าความดันโลหิต ระดับน้ำตาลในเลือดและควบคุมน้ำหนักตัวให้อยู่ในเกณฑ์ที่เหมาะสม ความดันโลหิตต่ำกว่า140/90 มิลลิเมตรปรอท น้ำตาลในเลือดขณะท้องว่างต่ำกว่า 126 มิลลิกรัม/เดซิลิตร คอเลสเตอรอล LDLไม่เกิน160 มิลลิกรัม/เดซิลิตร

          6. รับประทานยาตามที่แพทย์สั่งอย่างเคร่งครัด

          7. จัดการตนเองแก้ปัญหาอย่างเหมาะสม ไม่เครียด ไม่พึ่งสุรา สารเสพติด

สื่อประชาสัมพันธ์การป้องกันโรคความดันโลหิตสูง (ภาพจาก www.rama.mahidol.ac.th-ramachanne)

2. อดีตแรงงานไทยเปิดใจ วัยคึกคะนองเคยเมาแทงเพื่อนตายที่ไถหนาน ติดคุก 14 ปี กลับใจเรียนภาษาจีนกลายเป็นผู้ต้องขังต่างชาติรายแรกที่จบโรงเรียนมัธยมในเรือนจำไต้หวัน

          นายวิชาฤทธิ์ ประทุมถิ่น อดีตแรงงานไทยที่เคยเดินทางมาทำงานที่ไต้หวันเมื่อ 28 ปีที่แล้ว โดยทำงานอยู่ที่โรงงานในเมืองไถหนาน ขณะนั้น 21 ปี กำลังอยู่ในวัยคึกคะนอง อยู่มาวันหนึ่งกินเหล้าเมาและทะเลาะกับเพื่อนคนไทยในโรงงานเดียวกัน โดนเพื่อนถีบหน้าบันดาลโทสะ ฆ่าเพื่อนเสียชีวิต ถูกศาลตัดสินจำคุก 14 ปี ชีวิตในเรือนจำลำบากมาก สื่อสารภาษาจีนไม่ได้ โชคดีเจอผู้ต้องขังชาวไต้หวันใจดี สอนภาษาและช่วยขัดเกลาบ่มนิสัย ประกอบกับได้รับกำลังใจจากพ่อแม่ รวมถึงหมุนเจอคลื่นวิทยุ Rti โดยบังเอิญ เรียนภาษาจีนจากในรายการและรับฟังเรื่องราวด้านแรงงาน ทำให้กลับใจได้และมีกำลังใจฮึดสู้ชีวิต กลายเป็นชาวต่างชาติรายแรกและรายเดียวที่เข้าเรียนและจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาของเรือนจำไถหนาน

นายวิชาฤทธิ์ ประทุมถิ่น อดีตแรงงานไทยที่เคยทำผิดแต่กลับใจได้และมุมานะเรียนภาษาจีน กลายเป็นผู้ต้องขังต่างชาติรายแรกที่จบโรงเรียนมัธยมในเรือนจำไต้หวัน 28 ปีให้หลังเดินทางมาเยี่ยม Rti รายการที่คอยเป็นกำลังใจและแหล่งเรียนรู้ภาษาจีนช่วงที่รับโทษในเรือนจำ

          เนื่องจากประพฤติตัวดี หลังจำคุกไปแล้วกึ่งหนึ่ง ได้รับอนุญาตให้พักการลงโทษก่อนกำหนดได้ และเดินทางกลับประเทศ ทำงานเป็นล่ามภาษาจีน เมื่อเดือนสิงหาคมปีนี้ คุณวิชาฤทธิ์ มีโอกาสเดินทางมาเที่ยวไต้หวันอีกครั้ง แวะมาเยี่ยมเยือน Rti และให้สัมภาษณ์เล่าเรื่องราวของตน เพื่อเป็นอุทาหรณ์และเป็นกำลังใจแก่เพื่อนแรงงานไทยให้ต่อสู้กับความยากลำบาก คลิกที่ลิงก์เพื่อฟังคำให้สัมภาษณ์ : https://th.rti.org.tw/radio/programMessagePlayer/programId/549/id/110945

1. เตือนแรงงานไทย! ลืมต่อบัตร ARC 1-10 วัน ปรับ 10,000 เหรียญ เกิน 30 วัน นอกจากปรับ 30,000 ยังต้องซื้อตั๋วกลับประเทศทำเรื่องมาใหม่

          ชาวต่างชาติที่เดินทางมาทำงานในไต้หวัน ไม่ว่าจะเป็นแรงงานต่างชาติทั่วไป แรงงานกึ่งฝีมือหรือแรงงานที่มีทักษะเป็นผู้เชี่ยวชาญ รวมถึงนักศึกษาต่างชาติ เมื่อเดินทางเข้าไต้หวันแล้ว จะต้องยื่นขอบัตรถิ่นที่อยู่หรือ ARC ภายในเวลา 30 วัน นับแต่วันรุ่งขึ้นที่เดินทางมาถึง หากเลยกำหนดจะถูกลงโทษปรับ และต้องต่ออายุบัตร ARC ภายใน 3 เดือนก่อนครบกำหนด มิเช่นนั้นจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ ไม่เพียงเสียค่าปรับ ยังอาจต้องเดินทางกลับประเทศไปทำเรื่องมาใหม่สร้างความเสียหายอย่างหนัก

ศูนย์บริการของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่นครไทจง (ภาพจากศูนย์บริการ สตม. นครไทจง)

          สำหรับแรงงานต่างชาติแล้ว หลายคนคงไม่ค่อยใส่ใจว่า บัตรถิ่นที่อยู่ของตน หรือที่ภาษาจีนเรียกว่า จวีหลิวเจิ้ง เรียกย่อว่า ARC มีอายุการใช้งานกี่ปี หมดอายุเมื่อไหร่? เพราะคิดว่าเป็นภาระหน้าที่ของบริษัทจัดหางานและนายจ้างที่ต้องใส่ใจดูแล ซึ่งก็เป็นเรื่องจริงที่บริษัทจัดหางาน เมื่อเก็บค่าบริการรายเดือนไปแล้วก็ต้องรับผิดชอบในเรื่องนี้ ตามกฎหมายการจ้างงานมาตรา 40 วรรค 1 ข้อที่ 15 กำหนด กรณีที่บริษัทจัดหางานลืมหรือไม่ยื่นขอต่ออายุบัตร ARC ของแรงงานต่างชาติที่ตนดูแล เป็นเหตุให้แรงงานต่างชาติถูกปรับหรือได้รับความเสียหาย จะถูกลงโทษปรับ 60,000-300,000 เหรียญไต้หวัน และจะถูกบันทึกแต้มซึ่งจะส่งผลต่อการประเมินคุณภาพประจำปีของบริษัทจัดหางาน และบริษัทจัดหางานในปัจจุบัน ส่วนใหญ่ใช้ระบบคอมพิวเตอร์แจ้งเตือนรายการที่ต้องทำของแรงงานต่างชาติ รวมถึงการต่ออายุบัตร ARC ด้วย แต่อย่างไรก็ตาม ตัวแรงงานไทยเองจะชะล่าใจไม่ได้ เพราะบังเอิญเผลอ คนที่เดือดร้อนคือเรา ดังนั้น สิทธิประโยชน์ของเราเอง แนะนำว่า ควรจดบันทึกไว้ในสมุดโน้ต หรือใครที่ใช้มือถือเก่ง ๆ ใช้ปฏิทินที่ติดมากับมือถือ บันทึกและแจ้งเตือนล่วงหน้าก่อนถึงกำหนด ไม่ว่าจะต่ออายุบัตร ARC กำหนดเวลาตรวจโรคและรายการสำคัญอื่น ๆ

ศูนย์บริการของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่นครไถหนาน (ภาพจากศูนย์บริการ สตม. นครไทหนาน)

          เมื่อวันที่ 20 กันยายน 2567 สำนักงานการค้าและเศรษฐกิจไทย ไทเป ได้จัดงานพบปะชุมชนไทยในไต้หวัน ในงานได้เชิญสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมาบรรยายพิเศษในเรื่องสิทธิพลเมืองต่างชาติในไต้หวัน เน้นเตือน ไต้หวันมีการประกาศใช้กฎหมายคนเข้าเมืองฉบับใหม่ตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค. 2567 เป็นต้นมา มีการอำนวยความสะดวกและขยายระยะเวลาการทำเอกสารสำคัญ ขณะเดียวกันก็เพิ่มโทษสำหรับผู้ทำผิดกฎหมาย และเรื่องที่ย้ำเตือนเป็นพิเศษ เพราะมีคนทำผิดกันเยอะ ได้แก่ไม่ได้ต่ออายุบัตร ARC ตามกำหนด สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองกล่าวว่า เริ่มตั้งแต่ปีใหม่นี้เป็นต้นมา เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ชาวต่างชาติที่เดินทางมาใหม่ เดิมกำหนดให้ต้องขอบัตรถิ่นที่หรือ ARC ภายในเวลา 15 วัน ขยายเวลาออกไปเป็น 30 วัน และขยายเวลาการต่ออายุบัตร ARC  จากเดิม 30 วันเป็น 90 วันก่อนหมดอายุ แรงงานต่างชาติ นักศึกษาหรือผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่ที่ถือบัตรถิ่นที่อยู่หรือ ARC ต้องระวังต่ออายุตามกำหนดเวลา หากปล่อยให้หมดอายุ แม้เพียงวันเดียว ไม่เกิน 10 วัน จะถูกปรับโหด 10,000 เหรียญ หมดอายุ 11 วันขึ้นไป ไม่เกิน 20 วัน เสียค่าปรับ 20,000 เหรียญไต้หวัน และใครที่ปล่อยให้บัตรหมดอายุไม่เกิน 29 วัน เสียค่าปรับแล้วขอต่อใหม่ได้ แต่หากหมดอายุ 30 วันขึ้นไป นอกจากเสียค่าปรับแล้ว ยังต้องเสียค่าตั๋วเครื่องบินกลับประเทศด้วย เพราะไม่สามารถต่ออายุบัตรได้ ต้องไปทำเรื่องมาใหม่ หมดอายุเกิน 31 วัน แต่ไม่เกิน 60 วัน เสียค่าปรับ 30,000 เหรียญไต้หวัน 61 วันขึ้นไป ไม่เกิน 90 วัน เสียค่าปรับ 40,000 เหรียญไต้หวัน 91 วันขึ้นไป เสียค่าปรับสูงสุด 50,000 เหรียญไต้หวัน

ศูนย์บริการของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองที่นครไทจง (ภาพจากศูนย์บริการ สตม. นครไทจง)

          กฎหมายคนเข้าเมืองฉบับใหม่ซึ่งเริ่มมีผลบังคับใช้ในปี 2567 ฉบับนี้ มีการแก้ไข 63 มาตรา แก้ไขหรือเพิ่มกฎหมายลูก 15 ฉบับ จัดเป็นการแก้ไขเนื้อหากฎหมายคนเข้าเมืองครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 24 ปี โดยส่วนที่เป็นการคุ้มครองสิทธิประโยชน์ รวมถึงสวัสดิการของผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่ มีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2567 มีกฎหมายลูก 8 ฉบับ อย่างเช่น ชาวต่างชาติที่แต่งงานกับชาวไต้หวัน และเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่ได้รับอนุญาตพำนักอาศัยในไต้หวันอย่างถูกกฎหมาย ต่อมาคู่สมรสชาวไต้หวันเสียชีวิตหรือหย่า หากมีบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ มีการอุปการะเลี้ยงดูลูกหรือปฏิสัมพันธ์กับลูก รวมถึงกรณีที่ตกเป็นเหยื่อหรือเป็นผู้เสียหายความรุนแรงในครอบครัว มีการจดทะเบียนหย่า แม้จะไม่มีบุตร ไม่จำเป็นต้องผ่านการตัดสินหรือมีคำสั่งคุ้มครองจากศาล เพียงแต่มีใบถิ่นที่อยู่หรือมีบัตร ARC ก็สามารถอยู่อาศัยในไต้หวันต่อไปได้ ไม่เหมือนกับในอดีตที่หย่าแล้วต้องเดินทางกลับประเทศเท่านั้น

ศูนย์บริการของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในกรุงไทเป

          ด้านผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติ ลดขั้นตอนการอนุญาตให้เดินทางมาพำนักอาศัยและทำงานที่ไต้หวันสะดวกขึ้น ช่วยให้ได้รับสถานะถิ่นที่อยู่ถาวรง่ายขึ้น (APRC) ที่ผ่านมา กำหนดให้ผู้เชี่ยวชาญชาวต่างชาติและแรงงานกึ่งฝีมือ จะต้องพำนักอาศัยในไต้หวันครบ 5 ปี แต่ละปีต้องอยู่เกิน 183 วันขึ้นไป จึงจะยื่นขอถิ่นที่อยู่ถาวรได้ แก้เป็นภายใน 5 ปี เฉลี่ยพำนักอาศัยในไต้หวันครบ 183 วันต่อปี ก็สามารถยื่นขอได้แล้ว และเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ชาวต่างชาติที่เดินทางมาใหม่ เดิมกำหนดให้ต้องขอบัตรถิ่นที่หรือ ARC ภายในเวลา 15 วัน ขยายเวลาออกไปเป็น 30 วัน ส่วนนักศึกษาชาวต่างชาติที่จบการศึกษาในไต้หวัน อนุญาตให้พำนักอาศัยเพื่อหางานทำเป็นเวลา 1 ปี สามารถขอต่อเวลาออกไปอีก 1 ปี รวมสามารถอยู่ได้ 2 ปี เป็นต้น

2. อย่ารอเก้อ! ชาวต่างชาติที่อยู่อย่างผิดกฎหมายไม่กล้าเข้ามอบตัว เพราะไม่มีเงินเสียค่าปรับ สตม. ชี้ ยังไม่มีโครงการลดหย่อนโทษในระยะใกล้ 2-3 ปีนี้

          นอกจากแรงงาน นักศึกษาและผู้ตั้งถิ่นฐานใหม่แล้ว ปัจจุบัน ยังมีชาวไทยที่ถือฟรีว่าซ่าเข้าไต้หวัน ซึ่งอนุญาตให้อยู่ได้ 14 วัน แต่มีจำนวนหนึ่งอยู่เลยกำหนด ซึ่งส่วนใหญ่หางานทำอย่างผิดกฎหมาย จากข้อมูลพบว่า จนถึงสิ้นเดือนสิงหาคม 2567 มีชาวต่างชาติที่เดินทางเข้าไต้หวันในฐานะนักท่องเที่ยวแต่อยู่เลยกำหนดวีซ่าและยังไม่เดินทางออกจากไต้หวันประมาณ 30,000 คน ในจำนวนนี้คนไทยครองสัดส่วนประมาณครึ่งหนึ่ง คนไทยหลายคนอยากกลับบ้าน แต่ค่าปรับแสนแพง จำต้องอยู่เลยตามเลย ในสภาพที่แสนจะลำบาก บางคนรอทางการประกาศมาตรการลดหย่อนโทษเหมือนอย่างที่เคยมี แต่สำนักงานตรวจคนเข้าตรวจคนเข้าเมืองระบุชัดว่า เนื่องจากเพิ่งประกาศใช้กฎหมายคนเข้าเมืองฉบับใหม่เมื่อต้นปี 2567 ดังนั้น ในระยะเวลาอันใกล้อย่างน้อย 2-3 ปีข้างหน้านี้ จะไม่มีโครงการดังกล่าว

สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองระบุ เนื่องจากกฎหมายคนเข้าเมืองเพิ่งประกาศใช้ในปี 2567 ดังนั้น โครงการลดหย่อนโทษสำหรับชาวต่างชาติที่อยู่อย่างผิดกฎหมายจะไม่มีขึ้นในช่วง 2-3 ปีนี้ (ภาพจาก สตม. ไต้หวัน)

          จากข้อมูลพบว่า ปัจจุบันไต้หวันมีเจ้าหน้าที่ตำรวจทั้งหมด 72,000 นาย เฉพาะเจ้าหน้าที่ของสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองมีทั้งหมด 5,600 คน แต่ตำรวจตรวจคนเข้าเมืองมีเพียง 800 นาย ต้องรับมือกับแรงงานต่างชาติที่หลบหนี 90,000 คนและชาวต่างชาติที่อยู่เลยกำหนดวีซ่าอีก 30,000 คน รวมทั้งหมด 120,000 คน ถือเป็นภารกิจที่หนักมาก

ในภาพเป็นบรรยากาศการเข้ารายงานตัวของชาวต่างชาติเพื่อเดินทางกลับบ้านช่วงโครงการลดหย่อนโทษ 1 ก.พ.-30 มิ.ย. 2566

          แม้ตำรวจจะมีน้อยกว่า แต่ก็อย่าคิดว่าสามารถจะอยู่ทำงานในไต้หวันได้สบาย เพราะการตรวจสอบกวาดล้างยังเป็นไปอย่างเข้มข้น และเมื่อตรวจพบแล้ว นอกจากต้องซื้อตั๋วเครื่องบินกลับประเทศแล้ว ก่อนกลับยังต้องเสียค่าปรับเริ่มต้นที่ 10,000 เหรียญ จนถึง 50,000 เหรียญ ตามระยะเวลาที่อยู่เลยกำหนด

          ทั้งนี้สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองกล่าวว่า ชาวต่างชาติที่อยู่เลยกำหนดวีซ่าไม่เกิน 90 วันสามารถเสียค่าปรับที่สนามบินได้ และเพื่อที่จะอำนวยความสะดวก คำนึงถึงอาจไม่มีเงินสดติดตัวมากขนาดนั้น อนุญาตให้ชำระค่าปรับผ่านบัตรเครดิตได้ แต่หากอยู่เลยกำหนด 90 วันขึ้นไป ต้องไปเสียค่าปรับ พร้อมบันทึกปากคำรับการตรวจสอบจากสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในท้องที่ ไม่สามารถเสียค่าปรับที่สนามบินแล้วเดินทางกลับประเทศได้เลย และนอกจากเสียค่าปรับแพงแล้ว ยังจะถูกจำกัดสิทธิ์ห้ามเดินทางเข้าไต้หวันหรือเรียกง่าย ๆ ว่าติดแบล็กลิสต์ห้ามเข้าไต้หวันเป็นเวลา 7 ปี

สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองรับชำระค่าปรับผ่านบัตรเครดิตทุกชนิด โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมรูดบัตร (ภาพจากสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง)

          สำหรับนายหน้าหรือบริษัทจัดหางานที่จัดให้ชาวต่างชาติเดินทางเข้าไต้หวัน และกระทำการผิดวัตถุประสงค์การยื่นขอวีซ่า ต้องระวางโทษปรับเพิ่มเป็น 200,000-1,000,000 เหรียญไต้หวัน ผู้ให้ที่พักพิงแก่ชาวต่างชาติเพื่อทำงานโดยไม่ได้รับอนุญาต ต้องเสียค่าปรับ 60,000-300,000 เหรียญ จัดให้ชาวต่างชาติลักลอบเข้าไต้หวัน หรือจัดให้ชาวต่างชาติที่ถูกศาลสั่งห้ามออกนอกประเทศเดินทางออกจากไต้หวัน ต้องระวางโทษจำคุก 1-7 ปี หรือปรับไม่เกิน 1,000,000 เหรียญไต้หวัน ช่วยเหลือชาวต่างชาติที่ถูกศาลสั่งห้ามออกนอกประเทศปลอมแปลงเอกสารการเดินทางเพื่อเดินทางออกจากไต้หวัน ต้องระวางโทษจำคุก 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 90,000 เหรียญไต้หวัน

          รายละเอียดบทลงโทษสำหรับชาวต่างชาติที่อยู่เลยกำหนดวีซ่าหรือแรงงานต่างชาติที่หลบหนีนายจ้างถูกเพิกถอนใบอนุญาตทำงานและบัตรถิ่นที่อยู่ จะต้องเสียอัตราค่าปรับตามกำหนดเวลาที่หลบหนีหรืออยู่เลยกำหนดดังนี้ :

1. เตือน! หมดเขต 29 พ.ย. นี้ รถจักรยานไฟฟ้าที่ไม่ติดแผ่นป้ายทะเบียน ไม่ซื้อประกันภัยภาคบังคับ ห้ามขี่บนถนนอีกต่อไป

          เพื่อจัดระเบียบใหม่และแก้ปัญหาอุบัติเหตุจากรถจักรยานไฟฟ้า เริ่มตั้งแต่ 30 พ.ย. 65 เป็นต้นมา ผู้ซื้อรถจักรยานไฟฟ้าคันใหม่ จะต้องยื่นขอจดทะเบียน ติดแผ่นป้ายทะเบียนและต้องซื้อประกันภัยบุคคลที่ 3 เช่นเดียวกับรถมอเตอร์ไซค์ จึงจะอนุญาตให้ขับขี่บนถนนได้ กฎระเบียบนี้ ใช้บังคับเจ้าของรถจักรยานไฟฟ้าทั้งหมด รวมชาวไต้หวันและชาวต่างชาติ กรณีเป็นรถจักรยานไฟฟ้าคันเก่าที่ซื้อก่อนวันที่ 30 พ.ย. 65 ให้เวลาผ่อนผัน 2 ปี นี่เหลือเวลาอีกเพียงเดือนเศษก็จะหมดเขตแล้ว เตือนแรงงานไทยที่ขับขี่รถจักรยานไฟฟ้าและยังไม่ได้ติดแผ่นป้ายทะเบียนระวัง จะต้องยื่นขอจดทะเบียน ติดแผ่นป้ายทะเบียนและต้องซื้อประกันภัยบุคคลที่ 3 ให้เรียบร้อยภายในวันที่ 29 พ.ย. 67 นี้ จึงจะใช้ขับขี่ต่อไปได้ มิเช่นนั้น จะถูกปรับ 1,200-3,600 เหรียญ ไม่ซื้อประกันปรับ 750-1,500 เหรียญ จะถูกยึดรถไว้ชั่วคราวจนกว่าจะยื่นขอติดแผ่นป้ายทะเบียนเรียบร้อย และหากเป็นรถจักรยานไฟฟ้าที่ไม่ผ่านการรับรองมาตรฐานหรือไม่มีเครื่องหมายสายฟ้าสีแดง จะถูกยึดรถถาวร

รถจักรยานไฟฟ้าทุกคัน จะต้องยื่นขอจดทะเบียน ติดแผ่นป้ายทะเบียนและต้องซื้อประกันภัยบุคคลที่ 3 ให้เรียบร้อยภายในวันที่ 29 พ.ย. 67 จึงจะใช้ขับขี่ต่อไปได้

          กระทรวงคมนาคมแถลงว่า การจดทะเบียนและติดแผ่นป้ายทะเบียนรถจักรยานไฟฟ้า เสียค่าธรรมเนียมครั้งเดียว 450 เหรียญได้แก่ค่าธรรมเนียมจดทะเบียน 300 เหรียญ และค่าแผ่นป้ายทะเบียน 150 เหรียญ และต้องซื้อประกันภัยบุคคลที่ 3 หรือประกันภัยภาคบังคับตามอายุการใช้งานของรถ หากเป็นรถใหม่ ต้องซื้อประกันอย่างน้อย 3 ปี รวมเบี้ยประกัน 1,358 เหรียญ กรณีเป็นรถอายุการใช้งานไม่ถึง 1 ปี ต้องซื้อประกันอย่างน้อย 2 ปี รวมเบี้ยประกัน 971 เหรียญ หากเป็นรถอายุการใช้งาน 1 ปีขึ้นไป ต้องซื้อประกันอย่างน้อย 1 ปี เบี้ยประกัน 563 เหรียญ และต้องต่อประกันก่อนหมดอายุ กรณีที่รถจักรยานไฟฟ้าเกิดชำรุดเสียหายและเลิกใช้ ประกันภัยภาคบังคับที่ซื้อไว้ล่วงหน้าสามารถรับคืนได้ตามสัดส่วน

รถจักรยานไฟฟ้าทุกคัน จะต้องยื่นขอจดทะเบียน ติดแผ่นป้ายทะเบียนและต้องซื้อประกันภัยบุคคลที่ 3 ให้เรียบร้อยภายในวันที่ 29 พ.ย. 67 จึงจะใช้ขับขี่ต่อไปได้

          เมื่อมีการซื้อประกันภัยแล้ว หากโชคร้ายเกิดอุบัติเหตุไม่ว่าเราจะเป็นฝ่ายถูกหรือฝ่ายผิด เป็นเหตุให้ผู้อื่นเสียชีวิต ประกันจะจ่ายหัวละ 2,000,000 เหรียญ กรณีทุพพลภาพจะจ่ายตามระดับความพิการซึ่งมี 15 ระดับ ตั้งแต่ 50,000-2,000,000 เหรียญ ค่ารักษาพยาบาลสูงสุดจ่ายคนละ 200,000 เหรียญ หากต้องการวงเงินคุ้มครองที่สูงขึ้น สามารถซื้อเพิ่มกว่ามาตรฐานได้ และมีหลากหลายบริษัทประกันภัยขายประกันภัยภาคบังคับ ผ่านร้านขายรถจักรยานไฟฟ้า หรือซื้อทางออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ของบริษัทประกันภัยได้

สื่อประชาสัมพันธ์เรื่องการยื่นขอแผ่นป้ายทะเบียนรถจักรยานไฟฟ้า จากกรมพัฒนากำลังแรงงานและกระทรวงคมนาคม

          กฎหมายการจราจรทางถนนและการลงโทษฉบับแก้ไข ขยายการควบคุมให้รถจักรยานไฟฟ้า หรือมีชื่อเรียกทางกฎหมายว่า ยานพาหนะ 2 ล้อขนาดเล็กขับเคลื่อนด้วยพลังงานไฟฟ้า โดยกำหนดอย่างชัดเจนว่า รถจักรยานไฟฟ้าจะต้องผ่านการรับรองมาตรฐาน ติดแผ่นป้ายทะเบียนและซื้อประกันภัยบุคคลที่ 3 หรือประกันภัยภาคบังคับ จึงจะอนุญาตให้ขับขี่บนท้องถนนได้ แต่ไม่ได้บังคับว่าต้องมีใบขับขี่เหมือนรถมอเตอร์ไซค์ทั่วไป

สื่อประชาสัมพันธ์เรื่องการยื่นขอแผ่นป้ายทะเบียนรถจักรยานไฟฟ้า จากกรมพัฒนากำลังแรงงานและกระทรวงคมนาคม

          แรงงานต่างชาติที่ประสงค์จะจดทะเบียนและขอแผ่นป้ายทะเบียนรถจักรยานไฟฟ้า แต่ไม่มีหลักฐานสำคัญจากโรงงานผลิต เพราะซื้อต่อจากเพื่อนมาหลายทอด สามารถขับขี่รถไปยังร้านขาย เพื่อให้ทางร้านช่วยตรวจดูได้ว่า เป็นรถยี่ห้ออะไร ผลิตจากโรงงานไหน? และช่วยตรวจดูว่ามีการปรับแต่งรถผิดไปจากเดิมมากน้อยแค่ไหน? หากมีจะช่วยแก้กลับไปสู่สภาพเดิม ค่าใช้จ่ายไม่แพง แต่ต้องไม่มีการแต่งเสียจนเวอร์ เพราะทางร้านไม่มีอะไหล่ที่จะแก้กลับไปสู่สภาพเดิม สำหรับค่าใช้จ่ายขึ้นอยู่กับอะไหล่ ส่วนรถจักรยานไฟฟ้าที่มีความเร็วเกิน 25 กม./ชม. สามารถแก้กลับไปเป็นไม่เกิน 25 กม./ชม. เก็บค่าบริการ 300 เหรียญ เมื่ออยู่ในสภาพเดิมแล้ว ทางร้านจะถ่ายภาพรถจักรยานไฟฟ้า อัปโหลดส่งให้โรงงานผู้ผลิต ช่วยออกสำเนาหลักฐานการผลิตให้ใหม่ ค่าบริการขอหลักฐานการผลิตเพียง 100 เหรียญ กรณีที่มีการแต่งเวอร์ ไม่สามารถแก้กลับไปสู่เดิมได้ เนื่องจากไม่มีอะไหล่ แนะนำว่า ใช้ให้คุ้มจนถึง 30 พ.ย. 67 จากนั้นชั่งกิโลขาย เพราะไม่สามารถใช้ขับขี่บนท้องถนนได้อีกต่อไป ขืนใช้ต่อไปถูกจับจะไม่คุ้ม

สื่อประชาสัมพันธ์เรื่องการยื่นขอแผ่นป้ายทะเบียนรถจักรยานไฟฟ้า จากกรมพัฒนากำลังแรงงานและกระทรวงคมนาคม

            นอกจากนี้ ร้านขายทั่วไปยังบริการช่วยยื่นขอแผ่นป้ายทะเบียนด้วย หรือจะยื่นขอเองก็ได้ โดยเตรียมเอกสารสำคัญ ได้แก่ บัตรถิ่นที่อยู่ (ARC) ฉบับจริง ตราประทับส่วนบุคคล (ไปแกะที่ร้านแกะตราประทับได้ ราคาประมาณ 100 เหรียญ)  ใบรับรองรถจากโรงงานผลิต ใบเสร็จกำกับภาษีซื้อรถจากร้านขาย และใบประกันภัยภาคบังคับที่มีผลมากกว่า 30 วัน

            กระทรวงแรงงานประชาสัมพันธ์ขอให้แรงงานต่างชาติเคารพและปฏิบัติตามกฎหมายการจราจรทางถนนและการลงโทษฉบับแก้ไข ซึ่งกำหนดให้รถจักรยานไฟฟ้า ขับขี่ด้วยความเร็วไม่เกิน 25 กม. ต่อชั่วโมง น้ำหนักรถไม่รวมแบตเตอรี่ต่ำกว่า 40 กก. หรือรวมแบตเตอรี่ไม่เกิน 60 กก. หากไม่ติดแผ่นป้ายทะเบียน มีโทษปรับ 1,200-3,600 เหรียญ ตำรวจจะยึดรถไว้ชั่วคราว จนกว่าจะจัดการให้แล้วเสร็จถูกต้องตามกฎหมาย กรณีที่เป็นรถจักรยานไฟฟ้าไม่ติดแผ่นป้ายเครื่องหมายรับรองมาตรฐาน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ฟ้าผ่าสีแดง จะถูกยึดรถถาวรทันที นอกจากนี้ รถจักรยานไฟฟ้ากำหนดความเร็วไม่เกิน 25 กม./ชม. หากฝ่าฝืนจะถูกปรับตั้งแต่ 900-1,800 เหรียญไต้หวัน ไม่สวมหมวกกันน็อกถูกปรับ 300 เหรียญ ดัดแปลงหรือแต่งรถจักรยานไฟฟ้าปรับตั้งแต่ 1,800-5,400 เหรียญไต้หวัน และห้ามให้คนซ้อนท้าย ห้ามเมาแล้วขับ เจ้าของรถสามารถหาซื้อประกันภัยภาคบังคับได้จากพนักงานขายประกันภัย ร้านขายจักรยานไฟฟ้าทั่วไปมีบริการซื้อประกันภัย หรือซื้อจากเว็บของบริษัทประกันภัยได้ หากไม่ซื้อประกันภัยภาคบังคับตามกำหนด มีโทษปรับ 750-1,500 เหรียญ กรณีเกิดอุบัติเหตุและพบว่ารถจักรยานไฟฟ้าไม่ได้ซื้อประกันภัยภาคบังคับ ต้องเสียค่าปรับ 9,000–30,000 เหรียญไต้หวัน

           ท่านที่ต้องการทราบขั้นตอนและการเตรียมเอกสารในการยื่นขอทะเบียนรถ ขอแผ่นป้ายทะเบียนรถจักรยานไฟฟ้า อ่านรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์กรมการขนส่งทางบก ฉบับภาษาไทย ได้ที่ : https://www.mvdis.gov.tw/files/m3/car/eBicyclesDoc/ebike_th_TH.pdf

2. 2 แรงงานเวียดนามหลบหนี 7 ปี ขับรถชนดะข้างทาง พุ่งเข้าชนร้านขายเครื่องดื่มแล้วหนีถูกจับ ชาวไถหนานที่กำลังย่างบาร์บีคิวบาดเจ็บทั้งครอบครัว ถูกนำส่งรักษา 7 คน

          เมื่อวันที่ 21 กันยายนที่ผ่านมา เวลา 21.00 น. เศษ ร้านขายเครื่องดื่มในตัวเมืองไถหนานแห่งหนึ่ง สมาชิกในครอบครัวเจ้าของร้านจำนวน 4 คน กำลังย่างบาร์บีคิวทานกันหลังปิดร้าน ทันใดนั้น มีรถเก๋งคันหนึ่งพุ่งชนเข้ามาถึงในร้านเกิดเสียงดังโครมและเปลวไฟพุ่ง ทำเอาร้านพัง ครอบครัวเถ้าแก่ร้านสะดุ้งตกใจสุดขีด กระโดดขวางปกป้องลูกเมีย มีคนโทรแจ้งความ ตำรวจมาถึงนำเอาครอบครัวเจ้าของร้าน 4 คน คนขับซึ่งเป็นแรงงานเวียดนามผิดกฎหมายหลบหนี 7 ปี พร้อมเพื่อนชาติเดียวกันที่นั่งมาด้วยได้รับบาดเจ็บ ถูกชาวบ้านล้อมจับหลังพยายามหลบหนี นอกจากนี้ ยังมีแรงงานต่างชาติอีกรายที่โชคร้ายถูก 2 แรงงานเวียดนามขับรถพุ่งชน รถพังคนได้รับบาดเจ็บ ทั้งหมด 7 คนถูกนำส่งรักษาที่โรงพยาบาล

2 แรงงานเวียดนามผิดกฎหมายขับรถชนดะข้างทาง พุ่งเข้าชนร้านขายเครื่องดื่มแล้วหนีถูกจับ ชาวไถหนานที่กำลังย่างบาร์บีคิวบาดเจ็บทั้งครอบครัว ถูกนำส่งรักษา 7 คน (ภาพจาก setnnews)

          ตำรวจตรวจดูกล้องวงจรปิดสันนิษฐานว่า 2 แรงงานเวียดนามผิดกฎหมายดังกล่าว น่าจะไม่คุ้นทางประกอบกับฝนตกถนนลื่น จึงชนเรื่อยเปื่อย สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่น นี่ยังดีที่บาดเจ็บไม่มีคนเสียชีวิต แต่ความกล้าบ้าบิ่นของแรงงานเวียดนาม ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ต้องจำคุกเสียให้เข็ด นี่ไม่ทราบเหมือนกันว่า รถยนต์ยืมมาใช้หรือขโมยมา

2 แรงงานเวียดนามผิดกฎหมายขับรถชนดะข้างทาง พุ่งเข้าชนร้านขายเครื่องดื่มแล้วหนีถูกจับ ชาวไถหนานที่กำลังย่างบาร์บีคิวบาดเจ็บทั้งครอบครัว ถูกนำส่งรักษา 7 คน (ภาพจาก setnnews)

3. เตือน! เกิดอุบัติเหตุรถชนอย่าด่วนไปจากที่เกิดเหตุ แรงงานไทยถูกชนท้ายไม่จอดรถถูกจับชนแล้วหนี เพราะอาแป๊ะคนชนเสียหลักล้มเสียชีวิตที่โรงพยาบาล

          ไม่เฉพาะรถจักรยานไฟฟ้าเท่านั้น ผู้ขับขี่ยานพาหนะทุกชนิด ต้องเคารพกฎจราจร อย่าแต่งรถเพิ่มความเร็ว ที่สำคัญเมื่อเกิดอุบัติเหตุ ไม่ว่าเราไปชนเขาหรือเขามาชนเรา ต้องอยู่ในที่เกิดเหตุ จนมีการเคลียร์กันเรียบร้อยแล้ว จึงจะออกไปจากที่เกิดเหตุได้ บางคนเห็นว่า อุบัติเหตุเพียงเล็กน้อย หรือไม่ได้รับบาดเจ็บและเราไม่ผิด เขามาชนเรา หลายคนขี่รถไปจากที่เกิดเหตุ ระวังจากไม่ผิดกลายเป็นชนแล้วหนี

           เคยเกิดเหตุการณ์ที่น่าจะเป็นอุทาหรณ์นำมาเล่าให้ฟัง แรงงานไทยรายหนึ่ง อายุ 29 ปี มาจากจังหวัดอุดรธานี เดินทางมาทำงานที่เมืองจางฮั่วนานหลายปีแล้ว ชีวิตความเป็นอยู่และการทำงานก็ไม่มีปัญหา แต่เมื่อกลางเดือนกันยายนปีที่แล้ว มีตำรวจหลายนายมาจับและควบคุมตัวแรงงานไทยรายนี้ไปดำเนินคดี ข้อหาประมาทเป็นเหตุให้คนอื่นเสียชีวิต เรื่องของเรื่องเกิดจากความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ถูกจับทั้ง ๆ ที่หลีกเลี่ยงได้ เรื่องของเรื่องมีอยู่ว่า แรงงานไทยรายนี้ขี่จักรยานไฟฟ้าคู่ชีพออกจากโรงงาน ข้ามสะพานไปที่เขตพื้นที่นครไทจง ระหว่างทางเจอไฟแดง แรงงานไทยชะลอความเร็วและจอดรถรอไฟแดงที่สี่แยก แต่มีรถมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขี่ตามหลังมาเบรกไม่ทันชนเข้าที่ท้ายรถ ตัวคนงานไทยไม่เป็นไร รถก็ไม่ล้ม แต่รถมอเตอร์ไซค์คันที่ชนท้าย คนขับเป็นอาแป๊ะชาวไต้หวันเสียหลักล้มลงกลางถนน หัวกระแทกพื้น แรงงานไทยรายนี้แทนที่จะจอดรถช่วยเหลือ หรือดูว่าอาการบาดเจ็บมากไหม ต้องส่งโรงพยาบาลหรือไม่? คงคิดว่าตัวเองไม่ผิดและไม่อยากมีเรื่อง จึงขี่รถไปจากที่เกิดเหตุ คนที่เห็นเหตุการณ์รีบช่วยเหลือนำอาแป๊ะส่งรักษาที่โรงพยาบาล ปรากฏว่าหัวฟาดพื้นอาการสาหัส หลังรักษาได้ไม่กี่วันก็เสียชีวิตในโรงพยาบาล

          ตำรวจตรวจสอบเรื่องนี้ โดยดูจากกล้องวงจรปิด เห็นแรงงานไทยรายนี้ แม้จะเป็นฝ่ายถูกชน โดยอาแป๊ะมาชนท้ายแล้วล้มลงเอง เนื่องจากแรงงานไทยไม่หยุดรถช่วยเหลือคนที่บาดเจ็บ แต่บิดคันเร่งรถจักรยานไฟฟ้าออกไปจากที่เกิดเหตุ เท่ากับชนแล้วหนี ด้านบริษัทจัดหางานที่ดูแลและให้บริการแรงงานไทยรายนี้ พยายามติดต่อกับหน่วยงานต่าง ๆ เพื่อให้ความช่วยเหลือ อย่างมูลนิธิช่วยเหลือด้านกฎหมาย เพื่อหาทนายช่วยแก้ต่างคดี แต่เนื่องจากมีหลักฐานจากกล้องวงจรปิดอย่างชัดเจน แรงงานไทยรายนี้ ไม่ให้ความช่วยเหลือผู้บาดเจ็บแต่ขี่รถไปจากที่เกิดเหตุ เข้าข่ายชนแล้วหนี

          ตามกฎหมายการบริหารจัดการจราจรทางถนนและบทลงโทษของไต้หวัน กำหนดว่า ผู้ขับขี่ยานพาหนะเกิดอุบัติเหตุรถชนแล้วหนี เป็นเหตุให้มีผู้บาดเจ็บ แม้จะไม่ใช่เป็นฝ่ายผิด ก็ต้องอยู่ให้ความช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ มิเช่นนั้น ถือว่าชนแล้วหนี หากเป็นเหตุให้คนบาดเจ็บ ต้องระวางโทษจำคุก 6 เดือนขึ้นไป ไม่เกิน 5 ปี แต่หากทำให้ผู้อื่นบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิต ต้องระวางโทษจำคุก 1 ปีขึ้นไป ไม่เกิน 7 ปี และคดีนี้ศาลตัดสินให้แรงงานไทยรายนี้จำคุก 1 ปี 6 เดือน

          จากเรื่องนี้ เป็นอุทาหรณ์ให้พวกเราทราบว่า ขับขี่รถต้องระวัง เมื่อเกิดอุบัติเหตุรถชน ไม่ว่าเราไปชนคนอื่นหรือเป็นฝ่ายถูกชน โปรดจำไว้ว่า : ต้องอยู่ในที่เกิดเหตุ ตรวจดูว่ามีคนบาดเจ็บหรือไม่ โทรศัพท์แจ้งความ รอให้ตำรวจมาตรวจดูเป็นความผิดของใคร เมื่อให้ความช่วยเหลือผู้บาดเจ็บและเสร็จสิ้นการตรวจสอบแล้ว จึงจะไปจากที่เกิดเหตุได้ หากไปจากที่เกิดเหตุโดยคิดว่าตนไม่ผิด ก็อาจตกเป็นผู้ต้องหาชนแล้วหนีอย่างแรงงานไทยรายนี้ได้

          จากเรื่องนี้ เป็นกรณีศึกษาให้พวกเราทราบว่า ขับขี่รถต้องระวัง เมื่อเกิดอุบัติเหตุรถชน ไม่ว่าเราไปชนคนอื่นหรือเป็นฝ่ายถูกชน โปรดจำไว้ว่า : อยู่ในที่เกิดเหตุ / ตรวจดูว่ามีคนบาดเจ็บหรือไม่ / แจ้งความ รอตำรวจมา หากไปจากที่เกิดเหตุ อาจกลายเป็นชนแล้วหนี

          ※ตามประมวลกฎหมายอาญาของไต้หวัน ขับขี่ยานพาหนะเกิดอุบัติเหตุรถชนแล้วหนี เป็นเหตุให้มีผู้บาดเจ็บ ต้องระวางโทษจำคุก 6 เดือนขึ้นไป ไม่เกิน 5 ปี กรณีชนแล้วหนีเป็นเหตุให้มีผู้เสียชีวิตหรืออาการสาหัส ต้องระวางโทษจำคุก 1 ปีขึ้นไป ไม่เกิน 7 ปี

1. ระวังตกเป็นผู้ต้องหา! ปี 2566 แรงงานต่างชาติกว่า 1,000 ราย ก่อนเดินทางกลับบ้านขายซิมและบัญชีธนาคารให้แก๊งมิจฉาชีพนำไปก่อคดีฟอกเงิน

          สำนักงานตำรวจเปิดเผยข้อมูลการก่ออาชญากรรมของแรงงานต่างชาติในไต้หวัน มีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นต่อเนื่อง ในปี 2566 ที่ผ่านมา ถูกจับ 5,674 คน สูงเป็นประวัติการณ์ ในจำนวนนี้คดีก่ออันตรายในที่สาธารณะ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นคดีเมาแล้วขับครองสัดส่วนสูงสุด ตามด้วยฉ้อโกง ยาเสพติดและลักทรัพย์ ฯลฯ หากจำแนกตามประเทศแล้ว แรงงานเวียดนามก่อคดีมากที่สุด 3,153 คนหรือคิดเป็นอัตราส่วน 55.57% อันดับสองคือคนไทย 815 คนหรือ 14.63% อันดับ 3 อินโดนีเซียก่อคดี 580 คน ฟิลิปปินส์ 375 คนหรือ 6.61% แต่ที่น่าจับตามองมากที่สุดคือ แรงงานต่างชาติที่พัวพันกับคดีฉ้อโกงหรือแก๊งคอลเซนเตอร์และถูกจับเพิ่มขึ้นอย่างน่าตกใจ มากถึง 927 คน เทียบกับปี 2566 เพิ่มขึ้น 78% ตำรวจกองบังคับการปราบปรามการฉ้อโกงและแก๊งคอลเซนเตอร์กล่าวว่า ตัวเลขนี้สอดคล้องแนวโน้มการเพิ่มขึ้นอย่างมากของคดีถูกแก๊งมิจฉาชีพหลอกลวง และสาเหตุสำคัญประการหนึ่งมาจากแรงงานต่างชาติจำนวนมากขึ้นขายซิมการ์ดโทรศัพท์มือถือและบัญชีธนาคารของตนก่อนเดินทางกลับประเทศ ทำให้แก๊งมิจฉาชีพนำซิมผีไปใช้โอนเงินบัญชีธนาคารออนไลน์เพื่อฟอกเงินเพิ่มมากขึ้น นอกจากนี้ ยังตรวจพบแรงงานต่างชาติบางรายถูกแก๊งคอลเซนเตอร์ว่าจ้างเป็นมือถอนเงินจากตู้ ATM

ในไต้หวันมีการตรวจเข้ม ทำให้แก๊งมิจฉาชีพหันไปรับซื้อซิม บัตรเอทีเอ็มและบัญชีธนาคารจากแรงงานต่างชาติเพิ่มขึ้น ในภาพเป็นแก๊งมิจฉาชีพถูกตำรวจจู่โจมจับ (ภาพจาก udn.com)

          ตำรวจฝ่ายปราบปรามและต่อต้านแก๊งคอลเซนเตอร์กล่าวว่า จากการตรวจสอบ ip address หรือที่ตั้งคอมพิวเตอร์ในเครือข่ายที่ใช้ก่อคดี พบว่าส่วนใหญ่เป็นซิมมือถือแบบเติมเงินหรือพรีเพดการ์ดของแรงงานต่างชาติ เกือบทั้งหมดเดินทางกลับประเทศแล้วหรือไม่ก็เป็นแรงงานผิดกฎหมาย โดยเฉพาะแรงงานต่างชาติ แก๊งมิจฉาชีพจะรับซื้อซิมมือถือและบัญชีธนาคารในราคาแพง ก่อนที่แรงงานต่างชาติจะเดินทางกลับประเทศ ทำให้การตรวจสอบและจับกุมผู้ต้องหาทำได้ยากขึ้น อย่างไรก็ตาม แม้จะเดินทางกลับประเทศ เมื่อมีการตรวจพบข้อมูลเจ้าของซิมการ์ดหรือบัญชีธนาคาร ตำรวจเจ้าของคดีจะรายงานให้สำนักงานอัยการทราบ ส่งผลให้แรงงานต่างชาติที่พัวพันคดีเพิ่มมากขึ้น

ตำรวจไทจงทลายแก๊งคอลเซนเตอร์เร่กดเงินจากตู้ ATM พบบัญชีม้าของแรงงานต่างชาติเพียบ มีทั้งแรงงานไทย เวียดนาม อินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ ตำรวจเอาผิดเจ้าของบัญชี (ภาพจาก udn.com)

          ก่อนหน้านี้ ตำรวจทลายคดีฟอกเงินบัญชีธนาคารออนไลน์คดีหนึ่ง แก๊งมิจฉาชีพตั้งบริษัทกำมะลอเพื่อยื่นขอเปิดบัญชีธนาคารออนไลน์ จากนั้นจ้างผู้อนุบาลอินโดนีเซียใช้ซิมมือถือของตนล็อกอินเข้าบัญชีธนาคารออนไลน์โอนเงินของเหยื่อไปเข้าบัญชีธนาคารฮ่องกง ผลก็คือ ผู้อนุบาลรายนี้ ซึ่งยังทำงานอยู่ในไต้หวันถูกจับ ข้อหาฟอกเงินและสมรู้ร่วมคิดในการหลอกลวงต้มตุ๋นร่วมกับแก๊งคอลเซนเตอร์

ตำรวจทลายแก๊งแรงงานเวียดนามกว่า 20 คนรับซื้อ ATM และบัญชีม้าจากแรงงานต่างชาติขายต่อให้แก๊งมิจฉาชีพนำไปก่อคดี (ภาพจาก tw.nextapple.com)

          ขบวนการมิจฉาชีพหรือแก๊งคอลเซนเตอร์หลอกลวงต้มตุ๋นเหยื่อ โดยรับซื้อซิมมือถือของแรงงานต่างชาติ เพื่อนำไปเปิดบัญชีสื่อโซเชียลและรับซื้อบัญชีเงินฝากธนาคารของบุคคลอื่น ใช้เป็นช่องทางในการรับเงินและถ่ายโอนเงินที่ได้มาจากการกระทำความผิด เพื่อหลีกเลี่ยงการสอบสวนถึงเส้นทางการเงินหรือเป็นพยานหลักฐานเชื่อมโยงมาถึงตัวได้ และช่วง 2-3 ปีมานี้ ขบวนการมิจฉาชีพเหล่านี้ได้หันทิศทางกลุ่มเป้าหมายมารับซื้อซิมผีและบัญชีม้าจากแรงงานต่างชาติเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะแรงงานต่างชาติที่เดินทางกลับบ้านหรือหลบหนี พบมีการซื้อในราคาสูงถึงบัญชีละ 300,000-400,000 เหรียญ ส่งผลให้การตรวจสอบเส้นทางการเงินทำได้ยากขึ้น เพราะเจ้าของบัญชีเป็นแรงงานต่างชาติที่เดินทางกลับประเทศแล้ว กลายเป็นเครื่องมือในการทำมาหากินและเป็นช่องโหว่ในการปราบปรามแก๊งคอลเซนเตอร์ ตำรวจยังสันนิษฐานว่า สภาพการณ์ข้างต้น นอกจากเกิดจากตัวแรงงานต่างชาติเป็นผู้ขายเองแล้ว น่าจะมีนายหน้าหรือบริษัทจัดหางานบางรายเป็นคนกลางในการติดต่อรับซื้อบัญชีม้าและซิมม้าเพื่อขายต่อให้แก่ขบวนการมิจฉาชีพอย่างมีระบบ

ตำรวจเถาหยวนจับแรงงานเวียดนามผิดกฎหมายเข้าร่วมแก๊งคอลเซนเตอร์ หลังตระเวนกดเงินจากตู้ ATM

          เมื่อเดือนเมษายน 2567 หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่คณะกรรมการกำกับดูแลสถาบันการเงิน กระทรวงแรงงานและกระทรวงมหาดไทย จัดประชุมร่วมกันหารือการแก้ปัญหานี้ หลังจากที่ติดปัญหาข้อมูลส่วนตัวเจ้าของบัญชี โดยสำนักงานคณะกรรมการข้อมูลส่วนตัว ซึ่งเป็นหน่วยงานที่อยู่ระหว่างเตรียมการจัดตั้ง มีหนังสือถึงกระทรวงแรงงานที่กังขาในเรื่องนี้ว่า การแจ้งข้อมูลบัญชีและการเงินของแรงงานต่างชาติที่เดินทางกลับประเทศ ตั้งอยู่บนพื้นฐานป้องกันอาชญากรรมจากขบวนการมิจฉาชีพ จึงไม่มีปัญหาการรั่วไหลของข้อมูลส่วนตัวเจ้าของบัญชีแต่อย่างใด เนื่องจากหมดความกังวลในปัญหาข้อมูลส่วนบุคคล ในที่ประชุมมีมติให้สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง แจ้งข้อมูลการเดินทางออกนอกประเทศของแรงงานต่างชาติทันทีต่อศูนย์ข้อมูลเครดิต เพื่อแจ้งต่อให้ธนาคารที่เป็นผู้เปิดบัญชีตรวจสอบและจับตาความเคลื่อนไหวบัญชีธนาคารของแรงงานต่างชาติที่ได้รับแจ้งนั้น ๆ อย่างใกล้ชิด ซึ่งจะทำให้ธนาคารตรวจสอบบัญชีที่มีความเสี่ยงสูงได้อย่างมีประสิทธิภาพ เช่นมีเงินโอนเข้า-ออกจำนวนมากผิดปกติหรือไม่ อย่างไรเป็นต้น หากมีความเคลื่อนไหวต้องสงสัยใด ๆ จะอายัดบัญชีทันที ไม่ต้องใช้วิธีสุ่มตรวจทำให้เสียเวลาและไร้ประสิทธิภาพอย่างที่ผ่านมา และจะไม่กระทบต่อการโอนเงินค่าจ้างติดค้างหรือเงินคืนภาษีตามปกติของแรงงานต่างชาติที่เดินทางกลับประเทศไปแล้ว เมื่อแรงงานต่างชาติกลับเข้ามาในไต้หวันใหม่ หลังกลับเข้าสู่ไต้หวันแล้ว ผ่านการยืนยันตัวตน สามารถกลับมาใช้บัญชีธนาคารเดิมได้ตามปกติ นับเป็นความคืบหน้าในการแก้ปัญหาบัญชีม้าอย่างเป็นรูปธรรมของทางการ

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนภัยซิมผี-บัญชีม้าจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน 

          กรมสอบสวนคดีอาญาเปิดเผยสถิติพบว่า ช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ชาวต่างชาติที่รับจ้างเปิดบัญชีธนาคารหรือขายบัญชีม้าเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยในปี 2562 ตรวจพบและจับกุม 98 ราย ปี 2566 พุ่งขึ้นเป็น 703 ราย ในจำนวนนี้ 80% เป็นของแรงงานต่างชาติ โดยเฉพาะแรงงานต่างชาติที่ครบสัญญาหรือยกเลิกสัญญาก่อนกำหนดเตรียมเดินทางกลับบ้านหรือหลบหนีกลายเป็นแรงงานผิดกฎหมาย สภาพการณ์ดังกล่าวมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น หากดูจากจำนวนคดีที่ตรวจพบ ในปี 2565 มี 569 คดี มาในปี 2566 ตรวจพบ 1,335 คดี พุ่งขึ้นเท่าตัว และยังพบว่า บัญชีม้าของแรงงานต่างชาติดังกล่าวถูกนำไปใช้โอนเงินเป็นบัญชีชั้นที่ 2 ไม่ใช่บัญชีแรกที่โอนเงินจากเหยื่อผู้เสียหายเข้าโดยตรง ทำให้ไม่มีการแจ้งความและไม่ได้อายัดบัญชีตั้งแต่แรก ดังนั้นจึงคาดการณ์ว่า บัญชีม้าของแรงงานต่างชาติที่ถูกแก๊งคอลเซนเตอร์นำมาใช้ในการฟอกเงิน น่าจะมีมากกว่าตัวเลขดังกล่าว

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนภัยซิมผี-บัญชีม้าจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน 

          เตือนแรงงานไทย อย่าให้ใครนำข้อมูลส่วนตัวของเราไปใช้ หรือเห็นแก่เงินขาย ซิมการ์ด บัตร ATM หรือบัญชีธนาคาร เพราะจะถูกนำไปใช้เป็นซิมผี บัญชีม้า จากการบอกเล่าของล่ามหลายรายบอกว่า แรงงานไทยที่ขายซิมและบัญชีม้า มีส่วนหนึ่งยังคงทำงานอยู่ในไต้หวัน เห็นแก่เงินไม่กี่หมื่นเหรียญ โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ เมื่อมีการตรวจสอบเส้นทางการเงิน คนแรกที่จะถูกจับคือเจ้าของบัญชี คราวนี้แหละจะยุ่ง เพราะหาหลักฐานมายืนยันความบริสุทธิ์ได้ยากมาก ต้องตกเป็นผู้ต้องหาถูกจำคุก และระหว่างรอการตัดสิน ชีวิตมีแต่จะต้องขึ้นศาลกินไม่ได้นอนไม่หลับ ส่วนแรงงานไทยที่เดินทางกลับส่วนใหญ่ ล่ามและนายจ้างจะพาไปเคลียร์เงินและปิดบัญชีธนาคาร แต่ก็มีส่วนหนึ่งที่ทำงานครบสัญญาหรือยกเลิกสัญญาจะเดินทางกลับประเทศโดยไม่ไปปิดบัญชีธนาคาร โดยคิดว่าไหน ๆ ก็จะกลับบ้านไม่ได้ใช้แล้ว และไม่คิดจะมาไต้หวันอีก หากเกิดปัญหา ตนเดินทางกลับไปอยู่ในประเทศไทยแล้ว คงสาวไม่ถึงตัวเอง แต่ลืมไปว่า ปัจจุบันตำรวจสากลมีการร่วมมือในประเด็นต่อต้านการฟอกเงินและอาชญากรรมทางเศรษฐกิจ มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างประเทศ และมีแรงงานไทยจำนวนหนึ่งกลับบ้านไปแล้ว 2-3 ปี หากทำมาหากินลำบากจะเดินทางกลับไต้หวันอีก โดยลืมเรื่องขายบัญชีสนิท เมื่อเดินทางถึงสนามบินถูกตรวจพบมีคดีเก่าค้างคาถูกจับไปดำเนินคดีแล้วหลายสิบราย

2. เถ้าแก่ใจพระ! แรงงานไทยครบสัญญาให้เพื่อนยืมใช้บัญชีธนาคาร กลับไต้หวันอีกรอบถูกจับข้อหาขายบัญชีม้า นายจ้างจ่ายค่าจ้างตลอดระหว่างติดคุก 8 เดือน

          แรงงานไทยหลายคนเป็นคนปฏิเสธคนอื่นไม่เป็น โดยเฉพาะคนขอเป็นคนรู้จักหรือเป็นเพื่อน ต้องระวัง การให้เพื่อนยืมใช้ซิม บัญชีธนาคารของเรา หรือเอาข้อมูล เช่น ที่อยู่ ฯลฯ ให้คนอื่นใช้ส่งของ รู้ไหม? เท่ากับท่านกำลังก้าวขาเข้าคุกไปข้างหนึ่งแล้ว

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนภัยซิมผี-บัญชีม้าจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน 

          มีแรงงานไทยรายหนึ่ง ทำงานในโรงงานทางภาคเหนือ เป็นคนทำงานขยันขันแข็งเป็นที่ชื่นชมของนายจ้าง หัวหน้างาน นอกจากใช้หนี้หมดแล้วยังเก็บเงินได้อีกก้อน ไม่อยากต่อสัญญาคิดจะกลับบ้านหางานทำเพื่อดูแลครอบครัว แต่เจ้าตัวเป็นคนที่ปฏิเสธคนไม่เป็น ก่อนจะครบสัญญาเดินทางกลับประเทศ มีคนงานไทยโรงงานอื่นที่รู้จักกันผิวเผิน มาขอความช่วยเหลือ อ้างบัญชีธนาคารของตนมีปัญหา ญาติโอนเงินเข้าไม่ได้ ขอยืมใช้บัญชีธนาคารชั่วคราว แรงงานไทยรายนี้ไม่ได้คิดอะไรมาก อีกประการหนึ่งคือตนจะเดินทางกลับบ้านแล้ว เงินในบัญชีถูกถอนหมดแล้ว แต่ยังไม่ได้ปิดบัญชี จึงมอบสมุดบัญชีให้เพื่อนนำไปใช้ต่อ จากนั้นเดินทางกลับประเทศ แต่การทำงานในไทยไม่ราบรื่น ทำงานในไทยประมาณปีเศษรายได้ไม่มีเหลือเก็บ ไม่ดีอย่างที่คิด จึงคิดจะกลับมาทำงานที่ไต้หวันอีกครั้ง ตัดสินใจไปสมัครมาทำงานกับบริษัทจัดหางาน คราวนี้มาทำงานในโรงงานที่ภาคกลาง เนื่องจากเป็นคนทำงานขยันอยู่แล้วและให้ความร่วมมือดี เป็นที่ชื่นชมของหัวหน้างานและนายจ้าง แต่ทำงานได้ไม่ถึงปี ก็ได้รับหมายเรียกจากศาลข้อหาต้มตุ๋นเงินชาวบ้าน เรียกให้ไปสอบปากคำที่สำนักงานอัยการ ถึงรู้ว่า บัญชีธนาคารที่ให้เพื่อนนำไปใช้ กลายเป็นบัญชีม้า มีเงินของเหยื่อที่ถูกหลอกโอนเข้าบัญชีหลายสิบราย และถูกนำไปขายต่อหลายทอด แม้นายจ้างและบริษัทจัดหางานเชื่อใจแรงงานไทยรายนี้ว่า ไม่ได้ขายบัญชีของตน แต่เป็นคนใจดีและรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ไม่ทราบว่าการให้เพื่อนนำบัญชีธนาคารไปใช้จะมีผลเสียตามมามากมาย

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนภัยอย่าให้ใครยืมใช้เอกสารสำคัญ ซิมหรือบัญชีธนาคารของเราจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน 

          เนื่องจากจำชื่อและโรงงานของคนงานไทยที่นำบัญชีไปใช้ไม่ได้ รวมถึงหาไม่เจอ ไม่สามารถยืนยันความบริสุทธิ์ของตนได้ ทางฝ่ายนายจ้างแม้จะช่วยจ้างทนายช่วยสู้คดี สุดท้ายถูกศาลตัดสินจำคุก 8 เดือน ระหว่างติดคุกในเรือนจำ นายจ้างยังคงจ่ายค่าจ้างให้ตามปกติ เมื่อพ้นโทษถูกเนรเทศออกจากไต้หวัน ไม่สามารถเดินทางมาทำงานได้ตลอดไป

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนภัยอย่าให้ใครยืมใช้เอกสารสำคัญ ซิมหรือบัญชีธนาคารของเราจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน 

          ยังมีกลโกงการฟอกเงินซึ่งเคยทำให้คนไต้หวันติดคุกและถูกอายัดบัญชีธนาคารมาแล้วจำนวนมากเมื่อหลายปีก่อน นำมาเตือนให้ระวัง เพราะขณะนี้ถูกนำมาใช้กับแรงงานต่างชาติ นั่นคือ จะมีเพื่อนอ้างบัญชีธนาคารของตนถูกระงับโดยไม่ทราบสาเหตุ ทำให้เงินค่าจ้างและเงินโอนต่าง ๆ ไม่สามารถโอนเข้าได้ อ้อนขอยืมใช้บัญชีธนาคารของเพื่อนชั่วคราว แรงงานไทยหลายคนรู้เท่าไม่ถึงการณ์ให้ความช่วยเหลือ จากนั้น มีเงินโอนเข้าจริง จึงช่วยถอนและส่งเงินให้เพื่อน เพื่อนก็มอบเงิน 500-1,000 เหรียญเป็นสินน้ำใจ ทำในลักษณะนี้หลายครั้ง เจ้าของบัญชีบางรายเริ่มสงสัยตงิด ๆ ขณะที่บางรายยังไม่ทันรู้ตัว เห็นว่าเป็นการช่วยเพื่อนด้วยและได้รับค่าตอบแทนด้วย ที่ไหนได้ไม่นานได้รับหมายเรียกให้ไปสอบปากคำ ข้อหาฟอกเงิน สภาพการณ์คล้ายคลึงกับแรงงานไทยรายนี้มาก จึงเตือนให้ระวังตามสำนวน เอ็นดูเขาเอ็นเราขาด เป็นคนใจดีช่วยเหลือคนอื่นมากไป จนสุดท้ายเป็นตัวเองที่ลำบาก

          นี่เป็นอุทาหรณ์เตือนภัย อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน จะจนใจเอง เอกสารสำคัญประจำตัว ไม่ว่าจะเป็นบัตร ARC บัตร ATM ซิมมือถือหรือบัญชีธนาคารต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี แม้กระทั่งที่อยู่ของเรา อย่าให้เพื่อนหรือใครยืมใช้อย่างเด็ดขาด มิเช่นนั้น เราอาจตกเป็นเหยื่อของแก๊งมิจฉาชีพ หรือตกเป็นผู้ต้องหาโดยไม่รู้ตัว

ศูนย์บริการจุดเดียวเบ็ดเสร็จให้บริการแรงงานต่างชาติมาใหม่ รับการอบรมมีที่พักอาหารให้ฟรี พร้อมเอาประกันและเอกสารสำคัญเสร็จใน 3 วัน 2 คืน เสียดายมีเฉพาะแรงงานภาคครัวเรือน

          ปัญหาสำคัญของแรงงานต่างชาติที่เดินทางมาทำงานในไต้หวัน โดยเฉพาะคนที่มาใหม่ คือการสื่อสารกับนายจ้างไม่รู้เรื่อง ไม่ทราบระเบียบกฎหมายและสิทธิประโยชน์ของตน รวมถึงช่องทางในการร้องทุกข์ นอกจากนี้ ยังมีปัญหาสถานที่พักระหว่างรอการตรวจโรคที่ไม่ได้มาตรฐานก่อนจะถูกพาไปรายงานตัวในสถานที่ทำงาน โรงงานหรือที่บ้านนายจ้าง ทำให้มักจะเกิดปัญหาหลังจากเข้าทำงานแล้ว เพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าว รวมทั้งอำนวยความสะดวกในการจัดทำเอกสารสำคัญและเข้าประกันให้เรียบร้อยทุกอย่าง กระทรวงแรงงานได้จัดตั้งศูนย์บริการจุดเดียวเบ็ดเสร็จ (One stop service) เพื่อให้บริการแก่แรงงานต่างชาติที่เดินทางมาใหม่เป็นครั้งแรก หรือเคยเดินทางมาทำงานในไต้หวัน แต่ไม่เคยเข้ารับการอบรมมาก่อน หรือเคยเข้ารับการอบรมแต่เดินทางกลับประเทศและเว้นระยะเวลาเกิน 5 ปีขึ้นไปทุกคน จะต้องเข้ารับการอบรมระเบียบกฎหมายและสิทธิประโยชน์ที่พึงรู้ รวมทั้งทำเอกสารสำคัญให้แล้วเสร็จในจุดเดียว ได้แก่ การยื่นขอใบอนุญาตทำงาน ยื่นขอใบถิ่นที่อยู่ (ARC) เข้ากองทุนประกันภัยแรงงาน ประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน เข้ากองทุนประกันสุขภาพ และให้ทุกคนแอดไลน์กลุ่มของสายด่วนคุ้มครองแรงงาน 1955 เพื่อรับข้อมูลข่าวสารจากกระทรวงแรงงาน รวมทั้งรับบริการแจ้งข้อความแบบเป็นรายบุคคล เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน ระหว่างนี้ จัดที่พักได้มาตรฐานและอาหารให้ฟรี มีไวไฟให้ใช้ด้วย

          ส่วนค่าใช้จ่ายนั้น กระทรวงแรงงานเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมด โดยที่แรงงานและนายจ้างไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใด ๆ และระหว่างนี้ ถือว่าอยู่ในช่วงทำงาน นายจ้างเริ่มจ่ายค่าจ้างนับตั้งแต่แรงงานต่างชาติเดินทางถึงไต้หวันในวันแรก หลังจากผ่านกระบวนการอบรมครบ 3 วัน 2 คืนแล้ว จึงจะอนุญาตให้นายจ้างรับไปตรวจโรคและไปรายงานตัวยังสถานที่ทำงานต่อไปได้ ก่อนออกจากศูนย์ฯ เจ้าหน้าที่จะมอบหลักฐานผ่านการอบรมที่มีผลระยะ 5 ปี ใบอนุญาตทำงาน และบัตรถิ่นที่อยู่ (ARC) ให้แก่แรงงานต่างชาติทันที และจะได้รับหลักฐานเอาประกันสุขภาพผ่าน Line@ หลังสิ้นสุดการอบรมไปแล้วประมาณ 3 วัน ส่วนตัวจริงจะได้รับภายในเวลา 7 วันทำการ จากเดิมที่นายจ้างต้องใช้เวลาทำเอกสารเหล่านี้ประมาณ 1.5 เดือน

          ศูนย์บริการเบ็ดเสร็จดังกล่าว มี 2 แห่ง คือที่นครเถาหยวนและนครเกาสง สำหรับศูนย์บริการเบ็ดเสร็จที่เถาหยวน ตั้งอยู่ในอุทยาน Aspire Resort เขตหลงถาน นครเถาหยวน เมื่อแรงงานต่างชาติเดินทางถึงไต้หวัน จะมีรถบัสโดยสารของศูนย์ฯ ไปรับถึงท่าอากาศยานนานาชาติเถาหยวน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 30 นาที ส่วนที่นครเกาสง ตั้งอยู่ที่ GL-Commercial Hotel เพื่อเข้ารับการอบรมเกี่ยวกับสิทธิประโยชน์และระเบียบกฎหมายที่พึงรู้เป็นเวลา 8 ชั่วโมง จนถึงสิ้นเดือนมิถุนายน 2567 ศูนย์บริการเบ็ดเสร็จมีแรงงานในตำแหน่งผู้อนุบาลในครัวเรือนและผู้ช่วยงานบ้านเข้ารับการอบรมแล้ว 57,000 คน

          เพื่อให้บริการแรงงานต่างชาติเป็นไปอย่างเต็มที่ เริ่มตั้งแต่ 1 ม.ค. 2567 เป็นต้นมา กระทรวงแรงงานได้ควบรวมศูนย์บริการแรงงานต่างชาติประจำท่าอากาศยานเข้ากับศูนย์บริการเบ็ดเสร็จเป็นหน่วยงานเดียวกัน ให้บริการและอำนวยความสะดวกจุดเดียวเบ็ดเสร็จ การควบรวม 2 หน่วยงานดังกล่าวเข้าเป็นหน่วยงานเดียวกัน ช่วยอำนวยความสะดวกแก่นายจ้างและบริษัทจัดหางาน ไม่ต้องลงทะเบียนซ้ำซ้อน แจ้งข้อมูลแรงงานต่างชาติที่จะเดินทางเข้าสู่ไต้หวันต่อหน่วยงานทั้งสองแต่ละแห่ง สามารถลงทะเบียนเพียงแห่งเดียวก็พอ เป็นการลดขั้นตอนการนำเข้าแรงงานต่างชาติ และเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานของหน่วยงานรัฐ

          นับเป็นบริการที่ดีมากของกระทรวงแรงงาน เพราะก่อนปี พ.ศ. 2563 แรงงานต่างชาติที่เดินทางเข้าไต้หวันแทบทุกคน ต้องพบกับประสบการณ์คืนแรกในไต้หวันที่แสนจะทุกข์ทรมาน เมื่อถูกบริษัทรับส่งพาไปค้างคืนที่หอพักไม่ได้มาตรฐาน เพื่อรอการตรวจโรคที่โรงพยาบาลในวันรุ่งขึ้น ก่อนจะพาไปรายงานตัวยังสถานที่ทำงาน สภาพแวดล้อมของหอพักคืนแรกแออัด สกปรกมากและไม่มีห้องสุขาที่เพียงพอ เรื่องนี้มีแรงงานต่างชาติร้องเรียนมาโดยตลอด แต่ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ จนกระทั่งปลายปี 2563 กระทรวงแรงงานประกาศจัดระเบียบใหม่หอพักบริษัทรับส่งแรงงานต่างชาติ หลังพบว่า แรงงานอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ ที่พ้นจากการกักตัวจากโรงแรมครบ 14 วันช่วงโรคโควิดระบาด ก่อนจะเดินทางไปรายตัวและสังเกตอาการต่อยังสถานที่ทำงานหรือที่อื่น ถูกบริษัทรับส่งพาไปพักค้างคืนปะปนกันเพื่อรอการตรวจโรค ในหอพักที่มีสภาพแออัด สกปรกและไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวก ซึ่งเป็นช่องโหว่ในการป้องกันโรคโควิด-19 จึงมีการประกาศจัดระเบียบใหม่ ให้บริษัทรับส่งแรงงานต่างชาติระหว่างสนามบิน-โรงพยาบาล-สถานที่ทำงาน ซึ่งได้รับมอบหมายจากนายจ้างและบริษัทจัดหางาน จะต้องจดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย หอพักที่จัดให้แรงงานต่างชาติพักค้างคืน จะต้องได้มาตรฐานตามที่กระทรวงแรงงานกำหนด โดยห้องพักต้องมีพื้นที่สำหรับเว้นระยะห่างทางสังคม 1.5 เมตร ติดตั้งระบบฆ่าเชื้อและมีระบบสุขาภิบาลที่ได้มาตรฐาน หากฝ่าฝืนกฎระเบียบ นอกจากปรับบริษัทรับส่งแล้ว นายจ้างและบริษัทจัดหางานที่มอบหมายให้ไปรับแรงงานต่างชาติของตน จะถูกปรับ 60,000-300,000 เหรียญไต้หวัน

          แต่น่าเสียดาย เนื่องจากประสบปัญหางบประมาณไม่เพียงพอ ทำให้ช่วงทดลองใช้กับผู้อนุบาลนานไปหน่อย หวังว่า กระทรวงแรงงานจะสามารถแก้ไขปัญหางบประมาณได้สำเร็จลุล่วง จะได้ขยายบริการครอบคลุมไปยังแรงงานต่างชาติภาคต่าง ๆ ในไม่ช้านี้...

1. เตือนภัยสุราปลอม สำหรับแรงงานไทยโดยเฉพาะ วางขายขวดละ 80-100 เหรียญ เมาง่ายติดเร็ว แรงงานไทยดื่มประจำเส้นเลือดสมองแตกและเสียชีวิตแล้วหลายสิบราย

          สุรา อีกปัญหาหนึ่งที่เป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับต้น ๆ ของแรงงานไทย แม้แรงงานไทยเพศชายจำนวนมากจะนิยมดื่มสุราและเบียร์ แต่ส่วนใหญ่รู้จักดื่มในปริมาณพอเหมาะ ไม่ทำให้เสียงาน แต่ก็มีแรงงานไทยบางคนดื่มจัด แถมดื่มเหล้าขาวราคาถูกที่ผลิตในไต้หวัน ขายให้แรงงานไทยโดยเฉพาะ ขวดละ 80-100 เหรียญ สันนิษฐานเป็นเหล้าไม่ได้มาตรฐาน ทำให้ติดง่ายเมาเร็ว ป่วยเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง ที่สำคัญทำลายสุขภาพ เส้นเลือดสมองแตก กลายเป็นอัมพาตช่วยตัวเองไม่ได้จนถึงขั้นเสียชีวิต แต่ละปีมีแรงงานไทยที่ป่วยจากการดื่มสุราจัดอัมพาตและเสียชีวิตมากกว่า 10 ราย นี่ยังไม่รวมอุบัติเหตุจากการดื่มสุราทั้งในงาน นอกงานและบนท้องถนนอีกปีละหลายสิบราย

แรงงานไทยรายหนึ่งทำงานในโรงงานเขตต้าซี นครเถาหยวน ดื่มสุราราคาถูกเป็นประจำ เกิดอาการสลบถูกส่งรักษาฉุกเฉินที่โรงพยาบาล

          อย่างแรงงานไทยรายหนึ่ง อายุ 40 ปี จากจังหวัดบุรีรัมย์ เดินทางมาทำงานช่างเชื่อมไซต์งานก่อสร้างอาคารผู้โดยสารแห่งที่ 3 หรือ Terminal 3 ท่าอากาศยานนานาชาติเถาหยวนเป็นเวลาร่วม 2 ปีที่แล้ว เมื่อวันอาทิตย์ 11 สิงหาคม 67 หลังดื่มสุราเมาเข้าห้องน้ำในหอพัก เสียหลักล้มหัวฟาดพื้นนอนสลบห้องน้ำเป็นเวลานาน จนมีเพื่อนไปพบเข้า ปลุกให้ตื่นพอมีสติช่วยพยุงกลับที่นอน แต่อาการทรุดหนักไม่รู้สึกตัว ล่ามที่ไซต์งานรีบนำส่งรักษาโรงพยาบาลหลินโข่ว แพทย์พบศีรษะมีแผลและเลือดคั่งในสมอง สันนิษฐานล้มหัวฟาดพื้นในห้องน้ำ ทำเส้นเลือดสมองแตกเลือดคั่งจนสลบ นายจ้างและ บจง. รับภรรยามาที่โรงพยาบาล เพื่อตัดสินใจให้แพทย์ถอดสายยางและบริจาคกระจกตาให้แก่โรงพยาบาลเพื่อนำไปช่วยเหลือผู้ป่วยรายอื่น หลังเข้าโรงพยาบาลได้ประมาณ 5 วันก็เสียชีวิต ภรรยายินยอมบริจาคดวงตาให้ผู้ป่วยคนอื่น แต่จากการตรวจวินิจฉัย กระจกตาของแรงงานไทยรายนี้ไม่สามารถนำไปใช้กับผู้อื่นได้ เพราะมีภาวะเสื่อมจากการทำงานเชื่อม ที่นำเรื่องนี้มาเล่าให้ฟัง ก็เพื่อเตือนแรงงานไทยว่า ดื่มสุราจัด อาการเมาอาจเกิดอุบัติเหตุได้ตลอดเวลา

แรงงานไทยนิยมดื่มเหล้าขาวราคาถูก มีอาการป่วยเป็นอัมพาตและเสียชีวิตจำนวนมาก ในภาพเป็นขวดเหล้าที่นายจ้างสั่งให้เก็บกวาดจากหอพักแรงงานไทยแห่งหนึ่งในเถาหยวน หลังมีแรงงานไทยดื่มจัดและเสียชีวิต

          ในที่ประชุมคณะกรรมการร่วมหารือไต้หวัน-ไทย ครั้งที่ 22 ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม 2566 สำนักงานแรงงานไทย ไทเป เคยเสนอขอให้ฝ่ายไต้หวันตรวจสอบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่มีการจำหน่ายและแพร่ระบาดในกลุ่มแรงงานไทย เนื่องจากพบว่าแรงงานไทยเจ็บป่วย/เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองเพิ่มมากขึ้น สันนิษฐานว่า อาจเกิดจากเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ไม่ได้มาตรฐาน สำนักงานแรงงานไทยชี้แจงว่า ในปี 2565-2566 พบว่าแรงงานไทยเจ็บป่วย/เสียชีวิตเพิ่มมากขึ้น โดยบางรายมีประวัติการดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาถูกที่วางจำหน่ายอย่างแพร่หลายตามร้านค้า ร้านอาหารที่ให้บริการแรงงานไทย สันนิษฐานว่าเป็นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ไม่ได้มาตรฐาน อันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ส่งผลต่อสุขภาพและผลกระทบต่อสมรรถภาพการทำงานของแรงงานไทย

ในภาพเป็นแรงงานไทยรายหนึ่งจากนครไทจง ดื่มสุราราคาถูกเป็นประจำ เส้นเลือดสมองแตกกลายเป็นอัมพาต สนร. ไทเป ประสานนายจ้างและ บจง. ส่งกลับประเทศไทยตามคำเรียกร้องของญาติพี่น้อง

          ประเด็นนี้กระทรวงแรงงานไต้หวันชี้แจงว่า ตามกฎหมายควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของไต้หวันมาตรา 47 กำหนด ผู้ผลิตหรือนำเข้าสุราที่ไม่ได้มาตรฐาน ต้องระวางโทษปรับ กรณีที่มีส่วนผสมคุกคามสุขภาพในลักษณะร้ายแรง ต้องระวางโทษจำคุก และยึดสุราที่ถูกตรวจพบว่าไม่ได้มาตรฐานนั้น หน่วยงานที่เกี่ยวข้องมีการเก็บตัวอย่างจากร้านค้า ดำเนินการตรวจสอบอย่างละเอียดต่อไป กระทรวงแรงงานไต้หวันกล่าวว่า ยินดีให้ความร่วมมือกับฝ่ายไทย เพิ่มการประชาสัมพันธ์ให้แรงงานไทยได้รับทราบถึงพิษภัยการดื่มสุราเกินปริมาณ หลีกเลี่ยงซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ราคาถูกอย่างผิดสังเกตหรือมีแหล่งผลิตที่ไม่ชัดเจน น่าสงสัย

การส่งแรงงานไทยที่ป่วยเป็นอัมพาตผ่าตัดสมองจากการดื่มสุราจัดกลับประเทศ กลายเป็นหนึ่งในภารกิจหลักของสำนักงานแรงงานไทย (ซ้ายมือคือ น.ส. ประภาวดี แก้วศิริพงษ์ อดีต ผอ. สนร. ไทเป)

          สุราจัดเป็นสิ่งเสพติด นอกจากไม่มีประโยชน์ต่อร่างกาย ยังส่งผลเสียและอันตรายในหลาย ๆ ด้าน ที่สำคัญ ทำให้ขาดสติยับยั้งชั่งใจ และหากดื่มเป็นประจำจะทำให้เกิดโรคร้ายตามมามากมาย เช่น โรคทางระบบประสาท มะเร็ง คุกคามอวัยวะในร่างกาย อาทิ หัวใจและตับเป็นต้น เมื่อเอกซเรย์สมองของผู้ที่ดื่มสุราเป็นประจำจะพบว่า ขนาดของสมองเล็กลง ไม่สนใจต่อสิ่งแวดล้อม บางครั้งจะซึมเศร้า หรือบางครั้งมีประสาทหลอนระแวงว่า มีคนมาทำร้าย ยิ่งถ้าดื่มสุราแล้วขับรถ นอกจากจะทำให้ตัวเองและครอบครัวเดือดร้อนแล้ว คนอื่นก็พลอยโชคร้ายไปด้วย ซึ่งจะมีแต่ความสูญเสียที่ใคร ๆ ก็ไม่อยากให้เกิด

          ขอนำเอาประโยชน์และข้อดีของการเลิกเหล้า-เบียร์ มาเล่าให้ฟัง เผื่อจะได้จูงใจท่านได้บ้าง

          1. สุขภาพดี ลดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคต่าง ๆ เนื่องจากสุราเหล้าเป็นสารเสพติดที่ทำลายสมองและร่างกายในระยะยาว ก่อให้เกิดโรคไม่ว่าจะเป็น โรคตับอักเสบ ตับแข็ง ความดันโลหิตสูง นอกจากนี้ก็ยังส่งผลทำให้สมองเสื่อม และการตัดสินใจช้ากว่าปกติอีกด้วย

          2. ช่วยให้มีเงินเก็บหรือเหลือใช้มากขึ้น เพราะไม่ต้องหมดเงินไปกับการซื้อเหล้า สามารถนำเงินที่ประหยัดได้ไปซื้อความสุขหรือความมั่นคงอื่น ๆ ให้ชีวิตได้มากมาย ค่าเหล้า-เบียร์ต่อขวดและดื่มเป็นประจำถือว่าแพง และไม่มีใครเคยหยุดที่ขวดเดียว หากลองคำนวณดู การไม่กินเหล้าจะช่วยประหยัดเงินได้เยอะมาก ๆ

          3. ลดความเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นจากการขับขี่ หรือการทะเลาะวิวาท เนื่องจากการดื่มสุราทำให้ควบคุมสติอารมณ์ของตนไม่ได้

          4. เลิกดื่มเหล้า ทำให้นอนหลับสบายมากขึ้น แม้บางคนจะเมากลับมาแล้วหลับ แต่ตื่นมาจะรู้สึกไม่ดี มีอาการปวดหัว เวียนหัว อาเจียน ซึ่งแม้จะนอนก็จริง แต่เป็นการนอนที่ไม่ถูกสุขลักษณะ หลับไม่สนิท ไม่ได้ช่วยให้ร่างกายสามารถซ่อมแซมฟื้นฟูได้ดีเหมือนการนอนแบบทั่วไป

          5. ความสัมพันธ์ในครอบครัวดีขึ้น คนติดเหล้าประจำ ส่วนใหญ่จะเคยทะเลาะหรือถูกคนในครอบครัวว่ากล่าวตักเตือนเป็นประจำ นาน ๆ เข้าก็จะกลายเป็นการทะเลาะเบาะแว้งกัน จนอาจลุกลามไปถึงการขาดสติทำร้ายร่างกายกันขึ้นมาก็ได้ ดังนั้น การเลิกเหล้าไม่ได้ทำเพื่อตัวเองคนเดียว แต่ยังทำเพื่อครอบครัวอีกด้วย

          เพราะฉะนั้น ชวนกันลด ละ เลิก งดดื่มสุราเป็นการดีที่สุด

2. ช่วงหลังรายการมาฟังคำให้สัมภาษณ์ของ พล.ต.ต. พรพิทักษ์ รู้ยืนยง รองผู้บัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด ซึ่งนำคณะตำรวจไทย มาเยี่ยมชม Rti เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2567 ต่อจากสัปดาห์ที่แล้วได้ที่ :   https://th.rti.org.tw/radio/programMessagePlayer/programId/549/id/110753

คุณอัญชัน ทรงพุทธิ์ สัมภาษณ์ พล.ต.ต. พรพิทักษ์ รู้ยืนยง (ขวา) รองผู้บัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด ในโอกาสเยือนสถานีวิทยุ Rti

1. ยาเสพติดระบาดในกลุ่มแรงงานไทยรุนแรง ส่งผลเสียต่อภาพลักษณ์โดยรวม บจง. ชี้ นายจ้างไต้หวันจำนวนมากไม่กล้าจ้างแรงงานไทยเพราะกลัวติดยา

          การระบาดของยาเสพติดในกลุ่มแรงงานไทย โดยเฉพาะยาไอซ์ เป็นปัญหาที่มีมานานแล้ว และยังไม่มีแนวโน้มจะลดลง นอกจากเสียสุขภาพกายและจิต เสียเงินและเสียอนาคตแล้ว ยังส่งผลทำให้ภาพลักษณ์ของแรงงานไทยโดยรวมเสียหายหนัก บริษัทจัดหางานไต้หวันเปิดเผยว่า นายจ้างจำนวนมากที่เดิมตั้งใจจะว่าจ้างแรงงานไทย แต่ก็ต้องผิดหวัง หลังได้ยินได้เห็นสภาพการติดยาของแรงงานไทย เริ่มเกิดความไม่มั่นใจ หันไปนำเข้าแรงงานชาติอื่นแทน

อุปกรณ์เสพยาไอซ์ทำเองพร้อมยาไอซ์ที่ตำรวจยึดได้จากห้องนอนของแรงงานไทย

          เมื่อวันที่ 16 สิงหาคมที่ผ่านมา สำนักงานแรงงานไทย ไทเป เป็นเจ้าภาพการประชุมสัมมนาบริษัทจัดหางานไทย-ไต้หวัน เพื่อขยายตลาดและคุ้มสิทธิประโยชน์แรงงานไทย ที่โรงแรม Marriott Taipei ในกรุงไทเป มีบริษัทจัดหางานไทยและไต้หวันเข้าร่วมประมาณ 60 ราย ประเด็นที่บริษัทจัดหางานไต้หวันเป็นห่วงมากที่สุดก็คือ การระบาดของยาเสพติดในกลุ่มแรงงานไทย ผู้แทนสมาคมการจัดหางานไทจงกล่าวว่า นายจ้างไต้หวันจำนวนมาก โดยเฉพาะทางภาคกลางและภาคใต้ เดิมนิยมว่าจ้างแรงงานไทย แม้บริษัทจัดหางานจะเกลี้ยกล่อมให้ใช้แรงงานจากชาติอื่น เพราะบริษัทจัดหางานจะได้กำไรจากการนำเข้ามากกว่า แต่นายจ้างยืนยันใช้แรงงานไทยอย่างเดียว เพราะนายจ้างเห็นว่า แรงงานไทยขยันอดทน นอบน้อมบริหารง่ายและให้ความร่วมมือดี แม้จะมีบางคนที่ชอบดื่มสุราบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่ทำให้เสียงาน เมื่อนายจ้างมีความเห็นเช่นนี้ บริษัทจัดหางานก็ต้องปฏิบัติตาม นำเข้าแรงงานไทยแล้ว ปรากฏว่า มีแรงงานไทยจำนวนหนึ่ง ทำงานได้ไม่กี่วันก็ขอยกเลิกสัญญากลับบ้าน อ้างงานหนัก หรือไม่ก็ขอย้ายงาน ที่สำคัญคือ แรงงานไทยบางคนแรก ๆ ทำงานให้ความร่วมมือโดยดี แต่ไม่นานติดยาเสพติด ซึ่งข้อนี้ บริษัทจัดหางานกล่าวว่า อาจเคยติดจากเมืองไทยมาแล้ว มาอยู่ไต้หวัน มีเงินเดือนใช้และไม่มีใครคอยตักเตือน ทำให้ยิ่งไปกันใหญ่ แถมยังชวนหรือนำมาปล่อยในโรงงาน ทำให้แรงงานไทยจำนวนไม่น้อยติดยากันงอมแงม บางโรงงานติดกันเกือบครึ่ง แน่นอนกระทบต่อประสิทธิภาพการทำงาน และยากแก่การบริหาร ทำให้นายจ้างและผู้บริหารระดับหัวหน้าขึ้นไปเริ่มรู้สึกแรงงานไทยเปลี่ยนไป ไม่เหมือนรุ่นก่อน ๆ เมื่อบริษัทจัดหางานเสนอให้นำเข้าแรงงานชาติอื่น นายจ้างเริ่มไม่ยืนหยัดเอาคนงานไทยเหมือนเดิม สภาพการณ์เช่นนี้ อาจไม่ได้เกิดขึ้นกับทุกบริษัท แต่ก็ทำให้นายจ้างจำนวนไม่น้อยผวา เมื่อมีการเปลี่ยนแรงงานต่างชาติ แรงงานไทยจึงกลายเป็นตัวเลือกท้าย ๆ และนี่เป็นสาเหตุที่แรงงานไทยลดน้อยลงหรืออาจเพิ่มขึ้นบ้างแต่น้อยมาก ขณะที่แรงงานจากประเทศอื่นเพิ่มขึ้นในอัตราส่วนเป็นเท่าตัว

นายจ้างและบริษัทจัดหางานหลายรายต้องลงทุนซื้อชุดตรวจยาไอซ์จากปัสสาวะ ในภาพเป็นชุดตรวจที่บริษัทจัดหางานทางภาคกลางซื้อมาตรวจแรงงานไทยโดยเฉพาะ

          ปัญหาที่บริษัทจัดหางานกล่าวถึงข้างต้น แม้จะไม่สามารถสะท้อนสภาพการณ์ของแรงงานไทยได้ทั้งหมด เพราะยังมีปัจจัยอื่นที่ทำให้แรงงานไทยลดน้อยลง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ปัญหายาเสพติดเป็นปัจจัยและข้อมูลที่บริษัทจัดหางานกล่าวมาข้างต้นเป็นความจริง และไม่เพียงแต่นายจ้าง บริษัทจัดหางานเท่านั้นที่พูดในทำนองเดียวกัน แรงงานไทยจำนวนไม่น้อยก็สะท้อนปัญหาความรุนแรงของการเล่นยาในกลุ่มแรงงานไทยเช่นกัน จนทำให้คนที่ไม่เสพไม่เล่นอยู่ไม่ได้ เพราะทนต่อกับกลิ่น เสียง พฤติกรรมและความเสี่ยงที่จะอยู่ร่วมห้องหรือร่วมหอพักเดียวกันกับคนเล่นยา ไม่รู้จะเกิดอาการบ้าขึ้นเมื่อไหร่ จึงเป็นปัญหาที่นิ่งนอนใจต่อไปอีกไม่ได้ ถามว่า ทำไม่ตำรวจจึงไม่จัดการ ความจริงตำรวจไต้หวันให้ความสำคัญ มีการตรวจเข้มและจับกุมบ่อยครั้งดังที่เป็นข่าว แต่แรงงานไทยที่ติดและขายยา ทั้งหมดเป็นการกระทำเป็นรายบุคคล ไม่ได้ทำกันเป็นกลุ่มแก๊งเหมือนแรงงานเวียดนาม ประกอบกับแรงงานไทยอยู่ในกลุ่มแคบ ๆ ไม่แสดงตนและพูดภาษาไทย ทำให้ตำรวจเข้าไม่ถึง แม้จะมีคนงานไทยบางคนแจ้งข้อมูล แต่ส่วนใหญ่ก็พูดกันลอย ๆ ไม่บอกชื่อคนเสพ คนขาย หรือข้อมูลที่ชัดเจน ตำรวจไม่มีสิทธิ์ขอหมายศาลเข้าไปตรวจค้นในโรงงานได้ หากไม่มีข้อมูลที่ชัดเจน จึงทำให้ปัญหายาเสพติดในกลุ่มแรงงานไทยรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ

แรงงานไทยรายหนึ่งในโรงงานที่เมืองหนานโถวกำลังเสพยาไอซ์ ล่าม บจง. เห็นและถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานก่อนแจ้งจับดำเนินคดี

          จากข้อมูลของกระทรวงแรงงาน ตัวเลขแรงงาน 4 ชาติในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ระหว่างปี 2556-2566 พบว่า ยอดจำนวนแรงงานต่างชาติในปี 2556 มีทั้งหมด 445,301 คน เฉพาะในภาคการผลิต มี 241,008 คน ในจำนวนนี้เป็นแรงงานภาคการผลิตจากเวียดนาม 78,696 คน ครองสัดส่วนภาคการผลิต 32.65% อินโดนีเซีย 34,057 คน ครองสัดส่วน 14% ฟิลิปปินส์ 63,748 คน ครองสัดส่วน 26.45% แรงงานไทย 64,503 คน ครองสัดส่วน 26.67%

ล่ามบริษัทจัดหางานแจ้งตำรวจจับแรงงานไทยขายยาเสพติดมอมเมาเพื่อนร่วมชาติ

          กาลเวลาผ่านไป 10 ปี เมื่อสิ้นเดือนกรกฎาคม 2567 ยอดจำนวนแรงงานต่างชาติมีทั้งหมด 793,544 คน เฉพาะในภาคการผลิต มี 550,254 คน เพิ่มขึ้น 309,246 หรือเพิ่มขึ้น 128.3% ในจำนวนนี้เป็นแรงงานภาคการผลิตจากเวียดนาม 246,837 คน เพิ่มขึ้น 168,141 คน หรือเพิ่มขึ้นในอัตราส่วน 213.65% แรงงานภาคการผลิตจากอินโดนีเซีย 103,171 คน เพิ่มขึ้นจากเมื่อ 10 ปีที่แล้ว 69,114 คน หรือเพิ่มขึ้นในอัตราส่วน 202% ฟิลิปปินส์ 128,818 คน เพิ่มขึ้น 63,748 คน หรือเพิ่มขึ้นในอัตราส่วน 102% ขณะที่แรงงานไทยมี 71,426 คน เพิ่มขึ้น 6,923 คน หรือเพิ่มขึ้นจากเมื่อ 10 ปีที่แล้วเพียง 10.7% จะเห็นได้ว่า ช่วง 10 ปีที่ผ่านมา เฉพาะภาคการผลิต ได้แก่โรงงานและไซต์งานก่อสร้าง ยอดจำนวนแรงงานในภาคการผลิตเพิ่มขึ้น 128.3% ในจำนวนนี้เป็นแรงงานเวียดนาม เพิ่มขึ้น 213.65% อินโดนีเซีย 202% ฟิลิปปินส์ เพิ่มขึ้น 102% ขณะที่แรงงานไทยเพิ่มขึ้นเพียง 10.7%

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนแรงงานไทยห่างไกลยาเสพติดจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          แรงงานไทยที่ประสงค์จะเดินทางไปทำงานต่างประเทศแม้จะลดลงทุกประเทศ แต่ยังมีจำนวนมากที่ต้องการจะเดินทางมาทำงานในไต้หวัน สาเหตุเพราะเดินทางมาง่ายไม่มีเงื่อนไขและคุณสมบัติมากนัก แต่เมื่อความต้องการนำเข้าแรงงานลดลง เพราะเมื่อนายจ้างเปลี่ยนไปนำเข้าแรงงานชาติอื่นแทนที่แรงงานไทย อย่างน้อยต้องรอ 3 ปีจึงจะครบสัญญา เมื่อว่าจ้างไปนานถึง 3 ปี จะรู้สึกคุ้นและไม่อยากเปลี่ยนกลับมาว่าจ้างแรงงานไทยอีกต่อไป จึงทำให้บริษัทจัดหางานไทยส่วนใหญ่ มีแรงงานไทยที่มาลงทะเบียนสมัครรอการเดินทางเป็นจำนวนมาก และต้องการจะขยายตลาดแรงงานไทยในไต้หวันมากขึ้น หากไม่ขจัดปัญหาที่เป็นปัจจัยทำให้นายจ้างเปลี่ยนไปว่าจ้างแรงงานชาติแล้ว ก็ยากที่แรงงานไทยจะกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งเหมือนเมื่อ 20 กว่าปีที่แล้ว

สื่อประชาสัมพันธ์เตือนแรงงานไทยห่างไกลยาเสพติดจากกรมพัฒนากำลังแรงงาน กระทรวงแรงงาน

          อย่างไรก็ตาม แม้จะรู้ว่าไม่มีประโยชน์ เพราะคนที่เล่นยาไม่ฟังรายการของเราหรอก แต่ก็ต้องย้ำเตือนแรงงานไทย เผื่อบางคนที่ขณะนี้ไม่ได้เสพ แต่อาจเผลอถูกเพื่อนชักชวนไปในทางที่ผิด หรืออยากให้แรงงานไทยช่วยกันสอดส่องและเตือนคนที่มาใหม่ อย่าเข้าใกล้ยาเสพติด มันอันตราย จากข้อมูลของสำนักงานตำรวจ กระทรวงมหาดไทยไต้หวันพบว่า แรงงานไทย ซึ่งส่วนใหญ่ทำงานหนักและเหน็ดเหนื่อย มักจะตกเป็นเป้าของแก๊งค้ายาเสพติดที่หลอกอ้างว่า เสพยาไอซ์แล้วจะทำให้ไม่ง่วงนอน ทำงานติดต่อกันได้นานขึ้น แต่หารู้ไม่ว่า เมื่อติดแล้ว ต้องเสียเงินจำนวนมากซื้อยาเสพติด นอกจากทำให้เงินไม่พอใช้ ไม่มีเงินส่งกลับบ้านไปให้ครอบครัว ต้องติดภาระหนี้สินเป็นดินพอกหางหมูแล้ว ยังคุกคามสุขภาพทำให้ร่างกายทรุดโทรม ป่วยเป็นโรคได้ง่าย บางคนเสพหนักถึงขั้นประสาทหลอน กลายเป็นคนสติเพี้ยน ทำให้อนาคตของตัวเองและครอบครัวมืดมน จึงเตือนแรงงานไทย อย่าเชื่อคำชักชวนและอย่าลองเสพเป็นอันขาด และจะแนะนำวิธีป้องกันตนเองให้ห่างไกลยาเสพติดดังนี้

        1. ไม่ทดลองเสพสิ่งที่รู้ว่ามีภัย เพราะอาจจะทำให้ติดได้ง่าย

        2. เลือกคบเพื่อนที่ดี พยายามหลีกเลี่ยงเพื่อนที่ชอบชักจูงไปในทางเสื่อมเสีย

        3. รู้จักใช้วิจารณญาณในการแก้ปัญหา แต่หากว่าไม่สามารถแก้ไขเองได้ ก็ควรจะปรึกษากับเพื่อนฝูงหรือญาติมิตรที่ไว้ใจได้

        4. การสร้างทักษะชีวิต โดยเฉพาะทักษะการปฏิเสธเมื่อถูกเพื่อนชักชวนให้เสพสิ่งเสพติด ใช้วิธีปฏิเสธอย่างนุ่มนวล โดยการชี้แจงผลเสียของสิ่งเสพติดต่อการทำงานและอนาคต ปฏิเสธว่ามีโรคประจำตัวที่ไม่สามารถใช้ยาต่าง ๆ หรืออ้างว่าแพ้ยาง่าย ไม่สบาย ฯลฯ การรู้จักปฏิเสธอย่างจริงจังและจิตใจแน่วแน่จะทำให้เพื่อนเกรงใจและไม่กล้าชวนอีก

2. จะแก้ปัญหายาเสพติดในกลุ่มแรงงานไทยได้อย่างไร มาฟังคำให้สัมภาษณ์ พล.ต.ต. พรพิทักษ์ รู้ยืนยง รองผู้บัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด ซึ่งนำคณะเดินทางมาเยี่ยมชม Rti เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม 2567 ท่านได้กล่าวถึงสถานการณ์ยาเสพติด การปราบปราม รวมถึงการป้องกัน มีข้อมูลดี ๆ และน่ารู้ แบ่งคำให้สัมภาษณ์ออกเป็น 2 ตอน วันนี้มาฟังตอนแรกกันก่อน... https://th.rti.org.tw/radio/programMessagePlayer/programId/549/id/110716

        หรือชมคลิปสัมภาษณ์เต็ม :