De Döschkassen

De Döschkassen

Download on the App Store

De Döschkassen episodes

  • Dänisched Glück
    Bet Dingsdag bün ick för meist een Week ni in Düütschland ween. Ick weer mit’n Wohnwoog‘ in Dänemark. Op de Ostsee-Insel Als heff ick op’n Campingplatz stohn.
    Jungedi, wat weer ick begeistert. In Dänemark is je allns ’n beten anners, ne. Wat glieks opfallt, wenn man över de Grenz‘ kümmt, is, wat dat in Dänemark veel weniger Verkehrsschiller gifft. Dat föhlt sick richti lufti an. Man kriegt dat Geföhl, wat de dänische Staat sien Lüüd veel mehr totruut, as dat bi uns de Fall is.
    Un de Strooten sünd so good in Schuss. Dorto gifft dat meist överall breede Radweegen. Dor mokt dat richti Spooß Fohrrad to fohrn.
    Jo, un annerlei, wat man in de Stadt oder op’t Dörpen is – överall överkümmt een so’n komodiged Geföhl. „Hygge“ seggt de Dän‘ dorto, wenn se sick so komodig föhlt.
    An all dat un wiss an noch veel mehr liggt dat denn wohrschienli ook, dat de dän’schen Lüüd so fründli sünd. Bi’t Inkööpen oder wenn man wat eeten geiht oder eenfach so op de Stroot, wenn man sick „hej“ seggt: De Dän‘ hebbt jümmers ’n Lächeln op de Lippen. Noch dorto süht man blots ganz weni Lüüd, de op de Stroot op ehr Smartfohn kieken doht. Ganz ungewohnt is dat. So’n beten as fröher föhlt sick dat an. Man töövt regelrecht dorop, dat Pippi Langstrump un Michel ut Lönneberga üm de näste Eck kümmt. Ook wenn de je eegentli no Schweden heuert.
    Ünnern Streek wunnert mi dat jedenfalls ni, dat de Dän‘ dat tweetglücklichste Volk op de Welt sünd. Blots de Finnen sünd noch glücklicher. Düütschland dorgegen is in Sooken Glücklichkeit jüst vun Platz 16 op Platz 24 afrutscht.
    Dor ward een richti klamm üm’t Hart, wenn man doran dinkt, dat man no’n Urlaub weller ut Dänemark rut mutt.
    Overs ick harr Glück in den Urlaub bi dat glückliche Volk: Ick bün krank worrn. Richti dull verköhlt heff ick mi. Mit Hosten, Schnöben un all den Snurrkrom. Dor kunn ick dat gor ni aftööven, weller no Huus to kom‘.
    Dat harr overs mehr mit mien eegen’d Bett to kriegen. Na jo, wi hebbt dat je lang ni slecht hier, overs an mennige Steeden kunnen wi uns ruhi wat vun Dänemark afkieken…
    In düssen Sinn
    3 min
  • Anglizisterie
    In Köln gifft dat nu ’n Mondstatschoon. Na jo, Köln liggt twor ni op’n Mond. Overs dat is je ook keen Statschoon op’n echten Mond, sünnern ’n dat is ’n Inrichtung, de den Mond simuleern schall, mit ganz fienen Sand un Steen un düster is dat dor un so wieder. Dor schüllt de Astronauten ööven, de bald no’n Mond fleegen wüllt. As wurr dat hier op de Eer ni genog arger geeven.
    Annerlei. Jedenfalls schüllt de Mondfohrers dor ook lehrn, wo man sick in’t Weltall sülms verpleegen kann. Dorto is in Köln ’n Planthuus, ’n Gewächshuus, opstellt worrn, dat för ’n tehmli lange Tied in de Antarktis stohn hett, üm dor de Lüüd vun de Statschoon Niemayer III mit frisched Gemüse to versorgen.
    So un nu kümmt dat wat mi Gedanken mokt hett: So’n Projektleiterin vun de „Luna“, so heet de Statschoon in Köln, hett in ’n Radio-Reportage seggt, wat dat dorste Planthuus „refurbished“ is. Man snackt dat „rieförbischt“ ut.
    Oha, heff ick dacht. Is dat wat Gefährliched? Wat passeert, wenn so’n Planthuus rieförbischt ward? Kann man dat achteran noch bruuken? Kann man dat Gemüse ut so’n Planthuus noch eeten, wenn dat Dings rieförbischt worrn is.
    Un hebbt de Lüüd dat ook fachkunni rieförbischt? Ni dat dor noher noch ’n Swatted Lock entsteiht un de Statschoon dohlschluckt un den Rest vun de Welt glieks mit.
    Mi wurr Angst un Bang. Dorüm heff ick mit schlau mokt. Refurbished is ’n ingelsched Woord un dat heet „generolöverholt“. Jo, worüm seggt se dat denn ni glieks mit dorto?
    Tscha, rieförbischt is mol weller so’n dösigen „Anglizismus“. Ohne de Dorsten Anglizismen geiht je anschiend gor nix mehr.
    Op jeden Fall hett mien Recherche mi fuurts weller beruhigt. „Recherche“ blangbi is ’n französ’chen Anglizismus un bedüd‘ „wat rutfinnen“.
    Overs nochmol trüch to dat Rieförbischen. Wenn ick mi morns so in Speegel bekiek, denn kunn ick ook mol weller rieförbischt warrn. Överhaupt fallt mi Menniged in, dat man gern mol rieförbischen kunn. Annerlei, wat dat mit oder ohne Anglizismus passeert...
    In düssen Sinn
    3 min
  • Wo man singt, dor…
    Wenn man Musik mokt, annerlei, wat man Noten leesen kann oder ni, denn hett man dat mit de söben Töne to kriegen, mit de al Bach un Mozart komponeert hebbt. Un düsse Töne sünd vun‘ Klang her opstiegend C, D, E, F, G, A un H. Un genau een „Oktave“ höger kümmt dat näste C.
    Dor heuert twor noch de Halftöne to, so as „Es“ oder „Gis“. Dat ist dat denn overs ook würkli.
    Jedet Leed dat man kinnt, besteiht ut düsse poor Töne. Un speelt man op ’n Instrument, to’n Bispeel op ’n Klavier, dree Töne gliektiedig, so as G, H un D, denn is dat ’n „Akkord“, in düssen Fall de Akkord G-Dur.
    Wesselt man G-Dur mit D-Dur af, de ut D, Fis un A besteiht, denn kann man över düsse beiden lütten Akkorde al so’n scheuned Leed as „La Paloma“ singen.
    Beethoven, Ravel, Vivaldi un all de grooten Geister, hebbt dat mit de Ton-Kombinatschoon natüürli veel düller un veel figelienscher dreeven.
    In de Jazz-Musik ward dat noch verrückter. Un wenn man ganz verrückt is, denn kann man ook ’n Akkord speeln, in den ’n Sexte un ’n Terz över den Grundton speelt ward, seggt wi mol A, F un D.
    Och, kiek mol, de Bookstoven-Kambinatschoon kümmt een doch ut de Politik bekannt vör. Dat is je drulli. Nehmt man de Akkorde A-Dur, F-Dur un D-Dur, denn kann man dormit ’n ganzen Schwung Musikstücke speeln, to’n Bispeel meist alle Leeder vun Nirvana. Also, ick meen de Rock-Gruppe, ni dat Jenseits.
    Dat mutt man ehr loten: De AfD is de eenzige Partei bi uns, de ehr Afkörtung man op’t Klavier speeln kann. S, P un U gifft dat ni in de Musik un greun un links al gor ni.
    Overs wat hölpt dat?
    De AfD versöcht sick je ook af un to mol an’t Musik moken. Vörigen Sünndag erst weller. De Lüüd vun de AfD in Brandenborg hebbt irgendwat mit „schuuven“ sungen.
    De Musik hebbt se vun „Die Atzen“ klaut un denn hebbt se ’n poor Wöörd an‘ Text ännert. Jung, wat kreativ…
    Wo heet dat noch: „Wo man singt, da lass Dich nieder. Böse Menschen singen keine Lieder.“ Hmm. Ick bün al in de Grundschool skeptisch ween, wat de dorste Weisheit angeiht…
    In düssen Sinn
    3 min
  • Dulle Geschichen
    Veele Dörper, Städte un Steeden meern in de Landschop hebbt je ehr Geschichen un Legennen, ne.
    Borg to’n Bispeel hett de Sage üm de Bökelnborg, wo Graf Rudolf, de to veel Stüüern verlangt hett, vun de Buuern meuchelt wurr.
    Oder de Sage vun den Bettelstudent de in‘ Riesewohld unschüllig ophungen wurr, weil he ’n junge schmucke Deern ümbröcht hebben schall. As Noricht ut‘ Jenseits schall de Fieffinger-Linn noch ümmer vun düt Drama tüügen.
    För mennige ole Geschichen gifft dat sogor Bewiesen, so as för de Schlacht bi Hemmingstedt. Wo dat dormols in’t Johr 1500 ganz genau afloopen is, dat weet man ni. Overs de Geschicht mokt ganz scheun wat her.
    Jo, dat gifft al dulle Geschichen över Land un Lüüd.
    Annerletzt bün ick op’n Weg vun Rendsborg no Dithmarschen mol weller dör Fockbek fohrt.
    Un Fockbek hett je ook ’n Legenn‘: De Lüüd ut dat Dörp wulln mol Heern (Heringe) in ehrn See vermehrn, üm se loter to verkööpen.
    Overs as se no ’n Tied Woter afloten hebbt, üm de Heern aftofischen, weern dor gor keen bin. Blots ’n grooten, dicken Ool. Dor wurr de Ool verdächtigt, dat he all de Heern opfreeten harr. Dorüm schull he lieden. De Lüüd hebbt besloten, den Ool to versuupen. Se hebbt em in den See smeeten, de no’t Afloten vun’t Woter je blots noch ’n Tümpel weer. De Ool hett sick wunnen as in Doodeskampf un op’t Letzt‘ gung he ünner. De Lüüd weern sick seeker, dat se den Ool versoopen harrn. Dat weer natüürli Bleudsinn. De Ool hett sick freut, weller in’t Woter to kom‘.
    Un dat weet natüürli ook all de, de sick düsse Legenn‘ utdacht hebbt.
    Na jo, wat de Dramatik angeiht, kann de versoopene Ool, de gor ni versoopen is mit so’n Slacht bi Hemmingstedt, veellicht ni mitholn.
    Wat ick doran overs besünners sümpatisch finn, is, dat de Fockbekers Humor hebbt. Se hebbt ’n Dörpslegenn‘, bi de se sülms as so’n beten dööspaddelig wechkümmt.
    Un wenn man över sick sülms lachen kann un sick sülms ni to ernst un to wichti nehmt, denn mokt dat Leven glieks veel mehr Spoß…
    In düssen Sinn
    3 min
  • Reise-Lottospeel
    In Alldag bün ick je Busfohrer, ne. Tomeist fohr ick Reisebus.
    Dat is overs ni jümmers so. Mitünner steiht op mien Fohropdrag ook „SEV“. Dat heet „Schien’-Erstatz-Verkehr.
    Is dat de Fall, fohr ick no irgendeen Bohnhoff. Oftmols no Hamborg oder Kiel un vun dor no annere Bohnstatschoon‘.
    Dat passeert jümmers, wenn de Iesenbohn op de jeweilige Streck‘ jüst ni fohrt, wat je leider gor ni so selten passeert.
    Annerlei. Wenn man jedenfalls an den Bohnhoff ankom is, no den man hen schall, – tomeist is dat ook de ZOB dorblang – denn ward dat erstmol figeliensch.
    Op so’n Fohropdrag steiht to’n Bispeel in de erste Reeg: „Hamborg ZOB.“ Mehr ni. An den dorsten „Zentraln Omnibus-Bohnhoff“ gifft dat overs bummeli 20 Haltesteeden. Noch dorto drängelt sick mitünner vör un achter een‘ noch’n ganzen Schwung annere Busse, de in‘ Schien‘ersatz ünnerwegens sünd un de ehr Fohrers ook noch ni so recht weet, wo se eegentli holn schüllt. Wat’n Gewusel.
    Steiht man verkehrt, kriegt man sick fix mit de Linienfohrers in de Plünn.
    Tscha, un wenn de Iesenbohn-Fohrgäste an de Wiestofel vöör an‘ Bus seht, dat man SEV fohrt, kümmt se oftmols al vun alle Sieden anrennt wenn man noch gor ni anholn is.
    Dat kümmt een as Fohrer vör, as wenn man mit ’n Foder-Ammel dör ’n Heunerstall löppt.
    Ick kann dat verstohn. De Lüüd sünd trech mit Jack un Büx, weil se to’n Deel al dreemol so lang ünnerwegens sünd, as normol. De sünd bet to’n Anslag in‘ Utnohmetostand.
    Irgendwie tüddelt sick dat an Enn overs doch allns trech, sülms, wenn dat meern in de Nacht is. De Lüüd sünd ook würkli dankbor, wenn se ennli dor sünd, wo se henwulln.
    Un wat is de Moral vun de Geschicht? Na jo, Iesenbohn fohrn kann bilütten tehmli an de Nerven gohn. Dormit vertell ick nix Niedes.
    Overs de Lüüd vun de Bohn-Sellschopen un de ut Verkehrs- un Ümweltministerium künnt sick würkli freun, dat jümmers noch so veele Minschen bereed sünd, sick op düssed Reise-Lottospeel intoloten...
    In düssen Sinn
    3 min
  • Fummelbalken
    Inkööpen is je nix för mi, ne. In Supermart renn ick mitünner 20 Minuten orienteerungslos dör de Gänge, bet ick funnen heff, woför ick kom‘ bün. Ook denn, wenn sick dat blots üm dree, veer Sooken hannelt.
    Wenn ick dat denn ennli schafft heff, stell ick för gewöhnli fast, dat ick an de verkehrte Kasse stoh. Dor wo noch een wat ümtuuschen will oder de Bankkoart ni finnen kann.
    Denn is dat overs sowiet. Ick bün an de Reeg. Un wenn ick denn mien Tüddelüt op’t Förderband packt heff, will ick – so as sick dat heuert – düt Plastik-Trenn-Dings op’t Band leggen, dormit allns sien Ordnung hett un de näste Kunde ni nervös ward.
    Ick weet gor ni so recht, wo düsse bunten Balken överhaupt heeten doht. Woorntrenner? Seperator? Kunnen-Ut’neenholer? Op Platt hett mol een dat Woord „Miendienchen“ oder Miendientje dorför erfunnen. De Steed also, wo mien ophölt un dien anfangt. Worüm ni. Overs dat is mi an un för sick annerlei, denn ich wurr gern mol den Minsch mang de Fingers kriegen, de düsse dösigen Plastik-Knüppels erfunnen hett. Wat hett de sick dorbi blots dacht?
    De Schiene, in de düsse Trenndingers liggt, sünd tomeist veerkantig, un in de Regel sünd de so schmol, dat de Miendienchen dor genau rinpasst. De Platiktrenners sülms sünd normolerwies dreekantig. Boben hebbt se so’n ganz lütte Kant, de man so even mit de Fingernogels tofot kriegen kann. Un hett man so’n Apparot an een Sied so’n poor Zentimerters anböhrt, verkant‘ sick dat Dings oftmols un fallt weller dohl. Damminochmol! Dor warr ick mitünner regelrecht splitteri över. Noch splitteriger ward mien Fingernogels dorvun.
    Ick much ni weeten, wo veele echte un veellicht ook falsche Fingernogels de dorsten Miendienchen al op’t Geweeten hebbt. Dat gifft ’n Drogerie-Keed, bi de sünd lütte Reklametofeln op de Trenndingers fastmokt. De kann man allerbest anfoten. Overs de mehrsten Geschäfte sünd dor noch ni op kom‘.
    Wenn man mi froogt, denn schulln de Fummelbalkens ni Woorntrenner oder Miendienchen heeten, sünnern eher „Fingernogel-Afbreek-Knüppels“...
    In düssen Sinn
    3 min
  • Vun Hans un Hänschen
    Jo, ick weet, dor is weller ’n niedet Bild vun mi. So blifft dat nu overs ook. Tominst so lang ick so utseh as op dat Foto.
    Nu overs to wat ganz annered. Mi is annerletzt wat opgohn: Wenn man Fruunslüüd över ehr Söhns snacken heuert denn is dor in de Regel blang ganz veel Mudderleevde ’n Barg Verständnis för allns rut to heuern, wat de Jungs noch ni so good künnt.
    Dat ritt ook ni af, wenn „de lütte Jung“ al kort vör de Rente steiht.
    Nu snack ick hier ni för alle Müdders, de Jungs optrocken hebbt, overs mi dücht, bi veele is dat so.
    Un wenn de Jungs al uttrocken overs noch Junggeselln sünd, denn ward ook gern mol holpen: „Nä, morn kann ick ni to’n Canasta kom‘, ick mok bi mien Jung de Köök mol richti schier.“ Vellicht mutt ook jüst de Goorn ’n beten Pleege hebben oder sünst wat liggt an.
    Gegen düsse müdderliche Hölp künnnt de Söhns sick an un för sick gor ni wehrn. Un gern kümmt vun de Muddersied ook de wichtige Tosatz: „He deiht sick doch so swor dormit.“
    Tscha, wenn een wat afnohm ward, mutt man dat ni sülms moken. Man mutt dat ook ni lehrn. Ganz eenfach.
    Overs Müdders betüddelt nu mol gern de Lütten – un even ganz besünners gern de lütten Jungs. Annerlei wo groot de Lütten al sünd.
    Dat is je ook allns in Ordnung so. Wenn uns‘ Welt wat verdreegen kann, denn is dat mehr Leevde.
    Düsse Mudderleevde un Nosicht, de ick jüst beschreeven heff wennd‘ sick overs blots an de eegen‘ Jungs, ni an alle Mannslüüd un al gor ni an den eegen‘ Ehemann.
    Ehemänner schüllt sülmsstänni ween, möglichst veel köön‘ un se schüllt sick allgemein ni so anstelln.
    Fallt Ju wat op? Ick meen, jeder Ehemann is je ook de Söhn vun ’n Mudder. Un wohrschienli is he vun sien Mudder sülms düchti betüddelt worrn. Dor drängt sick doch de Froog op, wonehm all de sülmsstännigen Mannslüüd herkom schüllt.
    Finn‘ den Fehler.
    Overs mit düsse Zwickmöhl mööt Mannslüüd nu mol leeven.
    Un wohrschienli hett al Eva den Appel blots vun Boom reeten, weil se em ehrn Jung mit no Huus bring‘ wull…
    In düssen Sinn
    3 min
  • Ole Biller, junge Snutenode

    Worüm ward wi ni eenfach blots öller, worüm seht wi bi’t Öllerwarrn ook ümmer öller ut? 

    Na jo, so’n beten to öllern is je in Ordnung. Ick much ook ni mien Levdag utsehn as ’n lütt‘ Kind dat jüst ut’n Kreißsool kümmt.

    Overs dat weer doch scheun, wenn man bet – seggt wi mol – to’n 29. Gebuurtsdag so öllern wurr, as wi dat kinnt, vun dor an overs jümmers so utsehn deh as mit 29.

    Denn kunn man twor keen Komplimente mehr moken as, „oh, dien Öller süht man di gor ni an“, overs dor wurr ick dat glatt op ankom‘ loten.  

    Klor, man kunn noch veel doröver spekuleern, wat dat sünst noch allns mit sick bringen wurr, wenn man jümmers as mit 29 utsehn deh. 

    So kunn man sick mit 100 Johr noch ’n junge Fruu afgriepen oder ook ’n jungen Mann, wat man even leever lieden mach, un keeneen wurr een op den Öllersünnerscheed ansnacken.

    Johannes Heesters harr dat wiss gefulln, un sien Fruu wohrschienli noch mehr.

    Overs so is dat je ni. Wi ward nu mol öller utsehn, wenn de Johrn in’t Land treckt. Un wokeen Johannes Heesters noch kinnt, is wiss öller as 29 Johr. 

    In de Schooltied tellt man veellicht noch de Melktähn, de een utfallt, loter tellt man, wo veele Falten man nied kreegen hett – an Anfang jedenfalls. Denn tominst ick heff intwüschen mehr Falten, as ick fröher mol Melktähn harr. Un dat is ook de Grund dorför, dat hüüt ’n niedet Bild vun mi to’n Döschkassen-Text to sehn is – sogor mit ’n frische Mütz.

    Dat is je würkli dösig, ne: Op niede Biller würkt man jümmers an öllsten. Je öller de Fotos sünd, je jünger süht man dorop ut. Ut düsse Sicht mutt ick seggen, dat mi ole Fotos mit de Johrn ümmer sümpathischer ward.

    Nu heuer ick oftmols, dat ick gor ni mehr so utseh, as op dat Bild, dat sünst an düsse Steed to sehn weer.

    Ick kann ju seggen: Wenn man dat so fief oder teihnmol de Week to heuern kriegt, denn kann man al so’n beten in’t Grübeln kom‘. 

    Tscha, heff ick dacht, denn mutt even ’n frisched Bild her. 

    Un nu bün ick mol gespannt wo lang dat niede Bild so utsehn ward as ick…


    In düssen Sinn


    3 min
  • So nehm‘ as dat kümmt

    Man kann sick je düchti argern un gnegeli warrn, wenn wat scheev löppt, ne. Man kann dat overs ook noloten un eenfach dat Beste ut dat moken, wat dor is. 

    Un to de, de sick de Petersilie ni so gau verhogeln loten doht, heuert de Lüüd vun de Friewillige Füüerwehr Kronprinzenkoog.

    De heff ick vör ni bummeli twee Weeken mit ’n Reisebus to ’n Tour övern ganzen Dag afholt.

    Dat schull no Hamborg gohn. Dor harrn se verscheedene Sooken utsöcht, de se sick bekieken wulln. Erstmol schull overs op’n Rastplatz bi Tornesch fröhstückt warrn.

    Allns schier sowiet – bet kort achter Itzehoe. Stau op de A23. Un wat för een. Dat weer nömli de Sünndag an den dat Wacken Festival to Enn gung. Un nu weern all de Musikfrünn‘ op’n Weg no Süden.

    Bald weer klor: Ut dat Fröhstück an de Frische Luft kunn nix warrn, wenn man nix in Hamborg verpassen wull. Overs dat weer de füüerfasten Fruuns- un Mannslüüd annerlei. De weern an vertelln un an Lachen, as wenn gor nix los weer. De Rundstücke, de Kaffe un all dat wurrn op de näste Raststeed ut’n Gepäckruum in Bus rinholt un denn wurr even in Stau eeten un drunken.

    No süssti Minuten bi Stillstand oder heuchstens fief, süss Kilometers de Stünn weer klor: Ook de erste Attraktschoon op’n Helmut Schmidt Floogplatz in Hamborg wurrn de Lüüd ni mehr to sehn kriegen. Annerlei – de harrn wiederhen grooten Spooß un weern an lachen. För den Stau kunn je keeneen wat, un wechgnegeln kunn man em ook ni.

    Un Sprüche hebbt se kloppt. Ick weer in een‘ Tour an Lachen an’t Stüüer. 

    To’n Bispeel: „Ick heff vun Nacht slopen as’n Mofa: So’n beten op de Sied – op’n Ständer.“

    De mehrsten annern Sprüche kunn ick mi leider ni marken. 

    Tscha, op’t Letzt‘ harrn de Füüerwehrlüüd ’n wunnerborn Dag. De een oder anner hett achteran je veellicht würkli as ’n Mofa slopen.

    Overs den scheun‘ Dag harrn se blots, weil se dat sülms so wulln. Se hebbt dat eenfach nohm as dat keem. Ick dink dor kann man sick bilütten ’n Bispeel an nehm‘… 


    In düssen Sinn


    3 min
  • Wunnersome Natuur

    Hebbt Ju al mol wat vun Parasiten heuert, de „Lütte Leberegels“ heet? De sünd veellicht dösig. De künnt blots överleeven, wenn Schoop, Snecken un Miestriebels (Ameisen) op desülbige Koppel levt.

    Un dat geiht so: De utwussen‘ Egels sünd in de Leber, genauer geseggt in de Gallngänge vun Schoop to Huus. Dor leggt se ook Eiers, de denn dör’n Darm vun’t Schoop no buten kümmt. 

    Mit ’n beten Glück kruupt nu ’n Sneck över de Schoopkötels mit de Egeleier bin un fritt wat dorvun. 

    In‘ Darm vun de Sneck slüppt de Larven ut de Eier un kruupt vun‘ dor in de Lung, wonehm se de Sneck so lang argert, bet se ’n beten Sliem mit de Larven dorbin uthosten deiht. 

    Jüst op düssen Sliem hett dat nu ’n bestimmte Miestriebel-Oart afsehn. So langt ’n ganzen Schwung Egel-Larven in ’n Miestriebel, wo se sick sick in’t näste Stadium verwannelt. Se blievt denn erstmol in Darm. All, bet op een. De wannert in‘ Kopp vun de Miestriebel, wonehm se sick in’t Nervensüsteem inklinkt. 

    Vun dor an geiht de Miestriebel obends ni mehr no Huus in’t Nest, sünnern se krabbelt op’n hogen Grashalm un bitt sick dor boben fast. 

    Wenn nix passeert, kümmt se morns to Arbeid dohl, üm obends weller op’n Halm to krabbeln. So lang, bet ’n Schoop den Halm mit de Miestriebel opfritt.

    In’t Schoop kinnt sick de lütten Egels genau ut, denn wenn se ut de verdaute Miestriebel rut sünd, beugt se in Schoopsdarm direkt in Gallngang af. Dor ward se groot un leggt Eiers för den nästen Törn. Verrückten Krom gifft dat, ne. 

    Overs een Sook lött mi ni los: De Ümprogrammeerung vun de Miestriebel, so dat se obends op’n Halm krabbelt. Kann man dat ni op uns Minschen anwennen? 

    Ick wurr to’n Bispeel gern bi mennige Autofohrers inprogrammeern, dat se eenfach tosom mit all de annern losfohrt, wenn de Ampel för ehr op greun springt – dat se ni so lang rümnusselt eher weller rot is.

    Na jo, veellicht weer dat ook ’n beten överdreeven, de Lüüd dorvör so’n dösigen Egel in’ Bregen to setten. 

    Liekers: Man mutt sick wunnern, wat de Natuur sick allns utdinkt…


    In düssen Sinn


    3 min

About De Döschkassen

From the publisher's feed

Seit Jahren hat sie einen festen Platz in den Tageszeitungen von Boyens Medien: die Platt-Kolumne „De Döschkassen“. Mit dem etwas anderen Blick auf die Themen, die die Menschen bewegen, aber auch für…

More shows like De Döschkassen

NDR - Hör mal 'n beten to by NDR

NDR - Hör mal 'n beten to

4 Listeners

Eine Stunde History - Deutschlandfunk Nova by Deutschlandfunk Nova

Eine Stunde History - Deutschlandfunk Nova

99 Listeners

Lanz + Precht by ZDF, Markus Lanz & Richard David Precht

Lanz + Precht

323 Listeners

NDR 2 - Frühstück bei Stefanie by NDR 2

NDR 2 - Frühstück bei Stefanie

4 Listeners