De Kist

In deze extra lange podcastuitzending is presentator Kefah Allush in gesprek met muzikante Maaike Ouboter.

Maaike werd afgelopen jaar dertig. Ze viert het samen met haar lief, familie en vrienden in een groot vakantiehuis in Italië. Als iemand vraagt of ze haar ouders heeft gemist, die overleden toen ze 14 en 16 jaar was, schrikt ze. In de Kist vertelt ze Kefah Allush: ‘Het antwoord is nee: ik heb mijn ouders niet gemist.’

Maaike Ouboter breekt tien jaar geleden door met het nummer ‘Dat ik je mis’ dat ze schrijft naar aanleiding van de dood van haar ouders. Met Kefah Allush blikt ze terug op de afgelopen jaren. ‘Het nummer doet vermoeden dat ik goed met rouw om kan gaan,’ vertelt ze. ‘Maar het tegendeel is waar: ‘Ik had geen idee.’

Tien jaar en veel levenservaring rijker heeft ze het vertrouwen in het leven weer teruggevonden. Wat hielp: tijd. Maar ook: zich geliefd weten. Het is de erfenis die ze van haar ouders heeft meegekregen. In de Kist zingt ze er een lied over, dat prachtig vervat hoe ze troost heeft gevonden.

Nederland kent hem als het gezicht van de succesvolle feestact de ‘Snollebollekes’. Wie denkt dat de goedlachse entertainer Rob Kemps in zijn vrije tijd in de kroeg te vinden is, heeft het mis. Liever besteedt hij zijn vrije uren op een begraafplaats, op zoek naar verhalen achter de grafzerken.

In de Kist laat Kemps zijn feestnummers thuis en dan blijkt dat Kemps al vroeg in zijn leven met de dood is geconfronteerd. En dat blijft niet bij één keer. Als gevolg van deze gebeurtenissen krijgt Kemps grote angst voor de dood. Toch schuift hij aan bij presentator Kefah Allush om over zijn grootste fascinatie en angst te vertellen.

Presentatrice Milouska Meulens presenteerde het jeugdjournaal terwijl ze een paniekaanval had. In de Kist vertelt ze presentator Kefah Allush er laconiek over. Schouderophalend: ‘Ja, dat gebeurde wel vaker.’

Als Meulens later in een depressie belandt, heeft ze eindelijk de ruimte om haar verliezen te verwerken. Zo ook de dood van haar vader, die ze als kind adoreert maar er niet voor haar is. Als Milouska met haar kinderen musical The Lion King bezoekt, gebeurt er iets wat ze niet zag aankomen. Het blijkt de sleutel tot het toelaten van haar emoties.  

Waar Albert Verlinde in de Kist eerst nog olijk vertelt dat de dood op rustige wijze in zijn leven is gekomen, komt hij daar binnen enkele ogenblikken op terug. Met vochtige ogen vertelt Verlinde hoe hij als twintiger naar Amsterdam verhuisde en een bruisend leven tegemoet ging, tot de aidsepidemie van de jaren tachtig dit desastreus de kop in drukte. Verlinde verliest in korte tijd vele vrienden. Dit tekent zijn leven.

Dan overlijdt zwager Antonie Kamerling. Een dag na zijn overlijden presenteert Albert Verlinde RTL Boulevard. Mensen spreken er schande van, maar Verlinde is overtuigd: ‘Ik moest de mensen over Antonie vertellen. Wie hij was. Ik wilde hem recht doen.’   

‘The show must go on’: dit krijgt René Froger van jongs af aan van zijn ouders mee. In 2009 vertrekt hij met de Toppers naar het Eurovisiesongfestival in Moskou, terwijl zijn moeder net is overleden en zijn vader in het ziekenhuis ligt. Als hij terugkeert naar Nederland begint de tournee met de Toppers en ligt zijn vader op sterven.

Samen met presentator Kefah Allush blikt Froger in de Kist terug op deze hectische tijd. ‘Ik stond op het podium te zingen en zag mijn vrouw vanuit m’n ooghoek met de arts in het ziekenhuis bellen hoe het met mijn vader ging. Een bizarre tijd,’ vertelt hij.

Ondanks dat Froger nog steeds van hard werken houdt, is zijn leven nu in rustiger vaarwater gekomen. ‘Simpelweg gelukkig zijn,’ de hit waarmee Froger jaren geleden doorbrak, blijkt meer nu meer van toepassing dan ooit.  

‘Ik vind het verdrietig dat mijn vader mij nooit als vrouw heeft gekend’ vertelt D66-politica Lisa van Ginneken in De Kist. Ze vertelt presentator Kefah Allush over het proces van haar transitie. Of eigenlijk: de zoektocht naar zichzelf. Want, vertelt ze: ‘Aan de buitenkant was het een transitie, aan de binnenkant helemaal niet. Ik ben juist dichter bij mezelf gekomen.’ 

Praten over zichzelf is Bridget Maasland inmiddels een beetje beu, vertelt ze vlak voor de opnames van De Kist aan presentator Kefah Allush. Maar het gesprek krijgt een verrassende wending als Kefah vraagt naar het moment dat Bridget voor het eerst wordt geconfronteerd met de dood. Dat blijkt al op jonge leeftijd, als haar toenmalige schoonmoeder in kunstmatige coma belandt en Bridget samen met haar vriend moet besluiten om de stekker eruit te trekken. Rouwen om haar ex-schoonmoeder heeft Bridget nooit gedaan, ontdekt ze gaandeweg het gesprek. 

Waar het publiek Bridget kent als een gevierd presentatrice, weten weinig mensen dat er zich ook donkerte in Bridget schuilhoudt. Het leidt zelfs tot het besef dat ze soms niet verder wil leven. Hulp aan anderen vraagt ze nooit. Nu Bridget in de overgang is, komt ze in een nieuwe fase waarin ze zoekt naar meer zingeving in haar werk, maar ook in haar persoonlijk leven. 

Schrijver Bart Chabot sloot jaren geleden een deal met de dood: zonder tegenstribbelen gaat hij mee, maar eerst moet zijn werk af.

Bart heeft in zijn leven allesbehalve een goede start. Zijn ouders verwaarlozen hem dermate dat hij jarenlang denkt dat hij niets waard is. Dat verandert als hij in aanraking komt met rock-'n-roll, waar hij artiesten als Herman Brood, Jules Deelder en Martin Bril ontmoet. Deze vrienden geloven zo sterk in hem dat hij zijn eigenwaarde terugkrijgt en zijn talent ontdekt. Maar degene die hem heeft 'gered', zoals Chabot het noemt, is zijn vrouw. Mede door zijn gezin weet Bart wat het belangrijkste in het leven is.

Iedereen kent hem, maar wie kent hem écht? André van Duin belast liever geen anderen met zijn verdriet. Liever verschuilt hij zich achter een masker van vrolijkheid en positiviteit. In de Kist vertelt hij over het verlies van zijn partner Martin, die in 2020 overleed. En dan lijkt het, al is het maar héél even, dat André van Duin zijn masker laat zakken. 

Opiniemaker Yesim Candan groeit op in een kansarme wijk in Rotterdam. Op weg naar school loopt ze langs condooms en drugsnaalden die op de grond liggen. Van dichtbij ziet ze hoe straatprostituees mishandeld worden door hun pooiers. 

Haar beste vriendinnetje Olivia, met wie Yesim als jong meisje elke dag naar school loopt, wordt aangereden op een dag dat Yesim er toevallig niet bij is. Olivia overleeft het ongeluk niet. Yesim worstelt jarenlang met een schuldgevoel over Olivia’s dood: als zij erbij was geweest, was het ongeluk niet gebeurd. 

Door deze gebeurtenissen besluit Yesim al vroeg in haar leven dat ze zich wil ontworstelen aan de omgeving van haar jeugd en om te vechten voor vrouwenrechten en tegen discriminatie. Ze woont nu in Amsterdam—Zuid, waar ze met haar kinderen in een veilige buurt woont. Toch is haar leven niet zonder gevaar: ze wordt regelmatig bedreigd door haar werk als columnist. Maar niets weerhoudt haar om door te gaan. Zelfs geen doodsbedreiging.