“เข้าสู่ยุค post-COVID รัฐควรปล่อยสภาวะฉุกเฉิน/ยกเว้น ให้เป็นปกติได้แล้วหรือไม่?”

ที่ผ่านมากว่า 2 ปี ครึ่งแล้วกับการที่โควิดได้ระบาดในโลกมนุษย์ มนุษย์ก็ได้คิดค้นแนวทางในการรักษา ผลิตวัคซีน และยารักษาโรคมารับมือกับโควิดได้ แม้จะไม่ได้มีวัคซีนที่ป้องกันโรคได้ 100% แต่ก็ทำให้เราได้เรียนรู้ถึงธรรมชาติของไวรัส ซึ่งก็นับว่ามนุษย์รับมือกับโรคระบาดนี้ได้ดีขึ้นกว่าแรกเริ่มแล้ว หากจำกันได้ในช่วงของการระบาดช่วงแรก แต่ละประเทศยังเปิดให้ประชาชนเดินทางได้โดยเสรี แถมยังมีวัคซีนให้ฉีดฟรีทันทีที่เดินทางมาถึงอีกด้วย แต่ปัจจุบัน ด้วยความที่รัฐได้พยายามมีมาตรการในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพ ด้วยข้ออ้างของการควบคุมการระบาดของโรค แต่เพราะเหตุใดล่ะ? แม้ว่ามนุษย์นั้นมียารักษาโรค มีวัคซีน มีแนวทางการรักษาที่เป็นแบบแผนแล้ว แต่รัฐยังคงมาตรการที่เข้มงวดในการเดินทาง และใช้ชีวิต ทั้ง ๆ ที่รู้ถึงขีดจำกัดของโรคระบาดแล้ว หากรัฐยังคงมีมาตรการเหล่านี้อยู่ต่อไป ก็อาจเป็นข้อครหาหรือไม่ ว่าที่ทำไปนั้นไม่ได้ทำเพื่อควบคุมโรคระบาด แต่เป็นการฉวยโอกาสเพื่อขยายอำนาจของตัวรัฐเอง