toelichting tekstboek: https://www.youtube.com/watch?v=imkPhngD0kU

LES 45
God is de Denkgeest waarmee ik denk.

Het idee van vandaag bevat de sleutel tot wat jouw werkelijke gedachten zijn. Ze hebben niets gemeen met wat jij denkt te denken, net zoals niets wat jij denkt te zien ook maar iets met visie te maken heeft. Er is geen verband tussen wat werkelijk is en wat jij denkt dat werkelijk is. Niets wat jij denkt dat je werkelijke gedachten zijn, lijkt ook maar enigszins op jouw werkelijke gedachten. Niets wat jij denkt te zien, vertoont enige gelijkenis met wat visie jou zal tonen.

Jij denkt met de Denkgeest van God. Zodoende deel jij jouw gedachten met Hem, zoals Hij de Zijne deelt met jou. Het zijn dezelfde gedachten, omdat ze door dezelfde Denkgeest worden gedacht. Delen is eender of één maken. En de gedachten die jij denkt met de Denkgeest van God verlaten jouw denkgeest niet, want gedachten verlaten niet hun bron. Daarom zijn jouw gedachten in de Denkgeest van God, evenals jij. Ze zijn eveneens in jouw denkgeest, waar Hij is. Zoals jij deel van Zijn Denkgeest bent, zo zijn jouw gedachten deel van Zijn Denkgeest.

toelichting tekstboek: https://www.youtube.com/watch?v=imkPhngD0kU

VII. Schepping en communicatie

1. Hoewel de inhoud van een bepaalde ego-illusie er niet toe doet, is het duidelijk dat de correctie daarvan het zinvolst is binnen een concrete context. Ego-illusies zijn heel concreet, hoewel de denkgeest van nature abstract is. Een deel van de denkgeest wordt echter concreet wanneer hij zich splitst. Het concrete deel gelooft in het ego, omdat het ego op het concrete aangewezen is. Het ego is dat deel van je denkgeest dat gelooft dat jouw bestaan door afscheiding wordt bepaald.
2. Alles wat het ego waarneemt is een afzonderlijk geheel, zonder de relaties die het zijn veronderstellen. Het ego is zodoende tegen communicatie gekant, behalve voor zover die gebruikt wordt om afgescheidenheid teweeg te brengen in plaats van op te heffen. Het communicatiesysteem van het ego is op zijn eigen denksysteem gebaseerd, zoals al het andere wat het voorschrijft. Zijn communicatie wordt beheerst door zijn behoefte zichzelf te beschermen, en het zal de communicatie verbreken wanneer het een bedreiging ervaart. Deze verbreking is een reactie op een of meer specifieke personen. Het specifieke karakter van het egodenken resulteert vervolgens in een pseudo-veralgemening die in feite helemaal niet abstract is. Het reageert eenvoudig op bepaalde concrete manieren op alles wat het als verwant beschouwt.
3. In tegenstelling hiermee reageert de geest op gelijke wijze op alles waarvan hij weet dat het waar is, en op iets anders reageert hij helemaal niet. Evenmin doet hij enige poging om vast te stellen wat waar is. Hij weet dat wat waar is alles is wat God geschapen heeft. Hij staat in totale en rechtstreekse communicatie met elk aspect van de schepping, omdat hij in totale en rechtstreekse communicatie met zijn Schepper verkeert. Deze communicatie is de Wil van God. Schepping en communicatie zijn synoniem. God heeft iedere denkgeest geschapen door Zijn Denkgeest aan hem mee te delen en hem zo voor eeuwig aan te stellen als kanaal voor de ontvangst van Zijn Denkgeest en Wil. Aangezien alleen wezens van gelijke orde werkelijk kunnen communiceren, communiceren Zijn scheppingen van nature met Hem en gelijk Hem. Deze communicatie is volmaakt abstract, aangezien haar kwaliteit universeel van toepassing is en niet aan enig oordeel, enige uitzondering of enige verandering onderhevig. God heeft jou hierdoor en hiervoor geschapen. De denkgeest kan zijn functie vervormen, maar hij kan zichzelf geen functies toekennen die hem niet gegeven zijn. Daarom kan de denkgeest het vermogen tot communiceren nooit volledig kwijtraken, ook al weigert hij dat te gebruiken ten behoeve van het zijn.
4. Bestaan evenals zijn berust op communicatie. Bestaan legt echter concreet vast hoe, waarover en met wie communicatie het beoefenen waard wordt geacht. Zijn kent dit soort onderscheid totaal niet. Het is een toestand waarin de denkgeest in communicatie staat met al wat werkelijk is. In de mate waarin jij die toestand laat beknotten, beperk jij je besef van je eigen werkelijkheid, die pas totaal wordt wanneer je alle werkelijkheid ziet in de schitterende context van haar werkelijke relatie tot jou. Dat is jouw werkelijkheid. Ontheilig die niet, en deins er niet voor terug. Ze is je echte thuis, je echte tempel en je echte Zelf.
5. God, die alle zijn omvat, heeft wezens geschapen die elk voor zich alles hebben, maar die dat willen delen om hun vreugde te vergroten. Niets werkelijks kan vergroot worden, behalve door het te delen. Dat is de reden dat God jou geschapen heeft. De Goddelijke Abstractie schept vreugde in het delen. Dat is wat schepping betekent. ‘Hoe’, ‘wat’ en ‘voor wie’ doen niet ter zake, omdat werkelijke schepping alles geeft, aangezien zij alleen kan scheppen als zichzelf. Onthoud dat er in het Koninkrijk geen verschil is tussen hebben en zijn, zoals...

LES 44
God is het licht waarin ik zie.

Vandaag vervolgen we het idee van gisteren, en voegen er een nieuwe dimensie aan toe. In het duister kun jij niet zien, en licht kun jij niet maken. Je kunt duisternis maken en dan denken dat je daarin ziet, maar licht weerspiegelt leven en is daarom een aspect van de schepping. Schepping en duisternis kunnen niet tegelijk bestaan, maar licht en leven moeten wel samengaan, omdat ze slechts verschillende aspecten van de schepping zijn.

Om te kunnen zien moet je beseffen dat licht zich in jou en niet buiten je bevindt. Je ziet niet buiten jezelf, en evenmin bevindt de toerusting om te zien zich buiten jou. Een essentieel onderdeel van deze toerusting is het licht dat zien mogelijk maakt. Het is altijd bij je en maakt onder alle omstandigheden visie mogelijk.

toelichting tekstboek: https://www.youtube.com/watch?v=poIe3Cpzplk

LES 42
God is mijn kracht. Visie is Zijn geschenk.

Het idee voor vandaag combineert twee heel krachtige gedachten, die beide van het grootste belang zijn. Het beschrijft ook een oorzaak-en-gevolgrelatie die duidelijk maakt waarom jij niet kunt falen in je pogingen het doel van de cursus te bereiken. Jij zúlt zien, omdat het de Wil van God is. Het is Zijn kracht, niet de jouwe, die jou kracht verleent. En het is Zijn geschenk, niet het jouwe, dat jou visie geeft.

God is inderdaad jouw kracht, en wat Hij geeft, is waarlijk gegeven. Dit betekent dat jij het op elk moment en elke plek ontvangen kunt, waar en in welke omstandigheden jij je ook bevindt. Jouw reis door tijd en ruimte is niet willekeurig. Je kunt niet anders dan op het juiste moment op de juiste plaats zijn. Zo werkt de kracht van God. Zo zijn Zijn gaven.

toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=poIe3Cpzplk

VI. De beloningen van God

1. Het ego herkent de werkelijke bron van ‘dreiging’ niet, en als jij jezelf met het ego associeert, begrijp jij de situatie niet zoals die is. Alleen jouw trouw aan het ego geeft het enige macht over je. Ik heb over het ego gesproken alsof het een losstaand ding was dat zelfstandig opereert. Dit was nodig om jou ervan te overtuigen dat je het niet luchtig weg kunt wuiven en moet beseffen hoeveel van je denken egogericht is. We kunnen het daar echter niet veilig bij laten, want anders zul jij jezelf beschouwen als onvermijdelijk verscheurd zolang je hier bent, of zolang jij gelooft dat je hier bent. Het ego is niet meer dan een deel van wat jij over jezelf gelooft. Je andere leven is zonder onderbreking doorgegaan en heeft totaal geen invloed ondergaan, en zal die ook nooit ondergaan, van je pogingen het te dissociëren.
2. Terwijl je leert aan illusies te ontkomen, dien je nooit te vergeten wat jij je broeder verschuldigd bent. Het is hetzelfde wat je mij verschuldigd bent. Telkèns wanneer je een ander egoïstisch behandelt, vergooi je de genade van deze erkentelijkheid alsook de heilige waarneming die ze teweeg zou brengen. De term ‘heilig’ kan hier worden gebruikt omdat, wanneer jij leert hoeveel je verschuldigd bent aan het hele Zoonschap, waartoe ook ik behoor, je zo dicht bij kennis komt als voor waarneming mogelijk is. De kloof is dan zo smal dat kennis er makkelijk overheen kan stromen en haar voorgoed teniet kan doen.
3. Jij hebt nu nog heel weinig vertrouwen in mij, maar dat zal groeien naargelang jij je voor leiding steeds vaker tot mij wendt in plaats van tot je ego. De resultaten zullen jou er in toenemende mate van overtuigen dat dit de enige zinnige keuze is die jij kunt maken. Niemand die uit ervaring leert dat de ene keuze vrede en vreugde, en de andere chaos en onheil brengt, hoeft nog verder overtuigd te worden. Leren via beloning is effectiever dan leren via pijn, omdat pijn een illusie van het ego is en nooit meer dan een tijdelijk effect teweeg kan brengen. De beloningen van God echter worden onmiddellijk als eeuwig onderkend. Aangezien jij dit onderkent en niet het ego, is deze onderkenning zelf het bewijs dat jij en je ego niet identiek kunnen zijn. Je kunt geloven dat jij dit onderscheid al hebt aanvaard, maar je bent daarvan nog allerminst overtuigd. Het feit dat jij gelooft dat je aan het ego moet ontsnappen, toont dit aan; maar je kunt niet aan het ego ontsnappen door het te vernederen, te beheersen of te straffen.
4. Het ego en de geest kennen elkaar niet. De afgescheiden denkgeest kan de afscheiding alleen maar instandhouden door te dissociëren. Nadat hij dat heeft gedaan ontkent hij alle werkelijk natuurlijke impulsen, niet omdat het ego een losstaand iets is, maar omdat jij wilt geloven dat jij dat bent. Het ego is een middel om dit geloof in stand te houden, maar het is nog steeds alleen jouw beslissing dat middel ook te gebruiken waardoor het kan blijven bestaan.
5. Hoe kun je iemand de waarde bijbrengen van iets wat hij doelbewust heeft weggegooid? Hij moet het hebben weggegooid omdat hij er geen waarde aan hechtte. Je kunt hem slechts laten zien hoe ellendig hij er zonder dat aan toe is, en het langzaam dichterbij brengen zodat hij kan leren hoe zijn ellende afneemt naarmate hij het nadert. Dit leert hem zijn ellende met de afwezigheid ervan te associëren en het tegendeel van ellende met de aanwezigheid ervan. Gaandeweg wordt het wenselijk, naarmate hij van gedachten verandert over de waarde daarvan. Ik leer jou om ellende met het ego en vreugde met de geest te associëren. Jij hebt jezelf het tegendeel geleerd. Je bent nog altijd vrij te kiezen, maar kun je werkelijk de beloningen van het ego verlangen in de aanwezigheid van de beloningen van God?
6. Momenteel is mijn vertrouwen in jou...

toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=Ts6U7X-pzsw

V. De ego-lichaam-illusie

1. Alle dingen werken samen ten goede. Hierop bestaan geen uitzonderingen, behalve naar het oordeel van het ego. Het ego oefent de grootst mogelijke waakzaamheid uit over wat het tot het bewustzijn toelaat, en dit is niet de manier waarop een evenwichtige denkgeest bijeenblijft. Het ego raakt nog verder uit evenwicht doordat het zijn hoofdmotivatie buiten je bewustzijn houdt, en eerder aan controle dan aan innerlijke gezondheid de overhand geeft. Het ego heeft hiertoe alle reden, op grond van het denksysteem waaruit het is ontstaan en dat het dient. Een gezond oordeel zou onvermijdelijk tegen het ego oordelen en moet dus wel door het ego worden vernietigd uit zelfbehoud.
2. Een hoofdbron van de onevenwichtige toestand van het ego is zijn gebrek aan onderscheid tussen het lichaam en de Gedachten van God. De Gedachten van God zijn voor het ego onaanvaardbaar omdat ze duidelijk wijzen op het niet-bestaan van het ego zelf. Het ego vervormt ze dan ook of weigert ze te aanvaarden. Maar het kan ze niet doen ophouden te bestaan. Het probeert daarom niet alleen ‘onaanvaardbare’ lichaamsimpulsen te verbergen, maar ook de Gedachten van God, omdat beide een bedreiging voor hem zijn. Het ego ziet ze als een en hetzelfde, doordat het zich, oog in oog met een bedreiging, hoofdzakelijk om zijn eigen zelfbehoud bekommert. Door ze als hetzelfde te zien, probeert het ego te vermijden dat het wordt weggevaagd, wat in de aanwezigheid van kennis zeker zou gebeuren.
3. Ieder denksysteem dat God en het lichaam verwart, moet wel waanzinnig zijn. Maar deze verwarring is van wezenlijk belang voor het ego, dat iets uitsluitend beoordeelt aan de hand van het feit of het al dan niet een bedreiging voor hem vormt. In één opzicht is de angst van het ego voor God tenminste logisch, aangezien het Godsidee het ego wel degelijk verdrijft. Maar angst voor het lichaam, waarmee het ego zich zo innig vereenzelvigt, is volstrekt zinloos.
4. Naar eigen verkiezing van het ego is het lichaam zijn tehuis. Het is de enige vereenzelviging waar het ego zich veilig bij voelt, aangezien de kwetsbaarheid van het lichaam zijn beste argument is dat jij niet van God kunt komen. Dit is een overtuiging die het ego gretig propageert. Evengoed haat het ego het lichaam, omdat het dit niet goed genoeg vindt om als zijn tehuis te dienen. Op dit punt gaat het de denkgeest echt duizelen. Terwijl hem door het ego verteld wordt dat hij in werkelijkheid deel uitmaakt van het lichaam en dat het lichaam zijn beschermer is, wordt hem tegelijk ook verteld dat het lichaam hem niet beschermen kan. Bijgevolg vraagt de denkgeest: ‘Waar kan ik voor bescherming heen?’, waarop het ego antwoordt: ‘Wend je tot mij.’ De denkgeest herinnert het ego eraan, en niet ongegrond, dat het er zelf op aangedrongen heeft met het lichaam te worden geïdentificeerd en dat het dus geen zin heeft zich voor bescherming tot hem te wenden. Het ego heeft hier geen echt antwoord op omdat er geen is, maar het heeft wel een karakteristieke oplossing. Het wist de vraag uit het bewustzijn van de denkgeest. Eenmaal uit het bewustzijn verwijderd kan en zal de vraag onbehagen teweegbrengen, maar ze kan niet beantwoord worden omdat ze niet kan worden gesteld.
5. Dit is de vraag die moet worden gesteld: ‘Waar kan ik voor bescherming heen?’ ‘Zoekt en gij zult vinden’ betekent niet dat je blindelings en vertwijfeld naar iets moet zoeken wat je niet herkennen zou. Een zinvolle zoektocht wordt bewust ondernomen, bewust georganiseerd en bewust gericht. Het doel moet duidelijk geformuleerd zijn en in gedachten worden gehouden. Leren en willen leren zijn onlosmakelijk verbonden. Je leert het beste wanneer je gelooft dat wat je probeert te leren waarde voor jou heeft. Maar niet alles wat je wilt leren heeft blijvende waarde. Sterker nog, veel...

toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=4nGEQt7rvGc


IV. Dit hoeft niet zo te zijn

1. Als jij de Stem namens God niet kunt horen, komt dit doordat je niet verkiest te luisteren. Dat je zoel naar de stem van je ego luistert blijkt uit je houding, gevoelens en gedrag. Toch is dit wat je wilt. Voor het behoud hiervan vecht je en voor de veiligheid hiervan waak je. Je denkgeest zit vol plannen om het gezicht van je ego te redden, en het gelaat van Christus zoek je niet. De spiegel waarin het ego zijn gezicht probeert te zien is zonder meer troebel. Hoe kan het zónder spiegels het voorspiegelen van zijn bestaan volhouden? Maar het is aan jou te beslissen waar je kijkt om jezelf te vinden.
2. Ik heb gezegd dat jij je denken niet kunt veranderen door je gedrag te veranderen, maar ik heb ook, en vele malen, gezegd dat je wel degelijk je denken kunt veranderen. Wanneer je gemoedstoestand je zegt dat jij verkeerd gekozen hebt, en dit is telkens het geval wanneer je niet vreugdevol bent, weet dan: dit hoeft niet zo te zijn. In al deze gevallen heb je over een broeder die God geschapen heeft verkeerd gedacht, en neem je beelden waar die jouw ego in een troebele spiegel tevoorschijn tovert. Denk eerlijk aan wat jij gedacht hebt dat God niet zou hebben gedacht, en aan wat jij niet hebt gedacht maar wat God zou willen dat jij denkt. Zoek oprecht naar wat je zodoende gedaan hebt of hebt nagelaten, en verander dan van gedachten zodat je kunt denken met de Denkgeest van God. Dit kan moeilijk lijken, maar het is veel makkelijker dan ertegenin proberen te denken. Jouw denkgeest is één met die van God. Door dit te ontkennen en anders te denken wordt je ego bijeengehouden, maar het heeft je denkgeest letterlijk gespleten. Als liefdevolle broeder ben ik zeer met je denkgeest begaan, en ik spoor je aan mijn voorbeeld te volgen wanneer jij naar jezelf en naar jouw broeder kijkt, en in beiden de glorievolle scheppingen van een glorievolle Vader te zien.
3. Wanneer je bedroefd bent, weet dan: dit hoeft niet zo te zijn. Depressiviteit ontstaat uit een gevoel beroofd te zijn van iets wat je wilt en niet hebt. Bedenk dat je van niets beroofd bent, behalve wanneer jijzelf daartoe besluit, en neem dan een ander besluit.
4. Wanneer je verontrust bent, besef dat verontrusting het gevolg is van de wispelturigheid van het ego, en weet dan: dit hoeft niet zo te zijn. Je kunt je even waakzaam opstellen tegen de bevelen van het ego als ten gunste daarvan.
5. Wanneer jij je schuldig voelt, bedenk dan dat het ego inderdaad Gods wetten geschonden heeft, maar jij niet. Laat de ‘zonden’ van het ego aan mij over. Daar dient de Verzoening voor. Maar zolang jij niet van gedachten bent veranderd over diegenen die jouw ego heeft gekwetst, kan de Verzoening je niet bevrijden. Zolang jij je schuldig voelt, voert je ego het bevel, want alleen het ego kan schuld ervaren. Dit hoeft niet zo te zijn.
6. Onderzoek je denkgeest op de verleidingen van het ego en laat je er niet door misleiden. Het heeft jou niets te bieden. Wanneer je eenmaal deze vrijwillige on-geïnspireerdheid hebt losgelaten, zul je zien hoe je denkgeest zich kan concentreren, zich boven vermoeidheid kan verheffen en genezen. Maar je bent niet waakzaam genoeg tegenover de eisen van het ego om je ervan los te maken. Dit hoeft niet zo te zijn.
7. Je neemt makkelijk de gewoonte aan je met God en Zijn scheppingen bezig te houden, als je resoluut weigert je denkgeest te laten afdwalen. Het is geen concentratieprobleem; het is de overtuiging dat niemand, jezelf incluis, een consequente inspanning waard is. Schaar je consequent aan mijn zijde tegen deze misleiding, en geef die armzalige overtuiging niet de kans jou tegen te werken. De moedelozen zijn voor zichzelf en voor mij nutteloos, maar alleen het ego kan moedeloos zijn.
8. Heb je er wel eens echt bij stilgestaan hoe vaak je...