toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=vBNU2hdUDC0

VII. Scheppen tegenover zelfbeeld

1. Ieder denksysteem moet een uitgangspunt hebben. Het begint óf met maken óf met scheppen, een verschil dat we al besproken hebben. Hun overeenkomst ligt in hun vermogen als fundament te dienen. Hun verschil ligt in wat daarop rust. Beide zijn ze hoekstenen voor geloofssystemen waarnaar men leeft. Het is een vergissing te geloven dat een denksysteem gebaseerd op leugens zwak zou zijn. Niets wat door een kind van God is gemaakt is zonder macht. Het is essentieel dat je dit beseft, want anders ben je niet in staat uit de gevangenis die jij gemaakt hebt te ontsnappen.
2. Jij kunt het autoriteitsprobleem niet oplossen door de macht van je denkgeest te onderschatten. Dat is jezelf misleiden, en dit zal jou kwetsen omdat jij de kracht van de denkgeest terdege begrijpt. Je beseft ook dat jij die net zomin kunt verzwakken als je God kunt verzwakken. De ‘duivel’ is een beangstigend denkbeeld omdat hij buitengewoon machtig en buitengewoon actief schijnt. Hij wordt gezien als een kracht die met God in strijd verwikkeld is en Hem het bezit van Zijn scheppingen betwist. De duivel misleidt met leugens en bouwt koninkrijken waarin alles lijnrecht tegengesteld is aan God. En toch trekt hij mensen aan in plaats van ze af te stoten, en zijn ze bereid hem hun zielen te ‘verkopen’ in ruil voor geschenken die geen werkelijke waarde bezitten. Dit is volstrekt onzinnig.
3. We hebben de zondeval of de afscheiding al eerder besproken, maar de betekenis ervan moet goed worden begrepen. De afscheiding is een denksysteem dat maar al te werkelijk is in de tijd, maar niet in de eeuwigheid. Alle overtuigingen zijn werkelijk voor wie erin gelooft. De vruchten van één enkele boom waren ‘verboden’ in de symbolische tuin. Maar God kon die niet verboden hebben, anders hadden ze niet gegeten kunnen worden. Als God Zijn kinderen kent, en ik verzeker je dat Hij ze kent, zou Hij ze dan in een situatie hebben gebracht waarin hun eigen vernietiging mogelijk was? De ‘verboden boom’ werd de ‘boom der kennis’ genoemd. Maar God heeft kennis geschapen en gaf die vrijelijk aan Zijn scheppingen. Aan deze symboliek zijn veel interpretaties gegeven, maar je mag er zeker van zijn dat elke interpretatie die of God, of Zijn scheppingen in staat acht Hun eigen doel te vernietigen, het mis heeft.
4. Eten van de vrucht van de boom der kennis is een symbolische manier om te zeggen dat jij je het vermogen tot zelfschepping hebt toegeëigend. Alleen in deze zin zijn God en Zijn scheppingen geen medescheppers. Het geloof dat ze dat wel zijn is impliciet aanwezig in het ‘zelfconcept’, anders gezegd de neiging van het zelf een beeld van zichzelf te maken. Beelden worden waargenomen, niet gekend. Kennis kan niet misleiden, waarneming wel. Je kunt jezelf zien als iemand die zichzelf schept, maar je kunt niet meer doen dan dat geloven. Je kunt het niet waar maken. En, zoals ik al eerder zei, kun je, wanneer je uiteindelijk juist waarneemt, alleen maar blij zijn dat je dit niet kunt. Tot dan echter is de overtuiging dat je dit wel kunt de hoeksteen van jouw denksysteem, en wend je al je verdedigingen aan om ideeën aan te vallen die dit mogelijk aan het licht brengen. Je gelooft nog steeds dat je een beeld bent van eigen makelij. Op dit punt zijn jouw denkgeest en de Heilige Geest verdeeld, en er is geen oplossing zolang jij dat ene blijft geloven wat letterlijk ondenkbaar is. Om die reden kun jij niet scheppen en ben je vervuld van angst over wat jij maakt.
5. De denkgeest kan het geloof in de afscheiding heel werkelijk en heel beangstigend maken, en dit geloof is de ‘duivel’. Het is krachtig, actief, destructief en onmiskenbaar tegengesteld aan God, omdat het letterlijk Zijn Vaderschap ontkent. Kijk naar jouw leven en zie wat de duivel gemaakt heeft. Maar besef dat dit maaksel in het...

toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=Cv_BSvEYmpU

VI. Oordelen en het autoriteitsprobleem

1. We hebben het Laatste Oordeel al besproken, maar nog niet gedetailleerd genoeg. Na het Laatste Oordeel zal er geen meer zijn. Oordeel is symbolisch omdat er voorbij waarneming geen oordeel meer is. Wanneer de Bijbel zegt: ‘Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt’ wil dat zeggen dat je, als jij over de realiteit van anderen oordeelt, niet zult kunnen vermijden over die van jouzelf te oordelen.
2. De keuze om te oordelen in plaats van te kennen is de oorzaak van het verlies van vrede. Oordelen is het proces waarop waarneming, maar niet kennis berust. Ik heb dit al besproken in verband met de selectiviteit van de waarneming, en erop gewezen dat het toekennen van waarde daarbij een onmiskenbaar eerste vereiste is. Een oordeel houdt altijd een verwerping in. Het legt nooit alleen de nadruk op de positieve aspecten van wat beoordeeld wordt, of het nu in jou of in iemand anders is. Wat waargenomen en verworpen werd, of beoordeeld en te licht bevonden, blijft in jouw denkgeest aanwezig omdat het waargenomen is. Een van de illusies waaronder jij gebukt gaat is de overtuiging dat wat je veroordeeld hebt, geen gevolg heeft. Dit kan niet waar zijn, tenzij je ook gelooft dat wat je veroordeeld hebt niet bestaat. Dit geloof jij klaarblijkelijk niet, anders zou je het niet hebben veroordeeld. Uiteindelijk maakt het niet uit of je oordeel nu juist is of niet. In beide gevallen stel je je geloof in het onwerkelijke. Dit kan bij geen enkel soort oordeel worden vermeden, omdat het de overtuiging inhoudt dat het jou vrij staat een selectie uit de werkelijkheid te maken.
3. Je hebt geen idee van de geweldige bevrijding en de diepe vrede die ontstaan wanneer jij jezelf en je broeders totaal zonder oordeel tegemoet treedt. Wanneer je inziet wat jij bent en wat jouw broeders zijn, zul je beseffen dat het geen betekenis heeft hen op wat voor manier ook te oordelen. In feite gaat hun betekenis voor jou verloren juist doordat je hen oordeelt. Alle onzekerheid komt voort uit de overtuiging dat jij tot oordelen bent genoodzaakt. Je hebt geen oordeel nodig om je leven op orde te brengen, en je hebt het zeker niet nodig om jezelf op orde te brengen. Waar kennis aanwezig is, wordt elk oordeel automatisch opgeschort, en het is dit proces waardoor inzicht de gelegenheid krijgt waarneming te vervangen.
4. Jij bent erg bang voor alles wat je waargenomen hebt maar weigerde te aanvaarden. Je gelooft dat jij, omdat je het weigerde te aanvaarden, de controle erover verloren hebt. Daarom zie je het in nachtmerries, of in aangename vermomming in wat jouw gelukkigere dromen lijken te zijn. Niets wat je weigerde te aanvaarden kan tot je bewustzijn worden gebracht. Op zichzelf is het niet gevaarlijk, maar jij hebt ervoor gezorgd dat het voor jou gevaarlijk lijkt.
5. Wanneer jij je moe voelt, komt dit doordat jij jezelf in staat hebt geoordeeld moe te zijn. Wanneer je iemand uitlacht, komt dat doordat je hem onwaardig hebt geoordeeld. Wanneer jij jezelf uitlacht moet je anderen wel uitlachen, alleen al omdat je het idee niet verdragen kunt dat jij onwaardiger bent dan zij. Dit alles maakt dat jij je moe voelt, omdat het absoluut ontmoedigend is. Jij bent niet echt in staat moe te zijn, maar je bent zeer wel in staat jezelf uit te putten. De spanning van het constant oordelen is praktisch ondraaglijk. Het is merkwaardig dat zo’n afmattend vermogen zo intens gekoesterd wordt. Maar als jij de auteur* van de werkelijkheid wilt zijn, zul je per se in het oordelen willen volharden. Ook zul jij oordelen met angst bezien, omdat je gelooft dat ze ooit tegen jou gebruikt zullen worden. Deze overtuiging kan slechts bestaan voor zover jij in de doeltreffendheid van oordelen gelooft als wapen ter verdediging van jouw eigen autoriteit.
6. God schenkt louter...

LES 31
Ik ben niet het slachtoffer van de wereld die ik zie.

Het idee van vandaag is de aanloop tot je bevrijdingsverklaring. Weder om moet dit idee toegepast worden zowel op de wereld die je buiten je, als op de wereld die je binnen je ziet. Bij het toepassen van het idee zullen we een oefenvorm hanteren die steeds vaker zal worden gebruikt, met variaties zoals aangegeven. Deze vorm heeft in het algemeen twee aspecten, een waarbij je het idee wat langer achtereen beoefent, en een die bestaat uit het frequent toepassen van het idee door de dag heen.

Er zijn twee langere oefenperioden met het idee voor vandaag nodig, een ‘s morgens en een ‘s avonds. Drie tot vijf minuten valt voor elk aan te raden. Kijk in die tijd langzaam om je heen terwijl je het idee twee- tot driemaal herhaalt. Sluit je ogen en pas hetzelfde idee dan op je innerlijke wereld toe. Je zult aan beide tegelijk ontsnappen, want de innerlijke wereld is de oorzaak van de uiterlijke.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/een-cursus-in-wonderen-dagelijkse-les--968686/support.

toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=1tfLwB_nADs

V. Waarneming te boven

1. Ik heb gezegd dat de vermogens die jij bezit slechts een schaduw zijn van jouw werkelijke kracht, en dat waarneming, die naar haar aard oordelend is, pas na de afscheiding werd ingevoerd. Sindsdien is niemand ergens meer zeker van geweest. Ik heb tevens duidelijk gemaakt dat de opstanding het middel was om tot kennis terug te keren, wat werd volbracht door de vereniging van mijn wil met die van de Vader. We kunnen nu een onderscheid maken dat enkele van onze navolgende uitspraken zal verhelderen.
2. Sinds de afscheiding zijn de woorden ‘scheppen’ en ‘maken’ door elkaar gehaald. Wanneer je iets maakt, doe je dat uit een specifiek gevoel van gemis of behoefte. Alles wat voor een specifiek doel is gemaakt kan niet werkelijk veralgemeend worden. Wanneer jij iets maakt om een vermeend gemis aan te vullen, geef je stilzwijgend te kennen dat je in de afscheiding gelooft. Het ego heeft voor dit doel heel wat vernuftige denksystemen uitgevonden. Niet een hiervan is scheppend. Vindingrijkheid is zelfs in haar meest vernuftige vorm verspilde moeite. De hoogst specifieke aard van uitvindingen is de abstracte scheppingskracht van Gods scheppingen onwaardig.
3. Kennis leidt niet tot handelen, zoals we al eerder hebben geconstateerd. De verwarring tussen de werkelijke schepping van jou en dat wat jij van jezelf gemaakt hebt is zo intens dat het letterlijk onmogelijk voor je is geworden ergens kennis van te hebben. Kennis is altijd stabiel en het is overduidelijk dat jij dat niet bent. Niettemin ben je volmaakt stabiel zoals God jou geschapen heeft. In die zin stem je, wanneer jouw gedrag onstabiel is, niet overeen met Gods idee van jouw schepping. Dat kun je doen als je dat verkiest, maar je zou dit beslist niet willen als jij juist dacht.
4. De fundamentele vraag die jij jezelf voortdurend stelt kan strikt genomen helemaal niet tot jou worden gericht. Je blijft je afvragen wat jij bent. Dit vooronderstelt dat het antwoord er niet alleen een is dat jij kent, maar ook dat het aan jou is dat te verschaffen. Toch kun jij jezelf niet juist waarnemen. Je hebt geen beeld dat kan worden waargenomen. Het woord ‘beeld’ heeft altijd betrekking op waarneming en maakt geen deel uit van kennis. Beelden zijn symbolisch en staan voor iets anders. Het idee ‘je beeld, je imago veranderen’ onderkent de macht van de waarneming, maar het houdt tevens in dat er niets stabiels te kennen valt.
5. Kennis staat niet open voor interpretatie. Je kunt weliswaar proberen betekenis te ‘interpreteren’, maar dat is steeds aan vergissingen onderhevig omdat het betrekking heeft op de waarneming van betekenis. Zulke ongerijmdheden zijn het gevolg van pogingen jezelf tegelijk als afgescheiden en als niet afgescheiden te beschouwen. Het is onmogelijk zo’n fundamentele verwarring aan den dag te leggen zonder je algehele verwarring nog te vergroten. Je denkgeest mag dan misschien heel vernuftig zijn geworden, maar, zoals steeds gebeurt wanneer methode en inhoud van elkaar worden gescheiden, hij wordt aangewend in een vergeefse poging aan een onontkoombare impasse te ontsnappen. Vernuftigheid staat volkomen los van kennis, omdat kennis geen vernuftigheid vereist. Vernuftig denken is niet de waarheid die jou vrij zal maken, maar je bent wel vrij van de noodzaak je ermee in te laten wanneer je bereid bent het te laten varen.
6. Gebed is een manier om iets te vragen. Het is het medium van wonderen. Maar het enige zinvolle gebed is het gebed om vergeving, omdat wie vergeven is alles heeft. Als de vergeving eenmaal is aanvaard, wordt gebed in de gebruikelijke zin volkomen zinloos. Het gebed om vergeving is niets dan een verzoek te mogen inzien wat jij al hebt. Door waarneming boven kennis te verkiezen, heb jij jezelf in een positie gebracht waarin je alleen op je Vader kunt lijken...

LES 30
God is in alles wat ik zie, want God is in mijn denkgeest.

Het idee voor vandaag is de springplank naar visie. Vanuit dit idee zal de wereld voor jou opengaan, en je zult naar haar kijken en in haar zien wat je nooit eerder hebt gezien. En wat jij vroeger zag, zal dan zelfs niet eens vagelijk zichtbaar voor je zijn.

Vandaag proberen we een nieuw soort ‘projectie’ te hanteren. We proberen ons niet te ontdoen van wat we niet prettig vinden door het buiten ons te zien. In plaats daarvan proberen we in de wereld te zien wat zich in onze denkgeest bevindt, en wat we willen zien is er ook. Zodoende proberen we ons te verbinden met wat we zien, in plaats van het van ons af te houden. Dat is het fundamentele verschil tussen visie en de manier waarop jij ziet.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/een-cursus-in-wonderen-dagelijkse-les--968686/support.

LES 29
God is in alles wat ik zie.

Het idee voor vandaag verklaart waarom je in elk ding de totale bedoeling kunt zien. Het verklaart waarom niets afgezonderd is, op zichzelf of in zichzelf. En het verklaart waarom niets wat jij ziet iets betekent. In feite verklaart het elk idee dat we tot nu toe gehanteerd hebben en ook alle volgende. Het idee van vandaag vormt de algehele basis voor visie.

Je zult dit idee waarschijnlijk op dit moment erg moeilijk te vatten vinden. Misschien vind je het gek, oneerbiedig, onzinnig, grappig of zelfs aanstootgevend. Inderdaad, God is niet in bijvoorbeeld een tafel zoals jij die ziet. Toch beklemtoonden we gisteren dat een tafel in de bedoeling van het universum deelt. En wat in de bedoeling van het universum deelt, deelt in de bedoeling van de Schepper daarvan.

Become a supporter of this podcast: https://www.spreaker.com/podcast/een-cursus-in-wonderen-dagelijkse-les--968686/support.

toelichting: https://www.youtube.com/watch?v=gjM49ab4moA

IV. Vergissing en het ego

1. De vermogens die jij nu bezit zijn slechts een schaduw van jouw werkelijke kracht. Al de functies die jij nu hebt zijn verdeeld en aan vragen en twijfel onderhevig. Dat komt doordat je er niet zeker van bent hoe je ze zult hanteren, en daardoor ben jij niet tot kennis in staat. Je bent bovendien niet tot kennis in staat omdat je nog altijd kans ziet zonder liefde waar te nemen. Waarneming bestond niet voordat de afscheiding gradaties, aspecten en intervallen introduceerde. De geest kent geen niveaus, en alle conflict komt voort uit het idee dat er niveaus zijn. Alleen de Niveaus van de Drie-eenheid zijn tot eenheid in staat. De niveaus die door de afscheiding zijn gecreëerd, kunnen niet anders dan met elkaar in strijd zijn. Dat komt doordat ze voor elkaar geen betekenis hebben.
2. Het bewuste, het niveau van de waarneming, was de eerste splitsing die na de afscheiding in de denkgeest werd ingevoerd, wat de denkgeest tot waarnemer in plaats van schepper maakte. Het bewuste wordt terecht als het domein van het ego aangemerkt. Het ego is een onjuiste denkpoging om jezelf te zien zoals jij wenst te zijn in plaats van zoals jij bent. Toch kun je jezelf alleen kennen zoals jij bent, want dat is het enige waar jij zeker van kunt zijn. Al het andere is aan twijfel onderhevig.
3. Het ego is het vragende aspect van het zelf na de afscheiding, dat gemaakt en niet geschapen werd. Het kan wel vragen stellen maar geen betekenisvolle antwoorden waarnemen, omdat die kennis veronderstellen en niet waargenomen kunnen worden. De denkgeest is daarom verward, omdat alleen Eenheid-van-denken zonder verwarring kan zijn. Een afgescheiden of verdeelde denkgeest moet wel verward zijn. Hij is per definitie onzeker over wat hij is. Hij moet wel in conflict verkeren, omdat hij niet in harmonie is met zichzelf. Dit maakt zijn aspecten tot vreemden voor elkaar, en dat is de essentie van de angsttoestand waarin aanval altijd mogelijk is. Je hebt alle reden om je angstig te voelen wanneer jij jezelf waarneemt. Daarom kun je niet aan angst ontkomen, tot je beseft dat jij het niet was die jezelf geschapen hebt, noch daartoe in staat was. Je kunt je verkeerde waarnemingen nooit waar maken, en jouw schepping staat boven je eigen vergissing. Dat is de reden waarom je er uiteindelijk voor moet kiezen de afscheiding te genezen.
4. Een juiste gerichtheid-van-denken moet niet worden verward met de wetende denkgeest, omdat ze alleen op juiste waarneming van toepassing is. Je kunt een juiste of een onjuiste gerichtheid-van-denken hebben en zelfs dit is aan gradaties onderhevig, wat duidelijk aantoont dat kennis er niet bij betrokken is. De term ‘juiste gerichtheid-van-denken’ wordt terecht gebruikt als correctie voor ‘onjuiste gerichtheid-van-denken’, en is van toepassing op de denktoestand die correcte waarneming met zich meebrengt. Ze is wondergericht omdat ze een verkeerde waarneming geneest, en dit is inderdaad een wonder, gezien hoe jij jezelf waarneemt.
5. Waarneming houdt altijd een zeker misbruik van de denkgeest in, omdat ze die in gebieden van onzekerheid brengt. De denkgeest is zeer actief. Wanneer hij kiest voor afscheiding, kiest hij voor waarneming. Tot dan wil hij slechts kennis. Nadien kan hij slechts op een dubbelzinnige manier kiezen, en de enige uitweg uit dubbelzinnigheid is heldere waarneming. De denkgeest keert pas tot zijn juiste functie terug wanneer hij kennis wil. Dit stelt hem in dienst van de geest, waar waarneming wordt veranderd. De denkgeest kiest ervoor zichzelf op te delen wanneer hij verkiest zijn eigen niveaus te maken. Maar hij kan zich niet totaal van de geest afscheiden, want aan de geest ontleent hij al zijn macht om te maken of te scheppen. Zelfs in zijn miscreaties bevestigt de denkgeest zijn Bron, anders zou hij eenvoudig...