Een goedemorgen met...

?In mijn hart heb ik altijd al gehoopt ooit voor Oerol te mogen werken. Het vertegenwoordigt alles waar ik van hou?, aldus de kersverse algemeen directeur van het locatiekunstenfestival Oerol, Siart Smit.

In 1973 geboren in het Drentse Hoogeveen, al snel verhuisd naar Kampen, waar zijn vader schouwburgdirecteur was. Siart Smit is dus letterlijk achter de schermen van het theater opgegroeid en zijn liefde voor toneel is ongetwijfeld daar ontstaan.In Rotterdam gaat Smit Kunst- en Cultuurwetenschappen studeren, met een specialisatie in theater, en aan het einde van zijn studie al verhuisd hij naar Amsterdam. Daar leert hij alle aspecten van het vak kennen, als publiciteitsmedewerker bij Jacques Senf en later Toneelgroep Amsterdam, en in verschillende directie-functies bij Wallis en het toneelgezelschap Tryater, uniek in zijn tweetaligheid: Nederlands en Fries!

Zijn grote maatschappelijke betrokkenheid bij Friesland en de Friese taal blijkt ook uitzijn betrokkenheid bij de oprichting van Lân fan Taal, een programma dat zich inzet voor meertaligheid en het behoud van weinig-gesproken talen. Geen wonder dat Oerol bij Siart Smit uitkwam toen oprichter Joop Mulder na ruim dertig jaar het stokje doorgaf.

Ferdinand Grapperhaus haalde in 1977 zijn eindexamen Gymnasium alfa op het Aloysius College in Den Haag. Daarna studeerde hij tussen 1977 en 1984 Rechten aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde daar in 1995. Vanaf 1984 was hij advocaat en van 2005 tot 2017 was Grapperhaus ook deeltijd-hoogleraar Europees arbeidsrecht aan de Universiteit Maastricht en van 2006 tot 2016 kroonlid van de Sociaal-Economische Raad (SER).

Daarnaast was hij redacteur van de tijdschriften Ondernemingsrecht en Sociaal Recht. Hij was toezichthouder bij het Kadaster Nederland en bestuurder van enkele charitatieve instellingen. Ook was hij voorzitter van de programmacommissie van het CDA voor de Tweede Kamerverkiezingen 2010. Op 26 oktober 2017 werd hij benoemd tot minister van Justitie en Veiligheid in het kabinet-Rutte III.

Klaas Landsman (1963) stamt via vaderzijde af van de Hoornse piraat Dirkie de Veenboer (gedood in 1620) en via moederszijde van minister Piet Aalberse (1871-1948). Hij groeide op in Amsterdam als zoon van een journaliste en een chirurg. Hij bezocht daar de ASVO-school en het St Ignatius College, studeerde natuurkunde aan de UvA, en promoveerde daar in 1989. Ook was hij een fervent schaker, waarbij hij vele malen voor Nederland uitkwam. Hij werkte als onderzoeker in Cambridge en schreef over die plaats en tijd de roman Requiem voor Newton. Landsman is sinds 2001 hoogleraar in de Mathematische Fysica, oorspronkelijk aan de UvA en vanaf 2004 aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Zijn onderzoek betreft de wiskundige principes van de natuurfilosofie, en als zodanig werkt hij aan zaken als toeval, emergentie, en relativiteitstheorie. Naast twee vuistdikke vakboeken over kwantummechanica en bijna 100 wetenschappelijke artikelen publiceerde hij nog een tweede populair-wetenschappelijk boek, getiteld Naar alle ONwaarschijnlijkheid , alsmede tientallen op een groter publiek gerichte essays en columns. Hij werd dit jaar benoemd als lid van de KNAW.

Sinds 3,5 jaar presentator van het NOS Radio 1 Journaal (op werkdagen van 6.00-9.30 uur). Is écht een mannetje-van-de-radio. Begon bij de plaatselijke piraat en als dj in discotheken, studeerde aan de School voor Journalistiek in Kampen.

Jurgen begon z'n professionele carrière bij de regionale radio in het Noorden en maakte in 1998 de overstap naar Hilversum. Daar begon hij als nieuwslezer bij het NOS radionieuws. Ook was hij vijf jaar lang de vaste sidekick in het programma van Giel Beelen op 3fm. Presenteerde op Radio 1 programma's als Langs de Lijn, Radio Tour de France, Radi-o-lympia, Lunch en De Ochtend. Op Radio 2 was hij te horen in Cappuccino en de Top2000.

Muziek (in de breedste zin) speelt een belangrijke rol in zijn leven, hij noemt zichzelf 'verzamelaar van leuke liedjes'. Doet met een groep vrienden geregeld mee aan pop- en pubkwissen. Andere hobby's: reizen, koken (Jurgen is naar verluid een verdienstelijk hobbykok), film en douchen.

Aat Klompenhouwer is voorzitter van het Internationaal Lied Festival Zeist, dat komende vrijdag mei begint. Geboren in Rotterdam in 1941 studeert hij elektrotechniek aan de avond MTS. Daarna vertrekt Klompenhouwer naar Berlijn, waar hij zich in de jaren zestig verdiept in Verlichtingskunde aan de Technische Universiteit. In de Duitse stad bloeit ook de liefde op die hij al sinds zijn kinderjaren heeft voor de muziek van Gustav Mahler. Aan de Hochschule der Künste bestudeert hij de gedichten die de componist voor zijn liederen gebruikt.Terug in Nederland wordt Klompenhouwer oprichter en directeur van het bedrijf Industrielicht, dat de verlichting ontwerpt voor onder meer de Noord-Zuidlijn in Amsterdam en de Rotterdamse Erasmusbrug. Hij zet ook opleidingen op voor verlichtingskunde en elektrotechniek.Als muziekliefhebber raakt Klompenhouwer nauw betrokken bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Ook zijn fascinatie voor het lied blijft door de tijd heen groeien. Hij wordt voorzitter van de Schubert Stichting en van het Internationaal Lied Festival Zeist. Komende vrijdag begint dat tiendaagse festival weer.

In 1954 werd Frank van Vree geboren in het Brabantse Cuijk en Sint Agatha; hij studeerde Geschiedenis en Wijsbegeerte in Groningen en promoveerde in Leiden op een onderzoek naar opinievorming in de jaren ?30. Aan de UvA was hij Hoofddocent cultuurgeschiedenis en later Hoogleraar Mediastudies, weer later ook als decaan van de faculteit Geesteswetenschappen.

De Tweede Wereldoorlog heeft altijd een prominente plek gehouden in het werk van Van Vree. Zo publiceerde hij in 1995 het boek In de Schaduw van Auschwitz, over de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog in Nederland. In 2016 werd Van Vree directeur van het Nederlands Instituut voor Oorlogs-, Holocaust- en Genocidestudies, dat direct na de oorlog werd opgericht als RIOD en van 1945 tot 1979 door Loe de Jong werd geleid.

Als directeur geeft Van Vree leiding aan een instituut dat niet alleen de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust bestudeert, maar steeds meer onderzoek, debat en activiteiten organiseert rond oorlog, conflict en genocide in de 20ste en 21ste eeuw.

Suzanne Raes is filmmaker en maakt documentaires over uiteenlopende onderwerpen. De komende week (vanaf donderdag 2 mei) komt haar film Ganz, How I lost my beetle in de bioscoop. Suzanne is geboren in Utrecht, groeide op in Nijmegen en woont nu al zo?n 30 jaar in Amsterdam. Ze maakte films over de Greenpeace-actievoerders op de Rainbow Warrior, over haar Bulgaarse schoonmaakster, over de band De Dijk en zanger Boudewijn de Groot. Maar ook ging ze mee met de zwemploeg naar de dramatisch afgelopen Olympische spelen van Rio. Voor haar film over de Rotterdamse Sociale Dienst won zij in 2015 een Gouden kalf.

Filosoof René ten Bos was tot eind vorige maand Denker des Vaderlands. Hij wordt in 1959 geboren in een arbeidersgezin in Hengelo. Na de middelbare school studeert Ten Bos filosofie in Nijmegen. Maar veel werk is er niet voor wijsgeren eind jaren tachtig. Hij volgt daarom een managementcursus en begint als organisatiedeskundige. In die baan blijkt de filosofie toch goed van pas te komen. Hij promoveert zelfs op ?mode en utopia in het managementdenken?.In 2002 benoemt de Radboud Universiteit in Nijmegen hem tot hoogleraar filosofie aan de faculteit Managementwetenschappen. Hij schrijft ook artikelen en boeken over zijn vakgebied. Zijn boek Water haalt zelfs de longlist van de ECI Literatuurprijs. En voor Bureaucratie is een inktvis wint hij de Socratesbeker. Zijn tegendraadse opvattingen bezorgen Ten Bos de benoeming tot Denker des Vaderlands. In die hoedanigheid filosofeert hij over tal van onderwerpen: van google tot God, en van sierlijke voetballers tot uitstervende diersoorten.

Kinderboekenschrijver Simon van der Geest wordt in 1978 geboren in Gouda, groeit op op het platteland. Zijn liefde voor het toneel brengt hem na de middelbare school en een jaar in Noorwegen op de toneelschool van Arnhem, waar hij speelde, regisseerde en schreef.Van der Geest blijft ook na zijn afstuderen schrijven en theater maken ? en dan vooral voor kinderen. Met zijn tweede boek, Dissus, een bewerking van de Odyssee, wint de Gouden Griffel ? net als zijn volgende boek Spinder.

Dezelfde enthousiaste ontvangst krijgt het werk van Simon van der Geest in de theaters. Dissus bewerkte hij tot muziektheater voor kinderen, net als Het Zwanenmeer, én de Mattheus Passion. Die voorstelling, de ZappMattheus, is een begrip geworden in de weken voor Pasen, en dit jaar brengt het Holland Opera een volgende bewerking van Van der Geest: de Zchepping, naar Die Schöpfung van Joseph Haydn ? vanmiddag in première!

Arts en schrijver Ivan Wolffers (1948) wordt geboren in Amersfoort. Zijn vader is handelsreiziger. Zijn schriftjes van de lagere school vult hij met de avonturen van kapitein Bill. Na de middelbare school kiest Wolffers voor een studie geneeskunde - niet uit roeping, maar dat blijkt een goede manier om voorlopig onder de militaire dienstplicht uit te komen. Tijdens zijn studie merkt Wolffers dat hij moeite heeft met de klassieke artsenrol, met het aura van belangrijkheid dat die beroepsgroep zich aanmeet. Hij begint daarover kritische artikelen te schrijven in medische bladen. In 1976 krijgt Wolffers een medische column in de Volkskrant, waardoor hij uitgroeit tot een bekende Nederlander. Met zijn vrouw, schrijfster Marion Bloem, en hun zoon Kaja reist hij over de hele wereld. Dat leidt ertoe dat hij zich gaat verdiepen in de medische tradities van andere culturen. In 1987 promoveerde hij in de medische antropologie. Al zijn kennis en inzichten daarover leveren hem een positie op als hoogleraar ?Gezondheidszorg en Cultuur?, aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Wolffers maakt onder meer het boek ?Medicijnen?, waarin hij voor iedereen helder de werking en ontwikkeling van geneesmiddelen uitlegt. In de jaren negentig keert Wolffers terug naar zijn oude droom: het schrijven van romans. Hij publiceert er tien. Zijn laatste uit 2017, Broer van God, gaat over de idealen en desillusies in de medische en farmaceutische wereld. In 2002 wordt bij hem prostaatkanker gevonden. Hij schrijft daar openhartig over, onder meer in zijn net verschenen boek Overleven, over het wonder van het leven en hoe het worstelt met de meest uitlopende uitdagingen.