Een goedemorgen met...

Liesbeth Coltof (1954) is al ruim dertig jaar een van de bepalende gezichten van het Nederlandse jeugdtheater. In 1990 werd Liesbeth Coltof artistiek leider van Huis aan de Amstel, het Amsterdamse jeugdtheatergezelschap dat in 2009 met collega-gezelschap Wederzijds fuseerde en verder ging als de Toneelmakerij. Al in de jaren tachtig van de vorige eeuw breekt Coltof met de heersende conventie dat jeugdtheater probleemloos vermaak moet zijn. Ook kinderlevens zijn complex, zitten vol tegenstrijdigheden en tegenslagen. De vaste bouwstenen van haar voorstellingen zijn lichtheid, humor, bewogenheid, muzikaliteit en zichtbaar spelplezier van haar spelers.

In 1999 neemt Coltof de Theater Prijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds in ontvangst. Mehmet de Veroveraar kreeg de Gouden Krekel 2013 toegekend, de belangrijkste jeugdtheaterprijs in Nederland. In 2016 won Coltof Der Faust, de meest belangrijke en prestigieuze Duitse theaterprijs. Eind 2018 neemt Liesbeth Coltof - na 28 jaar - afscheid van de Toneelmakerij met een spectaculaire muziektheatervoorstelling in de grote zaal. Met De Krijtkring voegt ze een bewerking van een klassieker voor jeugd toe aan haar indrukwekkende oeuvre.

Joris Nassenstein is regisseur en producent van muziektheatervoorstellingen waarin klassieke muziek een hoofdrol speelt. Voorstellingen voor kinderen waarin zij klassieke muziek en het symfonieorkest ontdekken en voorstellingen voor volwassenen waarin met het symfonieorkest nieuwe wegen worden ingeslagen, zoals in het festival SOUK met Arabische muziek in het Concertgebouw.

Joris werd in 1971 geboren in Haarlem. Hij studeerde dwarsfluit aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam bij Koos Verheul. In zijn studententijd was hij een van de oprichters van Entree, de Vereniging Jong Publiek van Het Concertgebouw en het Koninklijk Concertgebouworkest. Van de directie van het Concertgebouw kreeg hij in 2003 de titel ?Pionier van het Concertgebouw Jeugdbeleid.? Hij maakte voorstellingen bij o.a. Holland Symfonia, Orkater, Het Concertgebouworkest, en het Nederlands Philharmonisch Orkest. De voorstelling Creatures voor Het Balletorkest en Danscollectief ISH werd in 2016 bekroond met de internationale YAM award voor beste productie met klassieke muziek voor kinderen wereldwijd.

Joris is de muziekredacteur van het TV programma Maestro.Samen met actrice Angela Schijf lanceerde hij het initiatief Klassiek to go waarmee zij samen ieder seizoen een nieuwe familievoorstelling maken met klassieke muziek en daarmee met een eigen orkest het land door reizen.

Jos Thie (Scheveningen, 1954) is een Nederlandse regisseur en theatermaker. Van 1973 tot en met 1983 was hij acteur, regisseur en artistiek coördinator van het muziektheater Werk in Uitvoering in Groningen. Van 1984 tot en met 1991 artistiek leider van het RO Theater.

In 1994 werd Thie artistiek leider van het Friestalige theatergezelschap Tryater. Hier maakte hij naam met grootschalige projecten op locatie, zoals het theater- en voetbalspektakel ABE! (opgevoerd in het Abe Lenstra Stadion te Heerenveen), Peer Gynt in de duinen van Terschelling en Orfeo Aqua, een opera op de Friese meren. Zijn afscheidsvoorstelling was Kening Lear met onder andere dertig Friese paarden. In De Stormruiter zijn het geen dertig, maar maar liefst honderd Friese paarden.

De Stormruiter: Een muzikale theatervoorstelling in het kader van Leeuwarden-Friesland 2018, Culturele Hoofdstad van Europa. De Stormruiter is een weergaloos theaterstuk over de eeuwige strijd van de mens tegen het water, en over de bijzondere ontstaansgeschiedenis van het unieke Friese paardenras.

Hoe kunnen we de Boekenweek, met het thema Natuur, beter beginnen dan met een aflevering van Een Goedemorgen Met? Koos van Zomeren! Centraal in zijn werk staan natuur en landschap, flora en vooral fauna. In 2002 werd dit door het Prins Bernhard Cultuurfonds gewaardeerd met de Prijs voor Natuurbehoud. Afgelopen najaar volgde daarop de eerste en tot dusver enige Jan Wolkers Oeuvreprijs.In mei 2017 is Alle vogels verschenen, bedoeld als een bundeling van alles wat hij in de loop van veertig jaar over vogels geschreven had, een kolossaal boek, bijna 900 pagina?s, fraai geïllustreerd ? inmiddels al drie maal herdrukt. En omdat dat toch nog niet alles bleek te zijn is daaraan deze week het Nog meer vogels toegevoegd.

Joram Lürsen (Amstelveen, 11 augustus 1963) is een Nederlands regisseur. Na zijn middelbareschoolopleiding aan het Montessori Lyceum te Amsterdam wilde hij naar de Filmacademie maar besloot de Pedagogische Academie te volgen. Later zou hij toch naar de Nederlandse Film en Televisie Academie gaan en daar in 1990 afstuderen.

Lürsen heeft een aantal Nederlandse televisieseries geregisseerd zoals All Stars, Vuurzee, Baantjer en Flodder. Hij regisseerde ook speelfilms als In Oranje en Mijn Franse tante Gazeuse. Eind 2007 kwam de succesvolle film Alles is Liefde uit. Voor Alles is Liefde kreeg Lürsen tijdens het Gala van de Nederlandse Film op 3 oktober 2008 een Gouden kalf voor beste regie, de film kreeg een Gouden kalf voor beste Nederlandse speelfilm.

Yvo Verschoor werd geboren in 1966 in Leiden. Hij studeerde jazz, piano en improvisatie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag. Nog op school begon hij met het begeleiden van stille films. Verschoor is op dat gebied inmiddels een internationale autoriteit. Hij is de vaste pianist van het Nederlands Filmmuseum Eye. Sinds 2009 speelt Verschoor maandelijks filmconcerten in het Pianola Museum, want de ontwikkeling van de stille film en de pianola vallen volmaakt samen. Begonnen als manus van alles wordt hij vorig jaar directeur van het Geelvinck Pianola Museum Amsterdam. In 2016 verhuist Verschoor naar het Noord-Hollandse dorp Midwoud, waar hij het oude raadhuis met dorpsschool restaureert en bouwt aan een eigen (film)concertzaal. Daar geeft Verschoor regelmatig ?bouwplaats?-filmconcerten en kan hij zijn hartstocht voor piano?s, muziek, film, geschiedenis, bouwen en programma?s uitleven. Maar momenteel gaat al zijn aandacht uit naar het PianolaMuseum, dat na 25 jaar zijn onderkomen in De Jordaan dreigt te verliezen. Bijna 20.000 mensen en instellingen tekenden de petitie Het Pianola Museum moet blijven.

Nits-zanger, gitarist en liedschrijver Henk Hofstede (1951) ontmoet op de Rietveld Academie bassist Alex Roelofs, en in 1974 richten zij samen met Michiel Peters en Rob Kloet de band The Nits op. Het debuutalbum verschijnt in 1978. In ruim 40 jaar brengen ze meer dan 30 platen uit. Vorig jaar verscheen nog het album Angst, en daar is de Nits nog tot mei van dit jaar mee aan het toeren.

Hofstede brengt in 2003 een soloplaat uit, en met muzikale vrienden als Frank Boeijen en Henny Vrienten toert hij met de plaat Aardige Jongens, die in 2008 verscheen. Daarnaast maakte hij samen met het Avalanche Quartet twee albums met covers van Leonard Cohen.Ook van The Beatles is Hofstede groot fan. Hij leidt reizen naar Liverpool en de Abbey Road Studio?s in Londen.

Hofstede is zijn oude liefde voor beeldende kunst ook nooit kwijt geraakt, en maakte een video-installaties voor de Biënnale in Lyon die gebaseerd was op zijn soloalbum Het Draagbare Huis. Hofstede luistert graag klassieke muziek ? met een voorkeur voor het 20ste eeuwse repertoire.

In 1975 wordt Joost Baars geboren in Leidschendam, groeit op in Woubrugge en gaat in Leiden en Amsterdam studeren, maar maakt geen studie af.Op de middelbare school drumt hij in verschillende bandjes, en leert ook piano en gitaar spelen.Als dichter, essayist en recensent publiceert Baars in tijdschriften als Tirade, Awater, de Poëziekrant, Liter en Boekblad. Van 2007 tot 2010 is hij directeur van de Stichting Perdu, dat zich met een eigen uitgeverij, boekwinkel, theater en site sterk maakt voor literatuur en poëzie, en culturele en maatschappelijke ontwikkelingen. Maar het duurt tot 2017 voordat Joost Baars zijn debuut maakt als dichter, met de bundel Binnenplaats, die vorig jaar bij Van Oorschot verscheen. De bundel werd met lof overladen, en genomineerd voor verschillende prijzen als de C. Buddingh-prijs en de Awater Poezieprijs, en won vorige maand de VSB-Poezieprijs 2018. Baars treedt regelmatig op met voordrachten uit eigen werk, en met het gezelschap Boi Akih, dat jazz en improvisaties speelt.

Persis Bekkering wordt in 1987 geboren in Houten in een muzikaal gezin van achtkinderen. Zelf speelt ze viool en piano. Met de jongste vijf speelde ze soms in verschillende samenstellingen; van duo tot kwintet. Tijdens haar studies Klassieke Talen in Groningen en Literatuurwetenschap in Amsterdam speelt ze in het Nederlands Studenten Orkest en in het Amsterdamse Sweelinck Orkest. In 2010 laat ze haar tweede studie voor wat die is om te gaan schrijven voor Dagblad De Pers, waar ze interviews en reportages maakt over entertainment, lifestyle en cultuur. Na twee jaar wordt ze ingelijfd bij De Volkskrant, eerst als freelancer op Buitenland en Cultuurredacties, later als literatuurrecensent en redacteur klassieke muziek. Naast haar werk voor de krant wist Bekkering in de afgelopen drie jaar nog tijd te maken om aan haar eigen debuut te schrijven en dat verscheen vorige maand. Een Heldenleven heet het, en dat verwijst niet alleen naar het stuk van Richard Strauss, maar ook naar de hoofdpersoon Igor ? onder meer begenadigd violist, vermaard fotograaf en chef-kok. Kortom, een echte held.

?De koningin van de kinderboeken-nonfictie? zoals Vrij Nederland schrijfster Bibi Dumon Tak noemt, werd in 1964 geboren in Rotterdam. Als kind hield ze zoveel van haar dieren dat ze liefst dierenarts of ornitholoog wilde worden. Toch ging ze Nederlands studeren. Op haar 37ste debuteert Dumon Tak met Het Koeienboek, waarmee ze in 2002 meteen de Zilveren Griffel in de wacht sleepte. Die zou ze later nog eens vier keer winnen, en voor Winterdieren kreeg ze in 2012 zelfs de Gouden Griffel. In 2006 schreef Dumon Tak het Kinderboekenweekgeschenk, ?Laika tussen de Sterren?. Hamsters, ezels, beren en koeien: Dieren blijven de overhand houden in het oeuvre van Bibi Dumon Tak. Maar haar boek Rotjongens uit 2007, over het leven in een Nederlandse jeugdgevangenis, is voor volwassenen. In het boek wil ze de adolescenten zelf een stem geven, en niet de trits aan hulpverleners, therapeuten en politici die vaak vóór hen spreken.