சோழர்களின் முன்னோர் விஜயாலயன் என்பவன் தஞ்சையைச் சுற்றி காளிகோயில்கள் அமைத்ததும், சாக்த உபாசகத்தில் ஈடுபட்டதும்தான் சோழதேசத்தின் சிறப்புக்குக் காரணம் என்று ஜோசியன் சொன்னான். எட்டு திக்கிலும், எட்டு கோயில்கள் அமைத்து அதில் நிசும்ப சூதனியை மிகவும் கொண்டாடி, சாக்த வழிபாடு செய்ததின் மூலம் பெண்களின் நிலையை உயர்த்தி தேசம் செழிப்பாகி விட்டது என்கிறார்கள். ஆறு தலைமுறைக்கு முன்னரே இதற்கு விக்கிடப்பட்டது என்கிறார்கள். எந்த இடத்தில் சாக்த பூஜை செய்கிறார்களோ, அங்கு பெண்கள் உயர்த்தப் படுவார்கள்

அது தவறு. மிகப்பெரிய தவறு. ஒரு இனம் தனக்குள்ளேயே பிரித்து அடித்துக் கொண்டால், தங்களுக்குள்ளேயே குழு ஏற் டுத்திக் கொண்டு இழிவுபடுத்திக் கொண்டால், அந்த இனத்தின் செயல்பாடுகள் ஆட்டம் காணும். அதுதான் இப்போது நடந்திருக் கிறது. உங்களுக்குகொரு கதை தெரியுமா.

...

இந்த தேசம் அன்னியவர்களின் ஆட்சிக்கு உட்படப் போகிறது. வேற்று மதத்தினர் வந்து, இந்த சனாதனதர்மத்தைக் குலைத்து நாசம் செய்யப் போகிறார்கள். பல வேர்களை வெட்ட முயற்சி செய்யப் போகிறார்கள். அப்படி வெட்டுப்படாமல் இருக்க இம்மாதிரியான கற்றளிகள் தானய்யா காத்து நிற்கும். நாம் வெறும் வேல் பிடிக்கிற கூட்டமல்ல. நாடோடிகள் அல்ல. மிக உயர்ந்த நாகரிகத்திலே ஊறித்திழைத்தவர்கள். மதமும். கலாச்சாரமும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்து மிளிர்ந்து மிகச்சிறப்பான வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர்கள் என்று உலகம் தெரிந்து கொள்ள, நமக்கு வேறு எந்த வழியுமில்லை கற்றளிகளைத்தவிர.

பாறையோ உருண்டையானது. பாதையோ செங்குத்தானது. ஒரு கயிறு அறுந்தால், ஒரு ஆப்பு அசைந்தாலும், யாரேனும் ஒருவர் தவறு செய்தால் மொத்த விஷயமும் குலைந்து போகும். சக்ரவர்த்தி யாரே, மிகக் கவனமாக, எந்தச் சேதமுமின்றி இந்தக் கோயில் வேலை நடைபெற வேண்டுமென்று நான் விரும்பு கிறேன். பொருள் சேதம் இருந்தால்கூடப் பரவாயில்லை. உயிர் சேதம் வந்துவிடக்கூடாது. அதில் நான் கவனமாக இருக்கிறேன்.

இரும்பாலான உள்ளங்கை அளவேயுள்ள கூர்மையான முனைகளுள்ள சக்கரங்கள் பலதும் வானத்திலிருந்து சரமாரியாக மக்கள் கூட்டத்தில் விழுகிறது. மக்கள் கைகள் உயர்த்தி இராஜ ராஜரைக் காப்பாற்ற முயற்சி செய்கிறார்கள் என்பதுபோல் கனவு வந்தது. திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.

அரசே.. என் அரசே.. என் புருஷா. நீ இறந்து விடுவாயோ என்று அந்த நேரம் அதிகம் பதறினேனப்பா. நீங்கள் வேகமாகப் போன போது, எங்கே துண்டுபட்டு வருவீர்களோ என்று வயிறு கலங்கினேனய்யா. இங்குள்ள அத்தனை பெண்டுகளுக்கும் நான் என்ன பதில் சொல்வேன் என்று பதறினேனப்பா. என்னை எடுத்துக் கொள். என்னை எடுத்துக் கொள். எங்கள் தலைவனைக் கொடு என்று வாய்விட்டு அழுதேன். பிளிறினேன். இதோ... இங்கே... இந்த தஞ்சை மாநகரில் இந்த நிசும்ப சூதனியின் கோயிலுக்கு முன்னே நீங்களும், நானும் அமர்ந்திருக் கிறோம். இங்கே மிகப்பெரிய வெற்றியோடு வந்து உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

வா, என் அருகில் வா. என்னோடு இரு. எனக்கு உன்னை உணர்த்து. உன்னை எனக்கு உணர்த்துவாய் என்ற நம்பிக்கையில் இந்த ஆணியை அடிக்கப் போகிறேன். பாறை சரியாகப் பிளந்தால், நீ என்னோடு இருக்கிறாய் என்று அர்த்தம். இல்லையெனில் நான் இன்னொரு ஜென்மம் எடுக்க வேண்டும் என்று அர்த்தம் அப்போதுதான் உன்னைப் புரிந்து கொள்வேன் என்று அர்த்தம். இறையே... என் சிவனே... உன்னை முன்னிறுத்தி இந்தச் செயலைச் செய்கிறேன். எனக்குப் பதில் சொல்.

உயிர்பலம் மொத்தமும் திரட்டி வாய்க்குக்கொண்டு வந்து முழு வேகத்தில் குழலை ஊதினால் போதும். உள்ளுக்குள் இருந்து அம்பு சீறிப்பாய்ந்து சட்டென்று இராஜராஜர் உடம்பில் தைக்கும். தைத்த நேரத்தில் விஷம் பரவும், விஷம் பரவிய சில நொடிகளில் மரணம் நிச்சயம். இராஜராஜர் சுருண்டு விழுவதுபோல ஒரு தோற்றம் அவனுக்குள் ஏற்பட்டது.

எங்கள் சக்ரவர்த்தி உடையார் ஸ்ரீ இராஜராஜத்தேவர் இப்போரில் ஊத்தை அடையாது இருக்கும் பொருட்டு நான் வேண்டிக் கொண்ட வண்ணம் என் சிரமறுத்து இப்பூமியில் சமர்ப்பிக்கிறேன்" என்று சொல்லி வாள் உயர்த்தி கழுத்தில் ஓங்கி வெட்டிக் கொண்டான். கழுத்து வெட்டுப்பட்டது. முழுவதும் வெட்டுப்படாமல் ஒரு முனையில் நின்று துடித்தது. கைகால்கள் பரபரத்தன. ஆனால், சட்டென்று கைகள் கும்பிட்டன.