PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [24]

  En tot den Middelaar des nieuwen testaments, Jezus, en het bloed der  besprenging, dat betere dingen spreekt dan Abel.

Bijbeltekst: [11]

Voorts zeiden zij tot hem: Wat zullen wij u doen, opdat de zee stil worde  van ons? Want de zee werd hoe langer hoe onstuimiger.[12]

  En hij zeide tot hen: Neemt mij op, en werpt mij in de zee, zo zal de  zee stil worden van ulieden; want ik weet, dat deze grote storm ulieden  om mijnentwil over komt.

Bijbeltekst: [1]

¶  En door Amfipolis en Apollonia hun weg genomen hebbende, kwamen zij te  Thessalonica, alwaar een synagoge der Joden was.[2]

  En Paulus, gelijk hij gewoon was, ging tot hen in, en drie sabbatten lang  handelde hij met hen uit de Schriften,[3]

  Dezelve openende, en voor ogen stellende, dat de Christus moest lijden  en opstaan uit de doden, en dat deze Jezus is de Christus, Dien ik,  zeide hij, ulieden verkondige.[4]

  En sommigen uit hen geloofden, en werden Paulus en Silas toegevoegd, en  van de godsdienstige Grieken een grote menigte, en van de voornaamste  vrouwen niet weinige.[5]

  Maar de Joden, die ongehoorzaam waren, dit benijdende, namen tot zich  enige boze mannen uit de marktboeven, en maakten, dat het volk te hoop  liep, en beroerden de stad; en op het huis van Jason aanvallende, zochten  zij hen tot het volk te brengen.[6]

  En als zij hen niet vonden, trokken zij Jason en enige broeders voor de  oversten der stad, roepende: Dezen, die de wereld in roer hebben gesteld,  zijn ook hier gekomen;[7]

  Welke Jason in zijn huis genomen heeft; en alle dezen doen tegen de  geboden des keizers, zeggende, dat er een andere Koning is, namelijk  een Jezus.[8]

  En zij beroerden de schare, en de oversten der stad, die dit hoorden.[9]

  Doch als zij van Jason en de anderen vergenoeging ontvangen hadden, lieten  zij hen gaan.[10]

¶  En de broeders zonden terstond des nachts Paulus en Silas weg naar Berea;  welke, daar gekomen zijnde, gingen heen naar de synagoge der Joden;[11]

  En dezen waren edeler, dan die te Thessalonica waren, als die het woord  ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende dagelijks de Schriften,  of deze dingen alzo waren.[12]

  Velen dan uit hen geloofden, en van de Griekse eerlijke vrouwen en van  de mannen niet weinige.[13]

  Maar als de Joden van Thessalonica verstonden, dat het Woord Gods ook te  Berea van Paulus verkondigd werd, kwamen zij ook daar en bewogen de  scharen.[14]

  Doch de broeders zonden toen van stonde aan Paulus weg, dat hij ging als  naar de zee; maar Silas en Timotheus bleven aldaar.[15]

  En die Paulus geleidden, brachten hem tot Athene toe; en als zij bevel  gekregen hadden aan Silas en Timotheus, dat zij op het spoedigste tot  hem zouden komen, vertrokken zij.[16]

¶  En terwijl Paulus hen te Athene verwachtte, werd zijn geest in hem  ontstoken, ziende, dat de stad zo zeer afgodisch was.[17]

  Hij handelde dan in de synagoge met de Joden, en met degenen, die  godsdienstig waren, en op de markt alle dagen met degenen, die hem  voorkwamen.[18]

  En sommigen van de Epikureische en Stoische wijsgeren streden met hem;  en sommigen zeiden: Wat wil toch deze klapper zeggen? Maar anderen  zeiden: Hij schijnt een verkondiger te zijn van vreemde goden; omdat  hij hun Jezus en de opstanding verkondigde.[19]

  En zij namen hem, en brachten hem op de plaats, genaamd Areopagus,  zeggende: Kunnen wij niet weten, welke deze nieuwe leer zij, daar gij  van spreekt?[20]

  Want gij brengt enige vreemde dingen voor onze oren; wij willen dan weten,  wat toch dit zijn wil.[21]

  (Die van Athene nu allen, en de vreemdelingen, die zich daar onthielden,  besteedden hun tijd tot niets anders dan om wat nieuws te zeggen en  te horen.)[22]

¶  En Paulus, staande in het midden van de plaats, genaamd Areopagus,  zeide: Gij mannen van Athene! ik bemerke, dat gij alleszins gelijk als  godsdienstiger zijt.[23]

  Want de stad doorgaande, en aanschouwende uw heiligdommen, heb ik  ook een altaar gevonden, op hetwelk een opschrift stond: DEN ONBEKENDEN  GOD. Dezen dan, Dien gij niet kennende dient, verkondig ik ulieden.[24]

  De God, Die de wereld gemaakt heeft en alles wat daarin is; Deze, zijnde  een Heere des hemels en der aarde, woont niet in tempelen met handen  gemaakt;[25]

  En wordt ook van mensenhanden niet gediend, als iets behoevende, alzo  Hij Zelf allen het leven, en den adem, en alle dingen geeft;[26]

Bijbeltekst: [1]

Toen werd Jezus van den Geest weggeleid in de woestijn, om verzocht te  worden van den duivel.[2]

  En als Hij veertig dagen en veertig nachten gevast had, hongerde Hem ten  laatste.[3]

  En de verzoeker, tot Hem gekomen zijnde, zeide: Indien Gij Gods Zoon  zijt, zeg, dat deze stenen broden worden.[4]

  Doch Hij, antwoordende, zeide: Er is geschreven: De mens zal bij brood  alleen niet leven, maar bij alle woord, dat door den mond Gods uitgaat.

Bijbeltekst: .[17]

De ellendigen en nooddruftigen zoeken water, maar er is geen, hun tong versmacht van dorst; Ik, de HEERE zal hen verhoren, Ik, de God Israëls, zal hen niet verlaten. 

Bijbeltekst: [27]

En als Jezus van daar voortging, zijn Hem twee blinden gevolgd, roepende  en zeggende: Gij Zone Davids, ontferm U onzer![28]

  En als Hij in huis gekomen was, kwamen de blinden tot Hem. En Jezus zeide  tot hen: Gelooft gij, dat Ik dat doen kan? Zij zeiden tot Hem: Ja, Heere![29]

  Toen raakte Hij hun ogen aan, zeggende: U geschiede naar uw geloof.[30]

  En hun ogen zijn geopend geworden. En Jezus heeft hun zeer gestrengelijk  verboden, zeggende: Ziet, dat niemand het wete.

Bijbeltekst: [14]

  Maar het zij verre van mij, dat ik zou roemen, anders dan in het kruis  van onzen Heere Jezus Christus; door Welken de wereld mij gekruisigd  is, en ik der wereld.

Bijbeltekst: [29]

  En als Hij bad, werd de gedaante Zijns aangezichts veranderd, en Zijn  kleding wit en zeer blinkende.[30]

  En ziet, twee mannen spraken met Hem, welke waren Mozes en Elias.[31]

  Dewelke, gezien zijnde in heerlijkheid, zeiden Zijn uitgang, dien Hij  zoude volbrengen te Jeruzalem.

Bijbeltekst: [1]

En er waren te Antiochie, in de Gemeente, die daar was, enige profeten  en leraars, namelijk Barnabas, en Simeon, genaamd Niger, en Lucius van  Cyrene, en Manahen, die met Herodes den viervorst opgevoed was, en  Saulus.[2]

  En als zij den Heere dienden, en vastten, zeide de Heilige Geest: Zondert  Mij af beiden Barnabas en Saulus tot het werk, waartoe Ik hen geroepen  heb.[3]

  Toen vastten en baden zij, en hun de handen opgelegd hebbende, lieten  zij hen gaan.[4]

Dezen dan, uitgezonden zijnde van den Heiligen Geest, kwamen af tot  Seleucie, en van daar scheepten zij af naar Cyprus.[5]

  En gekomen zijnde te Salamis, verkondigden zij het woord Gods in de  synagogen der Joden; en zij hadden ook Johannes tot een dienaar.[6]

  En als zij het eiland doorgegaan waren tot Pafos toe, vonden zij een  zekeren tovenaar, een valse profeet, een Jood, wiens naam was Bar–jezus;[7]

  Welke was bij den stadhouder Sergius Paulus, een verstandigen man. Deze,  Barnabas en Saulus tot zich geroepen hebbende, zocht zeer het Woord Gods  te horen.[8]

  Maar Elymas, de tovenaar (want alzo wordt zijn naam overgezet), wederstond  hen, zoekende den stadhouder van het geloof af te keren.[9]

  Doch Saulus (die ook Paulus genaamd is), vervuld met den Heiligen  Geest, en de ogen op hem houdende, zeide:[10]

  O gij kind des duivels, vol van alle bedrog, en van alle arglistigheid,  vijand van alle gerechtigheid, zult gij niet ophouden te verkeren de  rechte wegen des Heeren?[11]

  En nu zie, de hand des Heeren is tegen u, en gij zult blind zijn, en  de zon niet zien voor een tijd. En van stonde aan viel op hem donkerheid  en duisternis: en rondom gaande, zocht hij, die hem met de hand mochten  leiden.[12]

  Als de stadhouder zag, hetgeen geschied was, toen geloofde hij, verslagen  zijnde over de leer des Heeren.

Thema: De genezing van de tien melaatsen, Bijbeltekst: [11]

En het geschiedde, als Hij naar Jeruzalem reisde, dat Hij door het midden van Samaria en Galilea ging.[12]

En als Hij in een zeker vlek kwam, ontmoetten Hem tien melaatse mannen, welke stonden van verre;[13]

En zij verhieven hun stem, zeggende: Jezus, Meester! ontferm U onzer![14]

En als Hij hen zag, zeide Hij tot hen: Gaat heen en vertoont uzelven den priesteren. En het geschiedde, terwijl zij heengingen, dat zij gereinigd werden.[15]

En een van hen, ziende, dat hij genezen was, keerde wederom, met grote stemme God verheerlijkende.[16]

En hij viel op het aangezicht voor Zijn voeten, Hem dankende; en dezelve was een Samaritaan;[17]

En Jezus, antwoordende, zeide: Zijn niet de tien gereinigd geworden, en waar zijn de negen?[18]

En zijn er geen gevonden, die wederkeren, om Gode eer te geven, dan deze vreemdeling?[19]

En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u behouden.