PrekenWeb.nl

Bijbeltekst: [1]

En het geschiedde na deze dingen, dat God Abraham verzocht; en Hij zeide  tot hem: Abraham! En hij zeide: Zie, hier ben ik![2]

  En Hij zeide: Neem nu uw zoon, uw enige, dien gij liefhebt, Izak, en ga  heen naar het land Moria, en offer hem aldaar tot een brandoffer, op  een van de bergen, dien Ik u zeggen zal.[3]

Toen stond Abraham des morgens vroeg op, en zadelde zijn ezel, en nam  twee van zijn jongeren met zich, en Izak zijn zoon; en hij kloofde hout  tot het brandoffer, en maakte zich op, en ging naar de plaats, die God  hem gezegd had.[4]

  Aan den derden dag, toen hief Abraham zijn ogen op, en zag die plaats  van verre.[5]

  En Abraham zeide tot zijn jongeren: Blijft gij hier met den ezel, en ik  en de jongen zullen heengaan tot daar; als wij aangebeden zullen hebben,  dan zullen wij tot u wederkeren.

Bijbeltekst: [1]

En het leven van Sara was honderd zeven en twintig jaren; dit waren  de jaren des levens van Sara.[2]

  En Sara stierf te Kiriath–arba, dat is Hebron, in het land Kanaan; en  Abraham kwam om Sara te beklagen, en haar te bewenen.[3]

Daarna stond Abraham op van het aangezicht van zijner dode, en hij sprak  tot de zonen Heths, zeggende:[4]

  Ik ben een vreemdeling en inwoner bij u; geeft mij een erfbegrafenis  bij u, opdat ik mijn dode van voor mijn aangezicht begrave.[5]

  En de zonen Heths antwoordden, Abraham, zeggende tot hem:[6]

  Hoor ons, mijn heer! gij zijt een vorst Gods in het midden van ons;  begraaf uw dode in de keure onzer graven; niemand van ons zal zijn graf  voor u weren, dat gij uw dode niet zoudt begraven.[7]

  Toen stond Abraham op, en boog zich neder voor het volk des lands, voor  de zonen Heths;[8]

  En hij sprak met hen, zeggende: Is het met uw wil, dat ik mijn dode  begrave van voor mijn aangezicht; zo hoort mij, en spreekt voor mij bij  Efron, den zoon van Zohar,[9]

  Dat hij mij geve de spelonk van Machpela, die hij heeft, die in het einde  van zijn akker is, dat hij dezelve mij om het volle geld geve, tot een  erfbegrafenis in het midden van u.[10]

  Efron nu zat in het midden van de zonen Heths; en Efron de Hethiet  antwoordde Abraham, voor de oren van de zonen Heths, van al degenen,  die ter poorte zijner stad ingingen, zeggende:[11]

  Neen, mijn heer! hoor mij; den akker geef ik u; ook de spelonk, die daarin  is, die geef ik u; voor de ogen van de zonen mijns volks geef ik u die;  begraaf uw dode.[12]

  Toen boog zich Abraham neder voor het aangezicht van het volk des lands;[13]

  En hij sprak tot Efron, voor de oren van het volk des lands, zeggende:  Trouwens, zijt gij het? lieve, hoor mij; ik zal het geld des akkers  geven; neem het van mij, zo zal ik mijn dode aldaar begraven.[14]

  En Efron antwoordde Abraham, zeggende tot hem:[15]

  Mijn heer! hoor mij; een land van vierhonderd sikkelen zilvers, wat is  dat tussen mij en tussen u? begraaf slechts uw dode.[16]

En Abraham luisterde naar Efron; en Abraham woog Efron het geld, waarvan  hij gesproken had voor de oren van de zonen Heths, vierhonderd sikkelen  zilvers, onder den koopman gangbaar.[17]

  Alzo werd de akker van Efron, die in Machpela was, dat tegenover Mamre  lag, de akker en de spelonk, die daarin was, en al het geboomte,  dat op den akker stond, dat rondom in zijn ganse landpale was gevestigd,[18]

  Aan Abraham tot een bezitting, voor de ogen van de zonen Heths, bij allen,  die tot zijn stadspoort ingingen.[19]

  En daarna begroef Abraham zijn huisvrouw Sara in de spelonk des akkers  van Machpela, tegenover Mamre, hetwelk is Hebron, in het land Kanaan.[20]

  Alzo werd die akker, en de spelonk die daarin was, aan Abraham gevestigd  tot een erfbegrafenis van de zonen Heths.

Bijbeltekst: [7]

  Dit nu zijn de dagen der jaren des levens van Abraham, welke hij geleefd  heeft, honderd vijf en zeventig jaren.[8]

  En Abraham gaf den geest en stierf, in goeden ouderdom, oud en des  levens zat, en hij werd tot zijn volken verzameld.

Bijbeltekst: [16]

  Dan zal zijn volk richten, als een der stammen Israels.[17]

  Dan zal een slang zijn aan den weg, een adderslang nevens het pad, bijtende  des paards verzenen, dat zijn rijder achterover valle.[18]

  Op uw zaligheid wacht ik, HEERE!

Bijbeltekst: [4]

En Abram toog heen, gelijk de HEERE tot hem gesproken had; en Lot toog met hem; en Abram was vijf en zeventig jaren oud, toen hij uit Haran ging. [5]

En Abram nam Sarai, zijn huisvrouw, en Lot, zijns broeders zoon, en al hun have, die zij verworven hadden, en de zielen, die zij verkregen hadden in Haran; en zij togen uit, om te gaan naar het land Kanaan, en zij kwamen in het land Kanaan. [6]

En Abram is doorgetogen in dat land, tot aan de plaats Sichem, tot aan het eikenbos More; en de Kanaanieten waren toen ter tijd in dat land. [7]

Zo verscheen de HEERE aan Abram, en zeide: Aan uw zaad zal Ik dit land geven. Toen bouwde hij aldaar een altaar den HEERE, Die hem aldaar verschenen was. [8]

En hij brak op van daar naar het gebergte, tegen het oosten van Beth-El, en hij sloeg zijn tent op, zijnde Beth-El tegen het westen, en Ai tegen het oosten; en hij bouwde aldaar den HEERE een altaar, en riep den naam des HEEREN aan.

Bijbeltekst: [7]

Zo verscheen de HEERE aan Abram, en zeide: Aan uw zaad zal Ik dit land geven. Toen bouwde hij aldaar een altaar den HEERE, Die hem aldaar verschenen was.

Bijbeltekst Omschrijving: [3]

  Want Ik zal water gieten op de dorstigen, en stromen op het droge; Ik  zal Mijn Geest op uw zaad gieten, en Mijn zegen op uw nakomelingen.

Thema: Belijdenis en vergeving, Bijbeltekst: [9]

  Indien wij onze zonden belijden, Hij is getrouw en rechtvaardig, dat Hij  ons de zonden vergeve, en ons reinige van alle ongerechtigheid.

Thema: Schuld en belijdenis, Bijbeltekst: [3]

  Toen ik zweeg, werden mijn beenderen verouderd, in mijn brullen den gansen  dag.[4]

  Want Uw hand was dag en nacht zwaar op mij; mijn sap werd veranderd in  zomerdroogten. Sela.[5]

  Mijn zonde maakte ik U bekend, en mijn ongerechtigheid bedekte ik niet.  Ik zeide: Ik zal belijdenis van mijn overtredingen doen voor den HEERE;  en Gij vergaaft de ongerechtigheid mijner zonde. Sela.