Radio Lifo

Οι κάλτσες είναι αυτή η όμορφη έκπληξη που συνδέει το ρούχο με το παπούτσι. Aυτή η μικρή επιφάνεια ανοιχτή στο να δεχτεί ένα σωρό μηνύματα, όλα τα χρώματα κι όλη την παιδικότητα του κόσμου, ακόμα κι όταν το υπόλοιπο ντύσιμο είναι ήσυχο.

Έντονα χρώματα, ποπ αισθητική, κάλτσες που κατασκευάζονται από ελληνικό βαμβάκι υψηλής ποιότητας, πλέκονται σε μικροβιοτεχνίες της Αθήνας και συσκευάζονται σε επαναχρησιμοποιήσιμα γυάλινα βαζάκια. H Ode to socks της Ξένια Βατικιώτη είναι μια εταιρεία που υπάρχει εδώ και έξι χρόνια.

Έμπνευση για το όνομα του brand αποτέλεσε το αγαπημένο της ποίημα, το ομώνυμο ποίημα δηλαδή του Πάμπλο Νερούδα, ένα ποίημα που αναφέρεται στην ευτυχία που προκάλεσε στον ποιητή ένα ζευγάρι κάλτσες που του έκανε δώρο μία φίλη του που τις είχε πλέξει η ίδια. Αυτήν τη χαρά που αντλούμε από τα μικρά, καθημερινά πράγματα θέλησε να υπενθυμίσει και η ίδια η Ξένια δημιουργώντας τις κάλτσες της εταιρείας της.

Η Ματούλα Κουστένη βουτά στα άδυτα μιας βαθιάς φιλίας, αυτής των Γιόζεφ Γιόακιμ και Γιοχάνες Μπραμς, που στηρίχτηκε στην καλλιτεχνική ιδιοφυία και την χημεία αυτών των δύο μουσικών αφήνοντας ένα μοναδικό ενθύμιο, το Κοντσέρτο για Βιολί και Ορχήστρα που υπογράφει, ποιος άλλος; Ο Γιοχάνες Μπραμς.

Ο εικασάχρονος βιολονίστας Γιόζεφ Γιόακιμ και ο συνομίληκός του Γιοχάνες Μπραμς, ο οποίος εκτός από μουσουργός υπήρξε σπουδαίος πιανίστας, συνδέθηκαν με στενούς δεσμούς από την πρώτη στιγμή της γνωριμίας τους. Κι ενώ ο Μπραμς, τον Μάιο του 1893 ήταν άγνωστος ακόμα ο Γιοακίμ ήταν ήδη διάσημος και αναφερόταν ως ο πλέον ανερχόμενος  βιολονίστας της εποχής του.

Αρκεί μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ για να καταλάβει κανείς τη μανία με την πρωτεΐνη. Τυριά με extra πρωτεϊνη, σοκολάτες, μακαρόνια, ψωμί, πουτίγκα, δημητριακά, μπισκότα. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος. Αν η συσκευασία γράφει ότι το προϊόν είναι υψηλό σε πρωτεϊνη, ή είναι πρωτεϊνούχο τότε πολύ πιθανό να βρεθεί στο καλάθι των αγορών σας. 
 

Ο περισσότερος κόσμος βλέπει τις πρωτεϊνες σαν ένα είδος «ελιξιρίου υγείας». Μας βοηθούν να χάσουμε βάρους, να χτίσουμε μυς και μας κρατάνε χορτάτους για περισσότερη ώρα. Όμως υπάρχουν πράγματι στοιχεία που να δείχνουν ότι όλα αυτά τα τρόφιμα και ποτά, «εμπλουτισμένα πρωτεΐνες» είναι ευεργετικά;

Πριν από λίγο καιρό ο δωδεκάχρονος γιος μου γύρισε τρομοκρατημένος από το σχολείο και μου είπε ότι κάποιο παιδί έφτιαξε ένα ψεύτικο κολάζ με το κεφάλι του και από κάτω κόλλησε μια γυμνή φωτογραφία έτσι ώστε να φαίνεται ότι είναι ο ίδιος. Έτρεμε σαν το ψάρι και φοβόταν ότι όλο αυτό θα εξαπλωνόταν μέσα από το Snapchat και θα το μάθαινε όλο το σχολείο.

Τι κάνουμε σ' αυτές τις περιπτώσεις; Δεν είχα ιδέα. Πρώτα έπρεπε να καθησυχάσω το παιδί και μετά να ενημερώσω το σχολείο που μου μίλησε για τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Και μόνο το όνομα της υπηρεσίας με έκανε να το σκεφτώ μια δεύτερη φορά αλλά τελικά όταν σου συμβαίνει κάτι ανάλογο, είναι οι μόνοι που μπορούν να σε βοηθήσουν.

Σ' αυτό το podcast κάνω μαζί τους μια συζήτηση για να δω τι μου προτείνουν και τι μπορείς να κάνεις τελικά, αν το παιδί σου μπλέξει σε μια τέτοια δυσάρεστη κατάσταση.
 

H Ντίνα Καράτζιου συζητά με τον Αντώνη Τσαγκαράκη, Επίκουρο Καθηγητή Γεωργικής και Παραγωγικής Εντομολογίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, για τα έντομα που έχουν πάρει το πράσινο φως από την Κομισιόν ως τρόφιμα, και τους λόγους και τις αιτίες που αυτό συνέβη.

Με σημείο αναφοράς την κλιματική κρίση η Κομισιόν βάζει στο τραπέζι των Ευρωπαίων τη βρώση εντόμων. Η στόχευση δεν είναι να εισάγει νέες πιο εκκεντρικές διατροφικές επιλογές για τους πολίτες των κρατών μελών,  αλλά η απόφαση, εδράζεται στη παραδοχή, ότι τα έντομα ως τρόφιμα και ως ζωοτροφή, μπορούν να συμβάλλουν στη βιωσιμότητα του επισιτιστικού συστήματος.

Ο Αντώνης Τσαγκαράκης εξηγεί πώς μπορούμε να μάθουμε αν καταναλώνουμε ήδη έντομα, τα οποία μπορεί να εμπεριέχονται ως συστατικό σε κάποιο προϊόν και εμείς απλώς το αγνοούμε.

Ποιες είναι οι σημάνσεις που πρέπει να φέρουν αυτά τα προϊόντα, ποια είναι τα κενά του νόμου, αλλά και πως τα έντομα έχουν περάσει στη διατροφή μας πριν κάποια από αυτά, θεωρηθούν ακόμη τρόφιμα, αφού πολύ νωρίτερα, είχαν εγκριθεί η εκτροφή εντόμων για την παραγωγή ζωοτροφών.  

Ο Αντώνης Τσαγκαράκης μιλάει όμως και για ένα ακόμη έντομο, που δεν το τρώμε, αλλά μας θρέφει αυτό. Τη μέλισσα. 

«Τον εγγυητή της βιοποικιλότητας» όπως λέει, που σήμερα, πιέζεται αφόρητα  από την κλιματική αλλαγή, την εκτεταμένη οικιστική ανάπτυξη και τη συρρίκνωση του δασικού πλούτου.

Εξηγεί στην Ντίνα Καράτζιου γιατί φέτος στις Κυκλάδες πολλοί μελισσοκόμοι δεν έβγαλαν  θυμαρίσιο μέλι και γιατί στην Πάρνηθα εκτοπίστηκαν οι μέλισσες από τις εκτάσεις που βρίσκονται υπό μεταπυρική αναγέννηση, κάνοντας έκκληση προς το αρμόδιο δασαρχείο να επιτρέψει  «στον πιο αποτελεσματικό επικονιαστή που υπάρχει στη φύση» να μπει ξανά στο δάσος.

Τι ήταν αυτό που κινητοποίησε τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν να συνθέσει το γεμάτο συναισθηματική ένταση Τρίτο κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα; Ανεξόφλητα γραμμάτια στον αγαπημένο του Μότσαρτ; Διάθεση να εξελίξει ή και να ξεπεράσει την Παθητική του Σονάτα; Ή μήπως μια ακόμα ερωτική του περιπέτεια –που εκείνη τη φορά ήταν η απόρριψη από μια χωριατοπούλα- είναι τελικά οι λόγοι που ο Μπετόβεν γέμισε το Τρίτο του Κοντσέρτο για πιάνο με τόση ένταση, δράμα και ομορφιά!