Radio Lifo

Συνιδρυτής και επικεφαλής της «Γεωμυθικής», μίας ομάδας έρευνας, μελέτης και εξερεύνησης, έχει κάνει αυτοψίες σε κλειστά και ανοιχτά ρέματα της Αττικής, oΔημήτρης Θεοδοσόπουλοςυποστηρίζει, πως «όταν κάνεις τα ποτάμια δρόμους, είναι θέμα χρόνου οι δρόμοι να γίνουν ποτάμια». Ο ίδιος εξηγεί γιατί η πικρή αυτή διαπίσωση δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τις αρμόδιες αρχές και αναλύει τις λύσεις που υπάρχουν. 

Ακτιβιστής και μέλος του συλλόγου «Ροή - Πολίτες Υπέρ των Ρεμάτων» μάχεται για τη διάσωση των αστικών ρεμάτων και την ανάδειξη της περιβαλλοντικής τους αξίας, μιλάει για τα λίγα ρέματα που ρέουν ελεύθερα ακόμη στην Αττική, την αναγκαιότητα να παραμείνουν ανοιχτά ως πολύτιμα οικοσυστήματα.

Ο κ. Θεοδοσόπουλος εξηγεί πως κινήματα των πολιτών προσπαθούν να μην μετατραπούν τα εναπομείναντα ρέματα σε αγωγούς ομβρίων υδάτων, με τεχνικά έργα και παρεμβάσεις, που είναι η συνήθης πρακτική των κρατικών υπηρεσιών, για να αντιμετωπίσουν τον πλημμυρικό κίνδυνο. 

Αποκαλύπτει τα σχολεία της Αθήνας που είναι χτισμένα πάνω μπαζωμένα ρέματα, τι κρύβεται στην κοίτη του Κηφισού και γιατί πρέπει να διασωθεί και να αναδειχθεί το τμήμα της αρχαίας κοίτης του Ιλισού που παραμένει ακάλυπτο, αλλά αποκομμένο από τη λειτουργία της πόλης και το παριλίσιο ιστορικό πεδίο.  

Ο ίδιος είναι μέλος της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας, έχει συμμετάσχει σε δεκάδες σπηλαιολογικές εξερευνητικές αποστολές σε όλη την Ελλάδα και σε διεθνείς αποστολές Έχει δημοσιεύσει  πλήθος πρωτότυπων ερευνών, ειδικά για ρέματα, σπήλαια και ξεχασμένους αρχαιολογικούς χώρους. Τα τελευταία χρόνια συμμετέχει ως συνοδός σε οργανωμένες ξεναγήσεις και περιηγήσεις ανά την Ελλάδα σε μέρη που έχει μελετήσει ο ίδιος, ενώ είναι υπεύθυνος για τα Κινήματα και το Περιβάλλον στην Πλεύση Ελευθερίας. 

Oι δίαιτες, για χάσει κανείς βάρος, είναι πολυάριθμες όμως δεν είναι όλες κατάλληλες για όλους, ούτε είναι όλες υγιεινές. Κάποιες εστιάζουν στη μείωση της όρεξης, ενώ άλλες στο περιορισμό των θερμίδων, των υδατανθράκων, του λίπους ή άλλες στο χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Άλλες είναι αυστηρές και άλλες εστιάζονται στην δημιουργία νέων διατροφικών συνήθειών. Δεδομένου ότι όλες τους ισχυρίζονται ότι είναι οι πιο αποτελεσματικές, μπορεί να είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς ποια αξίζει να δοκιμάσει.

Σε αυτό το podcast η καθηγήτρια Διατροφής και Διαιτητικής συμπεριφοράς του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Μαίρη Γιανακούλια δίνει χρήσιμες πληροφορίες για τα πιο διαδεδομένα διατροφικά σχήματα: από την Μεσογειακή διατροδή και τη διαλεμματική νηστεία μέχρι τη χορτοφαγική και vegan διατροφή και τη δίαιτα DASH.

Πενήντα γυναίκες, νέες, παθιασμένες, με στέρεη πίστη στους θεούς. Πενήντα γυναίκες που αρνούνται τον γάμο όπως αυτός τους επιβάλλεται ενάντια στην επιθυμία τους. Δραπέτισσες, απελπισμένες, αποφασισμένες. Ικέτιδες στον βωμό του Άργους. 

Αν οι άνδρες είναι θεωρητικά φτιαγμένοι για πόλεμο και οι γυναίκες για γάμο, τους δύο θεσμούς που καθορίζουν το πέρασμα στην ενηλικίωση, τότε η θηλυκή αντίσταση στον γάμο στέλνει κραδασμούς στα θεμέλια του κοινωνικού συστήματος προκαλώντας ακόμη και την παρέμβαση των θεών.

Που έμαθε να αγαπά την παραδοσιακή μουσική; Ποια είναι η διαδικασία που ακολουθεί όταν γράφει ένα τραγούδι; Πως είναι να γυρνά όλη την Ελλάδα και να δίνει συναυλίες; Ήταν δύσκολη η απόφαση να μείνει χειμώνα στην Αμοργό; Και ποιο είναι το πιο αγαπημένο της ερωτικό τραγούδι; Η Ματούλα Ζαμάνη σε μια χαλαρή και ειλικρινή κουβέντα με την Κωνσταντίνα Βούλγαρη.

Στον αρχαίο κόσμο οι Αθηναίοι φημίζονταν για το ανήσυχο πνεύμα τους, την πολυπραγμοσύνη τους, το πάθος τους για την καινοτομία και την περιπέτεια. Πότε, όμως, τελειώνει η τόλμη και αρχίζουν η πλεονεξία, η απληστία, η ύβρις; 

Στο πρόσωπο του Πεισθέταιρου καλούμαστε να δούμε όλους εκείνους τους Αθηναίους πολιτικούς άνδρες που, με τη δύναμη του μυαλού και τη δύναμη του λόγου τους οδήγησαν την Αθήνα στην εκθαμβωτική άνοδο και στη μοιραία πτώση της.

Είναι η κωμωδία ένα μέσο για να ξεχνάς τα προβλήματά σου ή είναι τρόπος για να τα αντιμετωπίζεις; Υπάρχουν «κωμικοί» και «σοβαροί» ηθοποιοί ή αυτό είναι από μόνο του αστείο; Το χιούμορ είναι κάτι που μαθαίνεται; Πως μπορούμε να μην χάσουμε το χιούμορ μας σε τόσο δύσκολους καιρούς;

Ο Διόνυσος των «Βακχών» είναι ένας θεός αποφασισμένος να επιβάλει την ασυγκράτητη παρουσία του στον κόσμο. Είναι ένας θεός της παρουσίας. Η πρώτη λέξη του έργου είναι «ήκω»: «Είμαι εδώ, έφτασα». Ο Διόνυσος πάντοτε εκρήγνυται ξαφνικά, σα να σκάει από κάπου αλλού, κάπου μακριά, από έναν κόσμο βαρβαρικό, «άλλο». Ολόκληρη η τραγωδία ενσαρκώνει αυτή την «έλευση». Οποτεδήποτε εμφανίζεται, ο θεός στήνει ένα θέατρο φαντασιώσεων που παίρνουν τη θέση της οικείας καθημερινότητας. Είναι ο μετρ των ψευδαισθήσεων, ο σκηνοθέτης μιας ακραίας, τρομακτικής παράστασης. 

Δεκαετίες τώρα οι μελετητές διαφωνούν, πασχίζοντας να λύσουν το αίνιγμα του «Πλούτου». Κάποιοι έχουν υποστηρίξει πως αυτό, το τελευταίο διασωθέν έργο του Αριστοφάνη, γραμμένο το 388 π.Χ., είναι το ύστατο, προβληματικό «παιδί» ενός κουρασμένου γέρου ποιητή. Άλλοι, αντιθέτως, θεωρούν πως πρόκειται για το τελευταίο, εκλεπτυσμένο αριστούργημά του. Τι κρύβεται πίσω από τη φαντασίωση του ξαφνικού πλουτισμού των φτωχών Αθηναίων που παρουσιάζεται στο κείμενο; Μια επαναστατική ματιά που οραματίζεται την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης και την ανακατανομή των αγαθών προς όφελος των αδυνάμων ή μήπως μια ουτοπική παρωδία, μια κεκαλυμμένη παραδοχή πως τα  πράγματα ποτέ δε θ’ αλλάξουν, παρεκτός αν συμβεί ένα θαύμα – ένας θεός που «τρελάθηκε»;