Radio Lifo

Υπάρχει τρόπος να δημιουργείς εμπειρίες με νόημα που ταυτόχρονα όμως «αγκαλιάζουν» τη διαφορετικότητα, την ένταξη και τον σεβασμό προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον; Και, τελικά, τι σημαίνει ο όρος «mindul cuisine»;

Ο παρουσιαστής και content creator Σπύρος Μαργαρίτης υποδέχεται στα στούντιο της LiFO, τη Λουκία Χωραφά, Head of Marketing της Mastercard για Ελλάδα, Κύπρο και Μάλτα και τον σεφ Παύλο Κυριάκη και συζητά μαζί τους για την έμπνευση πίσω από τη δημιουργία του «Kykloi by Priceless».

Παρουσίαση: Σπύρος Μαργαρίτης

Kάμερα / Μοντάζ: Ιωάννα Σπανού

Creative Direction: Βασίλης Καψάσκης

Τι γίνεται όταν η τεχνητή νοημοσύνη συναντά την προσβασιμότητα; Και πώς μπορεί η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη να γίνει πιο συμπεριληπτική για όλους;
 

Μέσα από τη συνεργασία της SciFY με το Κέντρο Παιδιού και Εφήβου και άλλους φορείς, σχεδιάστηκε μια δράση που στοχεύει στη δημιουργία θέσεων εργασίας για άτομα με αναπηρία σε ένα από τα πιο ραγδαία αναπτυσσόμενα πεδία: την εκπαίδευση της τεχνητής νοημοσύνης. Ποια είναι τα εμπόδια, ποιες οι ευκαιρίες, και τι σημαίνει πραγματική συμπερίληψη στον ψηφιακό κόσμο του μέλλοντος;
 

Πώς μπορεί αυτό το νέο πεδίο να ανοίξει πραγματικές επαγγελματικές προοπτικές και να οδηγήσει σε μια τεχνολογία πιο δίκαιη και αντιπροσωπευτική;

Καλοκαίρια που διαρκούν περισσότερο, θερμοκρασίες που ανεβαίνουν επικίνδυνα και ένας αστικός ιστός που αδυνατεί να προσαρμοστεί. Η Αθήνα έχει παγιδευτεί σε έναν φαύλο κύκλο υπερθέρμανσης. Σε μια συζήτηση που αναδεικνύει την επιστημονική διάσταση της κλιματικής κρίσης, ο Διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και μία από τις πιο έγκυρες φωνές στο πεδίο της μετεωρολογίας και της πρόγνωσης επικίνδυνων καιρικών φαινομένων, Κώστας Λαγουβάρδος, φωτίζει τις συνέπειες αυτής της «κλιματικής παγίδας» και το αβέβαιο μέλλον της πρωτεύουσας.

Το φετινό καλοκαίρι η Αθήνα δοκιμάζεται ξανά από καύσωνες, από την υψηλή θερμική καταπόνησηαλλά και τη διαρκή απειλή των πυρκαγιών στην Αττική. Και δεν είναι απλώς ένα «κακό καλοκαίρι». Όπως λέει εύστοχα ο σημερινός μας καλεσμένος, «η Αθήνα έχει κολλήσει σε μια κλιματική παγίδα».

Τι σημαίνει πραγματικά αυτή η «κλιματική παγίδα» για την πόλη μας, ποιες είναι οι επιστημονικές προβλέψεις για την επόμενη δεκαετία και, τελικά, υπάρχει διέξοδος από αυτήν τη νέα κανονικότητα της υπερθέρμανσης και της επισφάλειας που δημιουργεί;

Απομονωμένη, εξόριστη στο ίδιο της το σπίτι, στην ίδια της τη γενέτειρα. Ανύπανδρη αν και σε ηλικία γάμου, άτεκνη, αν και σε ηλικία τεκνοποίησης. Είναι η παρθένος που θα γινόταν νύφη του πατέρα της και η αδελφή που γίνεται μητέρα τους αδερφού της. Πριγκιποπούλα, αλλά στην πραγματικότητα δούλα «αξιολύπητη / με βρόμικα κουρέλια / που σέρνεται γύρω από τα άδεια τραπέζια». Ένα οξύμωρο δηλαδή... Γυναίκα με ανδρικά στοιχεία στη συμπεριφορά της, ασυμβίβαστη και άμετρη για τα κοινωνικά δεδομένα, αλλά ταυτόχρονα υπερασπίστρια της πατριαρχικής τάξης, όπως την κατηγορούν κάποιες φεμινίστριες.

Είναι σαν να υπάρχουν δύο (τουλάχιστον) Ηλέκτρες: η μία εμμονική, κυριευμένη από άμετρο μίσος, σκληρή, αδίστακτη, ασυγκράτητη, η άλλη καταρρακωμένη, ανίσχυρη, βυθισμένη στο πένθος, απαρηγόρητη και αφοσιωμένη μέχρις εσχάτων θυγατέρα. Τελικά, ποιο πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα;

Η «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά και σκηνοθεσία Δημήτρη Τάρλοου θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου από τις 4/7 έως τις 5/7, στις 21:00.

Παίζουν Γιάννης Αναστασάκης (Παιδαγωγός), Γρηγορία Μεθενίτη (Χρυσόθεμις), Λουκία Μιχαλοπούλου (Ηλέκτρα), Νικόλας Παπαγιάννης (Αίγισθος), Ιωάννα Παππά (Κλυταιμνήστρα), Αναστάσης Ροϊλός (Ορέστης), Περικλής Σιούντας (Πυλάδης)

Παίζουν:  Γιάννης Αναστασάκης Παιδαγωγός, Γρηγορία Μεθενίτη Χρυσόθεμις, Λουκία Μιχαλοπούλου Ηλέκτρα, Νικόλας Παπαγιάννης Αίγισθος, Ιωάννα Παππά Κλυταιμνήστρα, Αναστάσης Ροϊλός Ορέστης, Περικλής Σιούντας Πυλάδης

Ποιες είναι οι πιο συχνές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα σήμερα; Σε ποια φάση βρίσκεται ο ψηφιακός μετασχηματισμός τους; Πώς μπορούν τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία όπως το Α.Ι., οι λύσεις cloud και η εξειδικευμένη υποστήριξη να τις βοηθήσουν να κάνουν το άλμα προς την ψηφιακή εποχή, και τελικά, πόσο χρήσιμο είναι, σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον, να έχεις έναν κατάλληλο συνεργάτη, όπως το Vodafone Business;

Ο Ιάσονας Αντωνόπουλος, Head of Business Products & Vodafone Innovus, συζητά με τον αρχισυντάκτη της LiFO, Γιάννη Πανταζόπουλο.

Kάποτε η εικόνα ενός σκύλου ή μιας γάτας σε αναπηρικό αμαξίδιο προκαλούσε λύπηση ή αμηχανία. Σήμερα, έχει αρχίσει να συμβολίζει κάτι βαθύτερο: δύναμη, αξιοπρέπεια και εξέλιξη. Η φροντίδα ενός ζώου με κινητικά προβλήματα δεν βασίζεται μόνο στην αγάπη· απαιτεί γνώση, υπομονή και τα κατάλληλα μέσα. Και αυτό, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι φαίνεται να το καταλαβαίνουν.

Η ενσυναίσθηση μας προς τα ανάπηρα ζώα έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Οι φροντιστές αναζητούν λύσεις που δεν στοχεύουν απλώς στην επιβίωση αλλά στη βελτίωση της ζωής τους – στη δυνατότητα να κινηθούν, να παίξουν, να εκφραστούν.

Ο Βασίλης Τζιγκούρας, ιδρυτής της Plus2feet, είναι από τους ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους σε αυτόν τον σκοπό. Κατασκευάζει στο χέρι αναπηρικά αμαξίδια και προσθετικά για κατοικίδια που έχουν χάσει άκρα ή κινητικότητα, δίνοντάς τους πίσω την αυτονομία τους. 

Σε έναν κόσμο που αλλάζει, η φροντίδα προς τα πιο ευάλωτα πλάσματα δείχνει τι σημαίνει πραγματική πρόοδος. Και κάθε ζώο, όσο διαφορετικό κι αν είναι, αξίζει μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.

Η εικόνα των ελληνικών πανεπιστημίων συχνά συνοδεύεται από αντιφατικά μηνύματα: από τη μία, καταγγελίες για φαινόμενα βίας, καταλήψεων και ανομίας· από την άλλη, προσπάθειες αναβάθμισης, διεθνούς καταξίωσης και σύνδεσης με την αγορά εργασίας. Η λειτουργία της πανεπιστημιακής αστυνομίας, αν και νομοθετημένη, δεν εφαρμόστηκε ποτέ πλήρως. Παράλληλα, μεγάλος θόρυβος έχει προκληθεί από την πρόθεση διαγραφής των λεγόμενων «αιώνιων» φοιτητών –που ξεπερνούν τους 335.000–, με ερωτήματα να εγείρονται για το πόσο δίκαια θα είναι τα οριζόντια μέτρα, ειδικά για εκείνους που παραμένουν ενεργοί και προσπαθούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους. Την ίδια ώρα, το μέλλον των ελληνικών ΑΕΙ φαίνεται να επηρεάζεται από κρίσιμες μεταρρυθμίσεις: τον έλεγχο εισόδου, την κάρτα πρόσβασης, την αναδιάρθρωση του ακαδημαϊκού χάρτη, τις συγχωνεύσεις τμημάτων, την ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων και την πιθανότητα εγκαθίδρυσης νέων μοντέλων ανώτατης εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

Ποιες είναι οι συνέπειες για τα ιδρύματα που δεν εφαρμόζουν τον νόμο; Υπάρχει χώρος για πιο ευέλικτα, καινοτόμα πανεπιστήμια; Μπορεί η σύνδεση με την αγορά να πάψει να είναι ζητούμενο και να γίνει πραγματικότητα; Και, τελικά, ποιο είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα των ελληνικών ΑΕΙ σήμερα και ποια μεταρρύθμιση είναι πιο επιτακτική; Ο υφυπουργός Παιδείας, Νίκος Παπαϊωάννου, απαντά.

Στην Ελλάδα καταγράφεται το υψηλότερο ποσοστό στεγαστικής ανασφάλειας στην Ε.Ε. (22%) και το 30% των νοικοκυριών δαπανά πάνω από το 40% του εισοδήματός του για στέγαση, τη στιγμή που στη χώρα, και ειδικά στην Αθήνα, διαθέτουμε τεράστιο αριθμό άδειων κατοικιών. 

Σύμφωνα με τις διεθνείς στατιστικές, καταγράφεται ως μία από τις πόλεις με τον μεγαλύτερο αριθμό κλειστών ή εγκαταλελειμμένων κατοικιών, ξεπερνώντας ακόμη και τις «Ghost Cities» της Κίνας. Στις διεθνείς στατιστικές η Αθήνα αναφέρεται πάντοτε από τις πρώτες, ή και ως πρώτη παγκοσμίως πόλη των «abandonedhouses»,μπροστά από το Ντιτρόιτ των ΗΠΑ, το οποίο εγκαταλείφθηκε εξαιτίας της αποβιομηχάνισης και της μαζικής απώλειας θέσεων εργασίας, που οδήγησαν στη φυγή του πληθυσμού και εν συνεχεία στη χρεοκοπία.

Για την ερμηνεία αυτής της βαθιάς κοινωνικοοικονομικής αντίφασης, τους τρόπους αξιοποίησης του κτιριακού αυτού αποθέματος που παραμένει κλειστό, τις αιτίες που συσσωρεύτηκαν και δημιούργησαν μια πρωτοφανή στεγαστική κρίση στη χώρα αλλά και τους λόγους για τους οποίους οι κυβερνητικές πολιτικές έφεραν πενιχρά αποτελέσματα στο στεγαστικό πρόβλημα, η Ντίνα Καράτζιου συζητά με τον Δημήτρη Ιωάννου, οικονομολόγο και συγγραφέα, ο οποίος έχει αναδείξει μέσα από την αρθρογραφία του την ιδιαίτερη αυτή πτυχή «του επενδυτικού κεφαλαίου που δεν αξιοποιείται», δηλαδή τα κενά διαμερίσματα και τις κατοικίες της Αθήνας.

Από τη συζήτηση αναδεικνύονται λύσεις, λάθη και προτάσεις. Στο τραπέζι της συζήτησης μπαίνουν επίσης τα ακίνητα που κατέχουν τράπεζες και funds, οργανισμοί του Δημοσίου και Νομικά Πρόσωπα που διαθέτουν μεγάλο αριθμό κατοικιών οι οποίες δεν χρησιμοποιούνται, και προτείνεταινα τις προωθήσουν ταχέως στην αγορά.

Το αντεπιχείρημα της κατάρρευσης της τιμής των ακινήτων «είναι αυτό που επιθυμούν να αποφύγουν οι τράπεζες και οι επιχειρηματίες του κλάδου» αλλά ζητάει διακαώς η κοινωνία, όπως και τη διαφορετική φορολογική αντιμετώπιση των κλειστών ακινήτων. Θα μπορούσε «η φορολόγησή τους σε μεγαλύτερο βαθμό και σε υψηλότερο ποσοστό από τις κατοικίες που χρησιμοποιούνται» να φέρει αποτελέσματα;

Και μήπως θα έπρεπε όλες οι πολιτικές της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του στεγαστικού να έχουν στο επίκεντρο την επαναχρησιμοποίηση του κτιριακού αποθέματος της χώρας που βρίσκεται σε απαξίωση;

Η Ντίνα Καράτζιου συνομιλεί με τον Γιάννη Σπιλάνη, ομότιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και Διευθυντή του Εργαστηρίου Τοπικής και Νησιωτικής Ανάπτυξης του ίδιου πανεπιστημίου, για τα κρίσιμα ζητήματα που σχετίζονται με τον υπερτουρισμό, την υπερδόμηση και την έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου για τη βιώσιμη ανάπτυξη στα ελληνικά νησιά.

Ο Γιάννης Σπιλάνης παρουσιάζει μια ρεαλιστική, αλλά και ανησυχητική εικόνα της κατάστασης, στην οποία –όπως λέει– κυριαρχεί η απουσία διαλόγου με την Πολιτεία. «Οι επιστήμονες καταθέτουν δεδομένα και προβληματισμούς, αλλά η Πολιτεία αποφεύγει τη συζήτηση. Αυτό οδηγεί σε μονολόγους και όχι σε διαλόγους», τονίζει, αναδεικνύοντας τις παρανοήσεις που υπάρχουν γύρω από την έννοια της βιωσιμότητας.

Επισημαίνει ακόμη τη σύγχυση που επικρατεί στον δημόσιο διάλογο σχετικά με τον βιώσιμο τουρισμό και την έννοια της φέρουσας ικανότητας – δηλαδή, το πόσο και τι μπορεί να αντέξει ένας νησιωτικός τόπος, σε μια εποχή που «αλλάζει η κλίμακα, το είδος των επενδυτών και η ροή των χρημάτων». «Αυτό που βλέπουμε σε όλη την Ελλάδα», λέει, «είναι επενδυτές που αγοράζουν, κατασκευάζουν και φεύγουν».

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, τμήματα των τοπικών κοινωνιών πλέον αγωνιούν, καθώς βλέπουν τα νησιά τους να χάνονται μέσα σε μια «τουριστική μεγέθυνση, η οποία δεν είναι κατ’ ανάγκη και ανάπτυξη».

Πόσο αποτελεσματικό είναι το influencing των ατόμων με αναπηρία στα socialmedia; Μπορούν τα άτομα με αναπηρία που είναι δημιουργοί περιεχομένου να αλλάξουν τις χρόνιες στερεοτυπικές αντιλήψεις για την αναπηρία; Ποια η σχέση αυτών των δημιουργών με τον ακτιβισμό; 

Στα ζητήματα που αφορούν τα άτομα με αναπηρία χωράνε ο αυτοσαρκασμός και το χιούμορ; Βοηθούν στην εξοικείωση με τα προβλήματα των ατόμων με αναπηρία με έναν πιο ανάλαφρο τρόπο; 

Η Χρυσέλλα Λαγαρία και ο Θοδωρής Τσάτσος συζητούν το θέμα με καλεσμένη την contentcreator Μαρία Χατζηιωάννου, γνωστή και ως MariaRolls.

Φωτό: The Outsiders