ในรอบสัปดาห์นี้ รายการ StartYup ขอมานำเสนอข้อถกเถียงระหว่างการทำงานในฐานะมนุษย์ออฟฟิศและมนุษย์ฟรีแลนซ์ ว่าอันที่จริงแล้วอะไรมันดีกว่ากัน (ซึ่งแน่นอนว่าเถียงกันจนหมดเอพิโสดแล้วเราก็ยังคงหาคำตอบไม่ได้)

อย่างไรก็ตาม เราได้ข้อสรุปอยู่พอสมควรจากการพูดคุยกันในรอบสัปดาห์นี้ ได้แก่

ถ้าเรารักที่จะเป็นมนุษย์เงินเดือน ถึงแม้ว่าเราจะอยู่ในฐานะและตำแหน่งที่เราคิดว่ามันมั่นคงมาก ๆ เราก็อยากจะบอกทุกท่านว่า ความมั่นคงมันไม่มีอยู่จริง ทั้งในรูปแบบของงานบริษัทขนาดใหญ่ เพราะเขายุบทีมเราได้ทุกเมื่อ ทั้งในรูปแบบของหน่วยงานรัฐ เพราะท่านไม่รู้ว่าชีวิตจะโชคร้ายแบบไม่ได้ตั้งใจเมื่อไหร่

ในส่วนของฟรีแลนซ์ สำหรับชาวสายลมแสงแดดที่คิดว่าการทำงานฟรีแลนซ์คือคำตอบ เราขอบอกว่าถ้าท่านคิดเช่นนี้ ก็ให้คิดใหม่ได้ เพราะว่า ฟรีแลนซ์ในบางครั้งอาจไม่ต่างไปจากนกน้อยในกรงทอง ท่านมีอิสระก็จริง แต่นั่นมันเป็นอิสระตราบใดที่ท่านยังมีเงินทองแบบไม่เดือดร้อน เมื่อใดก็ตามที่ท่านมีภาระที่ต้องจ่าย ภาระรายเดือนที่ต้องดูแล การทำงานแบบฟรีแลนซ์ที่เราเอาวิญญาณไปแลกกับเงินและเดดไลน์นั้น มันก็น่ากลัวไม่ต่างจากการลุ้นว่าเราจะทำงานผ่านโปรไหม เขาจะประเมินเราอย่างไร จะถูกจ้างต่อไป (เรื่อย ๆ) ไหม

สุดท้าย ไม่ได้มาในมุมเศร้าเพียงอย่างเดียว คนเรามีคุณค่าได้ส่วนหนึ่งก็ด้วยงาน ถ้าไม่ได้ทำงานเราอาจหดหู่ได้ แต่พอทำงาน เราก็หดหู่อีก .... อ้าว

ก่อนจะงงไปมากกว่านี้ เราไปฟังพอดแคสต์ตอนนี้กันเถิด