Ο Μάνος Χατζιδάκις μιλά για το «κάθαρμα» Κυριάκο Διακογιάννη, το θάνατο του Λώρενς Ολίβιε, την Ολυμπιάδα της Αθήνας, την ελληνικότητα της Κάλλας και άλλα, με την κοφτερή και ατρόμητη σκέψη του, σε αποσπάσματα από χαμένες ραδιοφωνικές εκπομπές του.

Σε αυτό το απάνθισμα από χαμένες ραδιοφωνικές εκπομπές του Μάνου Χατζιδάκι, ο μεγάλος Έλληνας δημιουργός μιλά ατρόμητα για τον Ελληνικό φασισμό και τα φυντάνια του, στην πολιτική και στα media, με τρόπο που κανένας δεν μιλά πια σήμερα.

Ένα ακόμη επεισόδιο με αποσπάσματα από τις χαμένες ραδιοφωνικές εκπομπές του Μάνου Χατζιδάκι.

Την επομένη της δολοφονίας του Παύλου Μπακογιάννη, ο Μάνος Χατζιδάκι επιτίθεται με σφοδρότητα στους «εγκληματίες της 17 Νοέμβρη», μιλώντας όμως ταυτόχρονα για το ασφαλίτικο κράτος και την αστυνομοκρατία. Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο.

Σε ένα απάνθισμα από τις πιο ορμητικές και καίριες παρατηρήσεις του για το ΠΑΣΟΚ, τον Σαββόπουλο, τους εκβιαστές εκδότες, τον Αγαπούλα, τον Αχιλλέα Κυριακίδη, το φόβο των οικογενειαρχών για το σεξ, τους θεατρικούς κριτικούς, τον Μητσοτάκη, τον Ιωάννου και πολλά άλλα, ο Μάνος Χατζιδάκις ακούγεται ακόμα σαν μια από τις πιο γενναίες και ελέυθερες φωνές που πέρασαν ποτέ από αυτό τον τόπο.

Ο Μάνος διεκτραγωδεί την αλητεία της «Αυριανής», τους οπλοφόρους παράγοντες στην Ελλάδα της πασοκικής παρακμής, και στέκεται για λίγο στον Μάπλθορπ και τον Γκάτσο

Ο Μάνος Χατζιδάκις μιλά για την μαγική του συνάντηση με τον μεγάλο Αργεντίνο συνθέτη, το πάθος του τανγκό και τον τρόπο που η μεγάλη μουσική συνδέεται μέσα από δρόμους ετερόκλητους.

Στο δεύτερο απάνθισμα των εκπομπών του Μάνου Χατζιδάκι στα ιδιωτικά ραδιόφωνα, από το αρχείο του Βασίλη Μπουκουβάλα, ακούμε τον σπουδαίο Έλληνα να μιλά για τον Ρεμπό, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τα φανατικά πλήθη των θρησκευομένων, το σαχλό ραδιόφωνο των playlists, και κυρίως για τις ελεύθερες, ανέμελες μέρες του στην χίπικη Καλιφόρνια των '60s, όταν ήταν απλώς «ένας περίεργος, ανώνυμος Έλληνας»

Ένα σπάνιο ντοκουμέντο από μια ραδιοφωνική εκπομπή του Μάνου Χατζιδάκι, στην οποία διαλέγει τα ρεμπέτικα που τον συγκίνησαν βαθύτερα, την εποχή που τα ανακάλυπτε στο Φάληρο, όταν η Αθήνα τραγουδούσε «Να το πάρεις το κορίτσι/ να το πάρεις, μη το παιδεύεις...»

Τρίτο και τελευταίο road podcast στη Ζάκυνθο