อ่านแล้วอ่านเล่า

EP นี้จะพูดถึงวิธีการฝึกสติแบบง่ายๆ ที่คุณสามารถฝึกได้ทุกที่ ทุกเวลา นอกจากนี้ยังมีขั้นตอนในการฝึกสะสมประสบการณ์เชิงบวก เพื่อฝึกสมองของเราให้เคยชิบกับการเก็บความทรงจำดีๆ รวมถึงวิธีการทำให้ความทรงจำที่ไม่ดีนั้น เบาบางลงได้ 

ลองฝึกกันดูนะครับ เพื่อให้เรา ไม่ต้องเป็นบ้าไปกับโลก

"หากคุณไม่จัดสำดับความสำคัญให้กับชีวิตตัวเอง คนอื่นจะจัดให้คุณ"

การจัดลำดับความสำคัญจะช่วยให้เรานั้น ใช้ทรัพยากรที่เรามีซึ่งก็คือเวลาและแรง อย่างคุ้มค่าที่สุด เรามีหน้าที่ต้องปกป้องเวลาของเราเอาไว้เพื่อใช้ในการทำสิ่งสำคัญอย่างมีสมาธิ แล้วคุณอาจจะเห็นผลลัพธ์ที่ทั้งคืบหน้าและมีคุณภาพ

หากคุณกำลังเหนื่อยล้า สับสน วิตกกังวลกับชีวิต หนังสือเล่มนี้ของ "นิ้วกลม" คือเพื่อนที่จะร่วมเดินทางไปกับคุณและทำให้คุณรู้สึกดีกับตัวเองมากขึ้น ยิ้มง่าย มีสันติภายใน ลดการเปรียบเทียบแข่งขันในโลกที่หมุนไวขึ้นเรื่อยๆ และลวงตาว่าเราไม่เคยดีพอ พาคุณไปทำความเข้าใจว่าแท้จริงแล้วฉันไม่ได้ต้องการทุกสิ่ง และเพียงแค่บางสิ่งที่ฉันได้รับมาและมีอยู่แล้วนั้นก็เพียงพอต่อการมีชีวิตที่เป็นสุข สบุก และสงบ หากคุณกำลังตั้งคำถามว่า 'ฉันกำลังเหนื่อยไปทำไม' นี่คือหนังสือสำหรับคุณ

เป็นเวลาราว 3 ปีแล้วที่เพจ "เข็นเด็กขึ้นภูเขา" เกิดขึ้นมาจากความคิดเล็กๆ ของจิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น 4 คน ที่อยากจะมีช่องทางสื่อสารเพื่อให้ความรู้ความเข้าใจกับคนทั่วไปในเรื่องสุขภาพจิตของเด็กและวัยรุ่น เพราะเชื่อว่าการป้องกันก่อนที่ปัญหาจะเกิดย่อมง่ายกว่าการตามไปแก้ไขปัญหาในเวลาที่อาจจะสายเกินไป หนังสือเล่มนี้ได้รวบรวมบทความในเพจ "เข็นเด็กขึ้นภูเขา" พร้อมความรู้ที่น่าสนใจ เพื่อเป็นแนวทางให้พ่อแม่ ผู้ปกครอง ได้ใช้สำหรับการเลี้ยงดูเด็กอย่างถูกต้อง เพราะเส้นทางสู่การเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องง่าย เปรียบเหมือนคนๆ หนึ่งกำลังปีนขึ้นสู่ยอดเขา อุปสรรคที่ผ่านเข้ามาอาจทำให้มีน้ำตา และความสำเร็จที่คาดหวังก็ทำให้ยิ้มได้ เป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนต้องเผชิญในเส้นทางสู่ภูเขาในชีวิตจริง

"หลายชีวิต" ของ "ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" ได้เคยตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร "สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์" และตีพิมพ์รวมเล่มอีกหลายครั้ง ได้รับความนิยมจากผู้อ่านด้วยดีเสมอมา นับจากระยะวลาที่ผู้ประพันธ์ได้ประพันธ์ขึ้นราว พ.ศ. 2494 ด้วยเนื้อหาอันทรงคุณค่า แฝงด้วยข้อคิดและคติสอนใจ หลายชีวิตจึงเปรียบเหมือนวรรณกรรมที่มีความเป็นอมตะอยู่ตลอดกาล

โดยในเล่มบอกเล่าเรื่องราวชีวิตที่หลากหลายของผู้คน ซึ่งแตกต่างกันด้วยเพศ วัย และอาชีพ แต่ละคนมีภูมิหลังและทางเดินของชีวิตที่แตกต่างกัน คงมีสิ่งเดียวที่ตัวละครทุกตัวมีเสมอเหมือนกันนั่นคือ "กรรม" ตัวละครแต่ละตัวล้วนตกอยู่ภายใต้ "กฎแห่งธรรมชาติ" หรือ "สังสารวัฏ" อันมีกิเลสตัณหาเป็นเครื่องปรุงแต่งให้กับชีวิต ตัวละครบางตัวสร้างกรรมดี และตัวละครหลายตัวสร้างกรรมชั่ว แต่เพราะเหตุใด "หลายชีวิต" เหล่านี้จึงต้องวนเวียนมาบรรจบ ประสบชะตากรรม ณ สถานที่และอุบัติภัยในคราวเดียวกัน ซึ่งผู้ประพันธ์มุ่งหวังที่จะสร้างความแคลงใจทิ้งไว้ให้เป็นปริศนาธรรมหรือโศกนาฎกรรมให้ผู้อ่านได้ขบคิดอีกด้วย

การตั้งคำถามเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้จิตใจของเราเติบโต เมื่อเราหาคำตอบให้กับคำถามนั้นๆ ได้ ไม่ว่าจะเป็น "นี่เราใช้ชีวิตยากเกินไปหรือเปล่านะ" หรือ "นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ หรือเปล่า" นั่นก็เท่ากับว่า เราหาเส้นทางที่จะก้าวไปข้างหน้าได้ และหาความหมายของการมีชีวิตอยู่จนเจอ เพราะท้ายที่สุดแล้ว...ความสุขเป็นเรื่องของความถี่ ไม่ใช่ระดับความแรก

เคยไหมเวลาที่ชอบอะไร รู้สึกอะไร แต่ไม่กล้าแสดงออกไป เพราะกลัวว่าสิ่งที่เราคิดนั้นมันอาจผิด หรือแตกต่างจากคนอื่น จนสุดท้ายก็ได้ในสิ่งที่ไม่ต้องการมาแทน เกิดเป็นคำถามในใจว่า แท้จริงแล้วเราแคร์ใครมากกว่ากันนะ ตัวเองหรือว่าคนอื่น จริง ๆ แล้วสิ่งที่แตกต่างอาจไม่ใช่สิ่งที่ผิด หากเป็นความกังวลใจของเราเองหรือเปล่า ที่ทำให้มันดูเป็นเรื่องที่ไม่สมควร เราเกรงใจและยอมให้คนอื่นได้เสมอ ฉะนั้น ถึงเวลาแล้วที่ต้องยอมให้หัวใจเรามีความสุขอย่างอิสระเสียที

ในขณะที่อ่านหนังสือเล่มนี้ เหมือนกับได้ทบทวนตัวเองไปด้วยว่า เราใจดีกับตัวเองบ้างไหม เปิดโอกาสให้กับตัวเองมากแค่ไหน และเรายังใช้ชีวิตยากเกินไปหรือเปล่า โลกใบนี้ต่างมีหลายมุม หลายด้านให้เราเลือกมอง ขอให้เลือกมองแค่มุมที่เราเพลินใจจะมอง และไม่เดือดร้อนใครก็พอ

EP นี้จะมาชวนกันตั้งคำถามที่น่าสนใจกับเรื่องราวของชาว introvert อาทิเช่น เวลาที่คนชอบเก็บตัวร้องไห้ ควรให้เขาได้อยู่กับตัวเองคนเดียวหรือความเข้าไปอยู่เป็นเพื่อน ทำไมคนเก็บตัวถึงเป็นคนติดบ้าน และการคิดมากเป็นอีกลักษณะของชาว introvert จริงหรือไม่ 

“ความสุขของคนชอบเก็บตัวนั้นลึกซึ้งและเป็นส่วนตัว เมื่อเข้าใจว่าอุปนิสัยชอบเก็บตัวหรือเข้าสังคมไม่ใช่ปัญหา ก็จะช่วยให้เข้าใจตัวเองอย่างถูกต้องและเกิดความสุขเช่นนั้นได้”         

บุคลิกลักษณะของเราเสมือนเป็นตารางไล่โทนสี ในคนเดียวกันก็สามารถเป็น "คนชอบเก็บตัวที่มีลักษณะค่อนไปทางชอบเข้าสังคม" และสามารถเป็น "คนชอบเข้าสังคมที่ค่อนไปทางเงียบขรึม" ได้เช่นกัน จึงไม่อาจอธิบายได้ด้วยคุณสมบัติเพียงอย่างเดียว การตอบคำถามว่า ตัวเรามีลักษณะนิสัยแบบไหนนั้น เป็นเรื่องที่เราต้องถามใจตัวเอง ไม่ใช่การวัดด้วยไม้บรรทัดของคนทั่วไป "คนชอบเก็บตัวต้องรวบรวมความกล้าห้าครั้ง ถึงจะชวนคนอื่นคุยได้ คนชอบเข้าสังคมก็ต้องอดทนอดกลั้นห้าครั้ง เพื่อที่จะไม่พูดสุ่มสี่สุ่มห้าออกไป" 

หนังสือ "ที่จริงแล้ว ฉันเป็นคนเก็บตัวนะ : Actually, I'm an Introvert" เล่มนี้ ดังจากเกาหลีใต้ที่โดนใจคนอ่านจนติดอันดับขายดี "นัมอินซุก" เธอเล่าเรื่องผ่านมุมมองของผู้หญิงที่โตมากับการเป็นคนแบบอินโทรเวิร์ต ทำให้สายตาของเธอมองเห็นโลกเป็นอีกแบบ เป็นงานเขียนที่สะท้อนให้เห็นภาพของคนร่วมสมัยได้อย่างซื่อตรง และทำให้เข้าใจว่าความแตกต่างของคนเรานั้นล้วนมีที่ทางเป็นของตนเอง นี่คือเรื่องราวปลอบประโลมหัวใจของคนอินโทรเวิร์ตที่คนยุคนี้ต้องอ่าน

"ความสุขของกะทิ" นวนิยายรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี 2549 ที่จะพาคุณผู้อ่านไปรู้จักกับเด็กหญิงคนหนึ่งในสังคมแบบชนบทที่ดำเนินไปอย่างเนิบช้าและสงบงาม เป็นชีวิตอย่างที่ผู้คนจำนวนมากในเมืองต่างก็โหยหา แต่ลึกลงไปในใจของเด็กหญิง แม้จะมีทั้งตาและยายคอยให้ความรักและใส่ใจ เธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงแม่ แม่ผู้เก็บความลับในชีวิตของเธอเอาไว้ แม่ผู้บอกเหตุผลได้ว่าทำไมเธอจึงต้องมาอยู่กับตายาย แทนที่จะอบอุ่นในบ้านที่มีทั้งพ่อและแม่ แม่ผู้จะตอบคำถามในใจของกะทิได้หมด แม้ว่าบางคำถาม กะทิจะต้องเป็นผู้ตัดสินใจเองว่าต้องการจะรู้หรือไม่ก็ตาม... ถ่ายทอดด้วยสำนวนภาษาอ่านง่าย สละสลวย คมคาย เต็มไปด้วยบรรยากาศที่ดูงดงามน่าอยู่ และเนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ