Bernard Hammelburg | BNR

Ik kom het cijfer tegen op zoek naar antwoord op de vraag waarom het in New York, waar nog maar enkele maanden geleden de koelwagens voor de ziekenhuizen stonden om de lichamen af te voeren, nu juist zo goed gaat. Corona in Queens is een metafoor: in de arme, voornamelijk zwarte en bruine wijken zijn zoveel slachtoffers gevallen dat het virus daar goeddeels is uitgeraasd. In de meeste witte wijken was en is de schade al die maanden gering. Darwin krijgt weer gelijk: de sterksten overleven.

Er zit een universele les in het verhaal van de wijk Corona. Covid-19 slaat onevenredig hard toe in migrantenwijken, in Amsterdam bijvoorbeeld in Nieuw-West en Zuidoost. Omdat ze daar de taal niet verstaan, Omdat een huwelijksfeest in streng religieuze kring een zeldzaam moment van seksuele bevrijding is, dat geen minister, BOA of agent begrijpt laat staan kan tegenhouden. Rutte en De Jonge houden hun verhaal wel met een doventolk, maar een Nederlandstalige geen Turkse, Ghanese of Marokkaanse. Hun verhaal bereikt kijkers en luisteraars die het allemaal al weten, of een groepje studenten dat de middelvinger opsteekt, maar niet de groep waarom het echt gaat. Die groep heeft vermoedelijk nooit van De Jonge gehoord, en al helemaal niet van Jaap van Dissel.

Je ziet het in Spanje, waar de ernstigst getroffen plek een migrantenwijk in Madrid is, en in België, en in Frankrijk en in het Verenigd Koninkrijk, en in Israël. Bij bevolkingsgroepen waar de boodschap van ministers, virologen, ziekenhuisdirecteuren en parlementariërs simpelweg niet aankomt. Uitgesproken door een elite die hun taal niet spreekt, of die ze niets zegt. Donald Trump en de New Yorkse gouverneur Andrew Cuomo werden, ieder op hun eigen manier, sterren met hun dagelijkse corona-persconferenties. Voor de mensen in de wijk Corona in Queens waren het Marsmannetjes.

Rutte en De Jonge bereiken met hun persconferenties 6,5 miljoen kijkers. Nederland telt 14 miljoen volwassenen, waarvan dus 7,5 miljoen niet kijken. Voor beleidsmakers is dit de keuze: of ze vinden aansluiting bij die 7,5 miljoen, zoals in Amsterdam Nieuws-West en Zuidoost, of we volgen het voorbeeld van de New Yorkse wijk Corona. Voor de sterksten loopt het dan goed af net als in New York.

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Wat Amerika wilde was dat de VN-sancties tegen Iran weer worden ingesteld, nu Trump zich uit de Irandeal heeft teruggetrokken. Maar de andere deelnemers in die deal - Rusland, China, Frankrijk, het VK en Duitsland - vinden dat juridische lariekoek, en de Veiligheidsraad vindt dat ook. Natuurlijk wist minister Pompeo van buitenlandse zaken van tevoren hoe het bij de VN zou aflopen, en dus was het alleen maar een opmaat. Want wat voegde hij eraan toe: Amerika beschouwt de sancties per onmiddellijk als opnieuw ingevoerd, en bedrijven, personen of landen die zaken doen met Iran, kunnen eveneens worden getroffen door Amerikaanse sancties. Alles wijst erop dat de Amerikanen hóópten op de reacties bij de VN.

Het gaat dus om het opvoeren van de druk op Iran, en daarop is het Amerikaanse beleid steeds meer gericht. Het bij elkaar brengen van Israël, de Emiraten en Bahrein past daarin. Momenteel wordt onderhandeld met Oman, Soedan, Mauritanië, Marokko en Saoedi-Arabië om vergelijkbare verdragen uit te werken. Dat kan best nog even duren, maar er is in feite al een grote coalitie van Golfstaten en Afrikaans-Arabische landen, Israël en de Verenigde Staten, die zich zien als de geallieerden in de strijd tegen de as Iran-Libanon-Syrië.

Luister terug | Amerika Podcast | Trumps Iran-clash met Biden

Sinds Donald Trump uit de Irandeal stapte, heeft hij onder vuur gelegen van Europa, Rusland en China, die van mening blijven dat je de moellahs uiteindelijk aan je kunt binden door in dialoog te blijven. Door Israël en een deel van de Arabische wereld naar zich toe te trekken, verbreekt Trump zijn eigen isolement. En hij onderstreept zijn voornemen om de export van Iraanse olie en Iraans gas zoveel mogelijk te saboteren.

Door die strategie voor te leggen aan de Veiligheidsraad, en dus aan de Verenigde Naties, in de wetenschap dat er alleen hoongelach zou klinken, maakt Trump zijn tweede punt. Hij draait het hoongelach om. Hij vindt dat de Iran-appeasers, door het nieuwe Amerikaanse sanctieregime en de nieuwe regionale coalitie, volledig in zijn val zijn getrapt. En zoals een oud, Perzisch spreekwoord luidt: als je zelf in een put springt, is de Voorzienigheid niet verplicht je eruit te halen.

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Dat laatste is belangrijk, want wat we niet moeten doen is denken dat zich in de nesten werken hetzelfde is als verliezen. Zoals het een goede acteur betaamt, heeft Boris namelijk precies door wat de meerderheid van zijn publiek wil, en dat is een Brexit zonder enige concessie. Geen speciale regeling voor Noord-Ierland, geen zeurende Europese douane, geen afhankelijkheid van de EU, op welke manier dan ook.

Door de al gemaakte scheidingsovereenkomst met de EU op hoofdpunten op te zeggen, handelt hij in strijd met het internationale recht, zoals onder meer vijf oud-premiers hem voorhouden. En de manier waarop oud-Labourleider Ed Miliband Boris onderuit haalde met de stelling dat de premier zelf geen notie heeft van wat er in de wet staat, was bijzonder vermakelijk. Maar het doet er niet toe.

Luister terug | Londen kan ook handelsdeal met VS wel vergeten

Op een paar dissidenten na, kreeg Boris bij de eerste stemming in het Lagerhuis bijna alle partijgenoten mee. Formeel betekende dit alleen dat de wetswijziging nu is geagendeerd, dus er volgen nog meer stemmingen. Maar wie denkt dat hij die gaat verliezen, vergist zich. En ook de hoop dat het Hogerhuis gaat ingrijpen, lijkt me meer wensdenken dan werkelijkheid.

Het is duidelijk dat Boris, niet in een opwelling, maar heel doordacht, nu spijkerhard inzet op alles of niets: een Brexit zoals hij die wil, of een harde Brexit. To Brexit or not to Brexit is geen vraag: het Verenigd Koninkrijk stapt eruit, ondanks spookbeelden over duizenden vrachtautos aan de grens, chaos in Schotland, het omvallen van het Goede Vrijdagakkoord met Ierland, een visserijoorlog op de Noordzee.

Lees ook | Boris Johnson zwaar onder vuur om nieuwe Brexitwet

Als hij al Shakespeareaans denkt, dan is zijn variant op Hamlet: er is iets aan het rotten in de staat Europa. Of misschien mompelt hij de laatste zin uit dat drama: en de rest is stilte. Daar moeten Von der Leyen, Barnier, Michel en de rest van de EU zich op instellen.

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Over de pijpleiding woedt al jaren een fel politiek conflict . Polen de Baltische staten zijn er fel op tegen. Amerika dreigt met sancties als het project echt van start gaat. Nederland neemt een opmerkelijk standpunt in: de pijpleiding is een commercieel project, en daar gaat de regering niet over. Shell maakt trouwens deel uit van het uit 120 partners bestaande Nord Stream-consortium, dat onder leiding staat van de Russische energiereus Gazprom en is gevestigd in Zwitserland.

Lees ook | Nord Stream 2 door zaak Navalny nu politieke kwestie

Angela Merkel heeft zich jarenlang, eigenlijk tot nu toe, tegen alle kritiek en de dreigementen verzet. Over Nord Stream 2 was ze niet aanspreekbaar. Eerdere Russische aanslagen, zoals de vergiftiging van Sergei Skripal en zijn dochter, in Engeland, veroordeelde ze wel, maar ze verbond er geen consequenties aan. Wat is het verschil tussen Skripal en Navalny? Ja, Navalny werd door een Duitse organisatie uit een ziekenhuis in Omsk gehaald en overgevlogen naar Berlijn, waar hij nu vecht voor zijn leven. Zijn Duitse artsen stelden vast dat hij in Rusland is vergiftigd. Maar wat heeft de Duitse regering formeel te maken met een Russische poging tot moord op een Russische staatsburger? Behalve dat Duitsland het een verachtelijke daad vind, maar ja, wie niet?

Luister terug | De Wereld | De dreigende double dip

Maar het stopzetten van de pijpleiding? Een project van 9,5 miljard euro dat bijna klaar is? Dat gaan de Duitsers echt niet doen. Het afkopen van de verplichtingen, het juridische gevecht met het consortium, is een nachtmerrie van kolossale omvang. Vanwaar dan het dreigement? Zou het te maken hebben met de volledig ingestorte vraag naar aardgas, als gevolg van corona en de financiële depressie? Zoekt Angela Merkel een smoes om van Nord Stream 2 af te komen? En heet die smoes Navalny? Daar zou Vladimir Poetin best eens nerveus van kunnen worden.

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

De vlucht, dwars over Saoedi-Arabië ook een historisch moment bracht het Amerikaanse en Israëlische onderhandelingsteam naar de Verenigde Arabische Emiraten voor het uitwerken van hun vredesplan, wat ook historisch is. Ik vond het mooi, die Boeing met het woord vrede erop in het Arabisch, Engels en Hebreeuws. Dat de hoofdrolspelers, Donald Trump, Bibi Netanyahu en Mohammed bin Zayet, hun eigen politieke motieven hebben een corruptieschandaal, verkiezingen, een front vormen tegen Iran, wapendeals het doet er even niets toe. Een topprestatie is een topprestatie.

Luister terug | De Wereld | Joe Biden's moment

Een paar details vertellen het verhaal nog beter. Nieuwsstation Al Arabiya bracht het nieuws heel prominent. Is dat bijzonder? Ja, want het station is eigendom van de Saoedische regering, en dus is de boodschap dat het huis-Saoed zijn zegen geeft los van het toelaten van die Boeing in zijn luchtruim. Al Jazeera was veel kritischer, en schreef een boos stuk over de knieval voor Amerika, lafheid van de Emiraten en over de Palestijnen, die zich verraden voelen. Al Jazeera is eigendom van de emir van Qatar, dus nu zien we opnieuw dat hij ruzie heeft met de andere Golfstaten.

Tegelijkertijd, maar door vrijwel alle media genegeerd, kwam het bericht dat Hamas in Gaza, de luis in de pels van Israël, een wapenstilstand sluit met Israël, en dat de bemiddelaar de gezant van Qatar in Gaza is. De grensovergang tussen Israël en Gaza gaat weer een stukje open, wat een zegen is voor de Gazanen, dus Qatar kan zeggen: wij laten onze Palestijnse broeders niet in de steek. Maar hun boodschap is tegelijkertijd: ook wij praten met de Israëliërs. Ook dat is historisch.

Luister terug | Space Cowboys | Nieuwe missies naar Mars

Nu zal iedereen die het Midden-Oosten volgt zeggen: al die contacten waren er al lang, de vijandelijkheden tussen Israël en de Arabische wereld behoorden al tot het verleden, dus zo bijzonder is het niet. Allermaal waar, maar het uitbreken van vrede, zeker in die heetgebakerde regio, is hoe zal ik het zeggen historisch.

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoewel de schijn bestaat van enorme tegenstellingen in de aanpak tussen verschillende landen, is de problematiek opvallend identiek, en lopen de spanningen om dezelfde redenen op. Gebrek aan leiderschap, gebrek aan duidelijkheid, inconsequente regels, willekeur bij de toepassing. De waarheid is dat de deskundigen er nog steeds bitter weinig van snappen, en dat overheden al helemaal geen idee hebben. Grote drukte buiten, bijvoorbeeld. Bij de massademonstraties in Amerika na de moord op George Floyd, zijn nauwelijks mensen besmet , al beweert Donald Trump van wel. Hetzelfde geldt voor de omstreden demonstratie op de Dam, waar volgens de berichten welgeteld één deelnemer corona kreeg.

In België en Spanje dreigt zo ongeveer het schavot op het niet dragen van een mondkapje, in Nederland hoeft het, op het openbaar vervoer, een paar drukke buurten en markten na, nergens. In Amerika schreeuwen de virologen van de daken dat het bewijs overtuigend is dat die mondkapjes het verschil betekenen tussen leven en dood, in Nederland hoor je het RIVM nog steeds denken dat het een schijnvertoning is die nauwelijks uitmaakt ook met bewijs. Bij ons is de situatie zonder mondkapjes redelijk, in België, Spanje en Amerika is het, met mondkapjes, een stuk erger, maar ook bijvoorbeeld in Israël, dat er als de kippen bij was en de teller nu toch omhoog ziet schieten. Oh ja, dan was er ook het verhaal van de zomerhitte, want dan zou het virus in het stof bijten. Hoe heet zou het eigenlijk moeten worden?

Omdat de wetenschap nauwelijks weet, kan de regering nauwelijks regeren. Die twijfelt over wat wél of niet helpt, en sukkelt met het handhaven, want ze heeft eigenlijk geen idee wat je ermee bereikt. Kijk naar Spanje en België, waar keihard wordt opgetreden en de curve sneller stijgt dan bij ons. En zo worstelt elk land in de wereld. Op 10 landen na nou ja, landen...Palau, Micronesië, de Marshall Eilanden, Nauru, Kiribati, de Solomon Eilanden, Tuvalu, Samoa, Vanuatu en Tonga. Nul besmettingen. Zouden de echte wetenschappers zich daar hebben verschanst? Zullen we daar dan maar heen?

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Hoewel de schijn bestaat van enorme tegenstellingen in de aanpak tussen verschillende landen, is de problematiek opvallend identiek, en lopen de spanningen om dezelfde redenen op. Gebrek aan leiderschap, gebrek aan duidelijkheid, inconsequente regels, willekeur bij de toepassing. De waarheid is dat de deskundigen er nog steeds bitter weinig van snappen, en dat overheden al helemaal geen idee hebben. Grote drukte buiten, bijvoorbeeld. Bij de massademonstraties in Amerika na de moord op George Floyd, zijn nauwelijks mensen besmet , al beweert Donald Trump van wel. Hetzelfde geldt voor de omstreden demonstratie op de Dam, waar volgens de berichten welgeteld één deelnemer corona kreeg.

In België en Spanje dreigt zo ongeveer het schavot op het niet dragen van een mondkapje, in Nederland hoeft het, op het openbaar vervoer, een paar drukke buurten en markten na, nergens. In Amerika schreeuwen de virologen van de daken dat het bewijs overtuigend is dat die mondkapjes het verschil betekenen tussen leven en dood, in Nederland hoor je het RIVM nog steeds denken dat het een schijnvertoning is die nauwelijks uitmaakt ook met bewijs. Bij ons is de situatie zonder mondkapjes redelijk, in België, Spanje en Amerika is het, met mondkapjes, een stuk erger, maar ook bijvoorbeeld in Israël, dat er als de kippen bij was en de teller nu toch omhoog ziet schieten. Oh ja, dan was er ook het verhaal van de zomerhitte, want dan zou het virus in het stof bijten. Hoe heet zou het eigenlijk moeten worden?

Omdat de wetenschap nauwelijks weet, kan de regering nauwelijks regeren. Die twijfelt over wat wél of niet helpt, en sukkelt met het handhaven, want ze heeft eigenlijk geen idee wat je ermee bereikt. Kijk naar Spanje en België, waar keihard wordt opgetreden en de curve sneller stijgt dan bij ons. En zo worstelt elk land in de wereld. Op 10 landen na nou ja, landen...Palau, Micronesië, de Marshall Eilanden, Nauru, Kiribati, de Solomon Eilanden, Tuvalu, Samoa, Vanuatu en Tonga. Nul besmettingen. Zouden de echte wetenschappers zich daar hebben verschanst? Zullen we daar dan maar heen?

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Een aantal Arabische landen staat op het punt de Emiraten te volgen: Bahrein waarschijnlijk als eerste, dan Oman. Marokko, en zelfs Saoedi-Arabië en Qatar spelen ook met de gedachte. De Soennitische wereld verenigt zich met Israël tegen de Sjiitische as: Iran, Syrië, Libanon en Irak. Daarmee gaat het Saoedische vredesplan van 2002, aangenomen door de Arabische Liga, overboord. Dat plan luidde simpelweg: Israël trekt zich terug tot de grenzen van 1967, er komt een onafhankelijk Palestina, in ruil waarvoor alle Arabische landen vrede sluiten met Israël. Nu sluiten ze vrede zonder een onafhankelijk Palestina, wat een ommezwaai is van enorme omvang.

Luister terug | Bernard Hammelburg | Schurkenstaat

De waarheid is dat de Palestijnen in de Arabische wereld nooit populair zijn geweest. In de meeste landen waar Palestijnen wonen, worden ze met de nek aangekeken. Maar op papier en officieel, steunde de Arabische Liga hen wel. En 5 miljoen mensen in Gaza en op de Westoever van de Jordaan kun je niet zomaar negeren. Het is dus begrijpelijk dat de Palestijnen woest zijn en zich verraden voelen.

Maar het woedendst is Iran, dat even verrast was door de vrede tussen de Emiraten en Israël als de rest van de wereld, en nu terecht een kolossaal politiek en militair machtsblok ziet ontstaan, bestaande uit de Golfstaten, de belangrijkste Noord-Afrikaanse landen, het militair superieure Israël en Amerika. Wat dat laatste betreft: als Donald Trump en Joe Biden het over één ding wél eens zijn, dan is het over deze ontwikkeling.

Lees ook | Israël schort annexatie Westbank op

Iran is de verliezer, Israël is de winnaar. Bibi Netanyahu speelde een slim spel: dreigen met annexatie van een deel van de Westoever, wat hij nooit serieus van plan was, en dat dreigement weer intrekken in ruil voor een waarlijk historisch vredesverdrag. Hij haalde dus een enorme prijs binnen zonder zelf ook maar één offer te brengen. En of hij dat nou heeft gedaan om zijn eigen hachje te redden in zijn corruptieproces, of omdat Trump en hij elkaar electoraal omhoog houden het is en blijft een geopolitieke aardverschuiving.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Woedende demonstranten komen met terechte eisen. Tegen de schurkenstaat. Over de onvoorstelbare corruptie. Over de politieke vriendjespolitiek. Over een economische en financiële crisis die al lang voor corona begon. Over de onverschilligheid van de politieke elite. En vooral over de feitelijke coup die Hezbollah heeft uitgevoerd. Hezbollah, naar de opvatting van de EU en VS een terroristische organisatie, met een leger dat groter is dan de officiële Libanese krijgsmacht. Maar dat, met haar politieke vleugel, deel uitmaakt van de coalitie. De regering is afgetreden, maar de Libanezen noemen dat, terecht, een schijnvertoning.

Net als het vliegveld, heeft Hezbollah de haven al jaren volledig in handen. Die gebruikt zij voor het smokkelen van gebruikte autos, telecom- en internetservers, drugs en wapens naar een netwerk dat reikt tot Afrika en Latijns-Amerika. Die wapens, meestal afkomstig uit Iran, of uit Noord-Korea en dan vía Iran, gaan door naar de Hezbollah-troepen die in Syrië vechten voor Assad, of worden gericht op Israël. Vandaar dat Israël voortdurend wapenopslagplaatsen en -transporten bombardeert, maar het is dweilen met de kraan open.

De Franse president Macron zei terecht: wij zorgen dat onze hulp niet in verkeerde handen valt. Dat was ook het thema van de internationale donorconferentie van afgelopen weekend. Die vermanende taal mag best een tandje scherper. Europese politici blijven nostalgisch mijmeren over Beiroet als het Parijs van het Midden-Oosten, maar dat is inmiddels mythologie. Of ze zwijgen over de feitelijke kolonisering van Libanon door Iran en Syrië. Want anders brengen we de Turkije-achtige deal in gevaar die we met Libanon hebben: er zitten zon twee miljoen vluchtelingen, die eigenlijk allemaal naar Duitsland, Nederland en Scandinavië willen.

De woedende demonstranten hebben gelijk: de ramp in Libanon heeft alles te maken met chaos, wanbeheer en het nepotisme van zakkenvullers en terroristen. Hoogste tijd voor minister Kaag en haar ambtgenoten om even over hun nostalgie heen te stappen en een internationaal onderzoek te eisen naar wat er in Beiroet is gebeurd. President Aoun heeft zon onderzoek al op de voorhand afgewezen. Op bevel van Hezbollah.

See omnystudio.com/listener for privacy information.

Minister van Buitenlandse Zaken Pompeo was er heel stellig over: data over Amerikanen die Chinese software zoals Tiktok gebruiken gaan linearecta naar dat onverzadigbare monster, de Chinese Communistische Partij. Wie ben ik om het tegen te spreken, al vraag ik me af wat dat onverzadigbare monster moet met de gegevens van tachtig miljoen Amerikaanse jongelui, die zich voornamelijk vergapen aan piepjonge en vaak al schatrijke sterren, die dansend en grappen makend door beeld huppelen.

Luister terug | Bernard Hammelburg | Slavernij-excuus

Hoewel: die jonge sterren zijn goud voor de reclame-industrie, dus misschien denkt het Chinese monster: meer dan de helft van de kijkers is stemgerechtigd, dus kunnen we China-hater Trump een noedeltje van eigen deeg laten proeven. Dat andere hippe fenomeen, K-Pop, en Tiktok slaagden er immers in Trumps belangrijkste verkiezingsstunt van het seizoen, een als kolossaal aangekondigde campagnebijeenkomst in Tulsa , te laten mislukken. Door massaal kaartjes te bestellen en vervolgens weg te blijven, kwamen daar geen 19.000 joelende Trump-fans opdagen, maar 6.200. Een megastunt tegen de Maga-beweging dat alles door een groepje tieners.

Dat is nog niets vergeleken met wat de lip synchende Sarah Cooper op haar conto kan schrijven: tientallen miljoenen kijkers in en buiten de Verenigde Staten die in een deuk liggen om haar onnavolgbare persiflages van Trump. Weg met Sarah, weg met Tiktok, denkt Trump volgens het tijdschrift Vogue.

En toch. Daar is ook het verhaal van de bitcoin-oplichter die duizenden Twitter accounts hackte, waaronder die van Barack Obama, Bill Gates, Elon Musk en Geert Wilders. De hacker was geen Chinese spion met een smeulende sigaret, regenjas, deukhoed en versleutelde smartphone, maar de 17-jarige Graham Clark uit Florida, die al zeker vier jaar aan online-diefstal en -oplichting deed.

Als Trump of Pompeo hadden gezegd: daar zit de Chinese Communistische Partij achter, dan hadden we dat misschien nog geloofd ook. Zou Tiktok misschien toch echt Amerikaanse persoonsgegevens hamsteren? Is Sarah Cooper geen New Yorkse actrice, maar via de Chinese geheime dienst geïnfiltreerd? Alle reden voor zorg, want het lot van de vrije wereld en de westerse beschaving staat op het spel. Eén tik, en tok het is met ons gedaan.

Over Bernard Hammelburg

Buitenlandcommentator Bernard Hammelburg gaat in zijn column in op de zaken van wereldbelang en plaatst de internationale politiek in context. Luister live woensdagochtend om 06:25 in De Ochtendspits of wanneer je wilt via bnr.nl/bernard-hammelburg, Apple Podcast of Spotify.

See omnystudio.com/listener for privacy information.