In de podcast vertelt Louise dat geluk voor haar draait om tevreden zijn met wat er is, rust in haar hoofd, vrijheid voelen en die sprankeling van joy die soms ineens opkomt, bijvoorbeeld onderweg in de auto bij een mooie zonsondergang. We praten over hoe zij bij anderen signalen van geluk meent te zien: non-verbaal gedrag, energie, pretoogjes of juist een weemoedige blik, en hoe ze die nieuwsgierigheid gebruikt om te ontdekken welke keuzes mensen maken om hun geluk te vergroten. We zoomen in op gedachtenmanagement. Louise legt uit dat veel mensen versmelten met negatieve gedachten en daardoor gaan geloven dat die waar zijn. Ze deelt hoe ze zelf door een dieptepunt gaat, een zware periode met overbelasting en mantelzorg en hoe een boodschap in de spreekkamer over “levenslang medicatie” voor haar een kantelpunt wordt. Ze kiest ervoor om te zoeken naar andere wegen, met meer sport, yoga, lezen en spirituele ontwikkeling en komt uit bij het trainen van het brein: de “monkey mind” temmen en leren afstand nemen. We bespreken concreet hoe je dat doet. Zij vergelijkt negatieve gedachten met een irritante verkoper aan de deur: we hoeven niet te blijven luisteren, we kunnen de deur dichtdoen. Ook zegt Louise dat we beter niet in discussie gaan met onze innerlijke criticus, omdat die discussie vaak eindeloos wordt. We oefenen het neutraal kijken: “dat ging niet goed” en punt, zonder drama. Daarna vertelt ze over tien dagen stilte in Portugal: telefoon inleveren, weinig water, elkaar niet groeten en hoe juist die afwezigheid van afleiding laat zien hoeveel gedachten onzin zijn. Terug in het dagelijks leven wordt het pas echt oefenen. We sluiten af met haar zes pijlers (ken jezelf, heel jezelf, zorg voor jezelf, accepteer jezelf, verbind jezelf, versterk jezelf) en met het voorwerp dat haar gelukkig maakt: een tekening die Louise van haar dochter krijgt.