Luangpor Paisal Visalo‘s Podcast (ธรรมะ จาก หลวงพ่อไพศาล วิสาโล)

4 ม.ค. 69 - สร้างนิสัยใหม่ให้ใจ 

3 ม.ค. 69 - รู้จักฉุกคิด ชีวิตเปลี่ยน 

2 ม.ค. 69 - จุดหมายชีวิตของผู้ใฝ่ธรรม 

1 ม.ค. 69 - บทเรียนชีวิตสำหรับปีใหม่ 

31 ธ.ค. 68 - เป้าหมายอยู่ไกลใจอยู่กับปัจจุบัน : ถ้าใจอยู่กับปัจจุบัน เผลอแป๊บเดียวครบปีแล้ว เผลอแป๊บเดียวถึงเป้าหมายแล้ว ในขณะที่ถ้าใจคอยมองหาเป้าหมาย ก็จะรู้สึกท้อรู้สึกเหนื่อย เมื่อไหร่จะถึงๆ เหมือนกับเวลาเราเดินทาง ถ้าเราใส่ใจกับการเดินทาง ใส่ใจกับสองข้างทาง วางเป้าหมายหรือจุดหมายปลายทางไว้ก่อน เราพบว่าประเดี๋ยวเดียวก็ถึงแล้ว 

30 ธ.ค. 68 - เปลี่ยนผิดให้เป็นถูก : แต่ว่าคนส่วนใหญ่ พอผิดครั้งแรกแล้วก็มักจะผิดครั้งที่ 2 แล้วครั้งที่ 2 มักจะหนักกว่าครั้งแรกเสมอ คนในสังคมก็ไม่ชอบคนที่ทำผิดแล้วปฏิเสธ ไม่ยอมรับผิด ไม่ยอมขอโทษ แต่พอตัวเองเจอแบบนั้นบ้าง ก็ทำเหมือนกับคนอื่น ที่ตัวเองเคยประณามเอาไว้ เพราะว่าอัตตาพาไป 

ต้องมีสติ ถ้ามีสติจะเห็นเลยว่า หลงเชื่ออัตตาไม่ได้ มันจะล่อหลอกยังไง ให้เป่าคดี ให้ปฏิเสธ แต่ถ้ามีสติมากพอ ก็กล้าที่จะขัดขืน ทำผิดก็ขอโทษ แม้ว่าจะเสียหน้า แต่ที่จริงที่เสียหน้าคืออัตตาเสียหน้า แต่ว่ากลับกลายเป็นดีสำหรับเรา เพราะทำให้คุณธรรมในใจงอกงามมากขึ้น 

เพราะฉะนั้นเตือนใจอยู่เสมอ ผิดครั้งแรกยังไม่เท่าไหร่ อย่าผิดครั้งที่ 2 ต้องทำให้มันถูก แล้วชีวิตก็จะเจริญ ไม่ว่าจะเป็นการเกี่ยวข้องกับผู้คน เกี่ยวข้องกับทรัพย์สมบัติ สุขภาพร่างกาย หรือว่าในการภาวนา การปฏิบัติธรรมก็ตาม 

29 ธ.ค. 68 - รักษาใจให้ปลอดภัยจากอารมณ์ : ถ้าเราเวลาทำอะไร วางอย่างอื่นไว้ก่อน ให้มีสติอยู่กับสิ่งที่ทำ แน่นอน มันจะไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำไปตลอด เดี๋ยวก็เผลอแวบไปโน่น คิดไปนี่ บางทีก็มีอารมณ์เกิดขึ้น ก็ประเดี๋ยวก็รู้ พอใจไหลไปตามความคิดและอารมณ์ ประเดี๋ยวก็เกิดความรู้สึกตัวขึ้นมา กลับมาอยู่กับเนื้อกับตัว กลับมาอยู่กับปัจจุบัน 

อันนี้เป็นวิธีที่จะช่วยทำให้ใจเรารู้สึกตัว มีสติ มีสมาธิกับสิ่งที่ทำ และต่อไปก็จะมีวิธี มีอุบาย ในการรับมือกับอารมณ์อกุศลต่าง ๆ ที่เราเรียกว่านิวรณ์ มีความฟุ้งซ่าน ความง่วงเหงาหาวนอน มีความโกรธ หรือว่าการโหยหาสิ่งเสพ สิ่งเร้า หรือความเบื่อ ความเซ็ง ความลังเลสงสัย พวกนี้จะไม่อาจรบกวนจิตใจได้ถ้าเรามีสติรู้ทัน ไม่ปล่อยให้อารมณ์เหล่านี้เข้ามารบกวนรังควาน หรือว่ามาบีบคั้นใจ 

28 ธ.ค. 68 - คุณค่าของการเดินทางภายใน : มองในแง่หนึ่งการเดินทางภายนอกก็สามารถจะเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางภายในที่ทำให้เราค้นพบตัวเอง และค้นพบว่ามีบ้านของใจ ที่ให้ความสงบร่มเย็นแก่เราได้ แม้จะไม่ร่ำรวย หรูหรา อู้ฟู่ แม้จะไม่เจอสิ่งที่ตื่นตาตื่นใจ แต่ความสงบที่พบได้นี้มีค่ามากกว่าเยอะเลย 

เพราะฉะนั้น ไม่ว่าเราจะเพลิดเพลินกับการเดินทางภายนอกอย่างไร ก็อย่าลืมความสำคัญของการเดินทางภายใน ซึ่งเป็นการเดินทางที่จะให้คุณค่า ให้ความสุขกับเราอย่างแท้จริงไม่ว่าในยามผันผวนปรวนแปร ในยามแก่ชรา ในยามพลัดพราก ก็พบความสงบภายในได้ 

24 ธ.ค. 68 - สุขสำเร็จเพียงใดก็อย่าชะล่าใจ : สิ่งที่ต่อต้านไม่ใช่ปัญญา ไม่ใช่ความรู้เนื้อรู้ตัว แต่คือกิเลส คืออัตตา ยิ่งประสบความสำเร็จมากเท่าไหร่ ยิ่งมีความสุขมากเท่าไหร่ บางทีอัตตาก็พองโต และอะไรก็ตามที่ทำให้อัตตา หรือความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนเบาบางลง ยิ่งต่อต้าน เราก็ต้องรู้เท่าทัน ว่าตัวที่ทำให้เราไม่เห็นค่าของการปฏิบัติธรรม ทำให้เราประมาทกับชีวิต คืออะไรแน่ที่เป็นตัวการอยู่เบื้องหลัง 

ถ้าเราไม่ปล่อยให้มันครองใจ ใช้ปัญญาพิจารณา เราจะพบว่าอริยทรัพย์ก็ดี วิชาชีวิตก็ดี หรือการปฏิบัติธรรมการเจริญสติ คืออนาคต เพราะว่าความแก่ก็ดี ความเจ็บความป่วยก็ดี ความพลัดพรากสูญเสียก็ดี คือสิ่งที่รอเราอยู่ วันนี้อาจจะไม่เจอ แต่พรุ่งนี้หรือวันหน้าก็ต้องเจอ 

แต่ถ้าเราปฏิบัติธรรม เรามีวิชาชีวิต เรามีสิ่งที่ช่วยรักษาใจ มีภูมิรักษาใจ ถึงเวลาเจอความทุกข์ก็สามารถจะแคล้วคลาดผ่านไปได้ หรือยิ่งกว่านั้นคือสามารถจะเอาทุกข์มาเสริมสร้างธรรมให้เจริญงอกงาม เมื่อใดก็ตามที่เรามีความสุขอยู่ อย่าชะล่าใจ เปิดใจรับสิ่งที่จะช่วยเราได้ในอนาคต นั่นคืออริยทรัพย์ หรือว่าการปฏิบัติธรรม 

21 ธ.ค. 68 - รู้ใจก็ไกลทุกข์ : เราจะรู้จักใจของเรา ก็ต้องมีสติ เพราะเหตุนี้ต้องฝึกสติเพื่อให้เรารู้จักใจ รู้เท่าทันความคิดและอารมณ์ พอรู้เท่าทันแล้ว ความคิดและอารมณ์เหล่านั้นก็มาบีบคั้น ทำร้าย หรือเผารนจิตใจได้ยาก​ และจริง ๆ แล้วถ้าหากว่าเรามีสติดูใจเรามากพอ สุดท้ายก็จะเห็นสิ่งที่เรียกว่าความลับของจักรวาล อยู่กลางใจของเรา ต่อเมื่อเรารู้จักใจดีพอ ก็จะเห็น แต่ก่อนจะถึงตรงนั้น การที่เราเฝ้าดูใจ จะช่วยทำให้ความทุกข์ลดลง ความทุกข์ที่เกิดจากการวางใจผิด 

หรือการที่ใจไม่มีสิ่งป้องกัน ป้องกันอะไร ป้องกันไม่ให้ความคิดและอารมณ์ที่เป็นลบมันมาทำร้ายจิตใจ เพราะถ้าปล่อยให้มันทำร้ายจิตใจ ก็จะเป็นการซ้ำเติมเพิ่มทุกข์ให้ตัวเองอย่างที่พระพุทธเจ้าตรัสว่า โจรกับโจรทำร้ายกัน ก็ยังไม่เท่าความฉิบหายที่เกิดขึ้นจากการที่วางใจไว้ผิด คือใจที่ไม่มีสติ ใจที่เราไม่รู้จักดีพอ