przeżywałem to miesiącami, tułając się po parku, słuchając smutnej muzyki. za każdym razem myślałem, że to koniec świata - miłość nie istnieje. bałem się samotności – boleśnie to znosiłem. nikomu tego nie życzę, ale z drugiej strony wiele mnie to nauczyło i nie zamieniłbym tych doświadczeń na nic innego.

gdy nie ma miłości to pozostaje cynizm, gniew, złość, nienawiść. To wypełnia życie żółcią, spycha w odchłań negatywnych emocji – strachu i leku. każdemu życzę aby odnalazł w sobie miłość i zdolność do kochania. świat staje się piękniejszy.

miłość to nie tylko motyle w brzuchu, to codzienność, praca i umiejetność, którą należy doskonalić. miłość nie tylko do konkretnego człowieka, ale do życia, siebie i innych istot.

współczucie i otwartość. nie jest to łatwe i życie wielokrotnie przeczołga, ale uważam, że nie pozostaje nic innego.

ig: https://instagram.com/pbialasiewicz/