Co składa się na dojrzałą emocjonalnie postawę? Po co nam znajomość swoich potrzeb, granic i triggerów? Czy emocje można czuć, ale nie pozwalać, aby determinowały, jaką narrację przyjmiemy o danej sytuacji czy sobie samym? I dlaczego warto porzucić fantazję o tym, że inni ludzie się dla nas zmienią?

W najnowszym solowym odcinku przyglądam się różnym obliczom dojrzałości emocjonalnej. Sprawdzam, dlaczego łączy się ona z trzeźwym zakorzenieniem w rzeczywistości, a nie idealizowaniem przeszłości czy tego, czego akurat nie mamy. Próbuję zrozumieć, dlaczego warto zatrzymać się w czuciu, zamiast automatycznie reagować z miejsca tego, co znane i oswojone. I pokazuję, że dojrzałość emocjonalna to też branie odpowiedzialności za swoje decyzje i wybory oraz odbywanie trudnych rozmów, kiedy jest to konieczne. Powstał z tego przegląd przeróżnych zachowań, postaw i przekonań, które mam nadzieję zainspirują Was do tego, żeby poddać temat głębszej refleksji. Zapraszam!

[współpraca reklamowa] z Wellbee

Jeśli szukacie zdalnego wsparcia dla zdrowia psychicznego, to to jest dobry adres. Odsyłam na: https://wellbee.pl/

Poczytaj mnie na Instagramie: https://www.instagram.com/sznurowadla.mysli/

PATRONITE – Jeśli uważasz moje treści za wartościowe i pomocne, możesz wesprzeć dalszy rozwój Sznurowadeł, dołączając do grona Patronek i Patronów na Patronite. Zapraszam z całego serca. Szczegóły subskrypcji znajdziesz pod linkiem: https://patronite.pl/sznurowadla-mysli

Ukłony i podziękowania za realizację dźwięku należą się niezastąpionemu Piotrowi Sz.

Sznurowadeł możecie posłuchać na: Spotify, Apple Podcasts, YouTube, Google Podcasts, Anchor, Breaker, Overcast, PocketCasts i RadioPublic.