Anna Björk segir að foreldrar hennar hafi sagt henni að elta drauma sína og sem hún hún og gerði. Hún fór ásamt manni sínum til Ungverjalands í skóla og stefndi á myndlistarnám en snéri við blaðinu og fór í íþróttafræði, en segir brosandi að hún hafi svo endað í viðskiptum og þykir sérlega skemmtilegt að hjálpa fólki að sjá hlutina, miðla og kenna. Mydndlistardraumurinn hefur þó alltaf verið til staðar og þegar hún flutti í Borgarnes 1994 á fullorðins aldri var hún dregin inn í nýstofnað Handverksfélagið Hnokka, hvarhún fór á málaranámskeið og tók þátt í samsýningu í Reykholti m.a. Þessar tilraunir þá urðu til þess að hún fór að keyra vikulega í Myndlistaskólann í Reykjavík, þar sem húnsótti öll námskeið sem í boði voru næstu árin í teikningu, módelteikningu og síðar olíumálun. Þegar örverpið fæddist svo 2011 hætti hún að mála vegna tímaleysis og vegna þess hve erfitt er að vera með olíulitina upp um allt í íbúð með ungabarni. Þá fór hún aftur að prófa vatnslitina, sem hægt er að grípa í hvenær sem er og án mikils umstangs og komst að því sem auðvitað er raunin; þeir eru ekki eins einfaldir og þeir virðast í fyrstu. Þú veist aldrei alveg hvernig útkoman verður og færð ekki margar tilraunir, því erfitt er að leiðrétta mistök. Hins vegar eru þeir svo gefandi einmitt vegna þessa og vegna þeirrar einstöku birtu og flæði lita sem hægt er að skapa með þeim. Anna segir brosandi að henni finnst hún vera aftur orðin sjö ára þegar hún fór að leika mér með liti og vatn og endurupplifi og ferðast um æskuslóðir og minningar með því að mála þær. Hún verður með sýningu í Safnahúsið í Borgarnesi í september.