Segðu mér

Gestur þáttarins er Ari Alexander Ergis Magnússon, kvikmyndagerðarmaður.

- Í þættinum segir Ari Alexander m.a. frá ættingjum sínum í móðurætt sem eru frá Jakútíu í Síberíu og hefðum þar í landi. Einnig frá ýmsum kvikmyndaverkefnum sínum. Nýjasta verkefnið sem hann hefur hafið undirbúning að er kvikmynd byggð á skáldsögu Guðbergs Bergssonar, Missir.

- Umsjón: Viðar Eggertsson.

Sigtryggur Ari er ljósmyndari og Tómas er læknir og saman ganga þeir á fjöll með skíði á bakinu. Þeir lýsa með bliki í auga hversu stórkostlegt það er að skíða niður vesturhlíð Rótarfjallshnjúks á Öræfajökli. Þeir vilja njóta og þjóta og ræða náttúruna, útivistina og hversu skapgóðir þeir verða þegar þeir ganga upp á fjall.

Hrannar svara því játandi þegar hann er spurður hvort hann sé kurteis maður, og segir að þannig hafi hann verið alin upp. Hann var í góðu starfi en ákvað að fara að vinna sjálfstætt og sér ekki eftir því, hann hjálpar fólki að koma hugsunum sínum í form. Hrannar er einnig í stjórn stangveiðifélagi Reykjavíkur, en hann leitaði að einhverju áhugamáli og fann hversu áhrifarík og gaman það var að standa við árbakka og veiða.

Gunnlaugur kom út úr hinum fræga skáp árið 2010 en segir að það hafi tekið sinn tíma að átta sig á sjálfum sér. Gunnlaugur er formaður Hinsegin daga og segir brosandi að það sé vani hjá honum að fara í stjórn þegar hann byrjar á einhvejrunýju, kannski er það áhrifina að búa í litlu samfélagi en hann ólst uppá Höfn í Hornafirði.

Gunnlaugur segir að Hinsegin dagara hafi vaxið og dafnað jafnt og þétt frá árinu 1999 og nú verði haldið upp á 20 ára afmæli með mikilli og kátrí veislu.

Einar Falur segir frá annasömum mánuði í Rómarborg þar vann han einn áfanga verkefnis sem hófst í Varanasi á Indlandi. Við þá vinnu hefur hann fylgt einskonar handriti sem fjallar um tíamnn, í raun ýmiskoanr tíma, um áhirfavalda, söguna og hversdaginn. Einnig var talað af miklum ákafa um Caravaggio og nefnir Einar Falur brosandi að hann sé með Caravaggio-blæti sem fengið hafi mikla útrás í Rómarborg.

Guðmundur segir að markmið Oddfellowreglunnar sé að gera félaga hennar að betri mönnum og það takist yfirleitt. Hann segir frá starfinu og það sem félagsmenn á Íslandi hafa gert og nefnir sérsatkalega Líknardeildina sem snertir marga. Hann er stórsír reglunnar og segir að starfið sé sérlega gefandi og lítur á það sem forréttindi að stýra reglunni. Oddfellowreglan er 200 ára og félagsmenn ætla að halda upp á það.

Valdimar Örn er leikari og leiðsögumaður og segir í þættinum frá kraftinum sem hann fær úr náttúrunni. Hann er einnig að vinna sem skíðaleiðsögumaður og skemmtir sér konunglega í því starfi. Hann rifjar upp þegar hann ákvað að hætta í leikhúsinu, labbaði út úr ÞJóðleikhúsinu upp í gamla bílinn sinn og hefur aldrei séð eftir því. Hann hefur þó ekki hætt að leika, og lék síðast í Ófærð.

Elva Llja leggur mikla áherslu á það í sinni tónlistarkennslu að börn upplifi menning og segir frá því hvernig það er að vera í kringum skapandi börn alla daga. elva hlaut Vorvinda fyrir verkefnið List fyrir alla. Þetta metnaðarfulla verkefni jafnar aðgengi barna á grunnskólaaldri að fjölbreyttum og vönduðum listviðburðum óháð búsetu og efnahag. Verkefninu er ætlað að veita börnum góða yfirsýn yfir vettvang lista og að kynna fyrir þeim fjölbreytileika listanna, íslenskum menningararfi og list frá ólíkum menningarheimum. Elva talar af mikilli ástríðu um vinnuna sína.

Margrét Rósa hefur unnið víða á veitingastöðum og hefur í gegnum árin rekið þjóðnaskólann. Hún byrjaði að þjóna aðeins 15 ára gömul . Í dag rekur hún Hótel Glym og segir frá þeim áskorunum sem hún tekst á við þar, og segir frá því borsandi að hún safni hlutum og dúkkum og lýsir einnig æskuárum sínum úr smáíbúðahverfinu .

Ólöf og Sigríuðr segja frá Leikfélagi Mosfellsbæjar, en það starfrækir leikhús í bænum allt árið um kring og eru yfirleitt settar upp tvær veglegar leiksýningar á leikhúsárinu. Leikfélagið tekur þátt í fjölda uppákoma og menningarviðburða í Mosfellsbæ og þær segja frá því samstarfi .