Bij sommige teams zit ik teveel op het puntje van mijn stoel.

Ben ik te aanwezig, te sturend, te oplossend en doe daarmee alles wat juist niet helpend is om dit team in beweging te krijgen en hen te activeren om zelf te leren en te groeien.

Dus heb ik een ander mantra nodig.

We weten allemaal dat kritisch naar elkaar kijken, zoveel kan opleveren voor de kwaliteit, productiviteit, groei en effectiviteit van ons werk.

Toch houden we liever de schone schijn op naar elkaar om geen gezichtsverlies te krijgen.

Zo zonde!

Quinn is een oude goeroe in de theorie over leiderschap.

Hij leert je te balanceren tussen flexibiliteit en beheersing en tussen interne en externe gerichtheid.

Dat levert een mooi pallet van verschillende rollen op.

Welke heb jij meer in te nemen?

Heerlijk uitgerust?

En vol goede voornemens om het dit komende half jaar anders te doen?

Hoe hou je dat dan ook werkelijk vast?

Welke kleine praktische tips kun je inzetten om ook echt beter voor jezelf te zorgen in het werk?

Als je kunt steunen op wat je al wel hebt, is het makkelijker om ook stevig te staan in wat je nog kan ontwikkelen.

Lopen gaat op 2 benen, maar dat geldt ook voor je vaardigheden.

Weet wat je al kan, en ontwikkel de andere kant.

Dat is wat je leert in de training #UitAanAfspreken.

Hoeveel eigenaarschap neem jij zelf in wat je aan eigenaarschap verwacht van de ander. Deze term wordt veel gebruikt, met name vanuit teamleiders naar teams maar vereist een hele kritische spiegel naar je eigen gedrag.

Hoe goed steun jij je medewerker of collega als diegene een blunder of een fout maakt?

Ik hoorde in de horeca een prachtig voorbeeld over elkaar steunen en het ongemak van je collega verlichten.

Het blijft lastig om elkaar feedback te geven.

Om het eerlijke echte gesprek aan te gaan over hoe het gaat tussen ons.

Terwijl je het ook kan labelen als een oprechte ontmoeting waarin alles erop gericht is om de samenwerking zo waardevol mogelijk te maken.

De wereld is onzeker, veranderlijk en complex.

Er is geen eenduidig antwoord.

Dat triggert bij ons allemaal en leidt regelmatig tot krampachtig gedrag - ook bij jou.

Als je dit bij jezelf herkent, krijg je de mogelijkheid om het te reguleren en deze spanning doelgericht te benutten.

Met alle personele onrust is het steeds gewoner dat teams instabiel, wisselend en zoekend zijn.

Dus belanden ze steeds opnieuw in de instructie-fase, ook die medewerkers die er al wel langer werken.

Hoe organiseer jij deze sturingsbehoefte?